ονειροδρόμιο

Διαρροές α λα wiki

2010-11-30T20:32:00.000+02:00

Το είπε και το έκανε ο συμπαθέστατος συμπατριώτης Julian Assange και έβγαλε στην φόρα λίγα από τα κλεμμένα τηλεγραφήματα ανάμεσα στους διπλωμάτες της υπερδύναμης. Μέχρι στιγμής, τίποτα το απολύτως συνταρακτικό: η Κίνα βαρέθηκε να κάνει τον τραμπούκο της Βόρειας Κορέας (σαν τους φουσκωτούς που σιχάθηκαν να ακολουθούν παντού τον κοντό, γλοιώδη τύπο που ουρλιάζει συνέχεια και φτύνει τους πάντες), οι διπλωμάτες έχουν άποψη για αυτούς που συναντώνται, τα μέλη της Βρετανικής βασιλικής οικογένειας είναι κάφροι που βρίζουν (αφού έχουν Έλληνα μπαμπά, ντε) και οι πετρελαιούχες Αραβικές χώρες φοβούνται ότι ένα ισχυρό Ιράν μπορεί να κάνει τους πολίτες τους να αμφισβητήσουν το σωστό και το λάθος όπως αυτή τη στιγμή ισχύει στη Μέση Ανατολή.

Βέβαια, αλλού είναι το συνταρακτικό - στο γεγονός ότι εμείς, το φιλοθεάμον κοινό εκτός των κλειστών πορτών των διαβουλεύσεων, των συναντήσεων και της μίζας, για πρώτη φορά απολαμβάνουμε το πραγματικό πρόσωπο της διπλωματίας, που είναι κάπου ανάμεσα στον Philby και την Gossip Girl. Βεβαίως, και τα ελληνικά τηλεγραφήματα να είχαμε, ένας Θεός ξέρει τι θα ανακαλύπταμε για την άποψη των Ελλήνων διπλωματών στην Άγκυρα για τον Ερντογάν, την καθημερινότητα της κοπέλας που μου έβγαλε το επείγον προσωρινό διαβατήριο στην Λιουμπλιάνα, τον αγώνα που καταβάλει νυχθημερόν για τα συμφέροντα της χώρας μας ο πρέσβης μας στην Νότιο Αφρική.

Όπως και να έχει, οι κυβερνήσεις ανά τον κόσμο έχουν σπεύσει να καταδικάσουν τη διαρροή, επειδή ξέρουν ότι αυτό το ξεγύμνωμα θα είχε τις ίδιες συνέπειες πάνω τους. Έχοντας ξεπεράσει την εποχή που οι χώρες υπέγραφαν μυστικά σύμφωνα μεταξύ τους που κάποτε διαμελίζανε κράτη (βλέπε Πολωνία) ή επιβάλλανε επαχθείς οικονομικούς και πολιτικούς όρους στους πρόσφατα αναγνωρισμένους ως ίσους και ανθρώπους Αφρικανούς, τώρα μπορεί να καταλήξουμε και στην εποχή που το διπλωματικό σώμα της εκάστοτε δημοκρατίας θα δίνει λογαριασμό όχι μόνο στους άμεσα προϊστάμενούς του, αλλά και στο υπέρτατο αφεντικό του. Εσένα.

Και έτσι, θα μπορέσουμε επιτέλους να μάθουμε για τους Έλληνες διπλωμάτες που συντηρούν το παραμύθι του Μακεδονικού αγώνα ενώ στα πηγαδάκια τους (και ορθώς) γίνονται λογικοί και ξεχνάνε τις αλυτρωτικές μας κορώνες, για τα πέτρινα χρόνια που κάναμε πλάτες στον Μιλόσεβιτς και το άθλιο καθεστώς του, για σήμερα που προσπαθούμε να το παίξουμε υπεύθυνη δύναμη στα Βαλκάνια με το να μην έχουμε επίσημη άποψη για το οτιδήποτε - εκτός από την ατζέντα 2014, που είναι τόσο απίθανη όσο και το να υλοποιηθεί το προεκλογικό πρόγραμμα οποιουδήποτε κόμματος στην Ελλάδα.

Ως τότε, αναζητείται ο Έλληνας Julian Assange που θα κλέψει το μονοπώλιο των ελληνικών ΜΜΕ και του εκάστοτε Γκιόλια και θα κάνει το όνειρο της διαφάνειας πραγματικότητα και στην ψωροκώσταινα.

Η Αριστερά αυτοκτόνησε πάλι (ή γιατί ψηφίζουμε Δημαρά)

2010-10-17T17:50:00.000+03:00

Οι πρόσφατες δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι τα ποσοστά του δικομματισμού στην Περιφέρεια Αττικής, την μεγαλύτερη σε πληθυσμό και σημασία εκλογική αναμέτρηση του Νοεμβρίου, έχουν πέσει σε πρωτοφανή επίπεδα. Ο υποψήφιος με το ΠΑΣΟΚ Γιάννης Σγουρός και ο υποψήφιος της ΝΔ Βασίλης Κικίλιας βρίσκονται και οι δύο σε ποσοστά κάτω του 15%, δείχνοντας ότι η πλειοψηφία πλέον της πρωτεύουσας αρνείται να ταχθεί υπέρ είτε της κυβέρνησης και της προσπάθειάς της να βγάλει τη χώρα από την κρίση είτε με την αντιπολίτευση και την τακτική που ακολουθεί ο πρώην προδότης και νυν πρόεδρος Αντώνης Σαμαράς.

