Noodles: Πέθανε ο πατέρας τους...

Ο εφευρέτης του αγαπημένου μου snack έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 96 χρονών. Ο Momofuku Ando, που σκέφτηκε να δημιουργήσει τα γνωστά σε όλους μας στιγμιαία noodles βλέποντας κόσμο να συρρέει να αγοράσει σούπες στα ερείπια της Ιαπωνίας μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, πέθανε από καρδιακή προσβολή. Δείτε το αφιέρωμα του [BBC].

Πως να καταστρέψεις μια αεροπορική εταιρεία

Ο πιλότος μιλάει με τον πύργο ελέγχου. Προσπαθεί να αποφασίσει αν θα καρφωθεί με το ATR (εκείνα τα ελικοφόρα που βαμένα στα χρώματα της Ολυμπιακής σε πάνε σε διάφορα επαρχιακά αεροδρόμια της χώρας) πάνω στο σπίτι του προέδρου της χώρας ή στα γραφεία της αεροπορικής. Ο πύργος ελέγχου αντί να του δίνει συντεταγμένες προσπαθεί να τον μεταπείσει. Ο Chris Phatswe όμως βρήκε κάτι καλύτερο. Καρφώθηκε πάνω στα υπόλοιπα αεροπλάνα της εταιρείας και εγκατέλειψε τον μάταιο τούτο κόσμο με στυλ.

Πριν από μερικές μέρες αντιμετώπιζα τον κίνδυνο να περάσω την μεθεπόμενη πρωτοχρονιά στην εξωτική Botswana, ένα κρατίδιο βόρεια της Νότιας Αφρικής το οποίο δεν διαθέτει αεροπορική σύνδεση με κανένα μέρος του πλανήτη στο οποίο μπορείς να πας από Ελλάδα. Μέσω Γιοχάνεσμπουργκ μάλιστα, προσθέτεις 400 ευρώ για να βρεθείς στο υπερσύγχρονο αεροδρόμιο της πρωτεύουσάς τους.

Ψάχνοντας λοιπόν στο Google αντίκρισα την Air Botswana - που έχει πλάκα πλάκα καλύτερο σύστημα on-line κρατήσεων από την επίσημη αγαπημένη Ολυμπιακή (όπως σωστά παρατήρησε ο amabilis.) Και επειδή η Wikipedia πάντα βοηθάει σε αυτές τις περιπτώσεις, στο λήμμα της βρήκα και την ιστορία του Phatswe.

O Phatswe είχε αποτύχει στις ιατρικές εξετάσεις και έτσι από πιλότος κατέληξε υπεύθυνος ασφαλείας στην εταιρεία. Το επίπεδο φάνηκε από το γεγονός ότι ανενόχλητος βούτηξε το αεροπλάνο και πέταγε δύο ώρες γύρω γύρω από το αεροδρόμιο. Στο τέλος αποφάσισε να το ρίξει πάνω στα άλλα δύο αεροπλάνα αφού δεν είχε άλλα καύσιμα. Και η Air Botswana έμεινε πανηγυρικά με ένα μόνο αεροπλάνο.

Και κάτι συνταρακτικό: ο τύπος είχε AIDS (σε μια χώρα που περίπου 7 στους 20 έχουν.)

Την πρωτοχρονιά τελικά θα την περάσω στο Cork της Ιρλανδίας. Όπου η Aer Arann αντί να με πάει με αεροπλάνο με πήγε με ΚΤΕΛ. Χαλάλι. Τουλάχιστον έφτασα μέχρι Δουβλίνο με στυλ.

2006 Exodus

Φεύγοντας από το σπίτι του Κυριάκου είχα κάνει το τελευταίο post του 2006. Βγήκα στον δρόμο, άναψα ένα τσιγάρο και κατέβαινα προς τη στάση για να πάρω το διάσημο Β5 να πάω να περάσω το οικογενειακό δίωρο της αλλαγής του χρόνου, να φάω τη βασιλόπιτά μου και να φύγω για τον καθιερωμένο εορτασμό. Όμως είχα ξεχάσει εκείνη την γαϊδουροφωνάρα του 185, που μου είπε "πήγαινε λίγο νωρίτερα". Ή μάλλον είχα κάνει ένα τραγικό λάθος κατά τον ορισμό του "λίγο".

Φτάνοντας 15 λεπτά νωρίτερα από τη στιγμή που υποτίθεται ότι θα έφτανε το λεωφορείο αν έφευγε 10 η ώρα από την αφετηρία του βρήκα ένα πλήθος ανθρώπων να περιμένουν ένα από τα μπλε θαύματα της καθημερινότητας που σε πάνε σπίτι σου. Τζίφος. Και από ταξί, άλλο τίποτα. Μόνο που ήταν όλα γεμάτα και κανένα δεν πήγαινε προς το σπίτι μου. Λες και μένω στα Καλύβια να πούμε.

