Διαγράψτε τον

Ιλχάν Αχμέτ. Βουλευτής της Ν.Δ. στην Ροδόπη. Εθεάθη για πολλοστή φορά στο πλευρό του Ερντογάν να κλαίγεται για την κακομεταχείριση της "τούρκικης" μειονότητας στην Δυτική Θράκη.

Όταν άλλοι ξηλώνονται από τα κόμματά τους για ψύλλου πήδημα, ένας κύριος που παρίσταται σε συνεδριάσεις της τουρκικής Βουλής, υποδέχεται ως σωτήρα τον Ερντογάν σε ελληνικά χώματα και δεν ντρέπεται να αυτοπροσδιορίζεται ως Τούρκος, είναι όχι μόνο μέλος του Ελληνικού Κοινοβουλίου, αλλά ντύνει με τα χρώματα μιας παράταξης που θέλει να λέγεται κεντροδεξιά (με το Ζήτω η Ελλάδα στον ιδρυτικό της ύμνο) τα ανθελληνικά επιχειρήματά του.

Να το τι έγινε στο συνέδριο που πήγε ο Ιλχάν:

Μιλώντας σε διεθνές συνέδριο που διοργάνωσαν στην Κωνσταντινούπολη μέλη της μουσουλμανικής μειονότητας, ο πρωθυπουργός της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν κάλεσε την Ελλάδα να σεβαστεί τα δικαιώματα της μειονότητας στη Θράκη και να αναγνωρίζει την εκλογή του μουφτή, απειλώντας σε αντίθετη περίπτωση με αντίποινα.

«Εάν η Ελλάδα θέλει να γίνονται σεβαστά τα δικαιώματα των μειονοτήτων στην Τουρκία και έχει προσδοκίες γύρω από αυτό το ζήτημα, θα πρέπει και εκείνη να εκπληρώνει τις υποχρεώσεις της» δήλωσε ο κ. Ερντογάν στη συγκέντρωση.

Και κανένας δεν κουνιέται μην τυχόν και χάσει μια χούφτα ψήφους.

Όχι, δεν σας αναγνωρίζουμε και τον μουφτή όταν οι συμπατριώτες μας στην Πόλη φοβούνται ακόμα να αυτοπροσδιοριστούν. Δεν θα σας επιτρέψουμε να μας λέτε ότι σας χρωστάμε και από πάνω όταν μια Τουρκάλα λίγο έξω από την Κωνσταντινούπολη πέρυσι μου ψιθύρισε στο αυτί ότι είναι Ορθόδοξη επειδή φοβόταν μην το ακούσει κάποιος εκεί γύρω.

Ειδικά όταν πάω να δώσω το μηχανογραφικό και βλέπω ολόκληρη κατηγορία για την μουσουλμανική μειονότητα Θράκης, όταν έχετε το τζαμί σας, θέση στο κοινοβούλιό μας, τα δικά σας ΜΜΕ, το δικό σας τουρκικό προξενείο που δεν του απαγορεύει κανείς να δημοσιεύσει ότι θέλει. Αν δεν νιώθετε Έλληνες, ο δρόμος ανοιχτός και τα σκυλιά δεμένα.

Πάρτε και μια φωτογραφία του να τον χαίρεστε. Και αν γουστάρετε, φτιάξτε και δικό σας κόμμα. Όμως εγώ ντρέπομαι για λογαριασμό της Νέας Δημοκρατίας και όποιου κόμματος αφήνει τα μέλη του να προβαίνουν σε τέτοιες δηλώσεις. Δεν γίνεται ο Τσιτουρίδης να την πληρώνει έτσι άδικα και ο Ιλχάν να κάνει ότι θέλει.

Ξεπλένοντας το αίμα του Jay

Ήταν Δεκέμβριος του 1996. Μια ομάδα παιδιών τρέχει στις σκάλες του έρημου κτιρίου. Απ'έξω, αστυνομικοί οπλισμένοι σαν αστακοί, ένας εισαγγελέας και ένας χοντρός τύπος. Τρέχω πρώτος και περνάω την πόρτα της βιβλιοθήκης. Η εντολή σαφής: έπρεπε να βουτήξουμε ότι προλάβουμε πριν μπει λουκέτο το πρωί στο μικρό μας σχολείο. Το πλιάτσικο μου απέδωσε ένα βιβλίο αγγλικών, δύο λεξικά και ένα μικρό πράσινο βιβλίο που δεν διάβασα ποτέ.