Φυσικά, είναι η μεγάλη ευκαιρία της Αριστεράς να κερδίσει μια σημαντική εκλογική αναμέτρηση, η πρώτη τέτοια ευκαιρία που έχει στα μεταπολιτευτικά χρόνια της Ελλάδας. Αυτό, με δεδομένο ότι (ευτυχώς) ο υποψήφιος-σύζυγος τηλεστάρ Άδωνις Γεωργιάδης καταγράφει οικτρά ποσοστά, πολύ πιο κάτω από το 14% που είχε συγκεντρώσει μόνος του και χωρίς κομματικό μηχανισμό ο Γιώργος Καρατζαφέρης στον Δήμο της Αθήνας. Η νίκη στην περιφέρεια στην οποία μένει λίγο παραπάνω από την μισή χώρα θα σήμαινε ότι επιτέλους μπορεί να υπολογιστεί ως σοβαρή δύναμη και ότι επιτέλους ο δικομματισμός, που τόσο πολύ αγαπάμε να βρίζουμε, θα έφευγε από το πολιτικό προσκήνιο και θα άφηνε στη θέση του μία νέα πολιτική πραγματικότητα.

Τζίφος.

Ο υποψήφιος του Συνασπισμού, ο Αλέξης Μητρόπουλος, βρίσκεται στο 6,5% και ο υποψήφιος του ΚΚΕ, που φέτος αποφάσισε να μας θυμίσει ότι η τοπική αυτοδιοίκηση πρέπει να είναι κομματικοποιημένη μέχρι αηδίας προσθέτοντας το λογότυπό του στην ενοποιημένη γραφιστική μακέτα όλων των υποψηφίων του, συγκεντρώνει ένα 7%. Από την άλλη, ο Αλέκος Αλαβάνος φροντίζει να κλέψει και αυτός μερικές ψήφους συγκεντρώνοντας ένα 2,5% στις δημοσκοπήσεις.

Όλα αυτά συμβαίνουν ενώ ο Γιάννης Δημαράς, ανεξάρτητος και χωρίς υποστήριξη από κανένα κοινοβουλευτικό κόμμα, συγκεντρώνει ποσοστά που αγγίζουν το 15% και εμφανίζεται ως ο νικητής σε πιθανές αναμετρήσεις β’ γύρου με τον υποψήφιο του ΠΑΣΟΚ. Ο Δημαράς, εκφραστής κεντροαριστερής πολιτικής προσέγγισης καθ’όλη τη διάρκεια της πολιτικής του σταδιοδρομίας, απέδειξε τα αριστερά αντανακλαστικά του καταψηφίζοντας το περίφημο μνημόνιο και θέτοντας τον εαυτό του εκτός της κυβερνώσας παράταξης, πράγμα αρκετά σημαντικό αν αναλογιστεί κανείς ότι ο ίδιος είναι δημοφιλέστατος και θα μπορούσε, αν έκανε την πάπια, να τοποθετηθεί σε κάποιο σοβαρό πόστο μετά τον ανασχηματισμό.

Το δια ταύτα; Η Ελληνική αριστερά, συνεχίζει την μακραίωνη παράδοσή της στο να αυτοκτονεί εκλογικά ανασύροντας σκελετούς από τις ντουλάπες της ιστορίας - η βασική διαφορά των δύο κοινοβουλευτικών αριστερών κομμάτων στην Ελλάδα για παράδειγμα είναι ότι το ένα είναι Σταλινικό, πρόσφατα είπε ότι το γκρέμισμα της μάντρας του αίσχους στο Βερολίνο ήταν ένα λάθος, ότι στην Ουκρανία δεν έκανε ποτέ γενοκτονίες ο Στάλιν – και ναι, για κάποιο λόγο μαζεύει περισσότερες ψήφους. Η τελευταία διάσπαση του Συνασπισμού (ειρωνικό όνομα πλέον) έγινε με βάση ιδεολογικές διαφορές, με τους μηχανισμούς του ΚΚΕ και του εναπομείνοντος ΣΥΡΙΖΑ να έχουν κάνει τόσο καλή δουλειά που η Δημοκρατική Αριστερά, ενώ είναι η μόνη που φαίνεται να έχει επαφή με την πραγματικότητα (π.χ., δεν θέλει να βγούμε από την Ε.Ε. που χορηγεί το νεοελληνικό lifestyle τα τελευταία 30 χρόνια), πατώνει στις δημοσκοπήσεις. Από την άλλη, οι περισσότεροι αριστεροί σήμερα στην Ελλάδα κάνουν πολιτική για τον εαυτό τους, χωρίς σχέδιο ή σοβαρές προτάσεις για την διακυβέρνηση του τόπου. Έτσι εξηγείται και η υποψηφιότητα Αλαβάνου.

