Το είπε και το έκανε ο συμπαθέστατος συμπατριώτης Julian Assange και έβγαλε στην φόρα λίγα από τα κλεμμένα τηλεγραφήματα ανάμεσα στους διπλωμάτες της υπερδύναμης. Μέχρι στιγμής, τίποτα το απολύτως συνταρακτικό: η Κίνα βαρέθηκε να κάνει τον τραμπούκο της Βόρειας Κορέας (σαν τους φουσκωτούς που σιχάθηκαν να ακολουθούν παντού τον κοντό, γλοιώδη τύπο που ουρλιάζει συνέχεια και φτύνει τους πάντες), οι διπλωμάτες έχουν άποψη για αυτούς που συναντώνται, τα μέλη της Βρετανικής βασιλικής οικογένειας είναι κάφροι που βρίζουν (αφού έχουν Έλληνα μπαμπά, ντε) και οι πετρελαιούχες Αραβικές χώρες φοβούνται ότι ένα ισχυρό Ιράν μπορεί να κάνει τους πολίτες τους να αμφισβητήσουν το σωστό και το λάθος όπως αυτή τη στιγμή ισχύει στη Μέση Ανατολή.
Βέβαια, αλλού είναι το συνταρακτικό - στο γεγονός ότι εμείς, το φιλοθεάμον κοινό εκτός των κλειστών πορτών των διαβουλεύσεων, των συναντήσεων και της μίζας, για πρώτη φορά απολαμβάνουμε το πραγματικό πρόσωπο της διπλωματίας, που είναι κάπου ανάμεσα στον Philby και την Gossip Girl. Βεβαίως, και τα ελληνικά τηλεγραφήματα να είχαμε, ένας Θεός ξέρει τι θα ανακαλύπταμε για την άποψη των Ελλήνων διπλωματών στην Άγκυρα για τον Ερντογάν, την καθημερινότητα της κοπέλας που μου έβγαλε το επείγον προσωρινό διαβατήριο στην Λιουμπλιάνα, τον αγώνα που καταβάλει νυχθημερόν για τα συμφέροντα της χώρας μας ο πρέσβης μας στην Νότιο Αφρική.
Όπως και να έχει, οι κυβερνήσεις ανά τον κόσμο έχουν σπεύσει να καταδικάσουν τη διαρροή, επειδή ξέρουν ότι αυτό το ξεγύμνωμα θα είχε τις ίδιες συνέπειες πάνω τους. Έχοντας ξεπεράσει την εποχή που οι χώρες υπέγραφαν μυστικά σύμφωνα μεταξύ τους που κάποτε διαμελίζανε κράτη (βλέπε Πολωνία) ή επιβάλλανε επαχθείς οικονομικούς και πολιτικούς όρους στους πρόσφατα αναγνωρισμένους ως ίσους και ανθρώπους Αφρικανούς, τώρα μπορεί να καταλήξουμε και στην εποχή που το διπλωματικό σώμα της εκάστοτε δημοκρατίας θα δίνει λογαριασμό όχι μόνο στους άμεσα προϊστάμενούς του, αλλά και στο υπέρτατο αφεντικό του. Εσένα.
Και έτσι, θα μπορέσουμε επιτέλους να μάθουμε για τους Έλληνες διπλωμάτες που συντηρούν το παραμύθι του Μακεδονικού αγώνα ενώ στα πηγαδάκια τους (και ορθώς) γίνονται λογικοί και ξεχνάνε τις αλυτρωτικές μας κορώνες, για τα πέτρινα χρόνια που κάναμε πλάτες στον Μιλόσεβιτς και το άθλιο καθεστώς του, για σήμερα που προσπαθούμε να το παίξουμε υπεύθυνη δύναμη στα Βαλκάνια με το να μην έχουμε επίσημη άποψη για το οτιδήποτε - εκτός από την ατζέντα 2014, που είναι τόσο απίθανη όσο και το να υλοποιηθεί το προεκλογικό πρόγραμμα οποιουδήποτε κόμματος στην Ελλάδα.
Ως τότε, αναζητείται ο Έλληνας Julian Assange που θα κλέψει το μονοπώλιο των ελληνικών ΜΜΕ και του εκάστοτε Γκιόλια και θα κάνει το όνειρο της διαφάνειας πραγματικότητα και στην ψωροκώσταινα.
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ελλάδα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ελλάδα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
30/11/10
6/10/10
Το μνημόσυνο του Γκιόλια
Όποια και η άποψή σας για τον [Σωκράτη Γκιόλια], αυτό που γίνεται στον "συνεχιστή" του [τρωκτικού] είναι τουλάχιστον αστείο. Αντιγράφουμε σημερινό [post]:
Αλλά δεν είναι η πρώτη φορά που ένα πορτοκαλί blog μας λέει [ψέματα], έτσι;
ΥΓ: Δείτε την λίστα με τις δραστηριότητες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου από εκείνη την ημέρα [εδώ].
Ψηφίζεται την Τρίτη 05-10-10 στο Ευρωκοινοβούλιο,περιορισμός της έκφρασης λόγου και περιορισμός του συνεταιρίζεσθαι, σε περίπτωση που αντιστέκεται ή αντιδρά στην κυρίαρχη κυβερνητική πολιτική...Το σχέδιο της Νέας Τάξης Πραγμάτων αρχίζει να μπαίνει σε ρυθμό πλήρους εφαρμογής. Τα χειρότερα έρχονται…
Από σήμερα, η Ευρώπη μεταλάσσεται και επισήμως και περιέρχεται σε κατάσταση απόλυτης φασιστικής νοοτροπίας. Οι κυρίαρχες κυβερνητικές πολιτικές, με τις οποίες μπορεί να διαφωνεί ο οιοσδήποτε, επιβάλλονται και απαγορεύεται η οποιαδήποτε διαφορετική άποψη.
Σήμερα, η Ευρώπη απομακρύνεται από την δημοκρατία και εισέρχεται στον προθάλαμο της Νέας Τάξης, που επιθυμεί πολίτες χωρίς γνώμη, πειθήνιους στις αποφάσεις των λίγων.
Σήμερα η Ευρώπη αποχαιρετά το φως και μπαίνει στο σκοτάδι, ορίζοντας έναν νέο μεσαίωνα και τοποθετώντας τους πολίτες που δεν συμφωνούν στην θέση του εχθρού...Δηλαδή, ας υποθέσουμε δημοσιογράφε του [τρομακτικού] ότι οι δύο μεγάλοι πόλοι του Ευρωπαϊκού κοινοβουλίου (βλέπε [Λαϊκό] κόμμα που συμμετέχει η ΝΔ και [Σοσιαλιστές] που συμμετέχει το ΠΑΣΟΚ) τα κάνανε πλακάκια και πάνε να περάσουν κάτι τέτοιο. Οι [φιλελεύθεροι], οι [αριστεροί] (ΚΚΕ/ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να διαφωνούν στην Ελλάδα, αλλά έξω τα βρίσκουν), οι [πράσινοι] και οι [ευρωσκεπτικιστές] δεν θα μας έλεγαν κάτι; Το χειρότερο δε, είναι ότι κάποιοι άνθρωποι τα διαβάζουν αυτά και τα πιστεύουν, ενώ το ανυπόγραφο του post μάλλον σημαίνει ότι όποιος διαχειρίζεται το blog αυτό, προσυπογράφει και την παραπληροφόρηση (λίγα lol επί του θέματος [εδώ])...
Αλλά δεν είναι η πρώτη φορά που ένα πορτοκαλί blog μας λέει [ψέματα], έτσι;
ΥΓ: Δείτε την λίστα με τις δραστηριότητες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου από εκείνη την ημέρα [εδώ].
3/10/10
Προτάσεις για νέα Ελληνική σημαία
Από το [φόρουμ] του B92 (τηλεοπτικός σταθμός της Σερβίας) έρχονται δύο προτάσεις για την σημαία μας, ειδικά τώρα που ο Denny Crane έρχεται Ελλάδα και οπλίζει τα πιστόλια του με μπογιά για τους [Κινέζους]...
Το μπλε για το Αιγαίο, το άσπρο για το Εξπρές Σαμίνα ΙΙ (βλέπε οικονομία)
Αφού τα ελληνικά νοικοκυριά πλέον έχουν περισσότερα - (στους λογαριασμούς τους) από ότι σταυρούς...
1/10/10
Οι έξυπνες κάρτες ενός χαζού τόπου
Για όσους δεν έχουν ακούσει την μεγάλη [είδηση], αυτή η σατανικής έμπνευσης κατασκευή είναι ουσιαστικά κάτι ανάμεσα σε χρεωστική κάρτα (όπως για παράδειγμα η ΕΘΝΟcash) και ηλεκτρονική ταυτότητα, αφού στις πληροφορίες που θα δίνει με το "διάβασμά" της θα περιλαμβάνεται ο ΑΦΜ και τα στοιχεία του κατόχου. Η κάρτα θα δοθεί σε όλους τους φορολογούμενους, με στόχο (υποτίθεται) την διευκόλυνση των συναλλαγών με το δημόσιο και (προφανώς) την ευκολότερη παρακολούθηση των συναλλαγών από το Δημόσιο για την πάταξη της φοροδιαφυγής.
Αφού λοιπόν διαπιστώσουμε ότι και σήμερα θα μπορούσαμε να πληρώσουμε με την χρεωστική κάρτα της τράπεζας στην οποία έχουμε λογαριασμό, ή τέλος πάντων να μπορούσαμε να πληρώσουμε online τις υποχρεώσεις μας στην εφορία (εκεί να δεις διευκόλυνση), απορούμε με το σκεπτικό ότι αυτή η κάρτα θα οδηγήσει την φοροδιαφυγή στην ανυπαρξία. Πρώτον, σε γενικές γραμμές ο καταστηματάρχης θα μπορεί να πουλήσει κάτι χωρίς να περάσει την κάρτα, όπως και σήμερα μπορεί να μην χτυπήσει απόδειξη για το προϊόν του, όπως παρατήρησε και μία φίλη πρόσφατα. Από εκεί και πέρα, οι φροντιστηριούχοι (αγαπημένος μας επαγγελματικός κλάδος) θα μπορούν να συνεχίσουν να προσφέρουν εκπτώσεις 20% σε όποιον δεν ζητήσει απόδειξη, γλιτώνοντας έτσι τον ΦΠΑ και τις δηλώσεις που εκθέτουν το πραγματικό τους εισόδημα. Και εφ'όσον στην Ελλάδα καταβάλουμε υπεράνθρωπες [προσπάθειες] να μετρηθεί η πορνεία και το εμπόριο ναρκωτικών στο ΑΕΠ μας, δεν βλέπουμε τρόπο να χρησιμοποιούνται οι έξυπνες κάρτες στα outlets της παραοικονομίας στο Μεταξουργείο και την Ομόνοια, άρα η μεγαλύτερη (κατά τα λεγόμενα των κυβερνώντων) τρύπα στα εισοδήματά μας δεν θα κλείσει ποτέ. Η απευθείας σύνδεση των ταμειακών μηχανών των επιχειρήσεων με το Υπουργείο θα έδινε τα ίδια ακριβώς δεδομένα που θα έδινε και η κάρτα, όμως και πάλι, το πρόβλημα σε αυτή την χώρα δεν είναι ότι οι καταστηματάρχες δεν παραδίδουν τα Ζ τους (οι αποδείξεις που κόβονται στο τέλος της ημέρας), αλλά ότι τα Ζ τους λένε ψέματα. (Διαβάστε περί φοροδιαφυγής [εδώ] και [εδώ]).
