"Αυτοί δεν είναι φοιτητές"

Φοιτήτρια νομικής είχε γράψει σε κάποιο forum της Νομικής το 2005 ότι μπορεί κάποιος να κάνει χαβαλέ σε μια συγκεκριμένη φοιτητική δραστηριότητα ενός Κολλεγίου, αρκεί να αντέξει κανείς την τάση των συμμετεχόντων από κολέγια να αυτοαποκαλούνται "φοιτητές πανεπιστημίου". Το θυμήθηκα σήμερα με συγκίνηση διαβάζοντας κάποια σχόλια σε τοπική εφημερίδα του Πειραιά τα οποία έτρεμαν την προοπτική να βγουν εκεί έξω ιδιωτικά πανεπιστήμια που θα πουλάνε πτυχία στους φοιτητές τους. Και μέσα σε όλη αυτή τη φασαρία για το άρθρο 16, ακούμε περήφανες δηλώσεις ότι το 75% της ακαδημαϊκής παραγωγής του τόπου τελεί υπό κατάληψη. Έτσι.

Τότε λοιπόν είχα απαντήσει ότι "Αυτοαποκαλούνται φοιτητές, φοιτητές κολλεγίου, σπουδάζουν όπως όλοι οι υπόλοιποι άνθρωποι, απλά δεν έχουν αναγνωριστεί από το κράτος. Αν είναι φοιτητής ο σπουδαστής του ΙΕΚ Δέλτα, τότε ο φοιτητής Κολλεγίου τι είναι;"

Και σίγουρα κανείς δεν παραπονιέται για την πληθώρα των ΙΕΚ εκεί έξω. Ούτε κουνήθηκε κανένα φύλλο για όλους τους απατεωνίσκους που δίνουν πτυχία του University of Wherethehellingham κάθε τρεις και λίγο. Ο Βαλλιανάτος στο πρώτο του άρθρο με το οποίο συμφώνησα σε κάποια σημεία προσθέτει στην σούμα της δωρεάν παιδείας και τα χιλιάδες ευρώ που ξοδεύει κάθε γονέας στα φροντιστήρια, την μαύρη λαίλαπα που έχει καταντήσει τα λύκεια μια υποχρεωτική αγγαρεία και τα απογευματινά μαθήματα των 8μελών γκρουπ αναγκαιότητα, με τις αφίσες των επιτυχόντων κάθε χρόνο να σπρώχνουν περισσότερους γονείς στις γραμματείες των εν λόγω ιδρυμάτων να αγοράσουν τη θέση στο δημόσιο πανεπιστήμιο (που κατά 75% είπαμε είναι κλειστό αυτές τις ημέρες.)

Σήμερα δεν μπορεί κανείς να εξάγει συμπέρασμα για τα μέλλοντα ιδιωτικά πανεπιστήμια με βάση την σημερινή κατάσταση των ιδιωτικών ιδρυμάτων. Το μόνο ίδρυμα που δίνει δικά του πτυχία χωρίς να συνεργάζεται με κάποιο άλλο πανεπιστήμιο είναι το Deree το οποίο πρόσφατα ανανέωσε την αναγνώριση του πτυχίου του από τον αντίστοιχο αμερικανικό φορέα για 10 χρόνια.

Μετά το κλείσιμο του University of La Verne (λόγω κάποιου ελληνάρα που έφαγε λεφτά, όπως λένε οι φήμες), το γνωστότερο παράρτημα αμερικανικού πανεπιστημίου που δίνει πτυχία ΗΠΑ made in Greece είναι το Indianapolis το οποίο όμως κατακρεουργήθηκε πρόσφατα από δημοσίευμα έγκυρου ακαδημαϊκού περιοδικού για κάποιες ατασθαλίες γραμματειακής φύσεως.

Από εκεί και πέρα τα υπόλοιπα ιδρύματα είναι franchisees ξένων πανεπιστημίων και πανεπιστημιακών ιδρυμάτων τα οποία δεν μπορούν να ελεγχθούν από το ελληνικό κράτος λόγω ανυπαρξίας κάποιου σχετικού νομικού πλαισίου, το οποίο θα μπορούσε να εισαχθεί μετά από την αναθεώρηση του άρθρου 16.