Ιούλιος του 2006. Φτιάχνω τις βαλίτσες μου για Παρίσι. Έχω τη συνήθεια να παίρνω μαζί γύρω στα 5 κιλά σε βιβλία κάθε φορά, τα οποία δεν πρόκειται βεβαίως ποτέ να διαβάσω. Μόνο μια φορά διάβασα βιβλίο που είχα μαζί μου: στην πενθήμερη. Ένα από τα βιβλία που πρόσεξα στη βιβλιοθήκη ήταν το Great Gatsby. Γνωστός τίτλος, γνωστό και το Fitzgerald που είδα στη ράχη και ήμουν σίγουρος ότι δεν το θυμόμουν μόνο ως το μεσαίο όνομα του JFK, το έβαλα στη τσάντα.

Ένα βράδυ λοιπόν μετά από μια ωραία συνάντηση στην στέγη του κτιρίου, πίνοντας τα τσιγάρα μας με θέα τον Πύργο του Άιφελ, ένας απίθανος αλκοολικός και ελαφρώς ψυχασθενής τύπος με το όνομα Jake άρχισε να μου μιλάει για το μικρό πράσινο βιβλίο. Έπεσα τόσο πολύ στα μάτια του όταν του είπα ότι δεν το έχω διαβάσει που ένιωσα άσχημα. Θα ήταν το ίδιο με το να μου έλεγε ένας άστεγος ότι χρειάζομαι επειγόντως μπάνιο. Και ξεκίνησα να το διαβάζω.

193 σελίδες μετά, κάθομαι στη στάση του λεωφορείου έξω από το σπίτι μου. So we beat on, boats against the current, borne back ceaselessly into the past. Σηκώνομαι από την θέση μου και αρχίζω να περπατάω προς τα κάτω. Το βιβλίο εξαιρετικό, το τέλος του δε με άφησε να κοιτάω τους περαστικούς αποσβολωμένος για μερικά λεπτά. Έχω συνηθίσει στα happy ends - ούτε μισό happy end στο εν λόγω βιβλίο.

Κατεβαίνοντας την ένδοξη Αγίου Ιωάννου κοίταξα την κολώνα του κομμωτηρίου. Με σπρέι παρατημένη η μορφή του Tupac Shakur στο καφετί μάρμαρο. Κοντοστάθηκα να τον δω. Άλλο ένα νεκρό είδωλο. Κι ας μην συμπάθησα ποτέ αυτούς τους τύπους που φοράνε περίπου όσα χρυσαφικά φοράει και ο Χριστόδουλος. Αυτό που τους σώζει είναι ότι δεν τα πλήρωσα εγώ. Κατά κάποιο περίεργο τρόπο τον συνέδεσα με τον Gatsby. Με τη διαφορά ότι στον τάφο του ενός πήγαν 3, στον άλλον πήγαν χιλιάδες. Ίσως επειδή ο Gatsby πέθανε για ένα όνειρο, ενώ ο Tupac ήταν ο ίδιος το "όνειρο."

Και ποια όνειρα; Ας το προσθέσει ο σπονσοραρισμένος από την Puma στο επόμενο τραγούδι που θα γίνει ο αυτόκλητος πρέσβης των λαϊκών στρωμάτων. Η Potsdamer Platz πλέον είναι άλλη μια πλατεία, δεν είναι αυτό που έβαλαν οι Scorpions στο βίντεο κλιπ τους. Ο έρωτας του Gatsby δεν υπάρχει πια στους δρόμους της πόλης μας. Το West Egg υποθέτω δεν θα είναι πια το ήρεμο μέρος που ήταν τότε. Και δεν θα ξαναγίνει ποτέ.

Μικρός πίστευα πολύ στα όνειρα. Τώρα κάθομαι στο παγκάκι της πλατείας και κοιτάω τους περαστικούς. Δεν είναι πολύ της μόδας τα όνειρα. Ας είναι. Κρατάω το νόημα της ιστορίας, όπως το τραγούδησαν και οι Guns'n'Roses (για άσχετους λόγους:)

Nothing lasts forever, even cold November rain.