Από την άλλη, προφανώς, τίθεται και θέμα προσωπικών δεδομένων. Οι κάρτες, στις οποίες κεντρικό ρόλο θα παίξουν οι τράπεζες και το διατραπεζικό τους σύστημα (ΔΙΑΣ), θα μπορούν να καταγράφουν με μεγάλη λεπτομέρεια τις καταναλωτικές συνήθειες του κατόχου τους, καθώς και να [βγάλουν] επιπλέον κέρδη. Γι'αυτό η Ευρωπαϊκή Ένωση [πρόλαβε], χωρίς καν να περιμένει να μάθει τις λεπτομέρειες του εγχειρήματος, να πει ορθά-κοφτά στην κυβέρνηση ότι η ιδέα δεν πρέπει να υλοποιηθεί. Μια κάρτα όπως [αυτή] που εκδίδει η Εσθονία στους πολίτες της θα μπορούσε να λύσει πολλά από τα προβλήματα της γραφειοκρατίας, επιτρέποντας την άμεση ταυτοποίηση του φορολογούμενου στην δημόσια υπηρεσία που τον ενδιαφέρει και την πρόσβασή του εξ'αποστάσεως στα δικαιολογητικά και τις αιτήσεις που χρειάζεται, χωρίς να μοιράζεται όλες μας τις αγοραστικές κινήσεις με τις τράπεζες, την κυβέρνηση και κάθε άλλο ενδιαφερόμενο.
Όσο για τον αντίχριστο; Αν ο ίδιος ο Χριστός (ή τέλος πάντων οι εν Ελλάδι εκπρόσωποί του) αποφάσιζε να [δώσει] από τους δύο (δισεκατομμύρια ίσως) [χιτώνες] του τον έναν στο κράτος, μάλλον θα το είχαμε λύσει το πρόβλημα.
ΥΓ: Η φωτογραφία είναι από [εδώ].
4/8/08
Βραβείο Πούλιτζερ 2008: Στέφανος Χίος
Σε νέα ύψη ανήλθε η ελληνική δημοσιογραφία. Μετά τα καρέ από το βίντεο Ζαχόπουλου που μετέδωσε το Πρώτο Θέμα (που α μη τι άλλο, σκορπίσανε χαμόγελα σε εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες,) η Espresso αποφάσισε να δημοσιεύσει φωτογραφίες σχετικές με την δολοφονία Σεργιανόπουλου.
Στις σελίδες λοιπόν του φύλλου του Σαββάτου (και από ότι μάθαμε, και της Κυριακής,) υπάρχουν [φωτογραφίες] από τον τόπο του εγκλήματος, ενώ σε μία φαίνεται και το κατακρεουργημένο πτώμα του ηθοποιού (με το λογότυπο της Espresso από πάνω, για λόγους copyright of course, of course.) Το υλικό αυτό ήταν μέρος της δικογραφίας που σχηματίζεται εναντίον του 30χρονου Γεωργιανού που [ομολόγησε] το φόνο.
Προφανώς, αναρωτιέται κανείς αν υπάρχει οποιοσδήποτε λόγος ενημέρωσης πίσω από την δημοσίευση των φωτογραφιών. Κανένας - ξέραμε ήδη ότι το πτώμα είχε κατακρεουργηθεί, ότι υπήρχε κοκαϊνη και κάνναβη στο διαμέρισμα, μέχρι και για τα κουτάκια μπύρας είχαμε μάθει από τις εφημερίδες. Σίγουρα όμως, προκύπτει ένα μεγάλο θέμα: ποιός πούλησε αυτές τις φωτογραφίες στο συμπαθές ταμπλόιντ; Γιατί να τις βρήκε τσάμπα, χμμ, το αποκλείουμε.
Στις σελίδες λοιπόν του φύλλου του Σαββάτου (και από ότι μάθαμε, και της Κυριακής,) υπάρχουν [φωτογραφίες] από τον τόπο του εγκλήματος, ενώ σε μία φαίνεται και το κατακρεουργημένο πτώμα του ηθοποιού (με το λογότυπο της Espresso από πάνω, για λόγους copyright of course, of course.) Το υλικό αυτό ήταν μέρος της δικογραφίας που σχηματίζεται εναντίον του 30χρονου Γεωργιανού που [ομολόγησε] το φόνο.
Προφανώς, αναρωτιέται κανείς αν υπάρχει οποιοσδήποτε λόγος ενημέρωσης πίσω από την δημοσίευση των φωτογραφιών. Κανένας - ξέραμε ήδη ότι το πτώμα είχε κατακρεουργηθεί, ότι υπήρχε κοκαϊνη και κάνναβη στο διαμέρισμα, μέχρι και για τα κουτάκια μπύρας είχαμε μάθει από τις εφημερίδες. Σίγουρα όμως, προκύπτει ένα μεγάλο θέμα: ποιός πούλησε αυτές τις φωτογραφίες στο συμπαθές ταμπλόιντ; Γιατί να τις βρήκε τσάμπα, χμμ, το αποκλείουμε.
12/2/08
Hellenic Zeitgeist
1) Όλη η χώρα ασχολείται εδώ και μήνες με ένα κακής ποιότητας πορνό ανάμεσα σε έναν χοντρό, άσχημο τύπο και μια μέτρια γκόμενα, το οποίο ίσως αγοράστηκε έναντι 5 εκατομμυρίων ευρώ, που τόσα φαντάζομαι δεν στοίχισε καμιά κόπια κανενός βίντεο πορνό στην ιστορία του ανθρώπινου είδους. Ακόμα και το ιστορικό Βαθύ Λαρύγγι μερικές χιλιάδες δολλάρια θα στοίχισε στην εταιρεία διανομής.
2) Στο ενδιάμεσο, εκλέχθηκε ένας 33χρονος στην ηγεσία κοινοβουλευτικού κόμματος και το momentum του Τσίπρα σε λίγο θα θυμίζει Obama, στο πιο λευκό του. Καθημερινά ακούω νεοδημοκράτες και πασόκους που λένε ότι θα ψηφίσουν Τσίπρα άνετα. Και πώς να μην το κάνουν όταν πριν από μερικά χρόνια ψηφίσαμε τη ΝΔ για αλλαγή και από ότι φαίνεται δεν τα πολυκαταφέραμε. Κανένα γκάλοπ θα βγει τώρα να δούμε ΣΥΡΙΖΑ με 11% και να αναρωτιόμαστε; Α, βγήκε [ήδη]. Και "σε ό,τι αφορά τη δημοτικότητα των πολιτικών αρχηγών, ο Αλέξης Τσίπρας πήρε τα σκήπτρα συγκεντρώνοντας 50,6% και ακολουθούν οι Κώστας Καραμανλής με 45,1%, Γιώργος Παπανδρέου με 32,9% και Αλέκα Παπαρήγα με 23,1%." Το καλύτερο πρωτοσέλιδο πάντως με διαφορά ήταν αυτό που έλεγε για τους 40ρηδες της ΝΔ που ξυπνάνε. Και πρέπει να ξυπνήσουν επειγόντως.
3) Οι απεργοσπαστικοί μηχανισμοί της εργοδοσίας [πήραν] δύο Κύπριους δημοσιογράφους, τους έδεσαν στα υπόγεια του Lumiere TV στην μαρτυρική μεγαλόνησο και τους έβαλαν να περιγράψουν τους αγώνες του UEFA. Γιατί πρώτον, ο ΑΝΤ1 και ο Mega είχαν την υποχρέωση να βάλουν τους αγώνες στο mute, ή να μην τους παίξουν καν, από σεβασμό στην απεργία των δημοσιογράφων, παρά τα εκατομμύρια που έχουν δώσει για τα δικαιώματα της εκάστοτε ομάδας. Κατά δεύτερον, γιατί οι Κύπριοι προφανώς δεν έπρεπε να περιγράψουν τον αγώνα για τον σταθμό τους επειδή έπαιζε να μεταδοθεί το σήμα στην Ελλάδα. Τρίτον, προφανώς, οι σταθμοί έβαλαν το κρόουλ από κάτω που ενημέρωνε για την απεργία για το ξεκάρφωμα, και οι τεχνικοί που επέτρεψαν τη μετάδοση του ηχητικού σήματος είναι βασιλοχουντικοί οπαδοί Καραμανλή. Και το πλέον ηλίθιο, κράζουν τον ΣΚΑΪ που έπαιξε το δελτίο ειδήσεων του BBC. Στη συνέχεια θα κράζουν το BBC που έβγαλε δελτίο, το CNN που εκπέμπει στην Ελλάδα και τους bloggers που έκαναν posts εκείνη την ημέρα, αντί π.χ. να ασχοληθούν λίγο με τον Μάκη και τον Θέμο, τον Χίο και τον Καμπουράκη και όλους αυτούς που κάνουν εμάς τους φοιτητές της δημοσιογραφίας να αναρωτηθούμε αν εκείνο το ανέκδοτο με τα σπερματοζωάρια και τους δικηγόρους έχει ειπωθεί για λάθος επάγγελμα.
2) Στο ενδιάμεσο, εκλέχθηκε ένας 33χρονος στην ηγεσία κοινοβουλευτικού κόμματος και το momentum του Τσίπρα σε λίγο θα θυμίζει Obama, στο πιο λευκό του. Καθημερινά ακούω νεοδημοκράτες και πασόκους που λένε ότι θα ψηφίσουν Τσίπρα άνετα. Και πώς να μην το κάνουν όταν πριν από μερικά χρόνια ψηφίσαμε τη ΝΔ για αλλαγή και από ότι φαίνεται δεν τα πολυκαταφέραμε. Κανένα γκάλοπ θα βγει τώρα να δούμε ΣΥΡΙΖΑ με 11% και να αναρωτιόμαστε; Α, βγήκε [ήδη]. Και "σε ό,τι αφορά τη δημοτικότητα των πολιτικών αρχηγών, ο Αλέξης Τσίπρας πήρε τα σκήπτρα συγκεντρώνοντας 50,6% και ακολουθούν οι Κώστας Καραμανλής με 45,1%, Γιώργος Παπανδρέου με 32,9% και Αλέκα Παπαρήγα με 23,1%." Το καλύτερο πρωτοσέλιδο πάντως με διαφορά ήταν αυτό που έλεγε για τους 40ρηδες της ΝΔ που ξυπνάνε. Και πρέπει να ξυπνήσουν επειγόντως.
3) Οι απεργοσπαστικοί μηχανισμοί της εργοδοσίας [πήραν] δύο Κύπριους δημοσιογράφους, τους έδεσαν στα υπόγεια του Lumiere TV στην μαρτυρική μεγαλόνησο και τους έβαλαν να περιγράψουν τους αγώνες του UEFA. Γιατί πρώτον, ο ΑΝΤ1 και ο Mega είχαν την υποχρέωση να βάλουν τους αγώνες στο mute, ή να μην τους παίξουν καν, από σεβασμό στην απεργία των δημοσιογράφων, παρά τα εκατομμύρια που έχουν δώσει για τα δικαιώματα της εκάστοτε ομάδας. Κατά δεύτερον, γιατί οι Κύπριοι προφανώς δεν έπρεπε να περιγράψουν τον αγώνα για τον σταθμό τους επειδή έπαιζε να μεταδοθεί το σήμα στην Ελλάδα. Τρίτον, προφανώς, οι σταθμοί έβαλαν το κρόουλ από κάτω που ενημέρωνε για την απεργία για το ξεκάρφωμα, και οι τεχνικοί που επέτρεψαν τη μετάδοση του ηχητικού σήματος είναι βασιλοχουντικοί οπαδοί Καραμανλή. Και το πλέον ηλίθιο, κράζουν τον ΣΚΑΪ που έπαιξε το δελτίο ειδήσεων του BBC. Στη συνέχεια θα κράζουν το BBC που έβγαλε δελτίο, το CNN που εκπέμπει στην Ελλάδα και τους bloggers που έκαναν posts εκείνη την ημέρα, αντί π.χ. να ασχοληθούν λίγο με τον Μάκη και τον Θέμο, τον Χίο και τον Καμπουράκη και όλους αυτούς που κάνουν εμάς τους φοιτητές της δημοσιογραφίας να αναρωτηθούμε αν εκείνο το ανέκδοτο με τα σπερματοζωάρια και τους δικηγόρους έχει ειπωθεί για λάθος επάγγελμα.
7/10/07
Καρφώστε τους!
Μια αξιέπαινη προσπάθεια ξεκίνησε από το msfree.gr, το spin-off του contra.gr για μηχανοκίνητα αθλήματα. [Εδώ] μπορείτε να καρφιτσώσετε (pin) πάνω σε έναν χάρτη Google την τοποθεσία κάποιου επικίνδυνου για την οδική ασφάλεια σημείου (λακούβες, γλιστερά σημεία, κακή ορατότητα...)
