St. Pauli Store στα Εξάρχεια

Το ότι η St. Pauli έχει [οπαδούς] (και) στην Ελλάδα, το ξέραμε. Όπως επίσης και ότι οι περισσότεροι κυκλοφορούν στα Εξάρχεια όπου κάθε σαββατοκύριακο το [Dasein] δείχνει τα παιχνίδια της ομάδας. Στο [Monsterville], στην οδό Θεμιστοκλεους 53 (απέναντι από το καλύτερο σουβλάκι του Λεκανοπεδίου, τον Κάβουρα), υπάρχει δωμάτιο αφιερωμένο στην ομάδα - με επίσημες εμφανίσεις (συμπεριλαμβάνεται η επετειακή από το φιλικό με την Celtic για τα 100 χρόνια), κοντομάνικα (όπως αυτό που βγήκε για το 2-1 επί της Bayern το 2002), φούτερ, κασκόλ, σημαίες... Οι τιμές είναι οι ίδιες με το website της ομάδας και ήδη επενδύθηκαν 9 ευρώ προς την διακόσμηση (δείτε φωτογραφία) του σαλονιού με το απολύτως απαραίτητο rebel's choice κασκόλ. Το σαββατοκύριακο η μπουτίκ θα μεταφερθεί εν μέρει στην έκθεση του Sport FM στο Ελληνικό, και από Δευτέρα η πλήρης συλλογή θα είναι και πάλι διαθέσιμη στο μαγαζί. Walk on, walk on...

2012: Το πιο άσχημο-άσχημο logo

Simpsons σε στάση 69. Μουντζούρα καθυστερημένου 5χρονου. Κολλάζ από τον τοίχο 13χρονης groupie. Ένα πορτραίτο της πολυπολιτισμικότητας των Ολυμπιακών Αγώνων του 2012. Αυτές είναι οι επικρατέστερες απόψεις για το λογότυπο που παρουσίασαν οι Λονδρέζοι, έχοντας πληρώσει 4 εκατομμύρια λίρες στην ίδια εταιρεία που πριν από αρκετά χρόνια παρέδωσε στην Αθήνα το σύμβολο των Αγώνων της που όπως ίσως θυμάστε είχε τύχει αρνητικότατης υποδοχής αλλά παρ'όλα αυτά φορέθηκε μέχρι και από τους βράχους πίσω από το Dekko στον Άγιο Κοσμά.

Βέβαια δεν ήταν ΤΟΣΟ άσχημο το λογότυπο του 2004. Το λογότυπο του 2012 δεν φαίνεται να θυμίζει τίποτα σε κανέναν Λονδρέζο, αφού απουσιάζει οποιαδήποτε αναφορά στην πόλη, την χώρα, τους αγώνες ή οτιδήποτε άλλο. Οι Βρετανοί υπερεθνικιστές ήδη κατάφεραν να παραλληλίσουν το λογότυπο με το γενικότερο political correctness της third way πολιτικής του Μπλερ. Ίσως έχουν και δίκιο: το λογότυπο όταν δεν θυμίζει τίποτα αποκλείεται να προσβάλλει και κάποιον.

26.000 άτομα υπέγραψαν μια αίτηση να αλλάξει σήμα η Ολυμπιάδα μέσα σε 2 μέρες, ενώ στον αντίποδα 70 άτομα υποστήριξαν κάποια διθυραμβικά προς το λογότυπο petitions στο Διαδίκτυο. Το καλύτερο σχόλιο που δόθηκε για το σήμα ήταν αυτό του Δημάρχου του Λονδίνου που είπε μέσες άκρες "fuck it".

Το BBC συνέλλεξε τις απόψεις των επισκεπτών του και τις δικές τους εναλλακτικές προτάσεις. [Κάποιες] είναι αρκετά καλύτερες...

Football Manager... for real

Το πιο ενδιαφέρον ποδοσφαιρικό πείραμα είναι σε εξέλιξη στην Αγγλία. 50.000 άνθρωποι θα γίνουν συνιδιοκτήτες και συμπροπονητές σε κάποια ομάδα της χώρας πληρώνοντας το ευτελές ποσό των 35 ευρώ. Από εκεί και πέρα, θα έχουν από μία ψήφο για να αποφασίζουν την εντεκάδα, τις μεταγραφές και το τι θα γίνονται τα κέρδη της ομάδας - θα μοιράζονται ακόμα και τα χρήματα από ενδεχόμενη πώληση του συλλόγου. Επισκεφτείτε το [site] της ιδέας που υπόσχεται 14 εκατομμύρια λίρες για μεταγραφές. Μήπως να παίρνατε τον Ολυμπιακό;

Poland/Ukraine 2012

Κοιτώντας ως αδαής το preliminary report της UEFA για τις υποψηφιότητες των χωρών που ήθελαν να φιλοξενήσουν το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου (αυτό που κέρδισε η Ελλάδα το 2004,) ο χειρότερος φάκελος φαινόταν με διαφορά να είναι αυτός της Πολωνίας με την Ουκρανία. Σήμερα, η Πολωνία (που μόλις συνήλθε από μεγάλο σκάνδαλο ποδοσφαιρικής διαφθοράς) και η Ουκρανία (της γνωστής πολιτικής αστάθειας, των νομοσχεδίων-εξπρές του Προέδρου για να ρίξει τον Πρωθυπουργό και vice versa) κέρδισαν το δικαίωμα να διοργανώσουν ένα πρωτάθλημα που αναμένεται να τους αποφέρει κέρδη σε πολλούς τομείς. Η Ελλάδα ας ψάξει να βρει γιατί άραγε έχασε από τον πρώτο γύρο. Μήπως φταίει το γεγονός ότι ο Γκαγκάτσης με τον Ορφανό τσακώνονται σαν πεντάχρονα από τότε που κέρδισε η Νέα Δημοκρατία τις εκλογές; Το ότι η ΕΠΟ πλέον δεν χρηματοδοτείται από το κράτος σε ένα ωραιότατο εμπάργκο; Ότι ο Γκαγκάτσης δεν ήθελε ένα πιο δημοκρατικό εκλογικό σύστημα στην ΕΠΟ;

Αντί για Euro 2012, απολαύστε τα γεγονότα στη Λαυρίου, το Αλκαζάρ και το Αγρίνιο. Απολαύστε το γεγονός ότι η χειρότερη ομάδα του Ολυμπιακού στα χρονικά έχει πάρει το πρωτάθλημα εδώ και μήνες γιατί απλά κανείς άλλος δεν μπορεί να την συναγωνιστεί. Απολαύστε τις διαιτησίες μας. Απολαύστε το 1-4 από την Τουρκία. Απολαύστε το ότι οι ομάδες μας θα παίξουν περισσότερους αγώνες στην Ευρώπη μόνο αν πάμε για προκριματικά τον Ιούλιο και Intertoto. Απολαύστε και την Πολωνία με την Ουκρανία που κατάφεραν να μας υπερκεράσουν. Και εκείνη την ομαδούλα, την Σαχτάρ του Ντόνετσκ.

It Wasn't Me

Περίμενα να περάσει λίγος καιρός από το περιστατικό στην Λαυρίου για να δω το πώς θα χειριστεί η πολιτεία μας, η ΕΠΟ μας και η Σούπερ Λίγκα μας την τελευταία έξαρση της βίας. Το στόρι είναι ήδη γνωστό, φαντάζομαι: προημιτελικά κυπέλλου Ελλάδος (ούτε καν πρωτάθλημα) γυναικών (ούτε καν αντρών) στο βόλει (ούτε καν άθλημα που βλέπουμε) και οι Παναθηναϊκοί με τους Ολυμπιακούς (προηγούνται οι τριφυλλοφόροι λόγω έδρας) δίνουν ραντεβού στα Γλυκά Νερά για να σφαχτούν. Το αποτέλεσμα περιείχε έναν νεκρό οπαδό του ΠΑΟ, πέντε-έξι τραυματίες και ένα κάρο μαϊντανούς σε τηλεοράσεις και εφημερίδες.