Μπάκε: Veni, Vidi, Poulo

Με το συμπάθειο. Ο Παναθηναϊκός πέρυσι με τον Μαλεζάνι είχε βάλει μπροστά το πλάνο πενταετίας. Όσο και να το κοροϊδεύαμε εμείς οι γαύροι πίνοντας φραπέ και αναρωτόμενοι πότε θα χάσει η ομάδα μας κανένα βαθμό στο Πρωτάθλημα, οι πιο αντικειμενικοί βλέπαμε ότι όντως, με ένα σοβαρό πλάνο σε βάθος χρόνου θα μπορούσε να χτιστεί μια εξαιρετική ομάδα. Δεν ξέραμε αν ο Μαλεζάνι θα ήταν ο κατάλληλος όμως. Και έτσι προέκυψε ο Χανς Μπάκε.

Ο Μπάκε λοιπόν δεν είχε ορίζοντα πενταετίας. Είχε πέντε εβδομάδες για να φτιάξει έναν Παναθηναϊκό καλύτερο από αυτόν που έχασε 3-0 στη Ριζούπολη. Άσχετα από αυτή την ήττα, πιστεύω ακόμα ότι καλύτερη ομάδα από εκείνη τη σεζόν δεν έχει φτιάξει ο Παναθηναϊκός. Αλλά όπως και να έχει, ο Μπάκε αναγκάστηκε με 6 νέα πρόσωπα στην εντεκάδα να παίξει στο Αιγάλεω, παίρνοντας άνετα το 1-4.

Μετά ήρθε ο Ιωνικός, η Ξάνθη και "κάποια Μέταλουργκ" (όπως είπε ο ανεκδιήγητος Σακελλαρόπουλος) για να στείλουν τον Μπάκε με 350 χιλιάδες ευρώ στην τσέπη για διακοπές.

Βλέπω λοιπόν σήμερα τη λίστα με τους υποψήφιους αντικαταστάτες. Πρώτος - πρώτος ο Μπάγιεβιτς, ο οποίος όντως έχει δείξει ότι είναι σίγουρη λύση για να πάρεις πρωτάθλημα αν έχεις τα λεφτά να πάρεις τους κατάλληλους παίχτες. Όμως δεν νομίζω ότι θα ήθελε να αφήσει τη σιγουριά του πάγκου του Ερυθρού Αστέρα και έναν λαό που τον λατρεύει για να έρθει πίσω στην αμφισβήτηση της Ελλάδας.

Και μετά το ανέκδοτο: Κούπερ. Ένας άνθρωπος με σοβαρό βιογραφικό στο Ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο γιατί να πάει στην Παιανία; Για να χάσει ένα παιχνίδι και να τον διώξουν και ας μην φταίει αυτός που η ομάδα στηρίζεται ακόμα στον Δάρλα και τον Άντριτς;

Και άλλοι τόσοι Κούπερ στη λίστα του Τζίγγερ.

Το "Παύλο Θεέ - Πάρε την ΠΑΕ" είχαμε καιρό να το ακούσουμε. Ακούστηκε και αυτό προχθές στην Πάτρα. Όμως αυτοί οι 1500 που πήγαν να πλακώσουν τον Μπάκε είναι ο πρώτος λόγος που ο Παναθηναϊκός ούτε φέτος θα πάρει κούπα. Όπως και οι άχρηστοι της Θύρας 7 που δεν ήθελαν να δουν τον Κυργιάκο με τον Σεϊταρίδη με την ερυθρόλευκη φταίνε που η άμυνά μας δεν έγινε μερικές κλάσεις καλύτερη.

Υπομονή χρειάζεται το ποδόσφαιρο. Μας το έχουν αποδείξει πολλάκις όλες οι ομάδες του εξωτερικού. Η Λυών και η Βαλένθια δεν έγιναν ομαδάρες από τη μια μέρα στην άλλη. Το ίδιο και η Γαλατασαράι που πήγε εκεί που ονειρευόμαστε να πατήσουμε το πόδι μας: τελικό ευρωπαϊκού κυπέλλου.

Στην Ελλάδα δεν έχουμε υπομονή. Για αυτό τα 2-4, το 3-0 και το 1-1 πρέπει να το συνηθίσουμε. Και ας πάμε και στην 16η θέση γιατί στην τελική εκεί μας αξίζει να είμαστε. Προκριματικά από τον Ιούλιο. Και από τον Απρίλιο άμα λάχει.

Για να βάλουμε μυαλό.

