Tskhinvali, όπως Pristina

Τον Οκτώβριο του 2006 [πανηγυρίσαμε] την αντίδραση της Γεωργίας η οποία υπέμενε τα πάνδεινα τότε από τους ελαφρώς μεγαλύτερους γείτονές της. Τώρα όμως, τα πράγματα είναι λίγο διαφορετικά. Ένας πόλεμος ξεκίνησε ταυτόχρονα με την τελετή έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων του Πεκίνου και ενώ όλοι οι Έλληνες κοιτούσαν την τηλεόραση επίμονα για να μάθουν αν υπάρχει χώρα με το όνομα Macedonia στην παρέλαση (και έτσι απήλαυσαν πλήρως το πλάνο με τον - κατά τους Κινέζους - head of state Κωνσταντίνο τον 13ο) στην Νότια Οσσετία κάποιος πυροβόλησε και η Γεωργία με την Ρωσία βρέθηκαν σε "εμπόλεμη κατάσταση" αλλά όχι σε πόλεμο.

Μετά από τόσες μέρες, δεκάδες επισκέψεις στο [CNN] και το [BBC] και άλλες τόσες στην [Wikipedia], είναι εύκολο να συμπεράνει κάποιος ότι κανένας δεν ξέρει πόσος κόσμος έχει σκοτωθεί, σε ποιό σημείο έχει γίνει εχθροπραξία και - το σημαντικότερο - ποιός ξεκίνησε την [εμπόλεμη κατάσταση] (γιατί δεν έχουν κηρύξει ακόμα(;) πόλεμο οι δύο χώρες.)

Σε πολύ γενικές γραμμές, η Νότια Οσσετία είναι μια περιοχή στον βορρά της μικρής πρώην Σοβιετικής χώρας της Γεωργίας η οποία το 1991 δεν δέχτηκε να περάσει στον έλεγχο της νέας κυβέρνησης στην Τιφλίδα λόγω των ισχυρών εθνικών δεσμών των κατοίκων της με τους αντίστοιχους της Βόρειας Οσσετίας, η οποία μετά τη διάσπαση της ΕΣΣΔ έγινε ένα από τα ομόσπονδα κομμάτια της Ρωσίας. Η Γεωργία δεν δέχτηκε όμως τα αιτήματα των ντόπιων και μετά από διάφορες συρράξεις συμφωνήθηκε να παραμείνουν οι Ρώσοι στρατιώτες στην περιοχή για να διαφυλάξουν την ειρήνη και η Νότια Οσσετία έγινε ένα de facto κράτος που δεν το αναγνώρισε κανείς - όπως και η γειτονική Αμπχαζία, επίσης κομμάτι της Γεωργίας σύμφωνα με τους χάρτες και το διεθνές δίκαιο - και κανέναν άλλον.

Η καινούργια κυβέρνηση της Γεωργίας, ο πρόεδρος της οποίας πλέον περνάει την μισή του μέρα live στα διεθνή μέσα, υποσχέθηκε να επανακτήσει τον έλεγχο των περιοχών αυτών. Κάτι έγινε λοιπόν στο ενδιάμεσο και από τη μία η Γεωργία υποστηρίζει ότι δέχτηκε επίθεση, από την άλλη η Ρωσία υποστηρίζει ότι υπερασπίζει την ασφάλεια των πολιτών της, αφού μοίρασε απλόχερα [διαβατήρια] στους κατοίκους του κράτους αυτού.

Τώρα, αν οι ΗΠΑ και οι Βρετανοί κόπτονται για την εδαφική ακεραιότητα της Γεωργίας, τους [παραπέμπουμε] σε πρόσφατα γεγονότα στο Κοσσυφοπέδιο, όπου σε περίπου αντίστοιχη [ιστορία] υπερασπίστηκαν μέχρι τέλους το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης των ντόπιων. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι οι Οσσετοί μπήκαν στα [πρωτοσέλιδα] με το που έσκασε η διακήρυξη της ανεξαρτησίας του Κοσόβου από την Πρίστινα.

Η Ολυμπιακή εκεχειρία πήγε περίπατο, όμως οι Σαλουκβάτζε και Παντερίνα (χάλκινο και αργυρό μετάλλιο στο αεροβόλο 10 μ. γυναικών) με την [αγκαλιά] τους έδωσαν το δικό τους μήνυμα. Αμφιβάλλω ότι θα εισακουστούν, ειδικά τώρα που οι ΗΠΑ είπαν μέσω του Αντιπροέδρου τους ότι η Ρώσικη εισβολή δεν θα πρέπει να περάσει ατιμώρητη. Όμως, όπως είπαν και οι Ρώσοι τελευταία, "έχουμε τόσο έδαφος για το οποίο πρέπει να ανησυχήσουμε, την Γεωργία θα θέλαμε;" Γιατί όχι; Μια χαρά μέρος για βάσεις και αγωγούς πετρελαίου είναι. Οι ΗΠΑ το [ξέρουν] ήδη άλλωστε. Όπως και, χμμ, το [Κόσοβο].