Μακάρι όμως όντως να το βλέπει και κανένας υπεύθυνος...
Μακάρι όμως όντως να το βλέπει και κανένας υπεύθυνος...
27/8/07
Σπάστε την Β' Αθήνας
Κοιτούσα το site του Υπουργείου Εξωτερικών και διαπίστωσα ότι η περιφέρειά μου, η Β' Αθήνας, διαθέτει 42 βουλευτικές έδρες - κοινώς ένας στους εφτά (περίπου) βουλευτές προέρχεται από τα μέρη μας.
Και εδώ έρχεται το ερώτημα - εμείς εδώ στην Αγία Παρασκευή έχουμε τα ίδια προβλήματα με κάποιον στο Παλαιό Ψυχικό; Το Ίλιον; Το Περιστέρι; Τον Βύρωνα; Την Αργυρούπολη;
Το απρόσωπο της πολιτικής (πως να πολιτευτείς σε μια περιφέρεια 2 εκατομμυρίων ανθρώπων και να έχεις και προσωπική επαφή) στην περιοχή σημαίνει αυτόματα και χειρότερη αντιπροσωπευτική δημοκρατία για τους κατοίκους της πόλης. Αυτοί που εκλέγονται κατά πάσα πιθανότητα δεν έχουν περάσει καν από τον Δήμο σου για να ακούσουν αυτά που έχεις να τους πεις.
Η πρόταση μας εδώ; Εφ'όσον δεν πάμε για το βρετανικό μοντέλο (μικρές περιφέρειες που εκλέγουν έναν βουλευτή η κάθε μία χωρίς εθνικά πλαφόν συμμετοχής στην Βουλή για να είναι πραγματικά αντιπροσωπευτικές οι διαδικασίες) να σπάσει τουλάχιστον η Β' Αθήνας σε μικρότερες περιφέρειες των 5-6 βουλευτών η κάθε μία το πολύ. Για να γίνει λίγο πιο αντιπροσωπευτική η δημοκρατία. Για να με έχει περισσότερο ανάγκη ο υποψήφιος. Για να έχει σωστό προγραμματικό λόγο σε σχέση με την περιοχή. Για να μπορώ να τον πιέσω να κάνει τη δουλειά του σωστά.
Άλλο νά'μαι ο ένας στα 2 εκατομμύρια και άλλο ο ένας στις 200-300 χιλιάδες...
Και εδώ έρχεται το ερώτημα - εμείς εδώ στην Αγία Παρασκευή έχουμε τα ίδια προβλήματα με κάποιον στο Παλαιό Ψυχικό; Το Ίλιον; Το Περιστέρι; Τον Βύρωνα; Την Αργυρούπολη;
Το απρόσωπο της πολιτικής (πως να πολιτευτείς σε μια περιφέρεια 2 εκατομμυρίων ανθρώπων και να έχεις και προσωπική επαφή) στην περιοχή σημαίνει αυτόματα και χειρότερη αντιπροσωπευτική δημοκρατία για τους κατοίκους της πόλης. Αυτοί που εκλέγονται κατά πάσα πιθανότητα δεν έχουν περάσει καν από τον Δήμο σου για να ακούσουν αυτά που έχεις να τους πεις.
Η πρόταση μας εδώ; Εφ'όσον δεν πάμε για το βρετανικό μοντέλο (μικρές περιφέρειες που εκλέγουν έναν βουλευτή η κάθε μία χωρίς εθνικά πλαφόν συμμετοχής στην Βουλή για να είναι πραγματικά αντιπροσωπευτικές οι διαδικασίες) να σπάσει τουλάχιστον η Β' Αθήνας σε μικρότερες περιφέρειες των 5-6 βουλευτών η κάθε μία το πολύ. Για να γίνει λίγο πιο αντιπροσωπευτική η δημοκρατία. Για να με έχει περισσότερο ανάγκη ο υποψήφιος. Για να έχει σωστό προγραμματικό λόγο σε σχέση με την περιοχή. Για να μπορώ να τον πιέσω να κάνει τη δουλειά του σωστά.
Άλλο νά'μαι ο ένας στα 2 εκατομμύρια και άλλο ο ένας στις 200-300 χιλιάδες...
5/6/07
Φρέσκα νέα του BBC
Ένας αστυνομικός στη Θεσσαλονίκη [πυροβόλησε] κάποιον επειδή διπλοπάρκαρε (αν ερχόταν στην Αγία Παρασκευή το Ολοκαύτωμα θα έμοιαζε με βόλτα σε λούνα πάρκ), ενώ μια γριά πλήρωσε 5000 λίρες για να πάρει [ταξί] από την Αγγλία για την Ελλάδα. Ο οδηγός του ταξί δήλωσε ότι του αρέσει η οδήγηση. Συναρπαστικό.
Dreams in Athens
Oh my life is changing everyday
Every possible way
Though my dreams, its never quite as it seems
Never quite as it seems
I know I felt like this before
But now Im feeling it even more
Because it came from you
Then I open up and see
The person fumbling here is me
A different way to be
I want more, impossible to ignore
Impossible to ignore
Theyll come true, impossible not to do
Impossible not to do
Now I tell you openly
You have my heart so dont hurt me
For what I couldnt find
Talk to me amazing mind
So understanding and so kind
Youre everything to me
Oh my life is changing everyday
Every possible way
Though my dreams, its never quite as it seems
cause youre a dream to me
Dream to me
Η Dolores O'Riordan, τραγουδίστρια των Cranberries, θα είναι στον Λυκαβηττό στις 23 Ιουνίου, για να μου τραγουδήσει το αγαπημένο μου τραγούδι (που το έχει και η Forthnet στη διαφήμισή της). Στις 21 θα το πει και στην Θεσσαλονίκη. Περισσότερες πληροφορίες [εδώ].
31/5/07
Το ΥπΕΠΘ περνάει Αναβαθμολόγηση
Η Ανώτατη Αρχή Προσωπικών Δεδομένων και το Υπουργείο Παιδείας έχουν ξεκινήσει εδώ και λίγο καιρό έναν περίεργο πόλεμο, με την Αρχή να υπερασπίζεται τους χιλιάδες μαθητές που θέλουν να έχουν το δικαίωμα να δουν τα γραπτά τους αφού βαθμολογηθούν και το Υπουργείο να αρνείται σθεναρά να άρει όλες τις νομικές παρεμβάσεις του που καθιστούν το πανελλαδικώς εξεταζόμενο γραπτό πιο άβατο και από το Άγιο Όρος για ένα γκρουπ από 400 Αγγλίδες. Γυμνές.
Το Υπουργείο υποστηρίζει ότι θα υπάρξουν "ανυπέρβλητα προβλήματα" αν επιτρέψει στους υποψηφίους και πιθανώς στο Συμβούλιο της Επικρατείας να κρίνουν τη βαθμολογία που τους έβαλαν οι δύο ή τρεις βαθμολογητές. Και θα κάνω μια σύντομη αναφορά στην ιστορία του γράφοντα: μεγαλωμένος στην Αυστραλία, αρκετά φλύαρος στα Αγγλικά, πήρα στο ειδικό μάθημα 19,9 από τον πρώτο βαθμολογητή και 10,1 από τον δεύτερο. Στο τέλος προσγειώθηκα στο 15,6. Ακόμα θέλω να μάθω πως έγινε αυτό το πράγμα - άσχετα αν τα γραπτά καταστρέφονται την 15η Μαϊου του επόμενου έτους, ανήμερα στα γενέθλιά μου.
Προφανώς θα υπάρξουν ανυπέρβλητα προβλήματα. Διορθωτές που δουλεύουν κάτω από άθλιες συνθήκες και πληρώνονται με το γραπτό θα ακολουθήσουν την πατροπαράδοτη συνταγή: όσα περισσότερα γραπτά, όσο λιγότερο χρόνο γίνεται. Καθηγητές διορθώνουν γραπτά άσχετα με την ειδικότητα τους. Και πάνω απ'όλα, η σχεδόν πλήρης απουσία τυποποιημένης εξέτασης αφήνει την βαθμολόγηση στην κρίση του κάθε τυχόντα (π.χ. αν γράψεις σε γραπτό για το Πολυτεχνείο και σε βαθμολογεί κανένας ξεχασμένος από την φύση χουντικός, την έβαψες.)
Προφανώς και θα χαθεί το κύρος των Πανελλαδικών, όπως ισχυρίζεται το Υπουργείο. Γιατί δεν έχουν κύρος. Δεν είναι αξιόπιστες. Δεν διασφαλίζουν ότι τα Πανεπιστήμια αυτού του τόπου θα δεχτούν τα καλύτερα μυαλά. Το μόνο που διασφαλίζουν είναι παχυλά εισοδήματα για τους εγκληματίες που λένε στους 17χρονους ότι πρέπει να ξέρουν να χρησιμοποιούν τη λέξη "ενδελεχώς" αντί για το "συνέχεια" αν θέλουν να γράφουν καλές εκθέσεις. Και αν χρησιμοποιούσα ενδελεχώς αυτή τη λέξη, θα πέταγε πέτρες μέχρι και το Blogger στο modem μου.
Προσωπικά, θέλω να περάσει η θέση της Αρχής και να μπορεί ο καθένας να δει το γραπτό του. Γιατί τότε μόνο θα συμβεί και κάτι αξιόλογο στην εκπαίδευση όσον αφορά τις αντιδράσεις όλου του κόσμου σε κάθε τι που γίνεται σε αυτόν τον ευαίσθητο χώρο. Όμως τότε να δω και τους φοιτητοπατέρες που μπήκαν στις σχολές τους, να δω πόσο θα νοιαστούν να αντιδράσουν για το γεγονός ότι τα Πανεπιστήμιά τους δεν έχουν το δικαίωμα να επιλέγουν τους φοιτητές τους μόνα τους και αφήνουν την ακαδημαϊκή τους τύχη στα χέρια του ιδρωμένου χοντρού με το γαλάζιο πουκάμισο που διορθώνει γραπτά στους 40 υπό σκιάν...
Το Υπουργείο υποστηρίζει ότι θα υπάρξουν "ανυπέρβλητα προβλήματα" αν επιτρέψει στους υποψηφίους και πιθανώς στο Συμβούλιο της Επικρατείας να κρίνουν τη βαθμολογία που τους έβαλαν οι δύο ή τρεις βαθμολογητές. Και θα κάνω μια σύντομη αναφορά στην ιστορία του γράφοντα: μεγαλωμένος στην Αυστραλία, αρκετά φλύαρος στα Αγγλικά, πήρα στο ειδικό μάθημα 19,9 από τον πρώτο βαθμολογητή και 10,1 από τον δεύτερο. Στο τέλος προσγειώθηκα στο 15,6. Ακόμα θέλω να μάθω πως έγινε αυτό το πράγμα - άσχετα αν τα γραπτά καταστρέφονται την 15η Μαϊου του επόμενου έτους, ανήμερα στα γενέθλιά μου.
Προφανώς θα υπάρξουν ανυπέρβλητα προβλήματα. Διορθωτές που δουλεύουν κάτω από άθλιες συνθήκες και πληρώνονται με το γραπτό θα ακολουθήσουν την πατροπαράδοτη συνταγή: όσα περισσότερα γραπτά, όσο λιγότερο χρόνο γίνεται. Καθηγητές διορθώνουν γραπτά άσχετα με την ειδικότητα τους. Και πάνω απ'όλα, η σχεδόν πλήρης απουσία τυποποιημένης εξέτασης αφήνει την βαθμολόγηση στην κρίση του κάθε τυχόντα (π.χ. αν γράψεις σε γραπτό για το Πολυτεχνείο και σε βαθμολογεί κανένας ξεχασμένος από την φύση χουντικός, την έβαψες.)