Όλοι περιμέναμε την πρόταση της πολιτείας να ζητάει το κλείσιμο (ή έστω την απομόνωση) των συνδέσμων και την εφαρμογή του ηλεκτρονικού εισιτηρίου. Και βγήκε η ΠΕΦΟ να πει ότι "εμείς είμαστε καλά παιδιά και δεν πρέπει να κλείσουμε." Βγήκε ο Σύνδεσμος Φιλάθλων Αναγέννησης Μακρυνίτσας (αντικαταστήστε με μικρές ΠΑΕ) και είπε ότι "εμείς δεν φταίμε σε τίποτα, δεν πρέπει να μας κλείσετε." Στο τέλος βγήκε και η Θύρα 7 με τη Θύρα 13 να δηλώσουν ότι και αυτοί δεν φταίνε σε τίποτα. Η ΠΑΕ Ολυμπιακός δήλωσε ότι αυτοί οι κάφροι δεν ανήκουν στην οικογένεια του Ολυμπιακού, άρα δεν φταίει. Η Αστυνομία δήλωσε ότι δεν φταίει. Οι πιγκουίνοι στην Ανταρκτική όταν ρωτήθηκαν αποκρίθηκαν και αυτοί με τη σειρά τους ότι δεν ήξεραν τίποτα.

Και το ονειροδρόμιο ρωτάει. Ποιός φταίει; Αποκλειέται να φταίει το άθλημα, ειδικά το βόλει γυναικών. Και στο ποδόσφαιρο, σε εποχές που η ομάδα σήμαινε τόσα πολλά για το κοινωνικοπολιτικό σου status, οι γάυροι με τους βάζελους έβλεπαν αγκαζέ τα ματσάκια. Στην Βρέμη έβαλα μια καλή μου φίλη να ποζάρει δήθεν για να τραβήξω όσες περισσότερες φωτογραφίες μπορούσα με τους οπαδούς της Βέρντερ και της Σάλκε να γελάνε πηγαίνοντας στο μεταξύ τους ντέρμπι. Το ποδόσφαιρο από μόνο του δεν κάνει τη ζημιά.

Και τότε ποιός φταίει; Μήπως φταίει το γεγονός ότι ζούμε σε μια κοινωνία που ανά εβδομάδα σχεδόν σπάνε μερικές δεκάδες αυτοκίνητα, καίγονται διάφορα κομμάτια της δημόσιας περιουσίας και θρυμματίζονται βιτρίνες που είναι τοποθετημένες ατυχώς κοντά σε Πολυτεχνεία και Σχολές, χωρίς να συλλαμβάνεται ποτέ έστω και το ένα εκατοστό αυτών που συμμετέχουν στα επεισόδια; Μήπως φταίει το γεγονός ότι σε αυτή τη χώρα η Θύρα 7, η Θύρα 13, η Θύρα 4, η Θύρα 3, η Θύρα you name it τέλος πάντων βρίζει, σπάει, ξαναβρίζει, ξανασπάει και όλοι βολεύονται με την περιστασιακή τιμωρία της έδρας ή (αφού οι ΠΑΕ δεν το ήθελαν αυτό για προφανείς οικονομικούς λόγους) με ένα απλό προστιματάκι;

Μην ξεχνάμε ότι αυτή είναι και η χώρα που θεωρεί απολύτως φυσικό να πετάξει το μισό γήπεδο πάνω στην 11άδα της Τουρκίας, που όταν έκανε τα ίδια απέναντι στην Ελβετία τους φωνάζαμε απολίτιστους, βάρβαρους και Μογγόλους.

Η λύση; Ηλεκτρονικό ονομαστικό εισιτήριο ΤΩΡΑ (όχι του χρόνου που θα έχουμε ξεχάσει για την λεωφόρο Λαυρίου και τα γεγονότα της), άμεση τιμωρία των συνδέσμων (δεν θα ήταν κακή ιδέα σύσσωμοι οι σύνδεσμοι που συμμετείχαν στα επεισόδια να μην ξαναπατήσουν το πόδι τους στο γήπεδο) και την επόμενη φορά που θα γίνει επεισόδιο σε γήπεδο να γίνει σύλληψη και αυτόφωρο αμέσως.

Τέρμα στις στήλες και τις εκπομπές των οργανωμένων, πρόστιμα για τα υβριστικά συνθήματα (ακόμα και το παραδοσιακό γ#*$ τη μάνα σου) και μεγέθυνση θεσμών όπως η οικογενειακή κερκίδα.

[Σταματήστε τη βία (link)]

Μπάκε: Veni, Vidi, Poulo

Με το συμπάθειο. Ο Παναθηναϊκός πέρυσι με τον Μαλεζάνι είχε βάλει μπροστά το πλάνο πενταετίας. Όσο και να το κοροϊδεύαμε εμείς οι γαύροι πίνοντας φραπέ και αναρωτόμενοι πότε θα χάσει η ομάδα μας κανένα βαθμό στο Πρωτάθλημα, οι πιο αντικειμενικοί βλέπαμε ότι όντως, με ένα σοβαρό πλάνο σε βάθος χρόνου θα μπορούσε να χτιστεί μια εξαιρετική ομάδα. Δεν ξέραμε αν ο Μαλεζάνι θα ήταν ο κατάλληλος όμως. Και έτσι προέκυψε ο Χανς Μπάκε.

Ο Μπάκε λοιπόν δεν είχε ορίζοντα πενταετίας. Είχε πέντε εβδομάδες για να φτιάξει έναν Παναθηναϊκό καλύτερο από αυτόν που έχασε 3-0 στη Ριζούπολη. Άσχετα από αυτή την ήττα, πιστεύω ακόμα ότι καλύτερη ομάδα από εκείνη τη σεζόν δεν έχει φτιάξει ο Παναθηναϊκός. Αλλά όπως και να έχει, ο Μπάκε αναγκάστηκε με 6 νέα πρόσωπα στην εντεκάδα να παίξει στο Αιγάλεω, παίρνοντας άνετα το 1-4.

Μετά ήρθε ο Ιωνικός, η Ξάνθη και "κάποια Μέταλουργκ" (όπως είπε ο ανεκδιήγητος Σακελλαρόπουλος) για να στείλουν τον Μπάκε με 350 χιλιάδες ευρώ στην τσέπη για διακοπές.

Βλέπω λοιπόν σήμερα τη λίστα με τους υποψήφιους αντικαταστάτες. Πρώτος - πρώτος ο Μπάγιεβιτς, ο οποίος όντως έχει δείξει ότι είναι σίγουρη λύση για να πάρεις πρωτάθλημα αν έχεις τα λεφτά να πάρεις τους κατάλληλους παίχτες. Όμως δεν νομίζω ότι θα ήθελε να αφήσει τη σιγουριά του πάγκου του Ερυθρού Αστέρα και έναν λαό που τον λατρεύει για να έρθει πίσω στην αμφισβήτηση της Ελλάδας.

Και μετά το ανέκδοτο: Κούπερ. Ένας άνθρωπος με σοβαρό βιογραφικό στο Ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο γιατί να πάει στην Παιανία; Για να χάσει ένα παιχνίδι και να τον διώξουν και ας μην φταίει αυτός που η ομάδα στηρίζεται ακόμα στον Δάρλα και τον Άντριτς;

Και άλλοι τόσοι Κούπερ στη λίστα του Τζίγγερ.

Το "Παύλο Θεέ - Πάρε την ΠΑΕ" είχαμε καιρό να το ακούσουμε. Ακούστηκε και αυτό προχθές στην Πάτρα. Όμως αυτοί οι 1500 που πήγαν να πλακώσουν τον Μπάκε είναι ο πρώτος λόγος που ο Παναθηναϊκός ούτε φέτος θα πάρει κούπα. Όπως και οι άχρηστοι της Θύρας 7 που δεν ήθελαν να δουν τον Κυργιάκο με τον Σεϊταρίδη με την ερυθρόλευκη φταίνε που η άμυνά μας δεν έγινε μερικές κλάσεις καλύτερη.