Breaking News: Η Τουρκία απειλεί με πόλεμο;

Ο Μεχμέτ Αλί Ταλάτ, "πρόεδρος" του ψευδοκράτους στην βόρεια Κύπρο, αποφάσισε να απειλήσει την Κύπρο, την Αίγυπτο και τον Λίβανο με πόλεμο εκ μέρους της Τουρκίας αν εφαρμοστεί η συμφωνία των τριών χωρών για εκμετάλλευση των πετρελαιοπηγών που ανακαλύφθηκαν ανάμεσα στα χωρικά τους ύδατα. "Η Τουρκία θεωρεί αιτία πολέμου την μονομερή εκμετάλλευση των πετρελαιοπηγών" δήλωσε ο Ταλάτ για μια περιοχή η οποία δεν ανήκει στην Τουρκία ή στο ψευδοκράτος ούτε καν στα πιο τρελλά όνειρα της Άγκυρας. Παρακολουθούμε την ιστορία και θα επανέλθουμε...

R.I.P. Hrant Dink, 53

Μετά από το φόνο, η Τουρκία δεν θα έπρεπε ούτε καν να ονειρεύεται την ένταξή της στην Ευρωπαϊκή Ένωση

- Ντικράν Τοροσιγάν
Πρόεδρος Αρμενικου Κοινοβουλίου

Τον Ορχάν Παμούκ ξέραμε για αντιδραστικό στοιχείο και υπέρμαχο των θρησκευτικών και ανθρώπινων ελευθεριών στην Τουρκία. Δυστυχώς ο κόσμος έμαθε μέσα από τον φόνο του Dink για τον δικό του αγώνα υπέρ της αναγνώρισης της γενοκτονίας των Αρμενίων. Ο νόμος 301 τον καταδίκασε, ο Ερντογάν δήλωσε ότι ο φόνος του ήταν καταδικαστέος, ο νόμος 301 έμεινε και πάλι στη θέση του. Και το πιο ειρωνικό από όλα είναι ότι οι Τουρκικές αρχές ισχυρίζονται ότι ο δράστης συνελήφθη αφού τον κατέδωσε ο πατέρας του.

Φυσικά δεν περιμέναμε αυτόν τον φόνο να καταλάβουμε ότι η χώρα των αντιθέσεων πολλές φορές μετράει τις έντονες διαφορές που την χαρακτηρίζουν σε σφαίρες. Η μόνη έκπληξη έρχεται ίσως με την γρήγορη σύλληψη του υπόπτου. Όμως αυτό που βλέπουμε στην Τουρκία είναι ότι ακόμα και μετά από αυτόν τον φόνο το θέμα της [γενοκτονίας] των Αρμενίων δεν καταφέρνει να γίνει σοβαρό αντικείμενο συζήτησης στην γειτονική χώρα.

Ή έστω η κατάργηση του νόμου 301 που απαγορεύει την προσβολή της "Τουρκικότητας". Έναν νόμο που μπορεί να βάλει φυλακή όποιον προσβάλλει τον Κεμάλ, το κράτος, τον στρατό και την [επίσημη] θέση (ομαδική αυτοκτονία;) για το πώς πέθαναν τόσοι Αρμένιοι κατά τη διάρκεια αυτού που αποκαλούν οι Τούρκοι "εμφύλιο πόλεμο".

Βέβαια, μιλάμε πάντα για την χώρα που το 2004 [συνέλαβε] δύο ανθρώπους επειδή είπαν τον Οτσαλάν "κύριο".

Η Τουρκία έχει έναν επιπλέον πονοκέφαλο να αντιμετωπίσει στην προσπάθειά της να φανεί ένα σύγχρονο ευρωπαϊκό κράτος στα μάτια των πολιτών της Ένωσης. Παρ'ότι το μίσος σκοτώνει και αλλού (Ιρλανδία-Βρετανία, Βάσκοι-Ισπανία, Σέλτικ-Ρέιντζερς, 17 Νοέμβρη, Παρί Σεν Ζερμέν, ...) το πρόβλημα της Τουρκίας είναι το γεγονός ότι το παρακράτος των στρατιωτικών εμπλέκεται στους περισσότερους σκοτωμούς, είτε μέσω υποθέσεων που σχετίζονται με το Άρθρο 301, είτε με απευθείας εκτελέσεις (βλέπε Κούρδους.)