Προφανώς και θα χαθεί το κύρος των Πανελλαδικών, όπως ισχυρίζεται το Υπουργείο. Γιατί δεν έχουν κύρος. Δεν είναι αξιόπιστες. Δεν διασφαλίζουν ότι τα Πανεπιστήμια αυτού του τόπου θα δεχτούν τα καλύτερα μυαλά. Το μόνο που διασφαλίζουν είναι παχυλά εισοδήματα για τους εγκληματίες που λένε στους 17χρονους ότι πρέπει να ξέρουν να χρησιμοποιούν τη λέξη "ενδελεχώς" αντί για το "συνέχεια" αν θέλουν να γράφουν καλές εκθέσεις. Και αν χρησιμοποιούσα ενδελεχώς αυτή τη λέξη, θα πέταγε πέτρες μέχρι και το Blogger στο modem μου.
Προσωπικά, θέλω να περάσει η θέση της Αρχής και να μπορεί ο καθένας να δει το γραπτό του. Γιατί τότε μόνο θα συμβεί και κάτι αξιόλογο στην εκπαίδευση όσον αφορά τις αντιδράσεις όλου του κόσμου σε κάθε τι που γίνεται σε αυτόν τον ευαίσθητο χώρο. Όμως τότε να δω και τους φοιτητοπατέρες που μπήκαν στις σχολές τους, να δω πόσο θα νοιαστούν να αντιδράσουν για το γεγονός ότι τα Πανεπιστήμιά τους δεν έχουν το δικαίωμα να επιλέγουν τους φοιτητές τους μόνα τους και αφήνουν την ακαδημαϊκή τους τύχη στα χέρια του ιδρωμένου χοντρού με το γαλάζιο πουκάμισο που διορθώνει γραπτά στους 40 υπό σκιάν...
20/5/07
Πανελλήνιες 2008: Άλλη μια από τα ίδια...
Παρακολουθήσαμε με ενδιαφέρον την πρώτη μέρα των Πανελλαδικών εξετάσεων, της διαδικασίας που θα επιλέξει τους νέους φοιτητές που θα μετέχουν της δημόσιας και δωρεάν παιδείας από του χρόνου και που, με τον τρόπο της, θα επιλέξει και αυτούς που θα γραφτούν σε κάθε λογής ιδιωτικά ιδρύματα - από τα σοβαρά κολλέγια μέχρι τα τιποτένια franchise των ξεφτιλισμένων πανεπιστημίων της αλλοδαπής.
Οι επίδοξοι φοιτητές λοιπόν σήμερα είχαν ως θέμα τους την ανθρωπιά. Να γράψουν ένα άρθρο 600 λέξεων (έτσι δημιουργείς media writers, λέγοντάς τους να γράψουν ένα μάτσο σάλτσες που δεν θα τις πέρναγε ούτε ο πιο ναρκομανής αρχισυντάκτης) για το γιατί πρέπει να στηρίζονται προσπάθειες που αφορούν την βοήθεια στον συνάνθρωπο (κοινώς, 600 λέξεις για κάτι τόσο προφανές όσο το γεγονός ότι η γη γυρίζει.)
Οι απαντήσεις των θεμάτων δόθηκαν όπως πάντα από τους ειδικούς των φροντιστηρίων. Σε αυτή την περίπτωση, το in.gr προτείνει στους 17χρονους ότι το 20άρι το τσιμπάνε αν έχουν γράψει για την "υποχώρηση του πνεύματος της χρησιμοθηρίας και του ωφελιμισμού που επικρατεί στην σύγχρονη εποχή" (τι είναι η χρησιμοθηρία μαμά;), την επαναφορά της ιδεολογίας του ανθρωπισμού στο προσκήνιο (ενώ ο Furedi έχει τρελλαθεί να μας λέει για το πως παρατήσαμε την συγκεκριμένη ιδεολογία μέσω της προσκόλλησής μας στην θεωρία ότι η γη θα ήταν ένα καλύτερο μέρος χωρίς εμάς επάνω της) και φυσικά την στήριξη του κράτους πρόνοιας, γιατί είναι γνωστό ότι στη χώρα που ζούμε αν είσαι ανάπηρος μπορείς να κινηθείς ελεύθερα μέσα στο μετρό, αλλά αν βγεις έξω το καλύτερο που μπορεί να σου συμβεί είναι να πέσεις πάνω σε ένα παρκαρισμένο Smart.
Έτσι τα παιδιά που για άλλη μια χρονιά κατάφεραν να μάθουν να σκέφτονται (με τον ίδιο λάθος τρόπο που προτείνουν οι φιλόλογοι του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου) θα μπουν στις καλύτερες σχολές. Αυτοί που σκέφτηκαν "μα τι μαλακίες είναι αυτές" προφανώς δεν θα έχουν την ίδια τύχη. Πάντως μου κάνει εντύπωση ότι σε μια χώρα που ο 17χρονος υποτίθεται ότι μπορεί να σου αναλύσει τον ανθρωπισμό και τη χρησιμοθηρία έχουμε τέτοια χάλια στα πανεπιστήμια με φοιτητές που θέλουν το δικαίωμα να μπορούν να τελειώσουν τη σχολή τους στα 12 χρόνια. Μάλλον παθαίνουμε όλοι μια μαζική αποβλάκωση στο καλοκαίρι μετά την Γ' Λυκείου.
Επίσης, η Έκθεση θα έπρεπε να έχει στοιχεία επιχειρηματολογίας. Και επιχειρηματολογία δεν σημαίνει ότι θα πω ότι ο ήλιος ανατέλει στην ανατολή, ή ότι είναι καλό να βοηθάμε τους συνανθρώπους μας. Όμως και στους ντόπιους αγώνες επιχειρηματολογίας, βλέπεις τους φιλόλογους να θαμπώνονται από τους φοιτητές που θα μιλάνε 6 λεπτά για το προφανές. Χωρίς να λένε την γνώμη τους για κάτι, χωρίς να υπάρχει κάτι το controversial ούτε στο απειροελάχιστο.
Όσον αφορά "το πνεύμα του αλτρουϊσμού," το αποδεικνύουν έμπρακτα οι φοιτητοπατέρες που αντιτίθενται όχι στο άρθρο 16, όχι στην ιδιωτική παιδεία, όχι στην αξιολόγηση αλλά σε κάθε αλλαγή του status quo το οποίο θα μπορούσε να σημαίνει ότι κάποιοι συνάδελφοί τους θα έχουν τα ίδια επαγγελματικά δικαιώματα με αυτούς ή ότι αυτοί θα χάσουν το δικαίωμα του να οργώνουν τα πανεπιστήμια και να τα μετατρέπουν σε οίκους ανοχής που λειτουργούν κατά το δοκούν με ένα campus life που περιστρέφεται γύρω από μια μικροπολιτική της πλάκας που εκφράζεται από όλες ανεξαιρέτως τις φοιτητικές παρατάξεις.
Έ ρε Παπανούτσο...
Οι επίδοξοι φοιτητές λοιπόν σήμερα είχαν ως θέμα τους την ανθρωπιά. Να γράψουν ένα άρθρο 600 λέξεων (έτσι δημιουργείς media writers, λέγοντάς τους να γράψουν ένα μάτσο σάλτσες που δεν θα τις πέρναγε ούτε ο πιο ναρκομανής αρχισυντάκτης) για το γιατί πρέπει να στηρίζονται προσπάθειες που αφορούν την βοήθεια στον συνάνθρωπο (κοινώς, 600 λέξεις για κάτι τόσο προφανές όσο το γεγονός ότι η γη γυρίζει.)
Οι απαντήσεις των θεμάτων δόθηκαν όπως πάντα από τους ειδικούς των φροντιστηρίων. Σε αυτή την περίπτωση, το in.gr προτείνει στους 17χρονους ότι το 20άρι το τσιμπάνε αν έχουν γράψει για την "υποχώρηση του πνεύματος της χρησιμοθηρίας και του ωφελιμισμού που επικρατεί στην σύγχρονη εποχή" (τι είναι η χρησιμοθηρία μαμά;), την επαναφορά της ιδεολογίας του ανθρωπισμού στο προσκήνιο (ενώ ο Furedi έχει τρελλαθεί να μας λέει για το πως παρατήσαμε την συγκεκριμένη ιδεολογία μέσω της προσκόλλησής μας στην θεωρία ότι η γη θα ήταν ένα καλύτερο μέρος χωρίς εμάς επάνω της) και φυσικά την στήριξη του κράτους πρόνοιας, γιατί είναι γνωστό ότι στη χώρα που ζούμε αν είσαι ανάπηρος μπορείς να κινηθείς ελεύθερα μέσα στο μετρό, αλλά αν βγεις έξω το καλύτερο που μπορεί να σου συμβεί είναι να πέσεις πάνω σε ένα παρκαρισμένο Smart.
Έτσι τα παιδιά που για άλλη μια χρονιά κατάφεραν να μάθουν να σκέφτονται (με τον ίδιο λάθος τρόπο που προτείνουν οι φιλόλογοι του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου) θα μπουν στις καλύτερες σχολές. Αυτοί που σκέφτηκαν "μα τι μαλακίες είναι αυτές" προφανώς δεν θα έχουν την ίδια τύχη. Πάντως μου κάνει εντύπωση ότι σε μια χώρα που ο 17χρονος υποτίθεται ότι μπορεί να σου αναλύσει τον ανθρωπισμό και τη χρησιμοθηρία έχουμε τέτοια χάλια στα πανεπιστήμια με φοιτητές που θέλουν το δικαίωμα να μπορούν να τελειώσουν τη σχολή τους στα 12 χρόνια. Μάλλον παθαίνουμε όλοι μια μαζική αποβλάκωση στο καλοκαίρι μετά την Γ' Λυκείου.
Επίσης, η Έκθεση θα έπρεπε να έχει στοιχεία επιχειρηματολογίας. Και επιχειρηματολογία δεν σημαίνει ότι θα πω ότι ο ήλιος ανατέλει στην ανατολή, ή ότι είναι καλό να βοηθάμε τους συνανθρώπους μας. Όμως και στους ντόπιους αγώνες επιχειρηματολογίας, βλέπεις τους φιλόλογους να θαμπώνονται από τους φοιτητές που θα μιλάνε 6 λεπτά για το προφανές. Χωρίς να λένε την γνώμη τους για κάτι, χωρίς να υπάρχει κάτι το controversial ούτε στο απειροελάχιστο.
Όσον αφορά "το πνεύμα του αλτρουϊσμού," το αποδεικνύουν έμπρακτα οι φοιτητοπατέρες που αντιτίθενται όχι στο άρθρο 16, όχι στην ιδιωτική παιδεία, όχι στην αξιολόγηση αλλά σε κάθε αλλαγή του status quo το οποίο θα μπορούσε να σημαίνει ότι κάποιοι συνάδελφοί τους θα έχουν τα ίδια επαγγελματικά δικαιώματα με αυτούς ή ότι αυτοί θα χάσουν το δικαίωμα του να οργώνουν τα πανεπιστήμια και να τα μετατρέπουν σε οίκους ανοχής που λειτουργούν κατά το δοκούν με ένα campus life που περιστρέφεται γύρω από μια μικροπολιτική της πλάκας που εκφράζεται από όλες ανεξαιρέτως τις φοιτητικές παρατάξεις.
Έ ρε Παπανούτσο...
16/5/07
Οι όμορφες τράπεζες άσχημα καίγονται
Πριν από 2 μέρες σας έγραφα για το δικαίωμα του κάθε κατεστραμμένου να καίει αυτοκίνητα και κτίρια στα πανεπιστήμια της χώρας. Φέυγοντας λοιπόν από το internet cafe της γειτονιάς (αύριο μου είπαν ότι θα έρθει πάλι η On) άκουσα έναν μικρό κρότο και έβλεπα πυκνό μάυρο καπνό να έρχεται από την κατηφόρα. Και επειδή ο Έλληνας είναι ξεχωριστός, αντί να τρέχει μακριά από τη φωτιά, τρέχει κατά πάνω της. Και είδα την όμορφη Citibank να τυλίγεται στις φλόγες.