Υπομονή χρειάζεται το ποδόσφαιρο. Μας το έχουν αποδείξει πολλάκις όλες οι ομάδες του εξωτερικού. Η Λυών και η Βαλένθια δεν έγιναν ομαδάρες από τη μια μέρα στην άλλη. Το ίδιο και η Γαλατασαράι που πήγε εκεί που ονειρευόμαστε να πατήσουμε το πόδι μας: τελικό ευρωπαϊκού κυπέλλου.

Στην Ελλάδα δεν έχουμε υπομονή. Για αυτό τα 2-4, το 3-0 και το 1-1 πρέπει να το συνηθίσουμε. Και ας πάμε και στην 16η θέση γιατί στην τελική εκεί μας αξίζει να είμαστε. Προκριματικά από τον Ιούλιο. Και από τον Απρίλιο άμα λάχει.

Για να βάλουμε μυαλό.

Δύο ναυάγια στον Πειραιά

Πολύ συζήτηση έγινε πέρυσι για τα περίφημα μέλη του Ολυμπιακού. Ενιαίος και Δημοκρατικός Ολυμπιακός από τη μία, ο Κόκκαλης μας πίνει το αίμα από την άλλη. Η δικιά μου κάρτα μέλους πάντως μία μόνο εντύπωση μου άφησε: ότι μου αγοράζει (κάπως ακριβούτσικα) το δικαίωμα να κάθομαι στην ουρά (είτε την πραγματική είτε την ψηφιακή) μπας και βρω ένα εισητήριο για τον "Ναό" του Ολυμπιακού, λες και ένας πραγματικός Ναός θα χώραγε μόνο 33.000 κόσμο αν μπορούσε να χωράει 80.

Ήμουν ένας από τους πολλούς λοιπόν που αποφάσισαν να μην ξαναχρεώσουν τη Visa τους με τα 60 ευρώ. Από αμέλεια, από λήθη, από οτιδήποτε. Κάποιοι όμως, προφανώς πιο κοντά στο σύλλογο από ότι ο φίλαθλος του καναπέ που σας απευθύνεται, ανανέωσαν κανονικά τη συνδρομή τους. Και είδαν στα ματς με ΠΑΟΚ και Βαλένθια με έκπληξη να συμβαίνει το μεγαλύτερο ατόπημα της προεδρίας του Κόκκαλη.

Εισιτήρια μπορούσαν να αγοράσουν ΚΑΙ τα μη μέλη.

Σε ένα γήπεδο με ούτως ή άλλως περιορισμένες θέσεις λοιπόν και σε δύο αγώνες που δεν είναι ματσάκια κυπέλλου με τον Άγιο Δημήτριο και τον Εθνικό Αστέρα (ειδικά αυτός με τη Βαλένθια,) οι πιστοί του Ολυμπιακού είδαν να καταργείται το μοναδικό ουσιαστικό προνόμιο του να είσαι μέλος. Η προτεραιότητα στα εισιτήρια.

Και μετά πείτε μου με τι ψυχή θα πάνε να πληρώσουν 60 ευρώ του χρόνου (και άλλα 70 για τη φανέλα.)

Και πάμε πίσω στα ναυάγια για να αναφερθώ στην περίπτωση του προέδρου της Πανελλήνιας Ένωσης Φίλων Ολυμπιακού (ΠΕΦΟ), του Κωνσταντίνου Ν. Μπαρμπή, τέως καθηγητή παραρτήματος Αμερικανικού Πανεπιστημίου στην Ελλάδα (βρωμάει La Verne η υπόθεση αλλά δεν έχουμε δει ποτέ ποιο Πανεπιστήμιο εννοεί, και το "παραρτήματος" είναι ένα σκέτο "παρ." στα δελτία τύπου της ΠΕΦΟ,) επίτιμου προέδρου του Ιδρύματος Κρατικών Υποτροφιών και υποψήφιου με το ΛΑ.Ο.Σ. στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας. Ναι, και μέλος του Δ.Σ. του Ολυμπιακού.

Όπου ΠΕΦΟ διαβάστε την λιγότερο "κάφρικη" εκδοχή οργανωμένων φιλάθλων του Ολυμπιακού.

Καθημερινά στον Πρωταθλητή που μπαίνει μέσα στο σπίτι (η στήλη του Κυρίου Προέδρου και το "Θα Μπούμε Μέσα" αξίζουν όσο 4 εφημερίδες μαζί) διαβάζω τις ανακοινώσεις της ΠΕΦΟ. Σε κάθε ανακοίνωση παρατηρούνται τα εξής γλωσσικά και άλλα φαινόμενα:

Α) Ο Ολυμπιακός είναι είτε μπεσαλής, είτε λευκομέτωπος, είτε ανδροπρεπής, είτε ιστορικότατος, είτε μεγαλειώτατος, είτε οποιαδήποτε επίθετο θα μπορούσε εύκολα να σταθεί σε πρόταση που αντικαθιστάς τη λέξη "Ολυμπιακός" με αυτή του μεγαλύτερου ήρωα της Ιστορίας (που προφανώς δεν έχει γεννηθεί ακόμα.)

Β) Οι Παναθηναϊκοί αντιμετωπίζονται ως "πατρίκιοι", λόγω προφανώς της σύνδεσης του σήματος του Τριφυλλιού με την Καθολική Ιρλανδία και τον καθολικότατο Άγιο Πατρίκιο. Το χαριτωμένο λογοπαίγνιο λοιπόν που προκύπτει (πατρίκιοι ως η τάξη που επικρατούσε στη Ρώμη πολλούς αιώνες πριν τη Λάτσιο και τη Ρόμα) θα μπορούσε να θεωρηθεί και προσβολή στον (μικρό) Καθολικό πληθυσμό της Ελλάδας.

Γ) Σε ΚΑΘΕ ανακοίνωση, είτε αναφέρεται στο ΑΟ Αστέρας Μάνης - Αστέρας 2004 είτε στον πόλεμο του Ισραήλ θα περιλαμβάνει αναφορά στην υπόθεση Μπουμπλή (ξέρετε, όταν ο "έλληνας από τα πάμπας" Ρότσα βαφτίστηκε Έλληνας) και την υπόθεση των λουλουδιών, για να αποδείξει πόσο μεγάλος είναι ο Ολυμπιακός (του "ας κερδίζει ο Ολυμπιακός και το Αιγάλεω και όλοι οι άλλοι να...")

Δ) Η ΠΕΦΟ ανακοινώνει κάθε εκδήλωση του Μπαρμπή και προφανώς αναγγέλει και την επιτυχία της για τρεις συνεχόμενες μέρες μετά, λες και η ΠΕΦΟ είναι το γραφείο Τύπου του συγκεκριμένου ακαδημαϊκού (τέως του τέως παραρτήματος, φίλου του τέως, ω τέως.)

Ε) Η ΠΕΦΟ προφανώς χρησιμοποιεί πάντα τη σελίδα της αντικειμενικά. Π.χ. πάντα θα αναφερθεί στην χορηγία του ΟΤΕ στη φανέλα του Παναθηναϊκού (λες και αυτή η φουκαριάρα η Cosmote δεν πρέπει να σταθεί στον ανταγωνισμό απέναντι στην Vodafone του λευκομέτωπου γίγαντα και την TIM της Κωνσταντινουπολίτικης παροικίας) αλλά ποτέ δεν θα κλάψει για τα εκατομμύρια που δίνει η ΕΡΤ στον Ολυμπιακό (και πάλι, πολύ καλά κάνει και τα δίνει αν τελικά τα βγάλει - που θα τα βγάλει, αποκλείεται ο Alpha να έμπαινε μέσα τόσα χρόνια.)

Αν συνεχίσω να γράφω για τον μεγάλο αυτό ιστορικό θα μου κλείσουν το blog λόγω έλλειψης χώρου. Απλά, από έναν Ολυμπιακό προς όλους σας ανεξαρτήτως "φρονημάτων" (λες και η μπάλα αποτελεί κάτι τόσο σπουδαίο τελικά,) ήθελα να δηλώσω την απέχθεια μου προς τα γραμμένα σε ψευτοκαθαρεύουσα και εντελώς απαράδεκτα δελτία τύπου της ΠΕΦΟ τα οποία είμαι σίγουρος ότι δεν αποτελούν προϊόν συλλογικής εργασίας του Δ.Σ. αλλά για ότι σκαρφίζεται ο Μπαρμπής στο Word κάθε βράδυ.