Έχοντας πάει στην Κωνσταντινούπολη ήδη αρκετές φορές, οι νέοι θέλουν να τους αντιμετωπίσουμε ως Ευρωπαίοι. Και το αξίζουν. Όμως δεν ξέρω πως θα καταφέρουν να διώξουν από το κράτος τους όλα τα στοιχεία (εκλεγμένα, διορισμένα και μη) που την κάνουν μια ωραιότατη πυριτιδαποθήκη στο κατώφλι του Σέγκεν.

Και ακόμα αναρωτιέμαι τι απέγινε ο Οτσαλάν.

Η Μασσαλιώτιδα δεν ακούγεται στην Άγκυρα

Με την πρόταση νόμου #3030 [στα Γαλλικά] το Γαλλικό Κοινοβούλιο προτείνει την ποινικοποίηση της άρνησης της Γενοκτονίας των Αρμενίων για να συναντήσει αντιδράσεις από τις Βρυξέλλες και την Άγκυρα. Και μερικά χαμόγελα στο Ερεβάν, την Αθήνα και άλλες περιοχές της γης.

Όταν μάλιστα με είχε ρωτήσει ένας Τούρκος στην Κωνσταντινούπολη, ο οποίος μου σέρβιρε μπύρες από ένα ψυγείο κάτω από μια αφίσα του Κεμάλ, αν πιστεύω ότι έγινε η Γενοκτονία, του είχα απαντήσει "μα φυσικά, ναι." Και τότε μου είπε ότι "δεν ήταν γενοκτονία. Ήταν μεταφορά τους στη Συρία γιατί ήταν προδότες."

Και τότε απάντησα. "Μάλλον φταις εσύ για τον θάνατο κάποιου αν, όπως ισχυρίζεσαι, τον έβαλες να περπατήσει νηστικός από την Κωνσταντινούπολη μέχρι το Ερεβάν." Έξυσε το κεφάλι του, ήπιε λίγη μπύρα και συνέχισε να μιλάει για την κοπέλα του.

Τι ακριβώς έγινε τότε στην Τουρκία; Η πιο διαδεδομένη εκδοχή αναφέρει ότι τον Δεκέμβριο του 1914 η Τουρκία έχασε άλλη μια μάχη εναντίον των Ρώσων. Το Υπουργείο Πολέμου της Τουρκίας λοιπόν αποφάσισε να ρίξει το φταίξιμο στους Αρμένιους λέγοντας ότι είναι προδότες και ότι μέσω της συμμαχίας τους με τον εχθρό σκοπεύουν στον αφανισμό της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Αν αυτή η προπαγάνδα δεν σας θυμίζει κάτι από ομιλίες του Χίτλερ, τότε σας προτείνω να τις ξαναδιαβάσετε.

Στις 25 Μαϊου του 1915 δόθηκε η εντολή για τον εκτοπισμό περίπου ενός εκατομμυρίου Αρμενίων από την Μικρά Ασία προς τη Συρία. Η εντολή ήρθε από τον Υπουργό Εσωτερικών Talat Pasha. Η συμφωνία ήταν απλή. Ξεκινάτε, προχωράτε, αφήνουμε οποιονδήποτε να σας βιάσει, κλέψει, σκοτώσει κ.λπ. και δεν μπορείτε να ανεφοδιαστείτε. Άρα δεν ήταν γενοκτονία...

Οι Τούρκοι έχτισαν και 25 στρατόπεδα συγκέντρωσης στην ενδοχώρα, κυρίως κοντά στα σύνορα με την Συρία. Μερικά από αυτά ήταν απλά για να διέρχονται οι Αρμένιοι, άλλα ήταν για να συλλέγονται πτώματα. Κάποια σύμφωνα με πηγές ξένων στρατιωτών στην περιοχή ήταν για να παράγονται πτώματα.

Σήμερα η Τουρκία επιμένει ότι απλά διέταξε την μεταφορά των Αρμένιων, όχι το θάνατό τους. Όμως κάποιες χώρες έχουν διαφορετική άποψη. Αργεντινή, Αρμενία, Αυστραλία, Αυστρία, Βατικανό, Βέλγιο, Βενεζουέλα, Γαλλία, Γερμανία, Ελβετία, Ελλάδα, το Ευρωκοινοβούλιο και το Συμβούλιο της Ευρώπης, Ιταλία, Καναδάς, Κύπρος, Λίβανος, Λιθουανία, Ολλανδία, το Ουαλικό Κοινοβούλιο, Ουρουγουάη, Πολωνία, Ρωσία, Σλοβακία και Σουηδία αναγνωρίζουν το γεγονός ως γενοκτονία.