Έρχεται σε κάποια φάση μια γριά. "Τζίμη;" (ή κάτι τέτοιο). Δεν απαντάω, δεν γυρνάω καν βασικά, δεν με λένε Τζίμη. "Τζίμη! Τζίμη!" Γυρνάω και την κοιτάω. "Δεν σε λένε Τζίμη;" με ρωτάει μέσα στην περιέργεια. Κουνάω το κεφάλι μου γεμάτος άρνηση. Δεν με λένε Τζίμη κυρία μου. Αυτή απτόητη. "Δεν είσαι διάκονος;"

Σοκ εγώ. Και πάει στο διάολο όταν είμαι ακούρευτος και αξύριστος. Εκείνη την ημέρα απέπνεα πολιτισμό. Κοντό μαλλί και φρεσκοξυρισμένο μούσι. "Όχι, δεν είμαι διάκονος." "Σίγουρα δεν είσαι σε μια εκκλησία; Διάκονος; Ιεραπόστολος;" Έ ρε γλέντια πρωτοχρονιάτικα. "Όχι, δεν είμαι διάκονος κυρία μου" της είπα με την υπομονή μου να τελειώνει. "Α, γιατί ήταν ένα παιδί στο Θησείο που σου έμοιαζε! Καλή χρονιά!" μου είπε και έφυγε πεζή από την δεξιά λωρίδα της Αλεξάνδρας φλερτάροντας με το να την κάνει κιμά ένα από τα πολλά (γεμάτα, που δεν πήγαιναν σπίτι μου) ταξί.

Συνέχισα να περιμένω το λεωφορείο. Ρωτάω έναν not-that-straight τύπο που περίμενε πριν από εμένα αν είδε το Β5. Μόνο που δεν έσκασε στα γέλια. Και έτσι πήρα τα πόδια μου να πάω προς το μετρό των Αμπελοκήπων. Στο πρώτο φανάρι πέρασε μια κουστωδία 4 ασφαλίτικων και δύο λιμουζίνων με έναν ικανό αριθμό μηχανόβιων αστυνομικών γύρω τους. Ζήλεψα. Θα γίνω πρωθυπουργός.

Πήρα το μετρό (που είχε δρομολόγια άνα 10 λεπτά - respect) και φτάνοντας στην Εθνική Άμυνα βρήκα κόσμο να περιμένει ταξί. Η ευγένεια όμως δεν έμελλε να παίξει σημαντικό ρόλο στην απόφασή μου να τους παρακάμψω όλους και να μπω στο πρώτο ταξί που ήρθε σαν κάτι άλλους που τους βρίζω μετά βγελδυμίας στους δρόμους της Αθήνας. Το πήρα και έφυγα.

Στον δρόμο το σταματάνε δύο dodgy (το λιγότερο) τύποι που πάνε Αγία Παρασκευή. Ο ταξιτζής, ο οποίος έμοιαζε με εβραίο ραβίννο, τους δέχτηκε. Ο ένας από τους δύο μπαίνει με το τσιγάρο αναμμένο και ρωτάει τον ταρίφα αν έχει πρόβλημα. Προφανώς και είχε. Ο τύπος λοιπόν παίρνει το τσιγάρο, το σβήνει πάνω στον αντίχειρά του και ζητάει συγγνώμη. Αφού τους κατεβάσαμε ο οδηγός γυρνάει και μου λέει "δεν είχα πρόβλημα αν ήταν κάποιος άνθρωπος σαν και εσένα, αλλά τους είδες πως ήτανε."

"Άνθρωπος σαν εμένα." Η φράση αντιλαλούσε μέχρι να φτάσω σπίτι μου.

Saddam's Requiem: Το Βίντεο

Το μεγαλύτερο σοκ από την εκτέλεση του Σαντάμ ήταν σίγουρα το όσα ακούστηκαν από τους δημίους του πριν ανοίξει η καταπακτή και περάσει ο πρώην δικτάτορας στην ιστορία. Και επιβεβαιώθηκε για άλλη μια φορά ότι ο συνδυασμός Internet και κινητού με κάμερα είναι θανατηφόρος.

Αυτό το διάσημο βίντεο της εκτέλεσης του Σαντάμ Χουσεϊν που τραβήχτηκε από κινητό τηλέφωνο βρίσκεται [εδώ].

Προσοχή: το βίντεο είναι υπερβολικά βίαιο.

N844AA: Αεροπλάνο φάντασμα (;)

Το να κλέψεις μία Lacta από το περίπτερο της γειτονιάς σου σίγουρα φαντάζει δύσκολο. Κάποιος όμως έκλεψε ένα ολόκληρο Boeing 727 από ένα αεροδρόμιο της Αγκόλας πριν από περίπου τρία χρόνια. Έκτοτε κανείς δεν έχει δει ούτε το αεροπλάνο ούτε τον Ben Padilla, μηχανικό αεροσκαφών, που ήταν πάνω στο αεροπλάνο τη στιγμή που έκανε φτερά. Η ιστορία είναι γεμάτη μυστήριο, όπως και οι διάφορες θεωρίες που βγήκαν στη φόρα επί του θέματος...