Το αποτέλεσμα είναι απλό – αυτή η εμμονή της αριστεράς στο να μην συνενώνεται ούτε όταν η συγκυρία είναι τέτοια θα δώσει στο πιάτο περιφέρειες και δημαρχίες στο ΠΑΣΟΚ. Γιατί; Απλό – το περίφημο 60-40 (ότι η Ελλάδα είναι πιο αριστερή παρ’ότι συντηρητική) ισχύει. Η Νέα Δημοκρατία προσπάθησε να κατεβάσει τον πήχυ του Α’ γύρου γιατί ήξερε ότι και να προπορεύεται με 42% σε κάποια περιοχή, το υπόλοιπο 8% που χρειάζεται στον Β’ γύρο για να κερδίσει τις εκλογές δεν θα το έβρισκε ποτέ, με μερικές περιοχές της χώρας όπως την προοδευτική Μάνη ή την κεντρική Μακεδονία να αποτελούν εξαιρέσεις. Αν οι ψηφοφόροι των υπολοίπων κομμάτων ξυπνήσουν για τον Β’ γύρο, προφανώς και θα ψηφίσουν τον υποψήφιο του ΠΑΣΟΚ που ακούγεται, τουλάχιστον, πιο αριστερός.
Να ενωθεί η αριστερά μέχρι τις 7 Νοεμβρίου δεν γίνεται. Όμως οι ψηφοφόροι της, και ειδικά οι νέοι που της έχουν εναποθέσει χρόνο, χρήμα και ελπίδες για ένα καλύτερο αύριο, μπορούν να της στείλουν ένα μήνυμα ότι την απορρίπτουν, γιατί κακά τα ψέματα αυτά τα κόμματα είναι παράγωγα της άρρωστης μεταπολιτευτικής πολιτικής μας ζωής όσο και το ΠΑΣΟΚ με τη Νέα Δημοκρατία. Στην συνέχεια, μια προσωπικότητα όπως ο Δημαράς θα μπορούσε να ηγηθεί μιας ώριμης πρότασης για μια «κυβερνώσα αριστερά», σύνθημα του Παπουτσή στις εσωκομματικές του ΠΑΣΟΚ (όπου και ηττήθηκε παταγωδώς).

Το ζήτημα είναι να καταλάβουμε ότι δεν μπορούμε να αναθέσουμε την προοδευτική πολιτική σε ένα ΚΚΕ που είναι πιο συντηρητικό και από τον Καρατζαφέρη σε ορισμένα ζητήματα και σε πρόσωπα τα οποία επιλέγουν να αντιμάχονται σε όρους Εμφυλίου. Είναι ένα πράγμα να μην ξεχνάμε τις διώξεις που υπέστη ο πολιτικός χώρος στα χρόνια που η Ελλάδα δεν είχε δημοκρατία και ένα άλλο να προσπαθούμε να φανταζόμαστε ότι η χώρα είναι ακόμα σε εκείνη την κατάσταση. Και αν συμφωνεί κανείς με μια αριστερή προσέγγιση στην πολιτική, τότε ειδικά αυτές τις μέρες χρειάζεται μια σοβαρή πρόταση που θα βγάλει την Ελλάδα από την κρίση χωρίς να την πληρώσουν αυτοί που ίσως δεν φταίνε ή που σίγουρα δεν έχουν να τα πληρώσουν.

Το μνημόσυνο του Γκιόλια

2010-10-06T03:21:00.003+03:00

Όποια και η άποψή σας για τον [Σωκράτη Γκιόλια], αυτό που γίνεται στον "συνεχιστή" του [τρωκτικού] είναι τουλάχιστον αστείο. Αντιγράφουμε σημερινό [post]:

Ψηφίζεται την Τρίτη 05-10-10 στο Ευρωκοινοβούλιο,περιορισμός της έκφρασης λόγου και περιορισμός του συνεταιρίζεσθαι, σε περίπτωση που αντιστέκεται ή αντιδρά στην κυρίαρχη κυβερνητική πολιτική...Το σχέδιο της Νέας Τάξης Πραγμάτων αρχίζει να μπαίνει σε ρυθμό πλήρους εφαρμογής. Τα χειρότερα έρχονται…

Από σήμερα, η Ευρώπη μεταλάσσεται και επισήμως και περιέρχεται σε κατάσταση απόλυτης φασιστικής νοοτροπίας. Οι κυρίαρχες κυβερνητικές πολιτικές, με τις οποίες μπορεί να διαφωνεί ο οιοσδήποτε, επιβάλλονται και απαγορεύεται η οποιαδήποτε διαφορετική άποψη.

Σήμερα, η Ευρώπη απομακρύνεται από την δημοκρατία και εισέρχεται στον προθάλαμο της Νέας Τάξης, που επιθυμεί πολίτες χωρίς γνώμη, πειθήνιους στις αποφάσεις των λίγων.

Σήμερα η Ευρώπη αποχαιρετά το φως και μπαίνει στο σκοτάδι, ορίζοντας έναν νέο μεσαίωνα και τοποθετώντας τους πολίτες που δεν συμφωνούν στην θέση του εχθρού...