Jesus loves you more than you would know

Ο Ράτζιγκερ, κατά κόσμον Βενεδίκτος ο 16ος, είχε πολύ βαρύ έργο από την μέρα που ο λευκός καπνός γέμισε τον ουρανό του Βατικανού. Είχε να αντικαταστήσει τον πιο δημοφιλή θρησκευτικό ηγέτη της σύγχρονης ιστορίας, τον Ιωάννη-Παύλο τον δεύτερο. Έναν άνθρωπο για τον οποίο μέχρι και η βαθιά Ορθόδοξη μαμά μου είχε να χύσει δάκρυα. Αν και ποτέ δεν την πίστεψα - αν ήταν όντως βαθιά Ορθόδοξη, δεν θα με έβγαζε εμένα Καθολικό.

Πίσω στο θέμα μας λοιπόν. Ο Βενεδίκτος έχει και αυτός, όπως ο προκάτοχός του, θέση στα media κάθε λίγο και λιγάκι. Βέβαια, οι λόγοι είναι εντελώς διαφορετικοί. Και οι τελευταίες υπερδηλώσεις του Πάπα για τους μουσουλμάνους ήταν άλλος ένας τρόπος να κοσμεί την κεντρική σελίδα του BBC η μεγαλειωδέστατη μορφή του.

Για όσους δεν είχαν πάρει μυρωδιά από τις δηλώσεις του, παραθέτω σχετικό απόσπασμα:

Ο Ποντίφικας κατά την επίσκεψή του στη Βαυαρία, εξέφρασε την άποψή του για το Ισλάμ σε σχέση με τη βία και το ιερό πόλεμο, Τζιχάντ, κάνοντας αναφορά σε μία επικριτική θέση του βυζαντινού αυτοκράτορα Εμμανουήλ Β’ του Παλαιολόγου για τον Μωάμεθ. Σύμφωνα με το CNN Turk, o Βενέδικτος υπενθύμισε ότι ο αυτοκράτορας της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας είχε ρωτήσει: «Ποια καινοτομία πρεσβεύει ο Μωάμεθ πέραν από την εντολή να διαδώσει την πίστη που υπόσχεται με το σπαθί του;»

Συνεχίζοντας, ο Πάπας ανέφερε ότι «η βία είναι ενάντια στο Θεό και την ψυχή» τονίζοντας ότι «είναι εκτός λογικής η διάδοση της πίστης μέσω της βίας».

news.in.gr

Ο Πάπας επίσης τόνισε στην ομιλία του ότι ο Χριστιανισμός διαφέρει από όλα αυτά τα περίεργα και μισαλλόδοξα επειδή έχει πάρει πολλά ερεθίσματα από την Αρχαία Ελληνική φιλοσοφία.

Όλες αυτές οι δηλώσεις σε μια τέτοια περίοδο προφανώς προκαλούν επιπλέον αναταραχή στις ήδη τεταμένες σχέσης μωαμεθανών - λοιπών θρησκευτικών ομάδων της γης. Για να πω και του στραβού το δίκιο όμως, ο Ποντίφικας δεν είπε κάτι καινούργιο. Μια δήλωση του Μανουήλ Παλαιολόγου επανέλαβε. Και στην τελική, ναι, το Κοράνι όντως αναφέρεται στο σπαθί ως μέθοδο διάδοσης του λόγου του Αλλάχ.

Όμως σε μια εποχή που ο Αμερικάνος βάζει το In God We Trust μπροστά και δίνει άλλοθι στον κάθε Μπιν Λάντεν να κυρήττει Ιερό Πόλεμο, ο Βενεδίκτος θα μπορούσε να είχε πάρει μαθήματα μετριοπάθειας και διπλωματίας από τον προκάτοχο και να μην έλεγε κάτι το οποίο θα μπορούσε να παρεξηγηθεί, όπως και έγινε.

Γιατί άλλο να λες ότι η Τουρκία δεν πρέπει να μπει στην Ε.Ε., και άλλο να λες στα μούτρα των Μουσουλμάνων ότι η πίστη τους βασίζεται στο μίσος.

Adagio for Strings 2006: 3 πράξεις και ένα ποίημα

Ότι καλύτερο στο Winamp για να ασχοληθώ με την καλύτερη μορφή πολιτικής που έχει γνωρίσει το Σύμπαν μας, την Ελληνική Τοπική Αυτοδιοίκηση. Ακριβώς απέναντι, το περίπτερο ενός "ενωτικού" ψηφοδελτίου (δηλαδή, ο υποψήφιος του ΠΑΣΟΚ και ένας που είχε μαζέψει 716 ψήφους το 2002,) λίγο παρακάτω αυτό του "ανεξάρτητου" (δηλαδή, αυτουνού που απέρριψε το ΠΑΣΟΚ και τώρα ξαναπήρε το βάπτισμα του Συνασπισμού) και πιο πέρα του Δημάρχου (που ξεκίνησε την προεκλογική του εκστρατεία μερικούς μήνες μετά από τους υπόλοιπους.