Μεταξύ 3:30-4:00 τα ξημερώματα της Τρίτης λοιπόν το κατάστημα της Citibank στην Αγία Παρασκευή δέχτηκε επίθεση από αγνώστους, κατά πάσα πιθανότητα ντόπιους σύμφωνα με την ασφάλεια. Ακούστηκαν τρεις εκρήξεις, οι δύο με μεγάλη χρονική διαφορά από την πρώτη, και ακολούθησε η πυρκαγιά που έκαψε ολοσχερώς δύο γεμάτα ΑΤΜ (η μυρωδιά του καμένου πενηντάευρου συγκρίνεται μόνο με το κοντοσούβλι του Γιώργου στη Λ. Αλεξάνδρας), τα γραφεία της διεύθυνσης της τραπεζας και το σύστημα κλιματισμού.
Μαζεύτηκαν αρκετοί περίεργοι γύρω γύρω από την τράπεζα απολαμβάνοντας το θέαμα. Εκεί ήταν και οι άτυχοι που βρήκαν σπίτι στην ίδια πολυκατοικία με τη Citibank, η οποία έχει γίνει πολλές φορές στόχος εμπρησμού. Ένα σπίτι συγκεκριμένα απειλήθηκε αρκετά, αφού η πυρκαγιά στο σύστημα κλιματισμού δεν έσβηνε με τίποτα και οι φλόγες έγλειφαν το μπαλκόνι μέχρι που οι πυροσβέστες κατάφεραν να την θέσουν υπό έλεγχο. Σε κάποια φάση βέβαια βγήκαν και οι ψηφιακές, τα κινητά, οι υπόλοιπες φωτογραφικές και οι mini-DV βιντεοκάμερες από τους παρευρισκόμενους που είπαν να αποθανατίσουν για πάντα το συμβάν.
Η φωτιά σβήστηκε αφού πέντε πυροσβεστικά οχήματα με τα πληρώματά τους προσπαθούσαν για κανά εικοσάλεπτο όχι μόνο να σβήσουν τη φωτιά αλλά και να κρατήσουν τις μάνικες, η πίεση των οποίων έριξε θεαματικά έναν πυροσβέστη στο έδαφος ενώ μια άλλη μάνικα έριξε το νερό της σε απόσταση λίγων εκατοστών από εκεί που καθότανε το συγκεντρωμένο πλήθος και έτσι αναβλήθηκε το wet t-shirt / karagounis fall down contest. Όμως, ελάχιστα μέτρα παραδίπλα μας βρέθηκε περίοικος η οποία φόραγε ένα ροζ υπερσέξυ εσώρουχο που άφηνε τα οπίσθιά της να φαίνονται υπό τα ερυθρά φώτα των πυροσβεστικών οχημάτων και ένα τιραντάκι που έκανε την αντίστοιχη δουλειά για το στήθος της, προσθέτοντας άπειρους πόντους στο σουρεάλ σκηνικό και δίνοντας στους υπερήλικες κάτι να χαζεύουν μέχρι να μάθουν αν το σπίτι τους κάηκε ή όχι.
Το ίδιο είχε συμβεί και στους σεισμούς του 1999 όπου γυρνώντας από το περίπτερο έπρεπε να αντιμετωπίσω τρεις κοπέλες που αποφάσισαν να βγουν έξω με το σουτιέν και το μποξεράκι. Και είμαι σίγουρος ότι ειδικά ένας παππούς που είχε καρφώσει το βλέμμα του πάνω στον (μέτριο, η αλήθεια είναι) κώλο της λεγάμενης θα πάει να κάψει και την υπόλοιπη Citibank, να δει μήπως βγει η δεσποινίς και με στρινγκ.
Με το που είδα μικρόφωνο του ΑΝΤ1 σηκώθηκα και έφυγα. Και, γαμώ την τύχη μου, έπρεπε να περάσω μπροστά από δύο τράπεζες μέχρι να φτάσω σπίτι μου. Ευτυχώς ο μόνος κίνδυνος που αντιμετώπισα ήταν μην πέσω πάνω στον παππού και τα προσόντα του ο οποίος είχε ένα ηλίθιο χαμόγελο τατουαρισμένο στο πρόσωπό του.
Όσον αφορά λοιπόν τους ηλίθιους που έριξαν ότι έριξαν και έγινε το σόου, αν καιγότανε και το από πάνω σπίτι, πάλι θα είχαμε περίπτωση που ο αγώνας εναντίον του καπιταλισμού μπάζει νερά. Η Citibank φτωχότερη δεν θα γίνει από το καμένο ΑΤΜ. Και στην τελική, κόβω το κεφάλι μου ότι και αυτοί που την κάψανε μια μέρα γραβατούλα θα φοράνε και θα πηγαινοέρχονται στις τράπεζες για να βλέπουν τι κάνουν τα portfolio τους.
Μεταξύ 3:30-4:00 τα ξημερώματα της Τρίτης λοιπόν το κατάστημα της Citibank στην Αγία Παρασκευή δέχτηκε επίθεση από αγνώστους, κατά πάσα πιθανότητα ντόπιους σύμφωνα με την ασφάλεια. Ακούστηκαν τρεις εκρήξεις, οι δύο με μεγάλη χρονική διαφορά από την πρώτη, και ακολούθησε η πυρκαγιά που έκαψε ολοσχερώς δύο γεμάτα ΑΤΜ (η μυρωδιά του καμένου πενηντάευρου συγκρίνεται μόνο με το κοντοσούβλι του Γιώργου στη Λ. Αλεξάνδρας), τα γραφεία της διεύθυνσης της τραπεζας και το σύστημα κλιματισμού.
Μαζεύτηκαν αρκετοί περίεργοι γύρω γύρω από την τράπεζα απολαμβάνοντας το θέαμα. Εκεί ήταν και οι άτυχοι που βρήκαν σπίτι στην ίδια πολυκατοικία με τη Citibank, η οποία έχει γίνει πολλές φορές στόχος εμπρησμού. Ένα σπίτι συγκεκριμένα απειλήθηκε αρκετά, αφού η πυρκαγιά στο σύστημα κλιματισμού δεν έσβηνε με τίποτα και οι φλόγες έγλειφαν το μπαλκόνι μέχρι που οι πυροσβέστες κατάφεραν να την θέσουν υπό έλεγχο. Σε κάποια φάση βέβαια βγήκαν και οι ψηφιακές, τα κινητά, οι υπόλοιπες φωτογραφικές και οι mini-DV βιντεοκάμερες από τους παρευρισκόμενους που είπαν να αποθανατίσουν για πάντα το συμβάν.
Η φωτιά σβήστηκε αφού πέντε πυροσβεστικά οχήματα με τα πληρώματά τους προσπαθούσαν για κανά εικοσάλεπτο όχι μόνο να σβήσουν τη φωτιά αλλά και να κρατήσουν τις μάνικες, η πίεση των οποίων έριξε θεαματικά έναν πυροσβέστη στο έδαφος ενώ μια άλλη μάνικα έριξε το νερό της σε απόσταση λίγων εκατοστών από εκεί που καθότανε το συγκεντρωμένο πλήθος και έτσι αναβλήθηκε το wet t-shirt / karagounis fall down contest. Όμως, ελάχιστα μέτρα παραδίπλα μας βρέθηκε περίοικος η οποία φόραγε ένα ροζ υπερσέξυ εσώρουχο που άφηνε τα οπίσθιά της να φαίνονται υπό τα ερυθρά φώτα των πυροσβεστικών οχημάτων και ένα τιραντάκι που έκανε την αντίστοιχη δουλειά για το στήθος της, προσθέτοντας άπειρους πόντους στο σουρεάλ σκηνικό και δίνοντας στους υπερήλικες κάτι να χαζεύουν μέχρι να μάθουν αν το σπίτι τους κάηκε ή όχι.
Το ίδιο είχε συμβεί και στους σεισμούς του 1999 όπου γυρνώντας από το περίπτερο έπρεπε να αντιμετωπίσω τρεις κοπέλες που αποφάσισαν να βγουν έξω με το σουτιέν και το μποξεράκι. Και είμαι σίγουρος ότι ειδικά ένας παππούς που είχε καρφώσει το βλέμμα του πάνω στον (μέτριο, η αλήθεια είναι) κώλο της λεγάμενης θα πάει να κάψει και την υπόλοιπη Citibank, να δει μήπως βγει η δεσποινίς και με στρινγκ.
Με το που είδα μικρόφωνο του ΑΝΤ1 σηκώθηκα και έφυγα. Και, γαμώ την τύχη μου, έπρεπε να περάσω μπροστά από δύο τράπεζες μέχρι να φτάσω σπίτι μου. Ευτυχώς ο μόνος κίνδυνος που αντιμετώπισα ήταν μην πέσω πάνω στον παππού και τα προσόντα του ο οποίος είχε ένα ηλίθιο χαμόγελο τατουαρισμένο στο πρόσωπό του.
Όσον αφορά λοιπόν τους ηλίθιους που έριξαν ότι έριξαν και έγινε το σόου, αν καιγότανε και το από πάνω σπίτι, πάλι θα είχαμε περίπτωση που ο αγώνας εναντίον του καπιταλισμού μπάζει νερά. Η Citibank φτωχότερη δεν θα γίνει από το καμένο ΑΤΜ. Και στην τελική, κόβω το κεφάλι μου ότι και αυτοί που την κάψανε μια μέρα γραβατούλα θα φοράνε και θα πηγαινοέρχονται στις τράπεζες για να βλέπουν τι κάνουν τα portfolio τους.
14/5/07
Weekend in Thessaloniki
"Συγνώμη, ο Ολυμπιακός με τον Ιωνικό πόσο ήρθε;" "Μα καλά παιδί μου, Βόρεια Ελλάδα είσαι..." Τάδε έφη ο μπουγατσάς απέναντι από το Νέο Σιδηροδρομικό Σταθμό, που πλέον απέκτησε τα γνώριμα σε εμάς τους Αθηναίους γκρι παραπετάσματα και τις υπέροχες ταμπέλες που δείχνουν τη διαδρομή που θα έχει το μετρό το 2000-something.
Το Eurovisionικό σαββατόβραδο πάντως τα είχε όλα: μια ντουζίνα Τούρκους να κάθονται ακριβώς από πίσω μου και να μην με αφήνουν να εκφραστώ με την ησυχία μου για τις ψήφους που μάζευαν από τα Βαλκάνια. Ούτε καν για το πως η Αρμενία θα βγει στην πρώτη δεκάδα ακόμα και αν κατέβω εγώ να τραγουδήσω. Τα πανηγύρια για την Κύπρο μάλλον τα κατάλαβαν όμως - και αυτοί μάλλον έπεσαν θύματα της λογοκρισίας σε εκείνη την περίπτωση.
Περίμενα με αγωνία να πει η Μπακοδήμου κανά Μακεδονία για να γελάσουμε. Τίποτα. "Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας." Όταν ο Τίτο βάφτιζε εκείνο το κομμάτι γης που θέλουν κάπου δυόμισι ώρες τα στρατεύματά μας να το διασχίσουν, κανείς δεν αντέδρασε. Η Μπακοδήμου που και πιο ωραία είναι και δεν έκανε και συμφωνία με κανένα ελληνόπουλο για απόσχιση της Μακεδονίας από την Ελλάδα και προσάρτησή της σε κάποιο κομμουνιστικό κράτος έγινε πρωτοσέλιδο. Ντροπή μας.
"Πάμε στα Σκόπια τώρα" ήταν η ατάκα της βραδιάς. Παρ'όλα αυτά, όλοι οι Βαλκάνιοι φρόντισαν να πουν "Μακεδονία" όταν τους έδιναν 8 βαθμούς και πάνω. Βλέπεις, άντε να καταλάβουν γιατί πρέπει να πουν ολόκληρο το όνομα. Ρουφιάνοι.
Πέρα από το FYR Macedonia, η βραδιά είχε και Σαρμπέλ. Σε μια γκέι πανδαισία (βλέπε τους Σουηδούς,) ο Σαρμπέλ δεν έπεισε σε ρόλο Ρουβά. Ή δεν πουλάει πια ο Ρουβάς. Τις 4 κορμάρες που είχε γύρω του τις κέρδισε μια Σέρβα. Από φωνή φωνάρα, αλλά από κορμί πάτος. Και οι Ουκρανοί σε εμφάνιση βγαλμένη από τα πιο τρελλά μας κιτς όνειρα βγήκαν δεύτεροι. Και από την πεντάδα, οι τέσσερις χώρες είχαν κομμουνισμό. Η άλλη είναι η Τουρκία.