Δηλαδή, ας υποθέσουμε δημοσιογράφε του [τρομακτικού] ότι οι δύο μεγάλοι πόλοι του Ευρωπαϊκού κοινοβουλίου (βλέπε [Λαϊκό] κόμμα που συμμετέχει η ΝΔ και [Σοσιαλιστές] που συμμετέχει το ΠΑΣΟΚ) τα κάνανε πλακάκια και πάνε να περάσουν κάτι τέτοιο. Οι [φιλελεύθεροι], οι [αριστεροί] (ΚΚΕ/ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να διαφωνούν στην Ελλάδα, αλλά έξω τα βρίσκουν), οι [πράσινοι] και οι [ευρωσκεπτικιστές] δεν θα μας έλεγαν κάτι; Το χειρότερο δε, είναι ότι κάποιοι άνθρωποι τα διαβάζουν αυτά και τα πιστεύουν, ενώ το ανυπόγραφο του post μάλλον σημαίνει ότι όποιος διαχειρίζεται το blog αυτό, προσυπογράφει και την παραπληροφόρηση (λίγα lol επί του θέματος [εδώ])...

Αλλά δεν είναι η πρώτη φορά που ένα πορτοκαλί blog μας λέει [ψέματα], έτσι;

ΥΓ: Δείτε την λίστα με τις δραστηριότητες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου από εκείνη την ημέρα [εδώ].

Προτάσεις για νέα Ελληνική σημαία

2010-10-03T20:01:00.001+03:00

Από το [φόρουμ] του B92 (τηλεοπτικός σταθμός της Σερβίας) έρχονται δύο προτάσεις για την σημαία μας, ειδικά τώρα που ο Denny Crane έρχεται Ελλάδα και οπλίζει τα πιστόλια του με μπογιά για τους [Κινέζους]...

Το μπλε για το Αιγαίο, το άσπρο για το Εξπρές Σαμίνα ΙΙ (βλέπε οικονομία)

Αφού τα ελληνικά νοικοκυριά πλέον έχουν περισσότερα - (στους λογαριασμούς τους) από ότι σταυρούς...

Αθηναΐκές αστικές συγκοινωνίες στο Διαδίκτυο

2010-10-03T09:53:00.000+03:00

Φωτογραφία του Φώτη Κορκόκιου

Επειδή σε γενικές γραμμές η ιστοσελίδα του [ΟΑΣΑ] ανανεώνεται μόνο αν γυρίσει ο κόσμος ανάποδα (π.χ., καταργηθεί το Χ92 Κηφισιά - Αεροδρόμιο, διοριστεί καινούργιος πρόεδρος κ.λπ.), ενώ το να βρεις πληροφορίες για τις σημερινές συγκοινωνίες στη σελίδα του είναι σαν να προσπαθείς να διαβάσεις κινέζικα με το Google Translate, οι @greekdude και @olrandir έχουν στήσει έναν [λογαριασμό στο Twitter] στο @athenstransport που ενημερώνει άμεσα για οποιαδήποτε διακοπή στις γραμμές αστικής συγκοινωνίας στην Αθήνα. Μάλιστα, στην μπάρα δεξιά παραθέτουμε τα τελευταία posts τους για να είστε ενημερωμένοι ακόμα και αν δεν έχετε Twitter (πάντως, είναι αρκετά χρήσιμο να ξέρετε, πίνοντας τον καφέ σας το πρωί, αν θα φτάσετε με το τρένο ή με το Χ21 στη δουλειά σας.)

Επίσης, υπάρχει [forum] στο οποίο συχνάζουν εργαζόμενοι στις αστικές συγκοινωνίες και χομπίστες του χώρου (ναι, υπάρχουν) και, ανάμεσα στην [ιστορία] των ΗΛ.ΠΑ.Π., των λεωφορειακών γραμμών επί ΣΕΠ/ΕΑΣ και δεν συμμαζεύεται, γίνεται συζήτηση με προτάσεις για την δημιουργία καινούργιων λεωφορειακών γραμμών και την μετατροπή των υφιστάμενων. Ήδη, προτείναμε νυχτερινή γραμμή [Αιγάλεω - Σύνταγμα - Αγία Παρασκευή] και να επεκταθεί το [301 τοπικό Ανθούσας] μέχρι τον προαστειακό. Δεν ξέρω κατά πόσο το διαβάζουν στον ΟΑΣΑ, αλλά από το να τα πεις στον δήμαρχο της γειτονιάς σου, μάλλον είναι πιο άμεσο.

Οι έξυπνες κάρτες ενός χαζού τόπου

2010-10-01T16:51:00.002+03:00

Εδώ στο ονειροδρόμιο είμαστε βαθύτατα [θρησκευόμενοι] και έτσι ανησυχήσαμε διαβάζοντας το σημερινό [πρωτοσέλιδο] του Ελεύθερου που αποκαλύπτει ότι πίσω από τις έξυπνες κάρτες κρύβεται ο ίδιος ο Αντίχριστος (μετανοείτε).