Και όσον αφορά τους πατρίκιους, κύριε Μπαρμπή, εσείς στον ύπνο σας δεν βλέπετε κάθε βράδυ τον Βασιλέα Κωνσταντίνο; Έτσι λένε οι φήμες...

Εθνική υπερηφάνεια. Παράλογο;

Καθόλου. Όταν ξύπνησα για τα καλά και το σκορ ήταν γύρω στο 48-45, έλεγα, ΟΚ, κοντά είμαστε. Μετά κατάλαβα ότι το 48 ήταν η Ελλάδα. Και όταν τελικά έληξε το ματς με τις Ηνωμένες Πολιτείες και το σκορ ήταν στο 101-95, το χαμόγελο ήταν μόνιμο και πλατύ. Δεν υπήρξε τίποτα που να με στεναχώρησε όλη μέρα - εκτός από τη θέα ενός νεκρού χρυσόψαρου που οι "ιδιοκτήτες" του το παράτησαν όλο το καλοκαίρι κλεισμένο σε ένα γραφείο.

Όμως πίσω στον αγώνα. Οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής έχουν μόνο το μπάσκετ στον χάρτη των ομαδικών αθλημάτων στα οποία μπορούν να διακριθούν σε διεθνές επίπεδο. Μέχρι και το World Series τους σαν όνομα αποδεικνύει ότι κανένας άλλος δεν ασχολείται με τα παραδοσιακά τους αθλήματα. Μόνο το μπάσκετ έχουν. Και μέχρι την Ολυμπιάδα της Ατλάντα πήγαιναν καλά. Dream Team και κατοστάρες σε όλους. Για να γουστάρουνε.

Φέτος λοιπόν ξαναέφτιαξαν ομάδα. Πολύ ωραίο μπάσκετ, κατοστάρες, άνετες νίκες. Μέχρι που ήρθε εκείνη η μικρή, ταπεινή χώρα για να τους ρίξει μια κατοστάρα. Για να γουστάρουμε.

Ευρωπαϊκό στο ποδόσφαιρο του 2004. Μπάσκετ το 2005. Τραγούδι το 2005 (lol.) Τώρα στον τελικό του Μουντομπάσκετ. Και μην ξεχνάμε και τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004. Όλες αυτές οι αθλητικές (και οργανωτικές, στην τελευταία περίπτωση) επιτυχίες μας έχουν δώσει την πολυπόθητη υπερηφάνεια που ψάχνουμε ως έθνος.

Οικονομικά, πολιτικά, στρατιωτικά... σε χίλιους τομείς υστερούμε. Από πολλούς. Χθες το βράδυ έβλεπα σε κάποιο 'σοβαρό' δελτίο ειδήσεων το πόσο πίσω είναι ο μέσος μισθός μας από τις χώρες της Ε.Ε. και άλλα τέτοια χαρμόσυνα.

Σήμερα όμως είμασταν καλύτεροι. Και σήμερα το BBC είπε Greece ousts USA.

Αυτό μας γεμίζει περηφάνεια. Παιδιά, σας ευχαριστούμε που αποδεικνύετε ότι όταν ο Έλληνας θέλει, μπορεί.

Αθήνα 2004: Μαζί με την μητέρα της...

"Όλων των άλλων οι οικογένειες είναι εδώ, γιατί να μην μπορώ εγώ να φέρω την οικογένειά μου;" Μια ιστορία από την Ολυμπιάδα που πέρασε στα ψιλά των ειδήσεων, από το Ολυμπιακό Κέντρο Μπιτς Βόλει στην άκρη του Σαρωνικού.

Η Misty May, Αμερικανίδα αθλήτρια του πιο δημοφιλούς καλοκαιρινού αθλήματος, κέρδισε το χρυσό μετάλλιο με την Kerri Walsh, κερδίζοντας στο τελικό το Βραζιλιάνικο δίδυμο. Μετά από την επιτυχία της σκόρπισε τις στάχτες της νεκρής μητέρας της, παλιάς αθλήτριας του τέννις, στο γήπεδο που γνώρισε τη δόξα της. Στο κέντρο του Μπιτς Βόλει.

Την ιστορία μου την θύμισε το "Hearts laid bare as athletes tell all" της Αυστραλιανής Δημόσιας Τηλεόρασης ABC, το οποίο σαφώς αξίζει την ανάγνωσή σας. Οι καλύτερες ατάκες της Ολυμπιάδας.

Φυστίκια, πασατέμπο...

Επιτέλους, Σεπτέμβριος. Ξεκινάνε όλα. Πρωτάθλημα Ελλάδος, Σούπερ Λίγκα πλέον (το τι σούπερ θα έχει θα δείξει) και τα προκριματικά της Εθνικής. Γρήγορες σκέψεις για τη στρογγυλή θεά και η στάνταρ ευχή: να βάλει επιτέλους ο Ολυμπιακός μας μακρυμάνικα στο Champions League.

Μπάλα, μπάλα μορένα.
Φέτος ξεκινάει το μοναδικό πρωτάθλημα που υπάρχει το (απειροελάχιστο) ενδεχόμενο ο αρχηγός του Παναθηναϊκού (ο ανεκδιήγητος Έκι) να σηκώσει το τρόπαιο από τα χέρια του Πέτρου Κόκκαλη. Αλλοίμονό του του παιδιού τι θα πάθει στο κατάμεστο ΟΑΚΑ αν γίνει κάνα τέτοιο κουλό.

Γι'αυτό ο Σωκράτης πήρε τα μέτρα του. Δεν εξηγείται αλλιώς το πόσο νωρίς έληξε ο Ολυμπιακός τις μεταγραφές του για να μοιράσει μετά πεντάρες σε ομάδες τύπου από αυτές που κάποτε μας πετύχαιναν σε κύπελλα UEFA και άλλες κατάντιες και μας στέλνανε για χόρτο.

Τι το σούπερ λοιπόν περιμένουμε από τη Σούπερ Λίγκα; Κατ'αρχάς, Σούπερ θέαμα. Το WWE βρίσκεται σε εξαιρετική φάση παρακμής, άρα το ξύλο να το περιμένουμε στα γήπεδα αφού όλα τα ματς θα έχουν οπαδούς και των δυο ομάδων μέσα. Εκτός αν φτάσουμε στο σημείο να βλέπουμε τον Χατζηχρήστο της Original με τον τυχαίο κάφρο της Θύρας 13 να τραγουδάνε μαζί δακρυσμένοι το "Μόνη ξανά δεν θα σ'αφήσω." Μπα.

Ο Ολυμπιακός μάλλον θα (ξανα)πάρει το πρωτάθλημα, με την ΑΕΚ και τον Άρη να εμφανίζονται ως οι μόνες ομάδες που πήραν πολύ ζεστά το θέμα μεταγραφές. Και ενώ την ΑΕΚ ξέρουμε που να την περιμένουμε (το 1-2 στη Χαρτς δεν ήταν ένα τυχαίο αποτέλεσμα), τον Άρη ένας θεός ξέρει μέχρι που θα τον φτάει η διοίκηση με την υποστήριξη του Ροναλντίνιο (ακόμα κλαίει από χαρά που το Κλεάνθης Βικελίδης δεν θα υποδέχεται του χρόνου τη Νίκη και τον Εθνικό Αστέρα.)

Από εκεί και πέρα; ΠΑΟΚ; Το ανέκδοτο της Τούμπας. Μάλλον η ΠΑΕ είναι καταραμένη, δεν εξηγείται αλλιώς. Πάντως επωφελήθηκαν όσο πήγαινε από την κάψα του Τζίγγερ να πάρει τον Σαλπιγγίδη, οπότε και λεφτά πήραν και παίχτες πληρωμένους από τον Παναθηναϊκό. Ηρακλής; 3 μεταγραφές. Η μία είναι ο Μαυρογενίδης. Τον εμπιστεύομαι. Αλλά και πάλι, τι στόχους να βάλει.