Εκτός από τις καλλιτεχνικές αναζητήσεις, το διήμερο είχε και αρκετό ΑΠΘ μέσα. Ένα πανεπιστήμιο του οποίου το campus θα ήταν το καλύτερο στην Ευρώπη αν η Ελλάδα δεν αναγνώριζε το δικαίωμα του κάθε κατεστραμμένου να βάφει τοίχους, να σπάει παράθυρα και να καίει αυτοκίνητα. Ένα από αυτά, μια συγχωρεμένη Mercedes A Class που βρίσκεται έξω από την Φιλοσοφική Σχολή, κείτεται καρβουνιασμένο για να θυμίζει σε όλους μας το δίκαιο του αγώνα των φοιτητών για τη διατήρηση του ασύλου. Το καλύτερο βέβαια είναι ότι οι αγωνιστές έβαλαν και μια αφίσα τους πάνω στο αυτοκίνητο, κάνοντας την κοπελίτσα που το έχει να δακρύσει άλλη μια φορά για την άδικη μοίρα που την έστειλε να ζει στην ψωροκώσταινα.
"Κάποιοι πάρκαραν πέντε αυτοκίνητα έξω από το Πανεπιστήμιο 17 Νοεμβρίου. Αυτό ήταν απλά άσκηση ηλιθιότητας" μου είπε ένας φοιτητής της περιοχής. Μέχρι και μια Ρενώ του 1975 κάηκε εκείνη την ημέρα. Μπάζει νερά ο πόλεμος κατά του μεγάλου κεφαλαίου.
Φεύγοντας από την Θεσσαλονίκη ήρθαμε και κοντά στον φίλαθλο κόσμο του ΠΑΟΚ. Το τρένο, λόγω "αύξησης της καθυστέρησης" θα έφτανε 23:15 για να φύγει κάποια στιγμή αργότερα, ενώ έπρεπε παρά τέταρτο να έχουμε περάσει ήδη το νεκροταφείο βαγονιών της Δυτικής Θεσσαλονίκης. Τα τραγούδια των παιδιών για τον Θρύλο και τον Πειραιά με συγκίνησαν, ενώ ο Ολυμπιακός πανηγύριζε το 10ο πρωτάθλημα τα τελευταία 11 χρόνια χωρίς τον Ριβάλντο, που σίγουρα τα πήρε χοντρά από τους κακούς αντιπάλους του Προέδρου και τον πανίσχυρο μεγιστάνα των Νίντζα για να βγει και να τον καταγγείλει.
"Πέρασε ο ΠΑΟΚ στο UEFA;" Μπα. Και να πέρναγε δεν είχε λεφτά να πληρώσει την άδεια συμμετοχής. Και έτσι φέτος τα φιλικά τους στον Αυγουστιάτικο γύρο του κυπέλλου θα τα παίξουν οι φίλοι μας οι Ευρωπαίοι με τον Πανιώνιο. Και οι ΠΑΟΚτζήδες μέσα στην καλή χαρά, να πανηγυρίζουν χωρίς λόγο και αιτία. Ίσως επειδή τα τρένα δεν έχουν και Αθηναϊκές πινακίδες.
Το Eurovisionικό σαββατόβραδο πάντως τα είχε όλα: μια ντουζίνα Τούρκους να κάθονται ακριβώς από πίσω μου και να μην με αφήνουν να εκφραστώ με την ησυχία μου για τις ψήφους που μάζευαν από τα Βαλκάνια. Ούτε καν για το πως η Αρμενία θα βγει στην πρώτη δεκάδα ακόμα και αν κατέβω εγώ να τραγουδήσω. Τα πανηγύρια για την Κύπρο μάλλον τα κατάλαβαν όμως - και αυτοί μάλλον έπεσαν θύματα της λογοκρισίας σε εκείνη την περίπτωση.
Περίμενα με αγωνία να πει η Μπακοδήμου κανά Μακεδονία για να γελάσουμε. Τίποτα. "Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας." Όταν ο Τίτο βάφτιζε εκείνο το κομμάτι γης που θέλουν κάπου δυόμισι ώρες τα στρατεύματά μας να το διασχίσουν, κανείς δεν αντέδρασε. Η Μπακοδήμου που και πιο ωραία είναι και δεν έκανε και συμφωνία με κανένα ελληνόπουλο για απόσχιση της Μακεδονίας από την Ελλάδα και προσάρτησή της σε κάποιο κομμουνιστικό κράτος έγινε πρωτοσέλιδο. Ντροπή μας.
"Πάμε στα Σκόπια τώρα" ήταν η ατάκα της βραδιάς. Παρ'όλα αυτά, όλοι οι Βαλκάνιοι φρόντισαν να πουν "Μακεδονία" όταν τους έδιναν 8 βαθμούς και πάνω. Βλέπεις, άντε να καταλάβουν γιατί πρέπει να πουν ολόκληρο το όνομα. Ρουφιάνοι.
Πέρα από το FYR Macedonia, η βραδιά είχε και Σαρμπέλ. Σε μια γκέι πανδαισία (βλέπε τους Σουηδούς,) ο Σαρμπέλ δεν έπεισε σε ρόλο Ρουβά. Ή δεν πουλάει πια ο Ρουβάς. Τις 4 κορμάρες που είχε γύρω του τις κέρδισε μια Σέρβα. Από φωνή φωνάρα, αλλά από κορμί πάτος. Και οι Ουκρανοί σε εμφάνιση βγαλμένη από τα πιο τρελλά μας κιτς όνειρα βγήκαν δεύτεροι. Και από την πεντάδα, οι τέσσερις χώρες είχαν κομμουνισμό. Η άλλη είναι η Τουρκία.
Εκτός από τις καλλιτεχνικές αναζητήσεις, το διήμερο είχε και αρκετό ΑΠΘ μέσα. Ένα πανεπιστήμιο του οποίου το campus θα ήταν το καλύτερο στην Ευρώπη αν η Ελλάδα δεν αναγνώριζε το δικαίωμα του κάθε κατεστραμμένου να βάφει τοίχους, να σπάει παράθυρα και να καίει αυτοκίνητα. Ένα από αυτά, μια συγχωρεμένη Mercedes A Class που βρίσκεται έξω από την Φιλοσοφική Σχολή, κείτεται καρβουνιασμένο για να θυμίζει σε όλους μας το δίκαιο του αγώνα των φοιτητών για τη διατήρηση του ασύλου. Το καλύτερο βέβαια είναι ότι οι αγωνιστές έβαλαν και μια αφίσα τους πάνω στο αυτοκίνητο, κάνοντας την κοπελίτσα που το έχει να δακρύσει άλλη μια φορά για την άδικη μοίρα που την έστειλε να ζει στην ψωροκώσταινα.
"Κάποιοι πάρκαραν πέντε αυτοκίνητα έξω από το Πανεπιστήμιο 17 Νοεμβρίου. Αυτό ήταν απλά άσκηση ηλιθιότητας" μου είπε ένας φοιτητής της περιοχής. Μέχρι και μια Ρενώ του 1975 κάηκε εκείνη την ημέρα. Μπάζει νερά ο πόλεμος κατά του μεγάλου κεφαλαίου.
Φεύγοντας από την Θεσσαλονίκη ήρθαμε και κοντά στον φίλαθλο κόσμο του ΠΑΟΚ. Το τρένο, λόγω "αύξησης της καθυστέρησης" θα έφτανε 23:15 για να φύγει κάποια στιγμή αργότερα, ενώ έπρεπε παρά τέταρτο να έχουμε περάσει ήδη το νεκροταφείο βαγονιών της Δυτικής Θεσσαλονίκης. Τα τραγούδια των παιδιών για τον Θρύλο και τον Πειραιά με συγκίνησαν, ενώ ο Ολυμπιακός πανηγύριζε το 10ο πρωτάθλημα τα τελευταία 11 χρόνια χωρίς τον Ριβάλντο, που σίγουρα τα πήρε χοντρά από τους κακούς αντιπάλους του Προέδρου και τον πανίσχυρο μεγιστάνα των Νίντζα για να βγει και να τον καταγγείλει.
"Πέρασε ο ΠΑΟΚ στο UEFA;" Μπα. Και να πέρναγε δεν είχε λεφτά να πληρώσει την άδεια συμμετοχής. Και έτσι φέτος τα φιλικά τους στον Αυγουστιάτικο γύρο του κυπέλλου θα τα παίξουν οι φίλοι μας οι Ευρωπαίοι με τον Πανιώνιο. Και οι ΠΑΟΚτζήδες μέσα στην καλή χαρά, να πανηγυρίζουν χωρίς λόγο και αιτία. Ίσως επειδή τα τρένα δεν έχουν και Αθηναϊκές πινακίδες.
18/4/07
I Don't Like Mondays #2
Θα μπορούσα να γράψω καμιά 1000άρα λέξεις για το πόσο ηλίθιο είναι να μπορεί ο κάθε στραβωμένος της κοινωνίας να αγοράσει ένα όπλο στην Αμερική. Αλλά είναι τόσο προφανές πλέον που ο "loner" φοιτητής του τμήματος Αγγλικών στο Virginia Tech σκότωσε 32 άτομα και αυτοκτόνησε σε μια ιστορία που το μόνο που την κάνει είδηση είναι το γεγονός ότι για 2 ώρες ήξεραν οι αρχές ότι κυκλοφορεί κάποιος με όπλο στις εστίες (υπήρχαν και δύο πτώματα για να το πιστοποιήσουν) και σκέφτηκαν ότι το καλύτερο publicity θα ήτανε να μην το πούνε σε κανέναν. Κάθε φορά που βλέπουμε τέτοια πράγματα στην τηλεόραση σκεφτόμαστε αμέσως πόσο ηλίθιοι είναι οι Αμερικάνοι, πώς η βία έχει εισβάλλει στην κουλτούρα τους, πόσο καλύτεροι είμαστε εμείς εδώ που δεν σφαζόμαστε μεταξύ μας και πάει λέγοντας. Αν δίναμε όπλα σε κάθε έναν που βρέθηκε στην Λαυρίου, η κατάσταση θα θύμιζε Σαράγεβο στα καλά του. Αν δίναμε όπλα σε κάθε μοναχικό ψυχοπαθή της πόλης μας θα μετράγαμε νεκρούς κάθε μέρα. Δεν είναι ότι οι Αμερικάνοι διαθέτουν τόσους πολλούς περισσότερους ηλίθιους και διεστραμμένους - είναι ότι έχουν νομοθετήσει εδώ και αιώνες υπέρ του δικαιώματός τους να εξέρχονται του μάταιου τούτου κόσμου παίρνοντας και παρέα για το ταξίδι.
Από την άλλη, είναι γελοίο το γεγονός ότι δεν ειδοποίησαν οι αρχές του Πανεπιστημίου τους φοιτητές τους μετά τους πρώτους φόνους. "Δεν είχαμε λόγο να πιστέψουμε ότι ο δολοφόνος θα παρέμενε στο campus" δήλωνε ο Πρόεδρος του ιδρύματος, ενώ εδώ στην Αθήνα απορούσαμε αρκετοί αν ήταν τόσο μακρινή σκέψη το "ίσως νά'χει παραμείνει τελικά." Αν αποδειχθεί από την έρευνα ότι έπρεπε να είχε γίνει η προειδοποίηση δύο ώρες πριν από ότι τελικά έγινε, οι διοικούντες του Πανεπιστημίου μπορεί να βρεθούν και κατηγορούμενοι για αμέλεια που στοίχισε 30 ζωές.
Μια χώρα με θανατική ποινή, όπλα παντού, έναν από τους σκληρότερους ποινικούς κώδικες παγκοσμίως (με εξαίρεση τις χώρες που σου κόβουν το χέρι αν κλέψεις ένα κομμάτι ψωμί ή σε λιθοβολούν άμα πας με παντρεμένη) και όμως τίποτα δεν δουλεύει σωστά για να αποτρέπει τέτοια εγκλήματα. Ο Cho Seung-Hui, o 24χρονος για τον οποίον Αμερικάνοι ("είναι Κορεάτης!!") και Κορεάτες ("είναι Αμερικάνος!!") ερίζουν τις τελευταίες ώρες, ήταν ένας μοναχικός τύπος που έγραφε κάτι ψυχανώμαλα στις εκθέσεις του και οι καθηγητές του τον φώναζαν "ερωτηματικό" επειδή αυτό έγραψε σε ένα χαρτί που έπρεπε να βάλει το όνομά του.