Το αεροπλάνο άνηκε στην American Airlines πριν πωληθεί σε μια εταιρεία της Φλόριδα, η οποία με τη σειρά της το πούλησε στην IRS Airlines που εκτελεί προγραμματισμένες πτήσεις στο εσωτερικό της Νιγηρίας. Το αεροπλάνο πόζαρε για την τελευταία του φωτογραφία [source: airliners.net] σε ένα αεροδρόμιο της Φλόριδα όπου ετοιμάζοταν για το καινούργιο του αφεντικό.



Η συνέχεια της ιστορίας: Η IRS δεν πλήρωσε τους προηγούμενους ιδιοκτήτες του αεροπλάνου, το οποίο είχε μετατραπεί σε ένα αεριωθούμενο tanker με την προσθήκη πανάκριβων δεξαμενών πετρελαίου. Οι Αμερικάνοι έστειλαν τον [Ben Padilla] να γυρίσει το αεροπλάνο πίσω στην Φλόριδα. Ο Padilla ήταν μηχανικός αεροσκαφών που είχε αρκετές ώρες πτήσης σε μικρά αεροπλάνα.

Στις 25 Μαϊου του 2003 ήταν επάνω στο αεροπλάνο για άγνωστο λόγο. Όπως δήλωσαν υπάλληλοι του αεροδρομίου, ένας μαύρος άνδρας ντυμένος ως καθαριστής μπήκε στο αεροπλάνο και μετά από λίγο το αεροπλάνο έβαλε μπροστά και μετά από μια περίεργη διαδρομή πάνω στον διάδρομο απογείωσης, σαν να υπήρχε μάχη στο εσωτερικό του, απογειώθηκε με άγνωστη κατεύθυνση.

Το αεροπλάνο δεν βρέθηκε ποτέ από τότε. Φήμες το έχουν φέρει να είναι το αεροπλάνο 3X-GDO που [κατέπεσε] στην Νιγηρία ένα χρόνο μετά ή ένα αεροπλάνο που κατήσχεσαν οι αρχές της Βηρυττού λόγω παρατυπιών. Όλος ο κόσμος το έψαχνε γιατί υποψιαζόντουσαν ότι θα χρησιμοποιούνταν σε μια επίθεση τύπου 9/11 και το FBI ψάχνει ακόμα τον Padilla μήπως ξέρει τίποτα για το που είναι το 727.

Ο αδερφός του Padilla προσπαθούσε τότε να τον βρει μέσα από [σχόλια (κάτω μέρος σελίδας)] σε blogs και forums.

Ο Bob Srother, Καναδός πιλότος, [ισχυρίζεται] ότι είδε το αεροπλάνο στην Γουινέα με την ψεύτικη εγγραφή 3X-GOM, με τα χρώματα μιας άλλης αεροπορικής ονόματι UTA (η εταιρεία που είχε το GDO που συνετρίβη). Η αεροπορική βιαστικά εξέδωσε ανακοινώσεις ότι το μπέρδεψε με το 3X-GDM, άλλο παλιό αεροσκάφος της American Airlines. Όμως ο Srother ήταν απόλυτα σίγουρος, ενώ δήλωσε ότι το αεροπλάνο ανήκει σε Λιβανέζους που κάνουν λαθρεμπόριο ανάμεσα στην Βηρυττό και το Conakry, την πρωτεύουσα της Γουινέας και την τοποθεσία που ο Srother είδε(;) το αεροπλάνο-φάντασμα.

Μια άλλη υπόθεση που κάνουν διάφοροι στους αεροπορικούς κύκλους είναι ότι το αεροπλάνο απλά [εκλάπη] από τον μεγαλοαπατεώνα μεσάζοντα στην αγοραπωλησία του N844AA, ενώ η [εκδοχή] ενός υπαλλήλου της Washington Post είναι ότι το αεροσκάφος εξαφανίστηκε λίγο πριν από μια νέα αγοραπωλησία και χρησιμοποιείται σε παράνομες δραστηριότητες. Στην εκδοχή αυτή αναφέρεται και το όνομα του διευθυντή αεροπλοϊας της Αγκόλας που δήλωσε ότι ένας Αμερικανός υπήκοος πήρε το αεροπλάνο χωρίς όμως να τον κατονομάσει. Αν βέβαια ήξερε ποιος είναι, λογικά θα το είχε κοινοποιήσει στις αρχές και τον τύπο, αφού ο Padilla (που το FBI έχει μάθει κατά την πηγή αυτή ότι ελέγχει το αεροπλάνο μαζί με έναν τύπο ονόματι John Mikel Mutantu) θεωρείται ακόμα εξαφανισμένος.

Για περισσότερα επί του θέματος, ένα από τα πιο πλήρη sites είναι το [No Such Blog] που έχει νέα της υπόθεσης μέχρι το τέλος του 2005.