Για όσους δεν έχουν ακούσει την μεγάλη [είδηση], αυτή η σατανικής έμπνευσης κατασκευή είναι ουσιαστικά κάτι ανάμεσα σε χρεωστική κάρτα (όπως για παράδειγμα η ΕΘΝΟcash) και ηλεκτρονική ταυτότητα, αφού στις πληροφορίες που θα δίνει με το "διάβασμά" της θα περιλαμβάνεται ο ΑΦΜ και τα στοιχεία του κατόχου. Η κάρτα θα δοθεί σε όλους τους φορολογούμενους, με στόχο (υποτίθεται) την διευκόλυνση των συναλλαγών με το δημόσιο και (προφανώς) την ευκολότερη παρακολούθηση των συναλλαγών από το Δημόσιο για την πάταξη της φοροδιαφυγής.

Αφού λοιπόν διαπιστώσουμε ότι και σήμερα θα μπορούσαμε να πληρώσουμε με την χρεωστική κάρτα της τράπεζας στην οποία έχουμε λογαριασμό, ή τέλος πάντων να μπορούσαμε να πληρώσουμε online τις υποχρεώσεις μας στην εφορία (εκεί να δεις διευκόλυνση), απορούμε με το σκεπτικό ότι αυτή η κάρτα θα οδηγήσει την φοροδιαφυγή στην ανυπαρξία. Πρώτον, σε γενικές γραμμές ο καταστηματάρχης θα μπορεί να πουλήσει κάτι χωρίς να περάσει την κάρτα, όπως και σήμερα μπορεί να μην χτυπήσει απόδειξη για το προϊόν του, όπως παρατήρησε και μία φίλη πρόσφατα. Από εκεί και πέρα, οι φροντιστηριούχοι (αγαπημένος μας επαγγελματικός κλάδος) θα μπορούν να συνεχίσουν να προσφέρουν εκπτώσεις 20% σε όποιον δεν ζητήσει απόδειξη, γλιτώνοντας έτσι τον ΦΠΑ και τις δηλώσεις που εκθέτουν το πραγματικό τους εισόδημα. Και εφ'όσον στην Ελλάδα καταβάλουμε υπεράνθρωπες [προσπάθειες] να μετρηθεί η πορνεία και το εμπόριο ναρκωτικών στο ΑΕΠ μας, δεν βλέπουμε τρόπο να χρησιμοποιούνται οι έξυπνες κάρτες στα outlets της παραοικονομίας στο Μεταξουργείο και την Ομόνοια, άρα η μεγαλύτερη (κατά τα λεγόμενα των κυβερνώντων) τρύπα στα εισοδήματά μας δεν θα κλείσει ποτέ. Η απευθείας σύνδεση των ταμειακών μηχανών των επιχειρήσεων με το Υπουργείο θα έδινε τα ίδια ακριβώς δεδομένα που θα έδινε και η κάρτα, όμως και πάλι, το πρόβλημα σε αυτή την χώρα δεν είναι ότι οι καταστηματάρχες δεν παραδίδουν τα Ζ τους (οι αποδείξεις που κόβονται στο τέλος της ημέρας), αλλά ότι τα Ζ τους λένε ψέματα. (Διαβάστε περί φοροδιαφυγής [εδώ] και [εδώ]).

Από την άλλη, προφανώς, τίθεται και θέμα προσωπικών δεδομένων. Οι κάρτες, στις οποίες κεντρικό ρόλο θα παίξουν οι τράπεζες και το διατραπεζικό τους σύστημα (ΔΙΑΣ), θα μπορούν να καταγράφουν με μεγάλη λεπτομέρεια τις καταναλωτικές συνήθειες του κατόχου τους, καθώς και να [βγάλουν] επιπλέον κέρδη. Γι'αυτό η Ευρωπαϊκή Ένωση [πρόλαβε], χωρίς καν να περιμένει να μάθει τις λεπτομέρειες του εγχειρήματος, να πει ορθά-κοφτά στην κυβέρνηση ότι η ιδέα δεν πρέπει να υλοποιηθεί. Μια κάρτα όπως [αυτή] που εκδίδει η Εσθονία στους πολίτες της θα μπορούσε να λύσει πολλά από τα προβλήματα της γραφειοκρατίας, επιτρέποντας την άμεση ταυτοποίηση του φορολογούμενου στην δημόσια υπηρεσία που τον ενδιαφέρει και την πρόσβασή του εξ'αποστάσεως στα δικαιολογητικά και τις αιτήσεις που χρειάζεται, χωρίς να μοιράζεται όλες μας τις αγοραστικές κινήσεις με τις τράπεζες, την κυβέρνηση και κάθε άλλο ενδιαφερόμενο.

Όσο για τον αντίχριστο; Αν ο ίδιος ο Χριστός (ή τέλος πάντων οι εν Ελλάδι εκπρόσωποί του) αποφάσιζε να [δώσει] από τους δύο (δισεκατομμύρια ίσως) [χιτώνες] του τον έναν στο κράτος, μάλλον θα το είχαμε λύσει το πρόβλημα.

ΥΓ: Η φωτογραφία είναι από [εδώ].