Οι Γάλλοι λοιπόν αποφάσισαν να ακολουθήσουν το παράδειγμα της ποινικοποίησης της άρνησης του Ολοκαυτώματος και να εφαρμόσουν ανάλογο νόμο για τη γενοκτονία των Αρμενίων. Οι Τούρκοι ωρύονται, ο Ερντογάν κάνει δηλώσεις για μποϊκοτάζ των Γαλλικών προϊόντων. Όμως οι Γάλλοι δεν θα φοβηθούν αν οι Τούρκοι σταματήσουν να φτιάχνουν sandwich grec στο Montparnasse και αν θα σταματήσουν να αγοράζουν αυτοκίνητα από τη Renault.

Το νομοσχέδιο βρίσκει πολλούς συμμάχους στην Ευρώπη, αφού η Γαλλία έχει αναλάβει το ρόλο του "μαύρου πρόβατου" στις σχέσεις Ε.Ε.-Τουρκίας. Κάνοντας και τη ζωή μας πιο εύκολη, αφού εμείς μπορούμε να υποστηρίζουμε τύποις την είσοδο της Τουρκίας και να χτίζουμε γέφυρες πάνω από τον Έβρο.

Οι Βρυξέλλες επίσημα πάντως, δια στόματος του επίτροπου διεύρυνσης, έχουν ταχθεί ενάντια σε ένα νομοσχέδιο που όπως λένε θα κλειδώσει το debate επί του θέματος στην Τουρκία αντί να το ανοίξει. Να θυμηθούμε πόσο debate υπάρχει από το πόσα τράβηξε ο Orhan Pamuk για την απόφασή του να παραδεχθεί ότι υπήρξε γενοκτονία.

"System Of A Down would like to dedicate this song to the memory of the 1.5
million victims of the Armenian Genocide, perpetrated by the Turkish
Government in 1915." System of a Down - P.L.U.C.K.

Περισσότερα την Παρασκευή, αφού θα έχει ψηφιστεί ή όχι ο νόμος. Μέχρι τότε, δείτε τα εξής:
[Wikipedia]
[System of a Down - P.L.U.C.K.]
[Ένωση Νέων Αρμένιων Ελλάδος]

Ανιστόρητοι

Μεγάλος ντόρος (δηλαδή δύο ρεπορτάζ του Star) έγινε γύρω από την απόφαση του Μαρκουλάκη, παρουσιαστή του Survivor Ελλάδα-Τουρκία να τολμήσει να αποκαλέσει την Κωνσταντινούπολη ως Istanbul καθώς μίλαγε με έναν Τούρκο. Το δελτίο του Star επέμενε να τον αποκαλεί ανιστόρητο μέσα στο γενικότερο θάψιμο για την διαδρομή Επίδαυρου-Παναμά.

Γενικά ο γράφων κάθε φορά που μιλάει με ξένο αναφέρεται στην Πόλη ως Istanbul. Έτσι την ξέρουν, έτσι την βάφτισε ο Κεμάλ, έτσι έκατσε. Το 1930 όπως ανέφερε και ο Μαρκουλάκης. Το Star βέβαια τον έκρινε ανιστόρητο, επειδή προφανώς έχουν κάποια άλλη θεωρία (μήπως ότι ο Κεμάλ δεν υπήρξε ποτέ;)

Επίσης τον έκρινε άσχετο επειδή αναφέρθηκε στους κανόνες της ΙΑΤΑ που αναγνωρίζουν την συγκεκριμένη πόλη ως Istanbul. Μέχρι και στο Διεθνές Αεροδρόμιο της Αθήνας αναφέρεται ως Istanbul η Πόλη στην αγγλική εκδοχή των αναχωρήσεων και αφίξεων.

Ο μάρτυρας υπεράσπισης; Ο Γεώργιος Καρατζαφέρης. Που δεν τον άκουσα όμως να αμφισβητεί ιστορικά αυτά που είπε και ο Μαρκουλάκης. Ίσα ίσα που είπε ότι λένε τα Ίμια Kardak και την Σμύρνη Izmir. Αυτό μόνο.

Στο δια ταύτα. Κύριοι Δημοσιογράφοι του Star, είστε τουλάχιστον κακεντρεχείς. Και δεν νοείται να σας αφήνουν ελεύθερους να βγάζετε τέτοια στοιχεία στη φόρα. Γιατί αν ανοίξετε ένα οποιοδήποτε βιβλίο Ιστορίας, θα δείτε ότι η Πόλη τώρα τελευταία λέγεται Istanbul. Και θα ήθελα να δω τον κύριο Δρακάκη να μιλάει με έναν Τούρκο και να του λέει την 2η πιο σημαντική του πόλη (θεωρητικά) Constantinople. Το γέλιο θα ήταν άπειρο.