Και κάθε τέτοια ιστορία καταλήγει σε προτάσεις για το πόσο ασφαλή θα πρέπει να είναι τα πανεπιστήμια. Σε αυτή τη χώρα που χούμε εμείς, την Ελλαδίτσα μας, είμαστε στο αντίθετο άκρο: όποιος θέλει μπαινοβγαίνει στα Πανεπιστήμια, χωρίς να τον ελέγχει κανένας, επειδή υπάρχει κάπου μια νομοθεσία που λέει ότι είναι δικαίωμα όλου του κόσμου να παρακολουθεί μαθήματα. Μαζικές δολοφονίες δόξα τω Θεώ δεν είχαμε ποτέ, αλλά έχουμε ναρκωτικά, βιασμούς, ληστείες και μολότωφ στην καθημερινή διάταξη (είναι αυτό που έλεγα: δώστε τους ένα όπλο και θα δείτε.) Στην Αμερική υπάρχει σοβαρή πρόταση πως τα πανεπιστήμια θα πρέπει να μοιάζουν έτσι:
Χμμ. Μάλλον έμπλεξαν το σχέδιο από την φυλακή του Fox River στο Prison Break. Ή μάλλον όχι. Περισσότερα κάγκελα, περισσότερες κάμερες, περισσότερη ασφάλεια. Αντί να κάνουν το πιο απλό: να αφοπλίσουν τους υποψήφιους δολοφόνους τους.
11/4/07
It Wasn't Me
Περίμενα να περάσει λίγος καιρός από το περιστατικό στην Λαυρίου για να δω το πώς θα χειριστεί η πολιτεία μας, η ΕΠΟ μας και η Σούπερ Λίγκα μας την τελευταία έξαρση της βίας. Το στόρι είναι ήδη γνωστό, φαντάζομαι: προημιτελικά κυπέλλου Ελλάδος (ούτε καν πρωτάθλημα) γυναικών (ούτε καν αντρών) στο βόλει (ούτε καν άθλημα που βλέπουμε) και οι Παναθηναϊκοί με τους Ολυμπιακούς (προηγούνται οι τριφυλλοφόροι λόγω έδρας) δίνουν ραντεβού στα Γλυκά Νερά για να σφαχτούν. Το αποτέλεσμα περιείχε έναν νεκρό οπαδό του ΠΑΟ, πέντε-έξι τραυματίες και ένα κάρο μαϊντανούς σε τηλεοράσεις και εφημερίδες.Όλοι περιμέναμε την πρόταση της πολιτείας να ζητάει το κλείσιμο (ή έστω την απομόνωση) των συνδέσμων και την εφαρμογή του ηλεκτρονικού εισιτηρίου. Και βγήκε η ΠΕΦΟ να πει ότι "εμείς είμαστε καλά παιδιά και δεν πρέπει να κλείσουμε." Βγήκε ο Σύνδεσμος Φιλάθλων Αναγέννησης Μακρυνίτσας (αντικαταστήστε με μικρές ΠΑΕ) και είπε ότι "εμείς δεν φταίμε σε τίποτα, δεν πρέπει να μας κλείσετε." Στο τέλος βγήκε και η Θύρα 7 με τη Θύρα 13 να δηλώσουν ότι και αυτοί δεν φταίνε σε τίποτα. Η ΠΑΕ Ολυμπιακός δήλωσε ότι αυτοί οι κάφροι δεν ανήκουν στην οικογένεια του Ολυμπιακού, άρα δεν φταίει. Η Αστυνομία δήλωσε ότι δεν φταίει. Οι πιγκουίνοι στην Ανταρκτική όταν ρωτήθηκαν αποκρίθηκαν και αυτοί με τη σειρά τους ότι δεν ήξεραν τίποτα.
Και το ονειροδρόμιο ρωτάει. Ποιός φταίει; Αποκλειέται να φταίει το άθλημα, ειδικά το βόλει γυναικών. Και στο ποδόσφαιρο, σε εποχές που η ομάδα σήμαινε τόσα πολλά για το κοινωνικοπολιτικό σου status, οι γάυροι με τους βάζελους έβλεπαν αγκαζέ τα ματσάκια. Στην Βρέμη έβαλα μια καλή μου φίλη να ποζάρει δήθεν για να τραβήξω όσες περισσότερες φωτογραφίες μπορούσα με τους οπαδούς της Βέρντερ και της Σάλκε να γελάνε πηγαίνοντας στο μεταξύ τους ντέρμπι. Το ποδόσφαιρο από μόνο του δεν κάνει τη ζημιά.
Και τότε ποιός φταίει; Μήπως φταίει το γεγονός ότι ζούμε σε μια κοινωνία που ανά εβδομάδα σχεδόν σπάνε μερικές δεκάδες αυτοκίνητα, καίγονται διάφορα κομμάτια της δημόσιας περιουσίας και θρυμματίζονται βιτρίνες που είναι τοποθετημένες ατυχώς κοντά σε Πολυτεχνεία και Σχολές, χωρίς να συλλαμβάνεται ποτέ έστω και το ένα εκατοστό αυτών που συμμετέχουν στα επεισόδια; Μήπως φταίει το γεγονός ότι σε αυτή τη χώρα η Θύρα 7, η Θύρα 13, η Θύρα 4, η Θύρα 3, η Θύρα you name it τέλος πάντων βρίζει, σπάει, ξαναβρίζει, ξανασπάει και όλοι βολεύονται με την περιστασιακή τιμωρία της έδρας ή (αφού οι ΠΑΕ δεν το ήθελαν αυτό για προφανείς οικονομικούς λόγους) με ένα απλό προστιματάκι;
Μην ξεχνάμε ότι αυτή είναι και η χώρα που θεωρεί απολύτως φυσικό να πετάξει το μισό γήπεδο πάνω στην 11άδα της Τουρκίας, που όταν έκανε τα ίδια απέναντι στην Ελβετία τους φωνάζαμε απολίτιστους, βάρβαρους και Μογγόλους.
Η λύση; Ηλεκτρονικό ονομαστικό εισιτήριο ΤΩΡΑ (όχι του χρόνου που θα έχουμε ξεχάσει για την λεωφόρο Λαυρίου και τα γεγονότα της), άμεση τιμωρία των συνδέσμων (δεν θα ήταν κακή ιδέα σύσσωμοι οι σύνδεσμοι που συμμετείχαν στα επεισόδια να μην ξαναπατήσουν το πόδι τους στο γήπεδο) και την επόμενη φορά που θα γίνει επεισόδιο σε γήπεδο να γίνει σύλληψη και αυτόφωρο αμέσως.
Τέρμα στις στήλες και τις εκπομπές των οργανωμένων, πρόστιμα για τα υβριστικά συνθήματα (ακόμα και το παραδοσιακό γ#*$ τη μάνα σου) και μεγέθυνση θεσμών όπως η οικογενειακή κερκίδα.
[Σταματήστε τη βία (link)]
12/2/07
Φιλεκπαιδευτική (;) Εταιρεία
Νόμιζα ότι ήμουν ο ένας από τους 30 μοναδικούς μαθητές που έχουν δει με τα μάτια τους έξωση στο σχολείο τους. Εμένα μού'χε τύχει στην τρυφερή ηλικία των 11 όταν αντί για μπάλες βρήκα αστυνομικούς, μια κυρία με ένα τσιντσιλά και τον κύριο Μαρούδα (του ιστορικού σχολείου) στο προαύλιο του δημοτικού μου. Σήμερα λοιπόν οι μαθητές του 2ου Λύκειου Αθηνών και του 6ου Εσπερινού Γυμνασίου και Λυκείου Αθηνών αντιμετωπίζουν μια παρόμοια κατάσταση. Και οι μαθητές του Διαπολιτισμικού Γυμνασίου Αθηνών βιώνουν την ελληνική φιλοξενία στον μέγιστο βαθμό. Και την έξωση διέταξε η... Φιλεκπαιδευτική Εταιρεία, γνωστή για τα Αρσάκεια Σχολεία Αθηνών, Πάτρας, Θεσσαλονίκης και Τιράνων, υπό τον πρώην πρύτανη του Πανεπιστημίου Αθηνών κ. Μπαμπινιώτη.Βέβαια, βρωμάει λίγο η υπόθεση γιατί πρόκειται για 4 δημόσια σχολεία και μου ακούγεται παράλογο να χρωστάει το δημόσιο νοίκια στην Φ.Ε. Όχι τίποτα άλλο, στο δημοτικό μου ήταν σίγουρο ότι δεν τα είχε πληρωμένα η ιδιοκτήτρια. Όπως και να έχει, την έξωση την διέταξε ένας οργανισμός που έχει ως στόχο του την προώθηση της μόρφωσης - για αυτούς που πληρώνουν τα δίδακτρά τους σε Ψυχικό και Εκάλη μάλλον όμως. Και είναι κρίμα για την ιστορία της Εταιρείας να κυκλοφορούν [τέτοια] δελτία τύπου online και offline.
Σίγουρα θα βρεθεί μια λύση. Όμως σίγουρα θα θυμούνται οι μαθητές την παραλίγο έξωσή τους. Cheers.
Το Star (πάλι) Πρώτο
Την ώρα που η ελληνική κοινή γνώμη είχε παγώσει στο άκουσμα της δολοφονίας του Γιάννη Βαρθολομαίου, διοικητή του ΙΚΑ, έξω από μια πολυκατοικία στου Ζωγράφου, όλα τα τηλεοπτικά κανάλια το ένα μετά το άλλο διέκοπταν τη ροή τους για να μεταδώσουν ότι πληροφορία είχαν (ακούσει στα άλλα κανάλια) γύρω από το θέμα. Πρώτο το Alter που διέκοψε τη συζήτηση γύρω από την πρόταση του κυρίου Τρεμόπουλου (με την προσωπικότητα του οποίου θα ασχοληθούμε εκτενέστερα) και μετέδωσε το νέο. Ακολούθησε ο Alpha, με τον Τράγκα και την Ζαχαρέα σε θέσεις μάχης και τον Καρσιώτη να επιμένει να κοιτάει κάτι (καμιά ωραία στο πλατώ;) εκτός από την κάμερα. Μετά και τα υπόλοιπα κανάλια μετέδιδαν αυτή την είδηση διακόπτοντας τα πάντα.
Μόνο ένα κανάλι δεν πήρε είδηση το τι έγινε.
Το μαχητικό δελτίο ειδήσεων του Star δεν αναφέρθηκε ποτέ στο συμβάν. Μετά από τη στιγμή που το Alter μετέδωσε την είδηση, το Star αναφέρθηκε σε τρομερές ειδήσεις όπως τον θάνατο της Anne Nicole Smith (overdosed χήρα 93χρονου με overdosed γιο, κρίμα), τη συνέντευξη του Σαρμπέλ για την Eurovision, κάτι για την Άντζελα Δημητρίου και έναν Αρμένη... Και όλα αυτά με τον anchorman να έχει βάλει και γραβάτα και να αναγγέλει τις ειδήσεις λες και είναι ο παρουσιαστής του CNN τη βραδιά που έχουν κατέβει εξωγήινοι και βγάζουν φωτογραφίες αγκαζέ με την Oprah στην βεράντα του Λευκού Οίκου.
Για τον Βαρθολομαίο ούτε κουβέντα. Και απορώ αν ο Λιάτσος το ήξερε και απλά δεν μπορούσε να το πει. Ή αν δεν το ήξερε, πώς ένιωσε μετά όταν θα γύρισε κάποιος καμεραμάν και θα τού’πε «ρε συ Αιμίλιε, κάτι μού’πε η γυναίκα μου ότι φάγανε τον διοικητή του ΙΚΑ.»
ΥΓ: Σιγά. Ποιός περίμενε κάτι καλύτερο...
Μόνο ένα κανάλι δεν πήρε είδηση το τι έγινε.