St. Pauli Store στα Εξάρχεια

2010-09-30T02:38:00.002+03:00

Το ότι η St. Pauli έχει [οπαδούς] (και) στην Ελλάδα, το ξέραμε. Όπως επίσης και ότι οι περισσότεροι κυκλοφορούν στα Εξάρχεια όπου κάθε σαββατοκύριακο το [Dasein] δείχνει τα παιχνίδια της ομάδας. Στο [Monsterville], στην οδό Θεμιστοκλεους 53 (απέναντι από το καλύτερο σουβλάκι του Λεκανοπεδίου, τον Κάβουρα), υπάρχει δωμάτιο αφιερωμένο στην ομάδα - με επίσημες εμφανίσεις (συμπεριλαμβάνεται η επετειακή από το φιλικό με την Celtic για τα 100 χρόνια), κοντομάνικα (όπως αυτό που βγήκε για το 2-1 επί της Bayern το 2002), φούτερ, κασκόλ, σημαίες... Οι τιμές είναι οι ίδιες με το website της ομάδας και ήδη επενδύθηκαν 9 ευρώ προς την διακόσμηση (δείτε φωτογραφία) του σαλονιού με το απολύτως απαραίτητο rebel's choice κασκόλ. Το σαββατοκύριακο η μπουτίκ θα μεταφερθεί εν μέρει στην έκθεση του Sport FM στο Ελληνικό, και από Δευτέρα η πλήρης συλλογή θα είναι και πάλι διαθέσιμη στο μαγαζί. Walk on, walk on...

Tskhinvali, όπως Pristina

2008-08-11T07:30:00.009+03:00

Τον Οκτώβριο του 2006 [πανηγυρίσαμε] την αντίδραση της Γεωργίας η οποία υπέμενε τα πάνδεινα τότε από τους ελαφρώς μεγαλύτερους γείτονές της. Τώρα όμως, τα πράγματα είναι λίγο διαφορετικά. Ένας πόλεμος ξεκίνησε ταυτόχρονα με την τελετή έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων του Πεκίνου και ενώ όλοι οι Έλληνες κοιτούσαν την τηλεόραση επίμονα για να μάθουν αν υπάρχει χώρα με το όνομα Macedonia στην παρέλαση (και έτσι απήλαυσαν πλήρως το πλάνο με τον - κατά τους Κινέζους - head of state Κωνσταντίνο τον 13ο) στην Νότια Οσσετία κάποιος πυροβόλησε και η Γεωργία με την Ρωσία βρέθηκαν σε "εμπόλεμη κατάσταση" αλλά όχι σε πόλεμο.

Μετά από τόσες μέρες, δεκάδες επισκέψεις στο [CNN] και το [BBC] και άλλες τόσες στην [Wikipedia], είναι εύκολο να συμπεράνει κάποιος ότι κανένας δεν ξέρει πόσος κόσμος έχει σκοτωθεί, σε ποιό σημείο έχει γίνει εχθροπραξία και - το σημαντικότερο - ποιός ξεκίνησε την [εμπόλεμη κατάσταση] (γιατί δεν έχουν κηρύξει ακόμα(;) πόλεμο οι δύο χώρες.)

Σε πολύ γενικές γραμμές, η Νότια Οσσετία είναι μια περιοχή στον βορρά της μικρής πρώην Σοβιετικής χώρας της Γεωργίας η οποία το 1991 δεν δέχτηκε να περάσει στον έλεγχο της νέας κυβέρνησης στην Τιφλίδα λόγω των ισχυρών εθνικών δεσμών των κατοίκων της με τους αντίστοιχους της Βόρειας Οσσετίας, η οποία μετά τη διάσπαση της ΕΣΣΔ έγινε ένα από τα ομόσπονδα κομμάτια της Ρωσίας. Η Γεωργία δεν δέχτηκε όμως τα αιτήματα των ντόπιων και μετά από διάφορες συρράξεις συμφωνήθηκε να παραμείνουν οι Ρώσοι στρατιώτες στην περιοχή για να διαφυλάξουν την ειρήνη και η Νότια Οσσετία έγινε ένα de facto κράτος που δεν το αναγνώρισε κανείς - όπως και η γειτονική Αμπχαζία, επίσης κομμάτι της Γεωργίας σύμφωνα με τους χάρτες και το διεθνές δίκαιο - και κανέναν άλλον.

Η καινούργια κυβέρνηση της Γεωργίας, ο πρόεδρος της οποίας πλέον περνάει την μισή του μέρα live στα διεθνή μέσα, υποσχέθηκε να επανακτήσει τον έλεγχο των περιοχών αυτών. Κάτι έγινε λοιπόν στο ενδιάμεσο και από τη μία η Γεωργία υποστηρίζει ότι δέχτηκε επίθεση, από την άλλη η Ρωσία υποστηρίζει ότι υπερασπίζει την ασφάλεια των πολιτών της, αφού μοίρασε απλόχερα [διαβατήρια] στους κατοίκους του κράτους αυτού.

Τώρα, αν οι ΗΠΑ και οι Βρετανοί κόπτονται για την εδαφική ακεραιότητα της Γεωργίας, τους [παραπέμπουμε] σε πρόσφατα γεγονότα στο Κοσσυφοπέδιο, όπου σε περίπου αντίστοιχη [ιστορία] υπερασπίστηκαν μέχρι τέλους το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης των ντόπιων. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι οι Οσσετοί μπήκαν στα [πρωτοσέλιδα] με το που έσκασε η διακήρυξη της ανεξαρτησίας του Κοσόβου από την Πρίστινα.