ΥΓ: Όταν κράζετε την Ρούλα Κορομηλά που έβγαλε το 12χρονο και το εκμεταλλεύτηκε, θυμηθείτε τι είπε ο Γιώργος Λιάγκας στον Θέμο Αναστασιάδη πέρυσι: "εμείς δεν λέμε ειδήσεις."

Jesus loves you more than you would know

Ο Ράτζιγκερ, κατά κόσμον Βενεδίκτος ο 16ος, είχε πολύ βαρύ έργο από την μέρα που ο λευκός καπνός γέμισε τον ουρανό του Βατικανού. Είχε να αντικαταστήσει τον πιο δημοφιλή θρησκευτικό ηγέτη της σύγχρονης ιστορίας, τον Ιωάννη-Παύλο τον δεύτερο. Έναν άνθρωπο για τον οποίο μέχρι και η βαθιά Ορθόδοξη μαμά μου είχε να χύσει δάκρυα. Αν και ποτέ δεν την πίστεψα - αν ήταν όντως βαθιά Ορθόδοξη, δεν θα με έβγαζε εμένα Καθολικό.

Πίσω στο θέμα μας λοιπόν. Ο Βενεδίκτος έχει και αυτός, όπως ο προκάτοχός του, θέση στα media κάθε λίγο και λιγάκι. Βέβαια, οι λόγοι είναι εντελώς διαφορετικοί. Και οι τελευταίες υπερδηλώσεις του Πάπα για τους μουσουλμάνους ήταν άλλος ένας τρόπος να κοσμεί την κεντρική σελίδα του BBC η μεγαλειωδέστατη μορφή του.

Για όσους δεν είχαν πάρει μυρωδιά από τις δηλώσεις του, παραθέτω σχετικό απόσπασμα:

Ο Ποντίφικας κατά την επίσκεψή του στη Βαυαρία, εξέφρασε την άποψή του για το Ισλάμ σε σχέση με τη βία και το ιερό πόλεμο, Τζιχάντ, κάνοντας αναφορά σε μία επικριτική θέση του βυζαντινού αυτοκράτορα Εμμανουήλ Β’ του Παλαιολόγου για τον Μωάμεθ. Σύμφωνα με το CNN Turk, o Βενέδικτος υπενθύμισε ότι ο αυτοκράτορας της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας είχε ρωτήσει: «Ποια καινοτομία πρεσβεύει ο Μωάμεθ πέραν από την εντολή να διαδώσει την πίστη που υπόσχεται με το σπαθί του;»

Συνεχίζοντας, ο Πάπας ανέφερε ότι «η βία είναι ενάντια στο Θεό και την ψυχή» τονίζοντας ότι «είναι εκτός λογικής η διάδοση της πίστης μέσω της βίας».

news.in.gr

Ο Πάπας επίσης τόνισε στην ομιλία του ότι ο Χριστιανισμός διαφέρει από όλα αυτά τα περίεργα και μισαλλόδοξα επειδή έχει πάρει πολλά ερεθίσματα από την Αρχαία Ελληνική φιλοσοφία.

Όλες αυτές οι δηλώσεις σε μια τέτοια περίοδο προφανώς προκαλούν επιπλέον αναταραχή στις ήδη τεταμένες σχέσης μωαμεθανών - λοιπών θρησκευτικών ομάδων της γης. Για να πω και του στραβού το δίκιο όμως, ο Ποντίφικας δεν είπε κάτι καινούργιο. Μια δήλωση του Μανουήλ Παλαιολόγου επανέλαβε. Και στην τελική, ναι, το Κοράνι όντως αναφέρεται στο σπαθί ως μέθοδο διάδοσης του λόγου του Αλλάχ.

Όμως σε μια εποχή που ο Αμερικάνος βάζει το In God We Trust μπροστά και δίνει άλλοθι στον κάθε Μπιν Λάντεν να κυρήττει Ιερό Πόλεμο, ο Βενεδίκτος θα μπορούσε να είχε πάρει μαθήματα μετριοπάθειας και διπλωματίας από τον προκάτοχο και να μην έλεγε κάτι το οποίο θα μπορούσε να παρεξηγηθεί, όπως και έγινε.