Εμένα πάντως μ'άρεσε που ανέβηκε ο Εργοτέλης. Γηπεδάρα και λαός. Αν όλες οι ομάδες μάζευαν τον κόσμο που μάζευαν στο Παγκρήτιο πριν από 2 χρόνια, το πρωτάθλημα θα ήταν ήδη καλύτερο.

Ιωνικός και τα ρέστα; Ναι, το Σούπερ στη Σούπερ Λίγκα είναι τα γήπεδα σαν και αυτό της Νίκαιας. Και μετά θέλουμε να πάει μπροστά το ποδόσφαιρο... Τουλάχιστον λείπει ο Ακράτητος των 26 εισιτηρίων (αν τραγουδήσω στάνταρ κόβω περισσότερα εισιτήρια) και η Καλλιθέα του Ελ Πάσο, με 2 επαρχιακές ομάδες να ανεβαίνουν στη θέση τους. Και στη θέση της Λειβαδιάς ο ιστορικός Άρης.

Λίγο παρακάτω όμως στη Β' Εθνική αξίζει να δει κανείς το φαινόμενο Εθνικός. Εθνικός Πειραιώς - Α.Ο. Μάνης βασικά. Νέος πρόεδρος (ο όμιλος εταιρειών του οποίου ή έχει απαίσιο site ή είναι όντως under construction) και Τζιοβάνι (όλε), αρχηγό της Εθνικής Τογκό στο Μουντιάλ του 2006 και άλλοι 7 νέοι παίχτες.

Μυρίζει αλλαγή το σκηνικό στη μπάλα. Αλλά όσο πας να ελπίζεις, πέφτεις πάνω στο ρεπορτάζ του ΠΑΟΚ και συνηδειτοποιείς ότι η αλλαγή δεν έρχεται έτσι απλά. Ο χρόνος θα δείξει αν η Σούπερ Λίγκα είναι κάτι ουσιαστικό και όχι απλά μια νέα ΕΠΑΕ.

Εθνική Ομάδα
Θα είμαι σύντομος. Ότο Ρεχάγκελ, σε ευχαριστούμε για όσα μας προσέφερες. Το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα ήταν κάτι που αν το λέγαμε πριν το 2004 ότι θα το πάρουμε, θα μας έπαιρναν με τις πέτρες. Σε ευχαριστούμε. Να σε κάνουμε αξιωματικό, να σου δώσουμε υπηκοότητα, να σου δώσουμε δεκαπέντε ελληνίδες να σου χορεύουν κάθε βράδυ.

ΟΜΩΣ

Ήρθε το 2006. Δεν με πείραξε τόσο η τεσσάρα από την Αγγλία. Με πείραξε που εσύ, Βασιλέα Ότο, από το 4-0 αυτό που συμπέρανες ήταν ότι από την ομάδα έπρεπε να φύγει ο... Γιάννης Σαμαράς. Ο γκολτζής της Μάντσεστερ Σίτυ. Ο άνθρωπος που έκανε την Πρέμιερ Λιγκ να παραμιλάει πέρυσι με κάποιες εμφανίσεις του.

Στην ίδια εθνική ομάδα υπάρχει πάλι ο Μπασινάς, ο Ζαγοράκης...

Ότο, μην γίνει καμιά στραβή και χάσουμε από καμιά Μολδαβία (γιατί κακά τα ψέματα, αν δεν το έπαιζε σέντερ φορ ο Νικοπολίδης πέρυσι στο Καζακστάν, θά'χες φύγει μια ώρα αρχύτερα.)

Ή ασχολήσου με την Εθνική (ξέρεις, δες για παράδειγμα αυτό το παιδί που τον λένε Στολτίδη και δίνει τίτλους και νίκες στον Ολυμπιακό) ή βγες στη σύνταξη. Γιατί κρίμα να ξεφτιλίζεσαι με κάτι τέτοια. Εκτός αν φταίει ο Τοπαλίδης. Μπα.

Ένα ακόμα τέλος καριέρας...

Το πως τελείωσε η καριέρα του Ζιντάν το είδαμε όλοι. Επίσης, μάθαμε πως θα τελειώσει εκείνη του Ριβάλντο. Δείτε όμως πως τελείωσε του διεθνή της Γουινέας Ουσμάνε Μπαγκούρα σε έναν αγώνα του πρωταθλήματος της Κίνας...

Αντιγράφω από το ρεπορτάζ του Γιώργου Μπασσαρά στο Contra.gr:

Ένα λυπηρό συμβάν έγινε σε αγώνα ποδοσφαίρου στην Κίνα. Ο Ουσμάνε Μπαγκούρα έχασε την όραση του από το ένα μάτι ύστερα από χτύπημα αντιπάλου (οι τάπες των παπουτσιων του μπήκαν στο μάτι). Παρά τις προσπάθειες των γιατρών στο νοσοκομείο του Πεκίνου, όπου διακομίστηκε ο 26χρονος ποδοσφαιριστής, υπέστη ολική απώλεια όρασης στο δεξιό οφθαλμό αλλά ο αριστερός οφθαλμός λειτουργεί κανονικά αν και,επίσης, δέχτηκε το χτύπημα.

Ο Μπανγκουρά κατάγεται από την Γουινέα και ήταν μέλος της αποστολής της Εθνικής ομάδας της χώρας του στην τελική φάση του Κυπέλλου Εθνών Αφρικής όπου σκόραρε και δύο τέρματα. Ο άτυχος ποδοσφαιριστής έχει αγωνιστεί στη γαλλική Νιορτέ, στη βελγική Σαρλερουά ενώ την τελευταία σεζόν αγωνιζόταν στην κινέζικη Σενγιάνγκ.

Σύμφωνα με το πρακτορείο ειδήσεων "Νέα Κίνα", ο τραυματισμός του παίκτη έχει σαν συνέπεια τη λύση του συμβολαίου του με το σύλλογο του αν και είναι πολύ πιθανό να του επιδοθεί αποζημίωση.

Μια κουτουλιά, το ποδόσφαιρο όλο

Οι αναλύσεις επί αναλύσεων για την αντίδραση του Ζιντάν, οι αναλύσεις "ειδικών στο να διαβάζουν χείλη" για το τι ακριβώς είπε ο Ματεράτσι και η δίκη του τελευταίου στη FIFA βασισμένη στις δηλώσεις των πρωταγωνιστών του στιγμιότυπου. Το απλό "της μάνας σου" στην αλάνα έχει γίνει θέμα για όλα τα μέσα μαζικής ενημέρωσης του πλανήτη. Μα πριν τον Ζιντάν, ήταν και άλλος ένας. Γάλλος και αυτός...

Ο Eric Cantona παράτησε την καριέρα του το 1991 όταν έφαγε έναν μήνα τιμωρίας από την Γαλλική ομοσπονδία επειδή πέταξε μια μπάλα πάνω στον διαιτητή της αναμέτρησης του αγώνα της τότε ομάδας του, Nimes, η οποία τον είχε πάρει από την Olympique Marseille που τον έστειλε επειδή είχε τσακωθεί με τον πρόεδρό της.

Τότε όμως ο Πλατινί τον έπεισε να πάει στην Αγγλία. Αφού λοιπόν το σήκωσε με την Leeds, ξεκίνησε την καριέρα του στην μεγάλη Manchester United της εποχής. Μέχρι που το 1995 αποβλήθηκε από έναν αγώνα με την Crystal Palace (επειδή κλώτσησε εκτός φάσης τον αμυντικό Richard Shaw) και πήγαινε προς τα αποδυτήρια. Κάποιος οπαδός της Palace πίστεψε ότι η απόσταση κερκίδας-αγωνιστικού χώρου ήταν αρκετή να τον προστατέψει και τον έβρισε.

Τότε έγινε αυτό:


Δεν ήταν αρκετή η απόσταση. Η διασημότερη κλωτσιά στην ιστορία του ποδοσφαίρου έλαβε χώρα. Το Κουνγκ Φου ήταν περήφανο. Και ο Καντονά εκτός για μερικούς μήνες, για να γυρίσει και να χαρίσει μερικά ακόμα πρωταθλήματα στην United.