Η Ολυμπιακή εκεχειρία πήγε περίπατο, όμως οι Σαλουκβάτζε και Παντερίνα (χάλκινο και αργυρό μετάλλιο στο αεροβόλο 10 μ. γυναικών) με την [αγκαλιά] τους έδωσαν το δικό τους μήνυμα. Αμφιβάλλω ότι θα εισακουστούν, ειδικά τώρα που οι ΗΠΑ είπαν μέσω του Αντιπροέδρου τους ότι η Ρώσικη εισβολή δεν θα πρέπει να περάσει ατιμώρητη. Όμως, όπως είπαν και οι Ρώσοι τελευταία, "έχουμε τόσο έδαφος για το οποίο πρέπει να ανησυχήσουμε, την Γεωργία θα θέλαμε;" Γιατί όχι; Μια χαρά μέρος για βάσεις και αγωγούς πετρελαίου είναι. Οι ΗΠΑ το [ξέρουν] ήδη άλλωστε. Όπως και, χμμ, το [Κόσοβο].

Βραβείο Πούλιτζερ 2008: Στέφανος Χίος

2008-08-04T18:03:00.002+03:00

Σε νέα ύψη ανήλθε η ελληνική δημοσιογραφία. Μετά τα καρέ από το βίντεο Ζαχόπουλου που μετέδωσε το Πρώτο Θέμα (που α μη τι άλλο, σκορπίσανε χαμόγελα σε εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες,) η Espresso αποφάσισε να δημοσιεύσει φωτογραφίες σχετικές με την δολοφονία Σεργιανόπουλου.

Στις σελίδες λοιπόν του φύλλου του Σαββάτου (και από ότι μάθαμε, και της Κυριακής,) υπάρχουν [φωτογραφίες] από τον τόπο του εγκλήματος, ενώ σε μία φαίνεται και το κατακρεουργημένο πτώμα του ηθοποιού (με το λογότυπο της Espresso από πάνω, για λόγους copyright of course, of course.) Το υλικό αυτό ήταν μέρος της δικογραφίας που σχηματίζεται εναντίον του 30χρονου Γεωργιανού που [ομολόγησε] το φόνο.

Προφανώς, αναρωτιέται κανείς αν υπάρχει οποιοσδήποτε λόγος ενημέρωσης πίσω από την δημοσίευση των φωτογραφιών. Κανένας - ξέραμε ήδη ότι το πτώμα είχε κατακρεουργηθεί, ότι υπήρχε κοκαϊνη και κάνναβη στο διαμέρισμα, μέχρι και για τα κουτάκια μπύρας είχαμε μάθει από τις εφημερίδες. Σίγουρα όμως, προκύπτει ένα μεγάλο θέμα: ποιός πούλησε αυτές τις φωτογραφίες στο συμπαθές ταμπλόιντ; Γιατί να τις βρήκε τσάμπα, χμμ, το αποκλείουμε.

Αναρχοαυτόνομοι: "Όχι μετρό στο ΑΠΘ!"

2008-07-20T09:56:00.003+03:00

Σε μια αναπάντεχη τροπή, οι αναρχικοί "Salonica on Streets" διαμαρτύρονται για τα σχέδια κατασκευής του Μετρό Θεσσαλονίκης που περιλαμβάνουν το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο της πόλης. Τα προβλήματά τους;

ΚΟΚΚΙΝΕΣ ΖΩΝΕΣ: Δεν καταλάβαμε ποτέ τι εννοούν.
ΜΕΙΩΣΗ ΕΛΕΥΘΕΡΩΝ ΧΩΡΩΝ: Άρα, περισσότερα πράγματα να σπάνε!
ΑΣΤΥΝΟΜΕΥΣΗ ΑΠΘ: Χμμ, λες ρε Μήτσο να μην μπορούμε να κρυφτούμε στο σταθμό μετά τα καφριλίκια;
ΕΜΠΟΡΕΥΜΑΤΟΠΟΙΗΣΗ ΑΠΘ: Η πώληση εισητηρίων στο ΑΠΘ είναι πλήγμα για τη δημόσια και δωρεάν παιδεία.
ΑΥΘΑΙΡΕΣΙΑ ΣΤΙΣ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ: Άμα δεν ρωτήσεις αυτούς εκεί με τα κράνη, είσαι φασίστας και χουντικός.
ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΑΣΥΛΟΥ: Όχι ρε παιδιά, δεν θα έχει οδηγούς το μετρό της Θεσσαλονίκης, κανένας ένστολος!
PARKING 2000 ΘΕΣΕΩΝ: Άρα, περισσότερα αυτοκίνητα για κάψιμο! Τι στεναχωριέστε;
ΚΙΝΔΥΝΟΣ ΓΙΑ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΚΑΙ ΚΤΙΡΙΑ: Μεγαλύτερος από εσάς; Δεν νομίζω...
ΠΑΡΕΜΠΟΔΙΣΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ΑΠΘ: ΧΑ ΧΑ ΧΑ. Σαν να αγχώθηκε ο γάτος για την υγεία του ποντικιού.
ΜΕΤΑΦΟΡΑ ΑΠΘ: Πού; Με το Μετρό θα φύγει;

Αυτά από την maggie (wtf) [εδώ].