Γιατί άλλο να λες ότι η Τουρκία δεν πρέπει να μπει στην Ε.Ε., και άλλο να λες στα μούτρα των Μουσουλμάνων ότι η πίστη τους βασίζεται στο μίσος.

"Απίστευτη" πρόκληση των Τούρκων...

Το να βλέπει ολόκληρος ο πλανήτης τον Μεχμέτ Αλί Ταλάτ να δίνει το βραβείο του νικητή στο Grand Prix της Κωνσταντινούπολης με τον υπότιτλο "Πρόεδρος της Τουρκικής Δημοκρατίας της Βόρειας Κύπρου" είναι κομματάκι χοντρό. Και σίγουρα δεν είναι κίνηση καλής θέλησης από τους γείτονες...

Οι διοργανωτές του αγώνα του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος Formula 1 χρησιμοποίησαν λοιπόν αυτόν τον τρόπο για να περάσουν το δικό τους πολιτικό μήνυμα, σε έναν χώρο όπου σίγουρα δεν έπρεπε να γίνει κάτι τέτοιο. Και φυσικά ήξεραν τι έκαναν - καμία χώρα δεν δέχτηκε να δώσει την τιμή της απονομής σε κάποιον άλλον εκτός από τον αρχηγό του κράτους ή της περιοχής που διεξάγεται ο αγώνας.

Εκτός αν ο Αλί Ταλάτ είναι Τούρκος για τους Τούρκους, οπότε έχουν προσαρτήσει ήδη τα εδάφη της Βόρειας Κύπρου και δεν το ξέρουμε.

Η αντίδραση της Ε.Ε.; Καμία. Προφανώς. Η αντίδραση της Κύπρου:

Ε. Αργυρού: Όσον αφορά αυτό που με έκπληξη παρακολουθήσαμε χθες, στο Grand Prix της Κωνσταντινούπολης, να προσφωνούν τον κ. Ταλάτ ως πρόεδρο της ούτω καλούμενης ΤΔΒΚ και μάλιστα να απονέμει και το έπαθλο στον πρώτο νικητή της Φόρμουλα 1, δεν ξέρω ως Κυβέρνηση αν μπορούμε να προβούμε σε κάποια διαβήματα. Επίσης, είχαμε κάποια ενημέρωση με βάση το Πρωτόκολλο; Διότι, από την ενημέρωση που είχαμε, φαίνεται ότι υπάρχει ένα Πρωτόκολλο για το ποιος δίνει (βραβείο) και σε ποιόν τί.

Κ.Ε.: Σχετικά με αυτό το θέμα, θέλω να πω τα εξής: Επρόκειτο για μια προσχεδιασμένη θεατρινίστικη κίνηση της τουρκικής πλευράς να εμφανίσει και να διαφημίσει τον Τ/Κ ηγέτη ως δήθεν πρόεδρο ενός ανύπαρκτου κράτους. Στην ουσία, η τουρκική πλευρά εξαπάτησε τη Διεθνή Ομοσπονδία Αυτοκινήτου και επεχείρησε να εκμεταλλευτεί πολιτικά ένα καθαρά αθλητικό γεγονός, χρησιμοποιώντας προκλητικά τεχνάσματα και καταφεύγοντας σε φαιδρές προπαγανδιστικές μεθόδους. Ο κ. Ταλάτ δεν είναι πολίτης ούτε αξιωματούχος της Τουρκίας, της οργανώτριας χώρας, για να κληθεί να βραβεύσει τον νικητή της Φόρμουλα 1. Εκτός και αν ο ίδιος βέβαια θεωρεί τον εαυτό του τούρκο πολίτη ή η ίδια η Τουρκία τον θεωρεί εκπρόσωπό της. Εάν πάλι ο κ. Ταλάτ θέλει να θεωρείται «πρόεδρος», έστω και κατ΄ επίφαση, ενός δήθεν κράτους, πώς είναι δυνατόν ένας ξένος ηγέτης, φιλοξενούμενος της οργανώτριας χώρας, να πρωταγωνιστεί στην τελετή της βράβευσης; Μπορεί όλη αυτή η προμελετημένη σκηνοθεσία να ικανοποίησε τη ματαιοδοξία του κ. Ταλάτ και τις πολιτικές σκοπιμότητες της τουρκικής πλευράς. Δεν μπορεί όμως να ικανοποίησε τη Διεθνή Ομοσπονδία Αυτοκινήτου η οποία οργάνωσε τη Φόρμουλα 1 και της οποίας νόμιμο μέλος, από Κυπριακής πλευράς, είναι μόνο ο Κυπριακός Σύνδεσμος Αυτοκινήτου.