Πράξη 1η: Ο χαρακτήρας της Τοπικής Αυτοδιοίκησης.
Μετά από μια σύντομη έρευνα στις Δημοτικές - Νομαρχιακές Εκλογές του 2002, διαπιστώσαμε τα κάτωθι:

Α) Όσο και να browsάρεις τα αποτελέσματα των Εκλογών στο Υπουργείο Εσωτερικών, δύσκολα θα βρεις έστω και έναν Δήμαρχο που δεν υποστηρίχθηκε από ΝΔ ή ΠΑΣΟΚ.
Β) Σε όσους Δήμους είδα, ο χαμένος της δεύτερης Κυριακής ήταν και πάλι υποψήφιος ΠΑΣΟΚ ή ΝΔ.

Το Α και το Β οδηγούν στο ασφαλές συμπέρασμα ότι κανένας σχεδόν δεν μπαίνει στον κόπο να εξετάσει τις προεκλογικές εξαγγελίες και τα πρόσωπα στις εκλογές των ΟΤΑ. Η συντριπτική πλειοψηφία ψηφίζει ότι ψηφίζει και στις Εθνικές εκλογές. Μόνη εξαίρεση η υποψηφιότητα Καρατζαφέρη στην Υπερνομαρχία Αθηνών-Πειραιά, όπου εκεί έβγαλαν το άχτι τους απέναντι στο τζιπ...

Πράξη 2η: Οι υποψήφιοι
Ποιοι είναι αυτοί οι υποψήφιοι δήμαρχοι; Copy-paste από τα πρώτα αποτελέσματα που βρήκαμε στο google και στο in:

Είναι μέλος της Δ.Ο. ΠΑΣΟΚ Αγ. Παρασκευής και εξελέγη πρώτος στις εσωκομματικές διαδικασίες για την ανάδειξη αντιπροσώπων – συνέδρων για το τελευταίο Συνέδριο του κόμματος.

Είναι στέλεχος της Νέας Δημοκρατίας από το 1990. Έχει διατελέσει μέλος
των ΟΚΕ Μεταφορών – Επικοινωνιών και Οικονομικών, καθώς και της Γραμματείας
Τεκμηρίωσης και Διαφάνειας του κόμματος.

Διετέλεσε γραμματέας της Ν.Ε. ΠΑΣΟΚ Μεσσηνίας και υπήρξε υποψήφιος Βουλευτής στο Νομό.

Του τελευταίου δεν θα μπορούσαμε να μην βάλουμε μια φωτογραφία να τον χαρείτε.

Εδώ βλέπετε τον υποψήφιο Δήμαρχο Καλαμάτας. Ούτε για 5 δευτερόλεπτα να βγάλει ο γιος μια φωτογραφία με το N-Gage δεν προλαβαίνει να αφήσει το τηλέφωνο από το αυτί του. Ψηφίστε τον.

Πράξη 3η: Οι προεκλογικές ομιλίες
Στάθηκα λίγο σήμερα σε μια συγκέντρωση υποψηφίου του ΚΚΕ. Άκουγα την ομιλία: ιδιωτικά πανεπιστήμια, Λίβανος, Ισραήλ, ΝΑΤΟ, Ευρωπαϊκή Ένωση, easyJet... ό,τι θες. Ούτε λέξη για ζητήματα της πλάκας όπως το πεζοδρόμιο του δρόμου μας, τις λακούβες, τα κολωνάκια, τις μονοδρομήσεις, το Κολυμβητήριο... Τουλάχιστον ούτε λέξη στα πρώτα 30-40 λεπτά. "Ψηφίστε με να στείλετε μήνυμα στην εξουσία" έλεγε και ξαναέλεγε.

Γενικά η Τοπική Αυτοδιοίκηση είναι ο ιδανικότερος χώρος για να βγάλει ο καθείς την όρεξή του για να γίνει πολιτικός, άρχων, ηγέτης, ήρωας. Καταλαβαίνεις αν ένας φίλος σου έχει μπει σε ψηφοδέλτιο δημοτικού συνδυασμού από τον τρόπο που περπατάει στον δρόμο. Και ας μην βγει ποτέ του τίποτα και πουθενά.

Και το ποίημα.
Χέσε ψηλά,
κι αγνάντευε.