O Καντονά έφυγε. Η United παραπαίει. Ψηφίστηκε πρόσφατα ο καλύτερος ποδοσφαιριστής που πάτησε το πόδι του σε Αγγλικό χορτάρι. Η κλωτσιά; Αυτό για τον οποίο τον θυμούνται όλοι πια.

Και την μεγαλειώδη του ατάκα, όπου έδωσε μια ξεκάθαρη εικόνα του πως του φέρθηκε τότε ο Τύπος:

"When the seagulls follow the trawler, it is because they think sardines will be thrown into the sea".

Οι γλάροι τώρα κυνηγάνε τον Ζιντάν. Και σε 10 χρόνια θα τον θυμόμαστε για την κουτουλιά του. Αφού ψηφιστεί ο 2ος καλύτερος Γάλλος ποδοσφαιριστής όλων των εποχών. Πίσω από τον Καντονά.

Το 1966 ήταν μια μεγάλη χρονιά για το Αγγλικό Ποδόσφαιρο. Γεννήθηκε ο Cantona...

Μου φάγανε το μπιφτέκι μου (cry baby)

Ξυπνήσαμε όλοι σήμερα ακούγοντας στο CNN να λένε για μια χώρα της Αφρικής που αποβλήθηκε από την FIFA λόγω του κρατικού παρεμβατισμού στο ποδόσφαιρο της χώρας. "Αμάν πια αυτοί στο Τόγκο, δεν μπορούν να τρέξουν ούτε μια ομοσπονδία" σκεφτήκαμε και αλλάξαμε πλευρό. Μετά όταν είπαν για Γκαγκάτση ανοίξαμε τα μάτια γαρίδα. Επιτέλους, έφυγε από την ΕΠΟ. Όχι ρε μαλέα, για την ΕΠΟ μιλάνε. Η Ελλάδα αποβλήθηκε...

Δεν είναι η πρώτη φορά που μας απειλεί η FIFA με αποκλεισμό εθνικής ομάδας, συλλόγων και προσωπικού (διαιτητές π.χ.) από τις διεθνείς διοργανώσεις. Η τελευταία φορά που τη γλιτώσαμε ήταν το 2001 επί κυριαρχίας πράσινου ήλιου όταν ο Λιάνης είχε αρπαχτεί με την διοίκηση της ΕΠΟ. Απλά είναι η πρώτη φορά που εμφανίζεται πλέον ως απόφαση ότι η Ελλάδα δεν δικαιούται να παίξει στα προκριματικά του Euro και οι ομάδες μας σε Champions League και UEFA. Ναι, και η Λάρισα στο Ιντερτότο (καραμέλα έγινε το άτι.)

Η τωρινή απόφαση βασίζεται σε έναν νόμο που αλλάζει τον τρόπο εκλογής του Προέδρου της ΕΠΟ. Ο Υφυπουργός Αθλητισμού (υπό το Υπουργείο Πολιτισμού) Γιώργος Ορφανός (πρώην στέλεχος του ΠΑΟΚ) αποφάσισε ότι αντί να ψηφίζουν οι ποδοσφαιρικές ενώσεις (π.χ. Αθήνας, Πειραιά, Αχαϊας, Σάμου (ftw), Δωδεκανήσου κλπ) θα ψηφίζουν στο εξής όλα τα ποδοσφαιρικά σωματεία της χώρας (Ολυμπιακός, ΑΕΚ, Αγία Παρασκευή, Πυθαγόρας Σάμου, Α.Ο. Λίνδος, Άνω Κωλοπετεινίτσα κτλ.)

Αυτό σίγουρα θα έκανε πιο δημοκρατική τη διαδικασία ανάδειξης της ηγεσίας της χώρας. Άρα θα ήταν δυσκολότερο να επηρεάσεις το εκλογικό σώμα. Τι πιο φυσικό λοιπόν από τον άλλον player της ιστορίας, τον Βασίλη Γκαγκάτση, πρόεδρο της ΕΠΟ, να τσαντιστεί. Από τότε ξεκίνησε μια άνευ προηγουμένου κόντρα που κατέληξε στην ανακοίνωση της FIFA, αφού είχε αναλάβει και τον ρόλο του νηπιαγωγού σε πρόσφατη συνάντηση ανάμεσα στη διεθνή και την ευρωπαϊκή ομοσπονδία (UEFA) και τους Γκαγκάτση, Ορφανό.

Το πιο πρόσφατο επεισόδιο της κωμικής σειράς;

Σχετικά με το γεγονός ότι ο πρόεδρος της ΕΠΟ, Βασίλης Γκαγκάτσης, παραδέχτηκε ότι αυτός ενημέρωσε τη FIFA, ως όφειλε, ο υφυπουργός τόνισε:

«Αυτό το 'όφειλε'; Πού το όφειλε; Πρέπει να ειπωθούν κάποιες αλήθειες. Μπροστά στον πρόεδρο της ΕΠΟ, ο κ. Μπλάτερ είπε ότι αυτά που περιλαμβάνονται στο νόμο δεν τον ενοχλούν.

Δηλαδή ο πρόεδρος της ΕΠΟ ζήτησε από την FIFA να αποβάλλουν την Ελληνική Ομοσπονδία. Ο πρόεδρος της FIFA από την πλευρά του ξεκαθάρισε ότι θεωρεί ότι το όλο πρόβλημα είναι μια προσωπική βεντέτα και όχι ένα εκτεταμένο πρόβλημα. Και να φανταστείτε ότι ο άνθρωπος δεν ξέρει και ελληνικά.

Η συμβουλή του dreamport προς όλους: Για να παίξει και η ρουφιάνα η Λάρισα Ιντερτότο και για να μην ψηφίσουν μαζικά ΠΑΣΟΚ την επόμενη δόση (γιατί οι ΠΑΣΟΚτζήδες ξέχασαν σήμερα το 2001 και έκαναν τους σταυροφόρους με το ΚΚΕ παραδίπλα να παραπονιέται για τον οικονομικό ιμπεριαλισμό της FIFA) παραιτηθείτε και οι δύο και αφήστε ανθρώπους χωρίς προσωπικά κόμπλεξ να τρέξουν το ποδόσφαιρο και τον αθλητισμό.

Αλήθεια. Δεν με ενδιαφέρει ποιος έχει άδικο. Με ενδιαφέρει που διασυρθήκαμε στα γενέθλια του Euro 2004 και που ο Ζε Ρομπέρτο θα έχει ήδη σκίσει την πρόταση του Ολυμπιακού γελώντας με το τοπ μόντελ που τά'χει μαζι του. Όπως και ο Σαβιόλα του Παναθηναϊκού.

Δεν με απασχολεί και το πως θα εκλέγεται ο πρόεδρος της ΕΠΟ. Ας βγει και ο Ταμπάκης. Σκασίλα μας. Αυτό που με πειράζει είναι να βγαίνει ένας υφυπουργός Αθλητισμού και να λέει θα σας κόψω την επιχορήγηση, αλλά θα βρούμε λύση για την Εθνική. Η οποία δεν θα υπάρχει σε κάποιο νομοσχέδιο. Και έναν πρόεδρο της ΕΠΟ να καταστρέφει το ελληνικό ποδόσφαιρο καρφώνοντάς το στην FIFA.

Grow up boys.

"Μην πεθάνετε όπως εγώ"

Η φωτογραφία του μεγάλου άσου της Manchester United, του βορειοιρλανδού George Best, που από την πτέρυγα των κόκκινων διαβόλων κατέληξε λόγω του αλκοολισμού στην παραπάνω φωτογραφία.

Σε μια εποχή μάλιστα που δεν υπήρχαν τόσοι σταρ, τόσα μέσα μαζικής ενημέρωσης, τόσες News of the World να δίνουν επιπλέον τσάμπα φήμη σε αδύναμους χαρακτήρες.

Έτσι, να τον θυμόμαστε και όσοι δεν προσγειωνόμαστε στο αεροδρόμιο του Μπέλφαστ που πλέον δεν φέρει το όνομά του. Και όσοι δεν προλάβαμε τα μαγικά του στο γήπεδο παρά μόνο τις παραφωνίες του τέλους.