Η Κυπριακή Κυβέρνηση θα καταγγείλει την απαράδεκτη και προκλητική θεατρική παράσταση που οργάνωσε η Άγκυρα με πρωταγωνιστή τον κ. Ταλάτ και θα ζητήσει από τη Διεθνή Ομοσπονδία Αυτοκινήτου να αντιδράσει στην ανεπίτρεπτη αυτή εκτροπή. Σε παρόμοιο διάβημα θα προβεί και ο Κυπριακός Σύνδεσμος Αυτοκινήτου.

Ζ. Τηλεγράφου: Μέχρι στιγμής δηλαδή δεν υπήρξε οποιαδήποτε αντίδραση, εξ όσων γνωρίζετε, από την Ομοσπονδία .... ;

Κ.Ε.: Εξ΄ όσων γνωρίζω, μέχρι στιγμής, δεν υπήρξε οποιαδήποτε αντίδραση.

Ε. Αργυρού: Υπάρχει ένα ενδεχόμενο, ως κύρωση, να αξιώσουμε τον αποκλεισμό της πίστας της Κωνσταντινούπολης ή αυτό εξαρτάται από τη Διεθνή Ομοσπονδία Αυτοκινήτου;

Κ.Ε.: Αυτό είναι κάτι το οποίο θα αποφασίσει η Διεθνής Ομοσπονδία Αυτοκινήτου και όχι εμείς.

Τι να πεις. Και μετά σου λέει για κινήσεις καλής θέλησης...

Η Πόλις Εάλω

Πάντα είναι λίγο περίεργο το να ακούς στις ειδήσεις ότι βομβαρδίστηκε το μέρος στο οποίο ήσουν μερικές ώρες νωρίτερα βγάζοντας καμαρωτός φωτογραφίες μπροστά στην Αγιά Σοφιά. Βέβαια, αυτή η "βομβιστική επίθεση" πρέπει νά'τανε αντίστοιχη με τα γκαζάκια έξω από το Α.Τ. Εξαρχείων: 3 τραυματίες στην πιο πολυσύχναστη περιοχή της Κωνσταντινούπολης. Whatever.

Λίγο πιο πριν λοιπόν ήμουν εκεί και χάζευα την Αγιά Σοφιά. Έχοντας πλάτη στην Οθωμανική απόπειρα αντιγραφής του, το περίφημο Μπλε Τζαμί που - με όλο το σεβασμό στην προφανή ιερότητά του για τους Μουσουλμάνους - βρώμαγε απελπιστικά πολύ, τόσο που η φωτογραφία με τις γυναίκες τις παρέας να καλύπτουν το εξαιρετικά άσεμνο ντύσιμό τους (τιραντάκια; σορτσάκια;) τραβήχθηκε εξαιρετικά βιαστικά και χωρίς τον σεβασμό που αναλογούσε στην προκειμένη περίσταση.

Γενικά είμαι ο χειρότερος άνθρωπος για να γράψει ταξιδιωτικό οδηγό. Γύρω από την στάση του τραμ του Sultanahmet οι τουρίστες που επιβίωσαν των ταξί και των υπόλοιπων τροχοφόρων, ζωήλατων και μη, της Κωνσταντινούπολης αγνάντευαν με υπερηφάνεια κάθε τετραγωνική ίντσα των παρακείμενων χώρων. Λίγο παραπάνω, στο ένδοξο μεγάλο Παζάρι, ψώνιζαν με μανία αυθεντικές απομιμήσεις διάσημων μαρκών και φυσικά προμηθεύονταν κάθε λογής "παραδοσιακής" τούρκικης φορεσιάς, λες και ο Κεμάλ όταν έστησε το κράτος ονειρεύτηκε ότι κάποτε τα καθαρόαιμα ισλαμικά ενδύματα θά'τανε στην πρώτη γραμμή των αφισών που κρέμονται στα ταξιδιωτικά πρακτορεία που στέλνουν τα δολάρια για εκδρομή στην Πόλη.

Βέβαια δεν είναι μόνο οι τουρίστες. Μέσα στο Παζάρι ήρθε καμαρωτός ένας τύπος που μιλούσε Ελληνικά. Η συγκίνησή μας ήταν έκδηλη - ένας από αυτούς που έμειναν πίσω να διατηρήσουν υψηλά το εθνικό φρόνημα στα σοκάκια του Φαναριού, αρνούμενοι τον εκδιωγμό από τα χώματά τους. Μετά από 15 δευτερόλεπτα (έχε χάρη που έχουμε μικρά ονόματα και έτσι η διαδικασία του "χάρηκα" ήταν σύντομη) έδειξε τις πραγματικές του διαθέσεις: να μας πλασάρει υπερτιμημένες απομιμήσεις κοσμημάτων και δερματικών. Τι σου είναι η πατρίδα.