Σήμερα λοιπόν όλα αυτά τα ιδρύματα για την πλειοψηφία των φοιτητών είναι επιλογές που έρχονται μετά από την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων του μηχανογραφικού. Μετά την αναγνώρισή τους και τις τροποποιήσεις που θα υποστούν, είναι πολύ πιθανό κάποια από αυτά να αποτελέσουν πρώτες επιλογές.

Και φυσικά η ύπαρξη φορέα αναγνώρισης αυτών των ιδρυμάτων με αυστηρά κριτήρια θα μπορούσε να εξαφανίσει ή να βελτιώσει πολλά από τα ήδη υπάρχοντα Κολλέγια προς την ευθυγράμμισή τους με την απαιτούμενη ποιότητα εκπαίδευσης και υποδομών - με τις προδιαγραφές προφανώς να αναμένονται σαφώς καλύτερες από αυτές των δημόσιων ιδρυμάτων με τα βρώμικα κτίρια, τις κατεστραμένες υποδομές και το 75% να τελεί υπό κατάληψη.

Ο Πιο Περήφανος Σερίφης

Μείωσα το κόστος των γευμάτων σε 40 σεντ την ημέρα για κάθε κρατούμενο. Κοστίζει $1.15 την ημέρα για να ταϊσεις τους σκύλους του τμήματος! Τώρα, κόβω τις θερμίδες των κρατουμένων από τις 3000 στις 2500 ανά ημέρα.

Ο σερίφης του Φοίνιξ στην Αριζόνα μπορεί να αισθάνεται υπερήφανος που προσέχε έτσι τους υπό αναμόρφωση κρατούμενους της περιοχής του. Τους ίδιους που έδενε με αλυσίδες και τους έβγαζε στο δρόμο για να κάνουν δημόσια έργα στα περίφημα chain gangs. Μάλιστα, στην ίδια κομητεία με το φανταχτερό όνομα Maricopa ο Σερίφης έβαζε τους κρατούμενους να πληρώνουν 10 δολάρια αν πάθαιναν αφυδάτωση ή καμιά καρδιακή προσβολή λόγω των έργων, ενώ αν ήθελαν να στείλουν κάτι στην οικογένειά τους (π.χ. ευχές) έπρεπε να το κάνουν χρησιμοποιώντας καρτ-ποστάλ με την φωτογραφία του. Διαβάστε για τον κύριο Joe Arpaio στο σχετικό άρθρο του [CNN] από το 2003 και θυμηθείτε το την επόμενη φορά που θα διαμαρτυρηθείτε ότι η Ελληνική Αστυνομία είναι καταπιεστική.

Breaking News: Η Τουρκία απειλεί με πόλεμο;

Ο Μεχμέτ Αλί Ταλάτ, "πρόεδρος" του ψευδοκράτους στην βόρεια Κύπρο, αποφάσισε να απειλήσει την Κύπρο, την Αίγυπτο και τον Λίβανο με πόλεμο εκ μέρους της Τουρκίας αν εφαρμοστεί η συμφωνία των τριών χωρών για εκμετάλλευση των πετρελαιοπηγών που ανακαλύφθηκαν ανάμεσα στα χωρικά τους ύδατα. "Η Τουρκία θεωρεί αιτία πολέμου την μονομερή εκμετάλλευση των πετρελαιοπηγών" δήλωσε ο Ταλάτ για μια περιοχή η οποία δεν ανήκει στην Τουρκία ή στο ψευδοκράτος ούτε καν στα πιο τρελλά όνειρα της Άγκυρας. Παρακολουθούμε την ιστορία και θα επανέλθουμε...

Μπύρα για σκύλους!

Μια μπύρα που κοστίζει όσο τέσσερις Heineken έκανε την εμφάνισή της στην Ολλανδία. Το μείγμα ζωμού κρέατος και βύνης είναι σχεδιασμένο για τον καλύτερο φίλο του ανθρώπου. Όσοι θέλουν να δουν πώς μπορούν να απολαύσουν μια μπύρα με τον σκύλο τους κάντε κλικ [εδώ].