Το μαχητικό δελτίο ειδήσεων του Star δεν αναφέρθηκε ποτέ στο συμβάν. Μετά από τη στιγμή που το Alter μετέδωσε την είδηση, το Star αναφέρθηκε σε τρομερές ειδήσεις όπως τον θάνατο της Anne Nicole Smith (overdosed χήρα 93χρονου με overdosed γιο, κρίμα), τη συνέντευξη του Σαρμπέλ για την Eurovision, κάτι για την Άντζελα Δημητρίου και έναν Αρμένη... Και όλα αυτά με τον anchorman να έχει βάλει και γραβάτα και να αναγγέλει τις ειδήσεις λες και είναι ο παρουσιαστής του CNN τη βραδιά που έχουν κατέβει εξωγήινοι και βγάζουν φωτογραφίες αγκαζέ με την Oprah στην βεράντα του Λευκού Οίκου.
Για τον Βαρθολομαίο ούτε κουβέντα. Και απορώ αν ο Λιάτσος το ήξερε και απλά δεν μπορούσε να το πει. Ή αν δεν το ήξερε, πώς ένιωσε μετά όταν θα γύρισε κάποιος καμεραμάν και θα τού’πε «ρε συ Αιμίλιε, κάτι μού’πε η γυναίκα μου ότι φάγανε τον διοικητή του ΙΚΑ.»
ΥΓ: Σιγά. Ποιός περίμενε κάτι καλύτερο...
29/1/07
"Αυτοί δεν είναι φοιτητές"
Φοιτήτρια νομικής είχε γράψει σε κάποιο forum της Νομικής το 2005 ότι μπορεί κάποιος να κάνει χαβαλέ σε μια συγκεκριμένη φοιτητική δραστηριότητα ενός Κολλεγίου, αρκεί να αντέξει κανείς την τάση των συμμετεχόντων από κολέγια να αυτοαποκαλούνται "φοιτητές πανεπιστημίου". Το θυμήθηκα σήμερα με συγκίνηση διαβάζοντας κάποια σχόλια σε τοπική εφημερίδα του Πειραιά τα οποία έτρεμαν την προοπτική να βγουν εκεί έξω ιδιωτικά πανεπιστήμια που θα πουλάνε πτυχία στους φοιτητές τους. Και μέσα σε όλη αυτή τη φασαρία για το άρθρο 16, ακούμε περήφανες δηλώσεις ότι το 75% της ακαδημαϊκής παραγωγής του τόπου τελεί υπό κατάληψη. Έτσι.
Τότε λοιπόν είχα απαντήσει ότι "Αυτοαποκαλούνται φοιτητές, φοιτητές κολλεγίου, σπουδάζουν όπως όλοι οι υπόλοιποι άνθρωποι, απλά δεν έχουν αναγνωριστεί από το κράτος. Αν είναι φοιτητής ο σπουδαστής του ΙΕΚ Δέλτα, τότε ο φοιτητής Κολλεγίου τι είναι;"
Και σίγουρα κανείς δεν παραπονιέται για την πληθώρα των ΙΕΚ εκεί έξω. Ούτε κουνήθηκε κανένα φύλλο για όλους τους απατεωνίσκους που δίνουν πτυχία του University of Wherethehellingham κάθε τρεις και λίγο. Ο Βαλλιανάτος στο πρώτο του άρθρο με το οποίο συμφώνησα σε κάποια σημεία προσθέτει στην σούμα της δωρεάν παιδείας και τα χιλιάδες ευρώ που ξοδεύει κάθε γονέας στα φροντιστήρια, την μαύρη λαίλαπα που έχει καταντήσει τα λύκεια μια υποχρεωτική αγγαρεία και τα απογευματινά μαθήματα των 8μελών γκρουπ αναγκαιότητα, με τις αφίσες των επιτυχόντων κάθε χρόνο να σπρώχνουν περισσότερους γονείς στις γραμματείες των εν λόγω ιδρυμάτων να αγοράσουν τη θέση στο δημόσιο πανεπιστήμιο (που κατά 75% είπαμε είναι κλειστό αυτές τις ημέρες.)
Σήμερα δεν μπορεί κανείς να εξάγει συμπέρασμα για τα μέλλοντα ιδιωτικά πανεπιστήμια με βάση την σημερινή κατάσταση των ιδιωτικών ιδρυμάτων. Το μόνο ίδρυμα που δίνει δικά του πτυχία χωρίς να συνεργάζεται με κάποιο άλλο πανεπιστήμιο είναι το Deree το οποίο πρόσφατα ανανέωσε την αναγνώριση του πτυχίου του από τον αντίστοιχο αμερικανικό φορέα για 10 χρόνια.
Μετά το κλείσιμο του University of La Verne (λόγω κάποιου ελληνάρα που έφαγε λεφτά, όπως λένε οι φήμες), το γνωστότερο παράρτημα αμερικανικού πανεπιστημίου που δίνει πτυχία ΗΠΑ made in Greece είναι το Indianapolis το οποίο όμως κατακρεουργήθηκε πρόσφατα από δημοσίευμα έγκυρου ακαδημαϊκού περιοδικού για κάποιες ατασθαλίες γραμματειακής φύσεως.
Από εκεί και πέρα τα υπόλοιπα ιδρύματα είναι franchisees ξένων πανεπιστημίων και πανεπιστημιακών ιδρυμάτων τα οποία δεν μπορούν να ελεγχθούν από το ελληνικό κράτος λόγω ανυπαρξίας κάποιου σχετικού νομικού πλαισίου, το οποίο θα μπορούσε να εισαχθεί μετά από την αναθεώρηση του άρθρου 16.
Σήμερα λοιπόν όλα αυτά τα ιδρύματα για την πλειοψηφία των φοιτητών είναι επιλογές που έρχονται μετά από την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων του μηχανογραφικού. Μετά την αναγνώρισή τους και τις τροποποιήσεις που θα υποστούν, είναι πολύ πιθανό κάποια από αυτά να αποτελέσουν πρώτες επιλογές.
Και φυσικά η ύπαρξη φορέα αναγνώρισης αυτών των ιδρυμάτων με αυστηρά κριτήρια θα μπορούσε να εξαφανίσει ή να βελτιώσει πολλά από τα ήδη υπάρχοντα Κολλέγια προς την ευθυγράμμισή τους με την απαιτούμενη ποιότητα εκπαίδευσης και υποδομών - με τις προδιαγραφές προφανώς να αναμένονται σαφώς καλύτερες από αυτές των δημόσιων ιδρυμάτων με τα βρώμικα κτίρια, τις κατεστραμένες υποδομές και το 75% να τελεί υπό κατάληψη.
Τότε λοιπόν είχα απαντήσει ότι "Αυτοαποκαλούνται φοιτητές, φοιτητές κολλεγίου, σπουδάζουν όπως όλοι οι υπόλοιποι άνθρωποι, απλά δεν έχουν αναγνωριστεί από το κράτος. Αν είναι φοιτητής ο σπουδαστής του ΙΕΚ Δέλτα, τότε ο φοιτητής Κολλεγίου τι είναι;"
Και σίγουρα κανείς δεν παραπονιέται για την πληθώρα των ΙΕΚ εκεί έξω. Ούτε κουνήθηκε κανένα φύλλο για όλους τους απατεωνίσκους που δίνουν πτυχία του University of Wherethehellingham κάθε τρεις και λίγο. Ο Βαλλιανάτος στο πρώτο του άρθρο με το οποίο συμφώνησα σε κάποια σημεία προσθέτει στην σούμα της δωρεάν παιδείας και τα χιλιάδες ευρώ που ξοδεύει κάθε γονέας στα φροντιστήρια, την μαύρη λαίλαπα που έχει καταντήσει τα λύκεια μια υποχρεωτική αγγαρεία και τα απογευματινά μαθήματα των 8μελών γκρουπ αναγκαιότητα, με τις αφίσες των επιτυχόντων κάθε χρόνο να σπρώχνουν περισσότερους γονείς στις γραμματείες των εν λόγω ιδρυμάτων να αγοράσουν τη θέση στο δημόσιο πανεπιστήμιο (που κατά 75% είπαμε είναι κλειστό αυτές τις ημέρες.)
Σήμερα δεν μπορεί κανείς να εξάγει συμπέρασμα για τα μέλλοντα ιδιωτικά πανεπιστήμια με βάση την σημερινή κατάσταση των ιδιωτικών ιδρυμάτων. Το μόνο ίδρυμα που δίνει δικά του πτυχία χωρίς να συνεργάζεται με κάποιο άλλο πανεπιστήμιο είναι το Deree το οποίο πρόσφατα ανανέωσε την αναγνώριση του πτυχίου του από τον αντίστοιχο αμερικανικό φορέα για 10 χρόνια.
Μετά το κλείσιμο του University of La Verne (λόγω κάποιου ελληνάρα που έφαγε λεφτά, όπως λένε οι φήμες), το γνωστότερο παράρτημα αμερικανικού πανεπιστημίου που δίνει πτυχία ΗΠΑ made in Greece είναι το Indianapolis το οποίο όμως κατακρεουργήθηκε πρόσφατα από δημοσίευμα έγκυρου ακαδημαϊκού περιοδικού για κάποιες ατασθαλίες γραμματειακής φύσεως.
Από εκεί και πέρα τα υπόλοιπα ιδρύματα είναι franchisees ξένων πανεπιστημίων και πανεπιστημιακών ιδρυμάτων τα οποία δεν μπορούν να ελεγχθούν από το ελληνικό κράτος λόγω ανυπαρξίας κάποιου σχετικού νομικού πλαισίου, το οποίο θα μπορούσε να εισαχθεί μετά από την αναθεώρηση του άρθρου 16.
Σήμερα λοιπόν όλα αυτά τα ιδρύματα για την πλειοψηφία των φοιτητών είναι επιλογές που έρχονται μετά από την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων του μηχανογραφικού. Μετά την αναγνώρισή τους και τις τροποποιήσεις που θα υποστούν, είναι πολύ πιθανό κάποια από αυτά να αποτελέσουν πρώτες επιλογές.
Και φυσικά η ύπαρξη φορέα αναγνώρισης αυτών των ιδρυμάτων με αυστηρά κριτήρια θα μπορούσε να εξαφανίσει ή να βελτιώσει πολλά από τα ήδη υπάρχοντα Κολλέγια προς την ευθυγράμμισή τους με την απαιτούμενη ποιότητα εκπαίδευσης και υποδομών - με τις προδιαγραφές προφανώς να αναμένονται σαφώς καλύτερες από αυτές των δημόσιων ιδρυμάτων με τα βρώμικα κτίρια, τις κατεστραμένες υποδομές και το 75% να τελεί υπό κατάληψη.
16/1/07
Απόπειρα Αυτοκτονίας στην Αγία Παρασκευή
Στις 20:38 το βράδυ της Δευτέρας η Αστυνομία δέχθηκε μια κλήση από περίοικους που έβλεπαν μια μεσήλικη γυναίκα να προσπαθεί να βάλει τέλος στη ζωή της πηδώντας στο κενό από το μπαλκόνι της, στην πολυκατοικία που βρίσκεται στην γωνία των οδών Γραβιάς και Αιγαίου Πελάγους στην Αγία Παρασκευή. Αμέσως στην περιοχή έσπευσαν δύο περιπολικά, τρία πυροσβεστικά οχήματα και ένα ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ. Οι πυροσβέστες άπλωσαν ένα προστατευτικό πανί και έτσι στις 21:00 όταν η γυναίκα αποφάσισε να πηδήξει έπεσε επάνω στο πανί αποφεύγοντας έτσι τον σοβαρό τραυματισμό της ή ακόμα και τον θάνατο. Σύμφωνα με τους πυροσβέστες η γυναίκα έχασε την ισορροπία της και άπλωσε τα χέρια της κατά την πτώση της. Το ασθενοφόρο απομάκρυνε την γυναίκα αμέσως μετά την πτώση της και σύμφωνα με αστυνομικούς που ήταν παρόντες στο γεγονός δεν διατρέχει κάποιο κίνδυνο. Τα αίτια της πράξης της παραμένουν άγνωστα.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)