95' sinking south pacific dreams

Βλέποντας την Αυστραλία να χάνει στο 95' με το εύστοχο χτύπημα του Τότι, επιβεβαιώθηκε ο φόβος όλων: ότι αυτό το Μουντιάλ, ένα ποδοσφαιρικό τουρνουά σε μια καταπληκτική χώρα με πολλές εκπλήξεις και δυνατά αουτσάιντερ, θα αμαυρωθεί δυστυχώς από τις αποφάσεις των διαιτητών. Η ατάκα του Guus Hiddink, προπονητή πλέον της Ρωσίας μετά την πορεία του προς τους 16 με τα καγκουρώ, είναι όλη η αλήθεια.

Πότε έχουμε δει σε μουντιάλ να βγαίνουν 3 κίτρινες κάρτες σε έναν παίχτη κατά τη διάρκεια ενός παιχνιδιού; (Σίμουνιτς στο Κροατία - Αυστραλία 2-2) Ο Κοκού πήρε αγκαλιά και πέταξε κάτω τον αντίπαλό του και το πιο έξυπνο που μπορούσε να κάνει ο διαιτητής ήταν να τιμωρήσει αυτόν που τις έφαγε.

Το γκολ της Βραζιλίας κόντρα στην Γκάνα χτες ήταν όχι απλά offside, έκανε μπαμ. Σε όλα τα ματς βλέπεις τις φανέλες να υπερισχύουν του πάθους μικρών χωρών. Και κάθε φορά τα ίδια - βλέπεις ματς που παίζουν οι μεν με φανέλες adidas και οι δε με φανέλες marka mekapses και ξέρεις το αποτέλεσμα. Οι Ευρωπαϊκές ομάδες σε αυτό το μουντιάλ ακλόνητα φαβορί από την αρχή για να γεμίσουν τα γήπεδα και ήδη 6 στις 8 ομάδες που έμειναν είναι Ευρωπαϊκές (με τις άλλες δύο να είναι η Βραζιλία και η Αργεντινή.)

Γιατί ασχολούμαστε πια με το ποδόσφαιρο; Βλέπεις την Αυστραλία να το παλεύει και τα όνειρά της να διαλύονται στο ενενηνταφεύγα με ένα πέναλτι που είμαι σίγουρος πως αν το κέρδιζε ο Bresciano δεν θα το έδινε κανένας και ποτέ.

Στην Ιταλία η Ίντερ πάει για πρωτάθλημα αν υποβιβαστούν οι Μίλαν - Γιουβέντους (οι στάνταρ υπερομάδες) λόγω του σκανδάλου. Στην Ελλάδα ο Παναθηναϊκός ξεκινάει με +6 βαθμούς κάθε χρόνο, βλέπε ΟΦΗ. Οι σχέσεις του Ολυμπιακού με διάφορες ομάδες ελέγχονται. Οι οπαδοί του ΠΑΟΚ πανηγύριζαν πέρυσι την ήττα της ομάδας τους που έστελνε τον Άρη στην Β' Εθνική.

Δεν υπάρχει δικαιοσύνη στο ποδόσφαιρο. Και η Εθνική μας όταν πήρε το Ευρωπαϊκό άφησε πολλούς να απορούν με την αδικία. Αλλά πλέον, όπως λένε οι Ιταλοί, conta solo vincere. Το μόνο που μετράει είναι η νίκη, τα πριμ, τα συμβόλαια. Και οι διαιτητές τινάζουν στον αέρα τα ματς και μετά αποσύρονται έχοντας ήδη καρπωθεί ένα σκασμό λεφτά. Και δεν τους ξαναβλέπουμε ποτέ.

Εμείς θα συνεχίσουμε να βλέπουμε μπάλα φανατικά γιατί είναι ένας τρόπος να περνάμε την ώρα μας ευχάριστα. Τα παιδιά θα συνεχίσουν να ανοίγουν ο ένας τα κεφάλια του άλλου επειδή ο πατέρας του τον έκανε γαύρο και όχι βάζελο. Και θα κοροϊδεύουμε όλους τους φλώρους που δεν ασχολούνται με το ποδόσφαιρο. Θα πληρώνουμε 60 ευρώ για το δικαίωμα να καθόμαστε στην ουρά για το εισητήριο. Οι ανώνυμες εταιρείες με τους πιο πιστούς πελάτες.

Και πάντα όσο βουτάνε οι σουπερστάρ, οι αμυντικοί θα φεύγουν με κόκκινες, πέναλτι, γιουχαϊσματα. Και θα απορούμε μαζί τους.

Kouwaii 5-0

Μετά από ένα απίστευτο σερί επιτυχών προβλέψεων για το Μουντιάλ είπα να πάω να παίξω επιτέλους και ένα Στοίχημα να βγάλω κανένα φράγκο.Τα ματς Ελβετία – Ν. Κορέα και Τόγκο – Γαλλία, που όλοι οι «ειδικοί» έλεγαν να μην αγγίξουμε. Εγώ είχα έμπνευση.

3 δελτία: 1 η Ελβετία και under η Γαλλία (απόδοση κοντά στο 4 όλο μαζί), Χ η Ελβετία και under η Γαλλία (απόδοση κοντά στο 6) και 0-3 η Γαλλία (6 απόδοση.)

Πάω στο ταμείο και βλέπω ότι είχα ξεχάσει πολλαπλασιαστή στο ένα δελτίο. Λέω «δεν πρόκειται να περάσει» γεμάτος καμάρι στον προποτζή και του λέω να βάλει παραπάνω λεφτά στο 0-3.

Στο δια ταύτα η Γαλλία έκατσε πάνω στο 0-2, η Ελβετία κέρδισε 2-0 και το δελτίο που κέρδισε ήταν αυτό στο οποίο δεν μπήκε ποτέ του πολλαπλασιαστής, πληρώνοντάς με 1,17 ευρώ...

Για τις γυναίκες...

ΒΑΣΙΚΟΙ ΚΑΝΟΝΕΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΚΥΠΕΛΛΟΥ
(αντεγραμμένοι από http://forum.halflife.gr/)


1. Από τις 9 Ιουνίου ως τις 9 Ιουλίου 2006, θα πρέπει να διαβάζεις αθλητικές εφημερίδες ή έστω τις αθλητικές σελίδες άλλων εφημερίδων για να ξέρεις τί γίνεται σχετικά με το Μουντιάλ και να μπορείς να συμμετέχεις σε συζητήσεις. Εάν δεν ακολουθηθεί ο κανόνας, όλοι θα σε κοιτάνε περίεργα ή θα σε αγνοούν παντελώς. ΜΗΝ διαμαρτυρηθείς εάν δεν ασχολείται κανείς μαζί σου.

2. Κατά τη διάρκεια του Μουντιάλ, η τηλεόραση μου ανήκει όλες τις ώρες, χωρίς εξαιρέσεις. Μου ανήκει και το τηλέφωνο για να μπορώ να μιλάω με τους κολλητούς και να σχολιάζω τους αγώνες .



3. Εάν περάσεις μπροστά από την τηλεόραση κατά τη διάρκεια ενός αγώνα , δεν με πειράζει αρκεί να το κάνεις σερνόμενη στο πάτωμα χωρίς να με ενοχλήσεις. Εαν αποφασίσεις να σταθείς γυμνή μπροστά στην τηλεόραση, βάλε τα ρούχα σου αμέσως γιατί αν κρυώσεις , δε θα έχω χρόνο να σε πάω στο γιατρό ή να σε προσέξω κατά τη διάρκεια του μήνα που διαρκεί το Μουντιάλ.



4. Κατά τη διάρκεια αγώνων θα είμαι τυφλός, κουφός και μουγγός εκτός εάν χρειάζομαι κάτι να φάω ή να πιώ. Είσαι εκτός πραγματικότητας αν περιμένεις να σε ακούσω, να ανοίξω την πόρτα, να απαντήσω στο τηλέφωνο... Κάτι τέτοιο ΔΕΝ θα συμβεί.