R.I.P. Hrant Dink, 53

Μετά από το φόνο, η Τουρκία δεν θα έπρεπε ούτε καν να ονειρεύεται την ένταξή της στην Ευρωπαϊκή Ένωση

- Ντικράν Τοροσιγάν
Πρόεδρος Αρμενικου Κοινοβουλίου

Τον Ορχάν Παμούκ ξέραμε για αντιδραστικό στοιχείο και υπέρμαχο των θρησκευτικών και ανθρώπινων ελευθεριών στην Τουρκία. Δυστυχώς ο κόσμος έμαθε μέσα από τον φόνο του Dink για τον δικό του αγώνα υπέρ της αναγνώρισης της γενοκτονίας των Αρμενίων. Ο νόμος 301 τον καταδίκασε, ο Ερντογάν δήλωσε ότι ο φόνος του ήταν καταδικαστέος, ο νόμος 301 έμεινε και πάλι στη θέση του. Και το πιο ειρωνικό από όλα είναι ότι οι Τουρκικές αρχές ισχυρίζονται ότι ο δράστης συνελήφθη αφού τον κατέδωσε ο πατέρας του.

Φυσικά δεν περιμέναμε αυτόν τον φόνο να καταλάβουμε ότι η χώρα των αντιθέσεων πολλές φορές μετράει τις έντονες διαφορές που την χαρακτηρίζουν σε σφαίρες. Η μόνη έκπληξη έρχεται ίσως με την γρήγορη σύλληψη του υπόπτου. Όμως αυτό που βλέπουμε στην Τουρκία είναι ότι ακόμα και μετά από αυτόν τον φόνο το θέμα της [γενοκτονίας] των Αρμενίων δεν καταφέρνει να γίνει σοβαρό αντικείμενο συζήτησης στην γειτονική χώρα.

Ή έστω η κατάργηση του νόμου 301 που απαγορεύει την προσβολή της "Τουρκικότητας". Έναν νόμο που μπορεί να βάλει φυλακή όποιον προσβάλλει τον Κεμάλ, το κράτος, τον στρατό και την [επίσημη] θέση (ομαδική αυτοκτονία;) για το πώς πέθαναν τόσοι Αρμένιοι κατά τη διάρκεια αυτού που αποκαλούν οι Τούρκοι "εμφύλιο πόλεμο".

Βέβαια, μιλάμε πάντα για την χώρα που το 2004 [συνέλαβε] δύο ανθρώπους επειδή είπαν τον Οτσαλάν "κύριο".

Η Τουρκία έχει έναν επιπλέον πονοκέφαλο να αντιμετωπίσει στην προσπάθειά της να φανεί ένα σύγχρονο ευρωπαϊκό κράτος στα μάτια των πολιτών της Ένωσης. Παρ'ότι το μίσος σκοτώνει και αλλού (Ιρλανδία-Βρετανία, Βάσκοι-Ισπανία, Σέλτικ-Ρέιντζερς, 17 Νοέμβρη, Παρί Σεν Ζερμέν, ...) το πρόβλημα της Τουρκίας είναι το γεγονός ότι το παρακράτος των στρατιωτικών εμπλέκεται στους περισσότερους σκοτωμούς, είτε μέσω υποθέσεων που σχετίζονται με το Άρθρο 301, είτε με απευθείας εκτελέσεις (βλέπε Κούρδους.)

Έχοντας πάει στην Κωνσταντινούπολη ήδη αρκετές φορές, οι νέοι θέλουν να τους αντιμετωπίσουμε ως Ευρωπαίοι. Και το αξίζουν. Όμως δεν ξέρω πως θα καταφέρουν να διώξουν από το κράτος τους όλα τα στοιχεία (εκλεγμένα, διορισμένα και μη) που την κάνουν μια ωραιότατη πυριτιδαποθήκη στο κατώφλι του Σέγκεν.

Και ακόμα αναρωτιέμαι τι απέγινε ο Οτσαλάν.