Ανάμεσα στο παζάρι λοιπόν και το Sultanahmet συνήθως σε μεταφέρει ένα πούλμαν. Εμείς προτιμήσαμε να το πάρουμε με τα πόδια. Έτσι, ανάμεσα στις υπερεκδηλώσεις χλιδής που συναντάς γύρω από το Topkapi και τους καταπράσινους κήπους που στολίζουν την περιοχή, καθώς και το "παραδοσιακό" παζάρι, πέσαμε και πάνω σε κάτι ενδιαφέρον. Μισογκρεμισμένα σπίτια, πλανόδιοι και ζητιάνοι σε μια περιοχή που δεν μας την έδειξε κανένας. Μόνοι μας πέσαμε πάνω στην περίφημη "εικόνα της αντίθεσης" που κοσμεί την Τουρκία. Και δυστυχώς η αντίθεση είναι τεράστια.

Το σκέφτεσαι περνώντας και από το μετρό του 4. Levent (ο φίλος από την Άγκυρα μου είπε ότι το 2ο και το 3ο δεν υπάρχουν) με τους υπερσύγχρονους ουρανοξύστες και τα πρατήρια της Petrol Ofisi που διαφημίζουν το προσεχές Γκραν Πρι. Βγαίνοντας από τον αυτοκινητόδρομο και μπαίνοντας στο γαλανόλευκο Sariyer ακούς τον Τούρκο να σου λέει ότι ένας καλός μισθός στην πατρίδα του αγγίζει τα 400 ευρώ. Στην πόλη των 16 εκατομμυρίων το χαρτζηλίκι που ποτέ δεν εκτιμήσαμε γιατί δεν έφτανε για την έξοδο στα μπουζούκια ανά τριήμερο ήταν ο μέσος όρος.

Πίσω στην Αγιά Σοφιά λοιπόν. Σε πιάνει ένα σφίξιμο στο στομάχι κάθε φορά που την αντικρύζεις. Εικόνες και ιερά σύμβολα που τα μαγάρισαν οι εισβολείς, ένας χώρος που τον μαγαρίζουν σήμερα οι τουρίστες και όλοι όσοι επισκέφτονται το "μουσείο" που λειτουργεί εκεί που ανέβαιναν στο θρόνο οι Βυζαντινοί Αυτοκράτορες. Ξεχωρίζεις εύκολα τον ελληνάρα εκεί μέσα: όσοι δεν βγάζουν φωτογραφίες και απλά μένουν με ανοιχτό το στόμα και γουρλωμένα τα μάτια είναι σίγουρο πως σκέφτονται ότι και εσύ.

Και ο Τούρκος από πίσω να προσπαθεί να μας ξεναγήσει. Δέκα λεπτά αργότερα οι ρόλοι είχαν αντιστραφεί. "Εκεί ήταν η εικόνα του Παντοκράτορα..."

Μαυροβούνιο - Ικαρία 3-1 (UEFA)

Βρήκαμε σε φωτοτυπία την τελευταία επίσημη αναγνώριση κράτους από την Ελληνική Δημοκρατία, και αφορά στο Μαυροβούνιο.



Καλορίζικο το κράτος σας αδέρφια. Πάντως αργήσαμε: οι πρώτοι που αναγνώρισαν το Μαυροβούνιο είναι οι Ισλανδοί. Σε αντάλλαγμα αναμένονται πολλοί Ισλανδοί να φιλοξενηθούν τσάμπα στις παραλίες του Μαυροβουνίου.

Σε αναμονή του δημοψηφίσματος στην Ικαρία λοιπόν...

ΙΚΑΡΙΑ; WTF???

Ναι. Το ελεύθερο κράτος ονόματι "Πολιτεία της Ικαρίας" (18 Ιουλίου 1912 - Νοέμβριος 1912) με πρόεδρο τον Ιωάννη Μαλαχιά (Malachia) μπήκε στην Ελλάδα με την προϋπόθεση ότι μετά από 100 χρόνια θα γινόταν δημοψήφισμα για την ανεξαρτησία της.

Ο καιρός γαρ εγγύς. 2012. Προβλέπω ότι οι κομμουνιστές του νησιού και των παρακείμενων Φούρνων (επίσης μέρος του παλαί ποτέ ελεύθερου κράτους) θα δώσουν ρέστα έτσι και το πάρουν είδηση.

Να και η σημαία του ελεύθερου κράτους:


...και η πρόταση του dreamport...

(lol)

ΙΚΑΡΙΑ 2012...