5. Θα ήταν καλή ιδέα να φροντίζεις να υπάρχουν πάντα ( τουλάχιστον) 10 μπύρες στο ψυγείο όπως και τα απαραίτητα σνακς. Σε παρακαλώ να μην κατσουφιάζεις όταν έρχονται οι φίλοι μου να δούμε τους αγώνες. Σε ανταπόδοση των παραπάνω θα σου επιτραπεί να χρησιμοποιείς την τηλεόραση από τις 2 μετά τα μεσάνυχτα μέχρι τις 6 το πρωί εκτός αν ξαναδείχνουν κάποιο καλό παιχνίδι που δεν είδα μέσα στη μέρα .



6. Σε παρακαλώ, αν με δεις στεναχωρημένο επειδή κάποια από τις ομάδες μου χάνει, ΜΗΝ ΠΕΙΣ «Ξεπέρασέ το, είναι απλά ένα παιχνίδι» ή «Μην ανησυχείς, θα κερδίσουν την επόμενη φορά» . Αυτές οι ατάκες απλά θα με στεναχωρήσουν περισσότερο και θα με κάνουν να σε αγαπάω λιγότερο. Οι συγκεκριμένες κουβέντες «παρηγοριάς» σου θα οδηγήσουν μόνο σε χωρισμό ή διαζύγιο.



7. Είσαι ευπρόσδεκτη να κάτσεις και να δεις μαζί μου έναν (1) αγώνα και μπορείς να μου απευθύνεις το λόγο κατά τη διάρκεια της ανάπαυλας του ημιχρόνου εφόσον η τηλεόραση παίζει διαφημίσεις και το σκορ του ημιχρόνου με ικανοποιεί. Προσοχή ότι ο κανόνας ισχύει για έναν (1) αγώνα και μόνο.



8. Τα replay των γκολ είναι εξαιρετικά σημαντικά. Δεν έχει σημασία αν τα έχω ή δεν τα έχω ξαναδεί. Θέλω να τα ξαναδώ. Πολλές φορές.



9. Πες στις φίλες σου να μην οργανώσουν οτιδήποτε στο οποίο χρειάζεται η παρουσία μου γιατί : δεν θα πάω. Αλλά, αν ένας φίλος μας καλέσει για να δούμε τον αγώνα μαζί , θα είμαστε εκεί στο λεπτό.



10. Η καθημερινή ανασκόπηση κάθε βράδυ είναι εξίσου σημαντική με τα παιχνίδια . ΜΗΝ σκεφτείς να πεις «Μα το έχεις ήδη δει αυτό – γιατί δεν βάζεις κάτι να δούμε όλοι μαζί». Η απάντηση θα σε παραπέμψει στον Κανόνα 2 παραπάνω.



11. Και τέλος ξανασκέψου εκφράσεις όπως «Ευτυχώς που το Μουντιάλ γίνεται μία φορά κάθε 4 χρόνια». Απλά δεν με αγγίζουν γιατί μετά το Μουντιάλ υπάρχει το Champions League, το Πρωτάθλημα , το Κύπελλο, η Πρέμιερ Λιγκ, το Κύπελλο UEFA, το Μουντομπάσκετ, κλπ.



12. Σ'αγαπάω, αλλά είμαι ποδοσφαιρόφιλος τι να κάνουμε...

Ποδόσφαιρο: First (ever) Blood

Γενικά αυτή είναι μια καλή εβδομάδα για τους Αυστραλούς. Μετά από την εκδίκηση που πήραμε από τους Άγγλους, σήμερα είχαμε το πρώτο ματς για το Μουντιάλ. Η Αυστραλία ήταν γνωστή για το ρεκόρ της: 0 γκολ σε Μουντιάλ.

Όλο και όλο ένα 0-0 είχε καταφέρει να μαζέψει την τελευταία φορά που επιχείρησε να παίξει σε Μουντιάλ, το 1974 στη Γερμανία. 32 χρόνια μετά ήρθε η σειρά των socceroos να επανεμφανιστούν, αφού το ηλίθιο σύστημα της FIFA δεν δίνει θέση στην Ωκεανία αλλά υποχρεώνει το νικητή της ζώνης (ισόβια η Αυστραλία) να δώσει μπαράζ με τον πέμπτο της Λατινικής Αμερικής (φέτος ήταν η Ουρουγουάη.) Αυτό δεν πρόκειται βέβαια να αποτελέσει πρόβλημα για την Αυστραλία στο μέλλον, αφού εφ'εξής θα αγωνίζεται στην Ασιατική ζώνη, κάτι που πρόκειται να δώσει ώθηση στο ποδόσφαιρο της χώρας (είναι σημαντικό το να έχει περισσότερα παιχνίδια στα πόδια της η Εθνική απέναντι σε ομάδες που είναι πιο σοβαρές από την Ταϊτή και τη Σαμόα - και να μπορεί να πάρει 1 από τις 4 θέσεις της Ασιατικής ζώνης.)

Έτσι σήμερα με την Ιαπωνία είχε κάτι να αποδείξει: το ότι μπορεί να κερδίσει αγώνα του Παγκοσμίου Κυπέλλου και ότι επάξια βρίσκεται στο Μουντιάλ. Ότι δηλαδή δεν έφαγε τη θέση της Ουρουγουάης χωρίς λόγο. Επίσης, έπρεπε να δώσει χαρά σε όλους τους Ελληνοαυστραλούς αφού η παρέα του Ρεχάγκελ δεν τα κατάφερε να πάει στην Γερμανία. Κάτι πρέπει να έχουμε και εμείς να υποστηρίζουμε...

Το ξεκίνημα του ματς ήταν απογοητευτικό: 0-1 στο 26' με ένα γκολ των Ιαπώνων που φώναζε επιθετικό φάουλ. Δύο main tanks πάνω στον Schwarzer (τον φύλακα-άγγελο της εστίας μας) και πάρ'τον κάτω. 0-1, ο Αιγύπτιος δεν είδε τίποτα. Κοράκι.

Μετά από ανελέητο σφυροκόπημα της εστίας των Ασιατών, ο Cahill (χρυσή αλλαγή, μια βδομάδα έλεγα ότι αυτός θα μας σώσει) έριξε τη βόμβα του το 84' και μετά από άλλο ένα δικό του τέρμα στο 88' ήρθε η σειρά του Aloisi... ώπα, μισό:

Η ανακοίνωση του «τριφυλλιού»:
«Μετά το πέρας των ιατρικών εξετάσεων στις οποίες υποβάλλονται όλοι οι προς απόκτηση ποδοσφαιριστές πριν από την μετεγγραφή τους, η ΠΑΕ Παναθηναϊκός αποφάσισε να μην προχωρήσει στην ολοκλήρωση της μετεγγραφής του Αυστραλού ποδοσφαιριστή Τζον Αλοίζι».
πηγή: Athens Photo News

O Aloisi λοιπόν σφράγισε τη νίκη στα τελειώματα του ματς με ένα γκολ που ήταν αντίστοιχο του τι έκανε ο Καστίγιο στους ΑΕΚτζήδες στον τελικό του Κυπέλλου... ;)

Τώρα με μια νίκη εναντίον της Κροατίας η Αυστραλία (λογικά) σφραγίζει μια θέση στους 16. Φέρτε μας - φέρτε μας τη Βραζιλία...

Ράγκμπι: First Blood

Όσο όλος ο πλανήτης ασχολείται με το Μουντιάλ, η Αυστραλία περιμένοντας την Δευτέρα και το εναρκτήριό της ματς στο δρόμο της κατάκτησης του Κυπέλλου (καλά, αφήστε με να ονειρεύομαι) ασχολήθηκε σήμερα με το ράγκμπι. Οι Άγγλοι πλήρωσαν ακριβά την ασέβεια του 2003 (που κατέκτησαν το παγκόσμιο πρωτάθλημα μέσα στο σπίτι μας) και ηττήθηκαν με 34-3 στο Σίδνει. Ήταν το ιδανικό ξεκίνημα για τον νέο προπονητή των Wallabies, τον John Connolly, που ονειρεύεται να το σηκώσει μέσα στα βατράχια το 2007!