Heinrich Kieber: Ο ήρωας της εβδομάδας

2008-07-20T09:33:00.005+03:00

Ενώ στην Ελλάδα ασχολούμαστε με το χαρτζηλίκι που πλήρωνε η Siemens στους ντόπιους πολιτικούς για να αναλαμβάνει τα μεγάλα έργα, στην Γερμανία και στην Αμερική οι εισαγγελικές αρχές μπορούν πλέον να κυνηγήσουν και πιο μεγάλα ψάρια μετά από τις πληροφορίες που τους έδωσε ο Heinrich Kieber, πρώην τεχνικός υπολογιστών στην LGT, την τράπεζα του Πρίγκηπα του Λιχτενστάιν.

Ο Kieber μια μέρα αποφάσισε να φύγει από τη δουλειά παίρνοντας μαζί του όλα τα δεδομένα για τις μυστικές καταθέσεις πολλών πολιτών Δυτικών κρατών που αποφάσισαν να στείλουν τα λεφτά τους στο μικρό κρατίδιο (που για την ιστορία, δεν αναγνωρίζει την Τσεχία και την Σλοβακία επειδή ο πρίγκηπας θεωρεί ότι του έκλεψαν μερικά οικόπεδα.) Αυτά τα στοιχεία μετά τα πούλησε σε τιμή ευκαιρίας (4.2 εκατομμύρια ευρώ) στις Γερμανικές αρχές, ενώ η Αμερική υπόσχεται το 30% των φόρων που θα εισπράξει από τους κατάδικους σε όποιον της δώσει τις απαραίτητες πληροφορίες.

Ενώ λοιπόν δεκάδες κυβερνήσεις, διάφορες εισαγγελικές αρχές και ο λαουτζίκος πανηγυρίζει για τον νέο Ρομπέν των Δασμών, ο πρίγκηπας βγήκε και παραπονέθηκε για τα ανθρώπινα δικαιώματα των πελατών του, την κλοπή των προσωπικών τους δεδομένων και απαίτησε από την Γερμανία να εκδώσει τον Kieber για να δικαστεί στο κρατίδιο (να και η σχετική [ανακοίνωση].) Οι πιθανότητες να γίνει κάτι τέτοιο είναι περίπου τόσες όσες και να αναρτηθεί η σημαία του κράτους-αστείου στον πύργο δίπλα στην γέφυρα του Καρόλου στην Πράγα.

Για περισσότερες πληροφορίες, δείτε [εδώ].

Hellenic Zeitgeist

2008-02-12T01:54:00.001+02:00

1) Όλη η χώρα ασχολείται εδώ και μήνες με ένα κακής ποιότητας πορνό ανάμεσα σε έναν χοντρό, άσχημο τύπο και μια μέτρια γκόμενα, το οποίο ίσως αγοράστηκε έναντι 5 εκατομμυρίων ευρώ, που τόσα φαντάζομαι δεν στοίχισε καμιά κόπια κανενός βίντεο πορνό στην ιστορία του ανθρώπινου είδους. Ακόμα και το ιστορικό Βαθύ Λαρύγγι μερικές χιλιάδες δολλάρια θα στοίχισε στην εταιρεία διανομής.

2) Στο ενδιάμεσο, εκλέχθηκε ένας 33χρονος στην ηγεσία κοινοβουλευτικού κόμματος και το momentum του Τσίπρα σε λίγο θα θυμίζει Obama, στο πιο λευκό του. Καθημερινά ακούω νεοδημοκράτες και πασόκους που λένε ότι θα ψηφίσουν Τσίπρα άνετα. Και πώς να μην το κάνουν όταν πριν από μερικά χρόνια ψηφίσαμε τη ΝΔ για αλλαγή και από ότι φαίνεται δεν τα πολυκαταφέραμε. Κανένα γκάλοπ θα βγει τώρα να δούμε ΣΥΡΙΖΑ με 11% και να αναρωτιόμαστε; Α, βγήκε [ήδη]. Και "σε ό,τι αφορά τη δημοτικότητα των πολιτικών αρχηγών, ο Αλέξης Τσίπρας πήρε τα σκήπτρα συγκεντρώνοντας 50,6% και ακολουθούν οι Κώστας Καραμανλής με 45,1%, Γιώργος Παπανδρέου με 32,9% και Αλέκα Παπαρήγα με 23,1%." Το καλύτερο πρωτοσέλιδο πάντως με διαφορά ήταν αυτό που έλεγε για τους 40ρηδες της ΝΔ που ξυπνάνε. Και πρέπει να ξυπνήσουν επειγόντως.

3) Οι απεργοσπαστικοί μηχανισμοί της εργοδοσίας [πήραν] δύο Κύπριους δημοσιογράφους, τους έδεσαν στα υπόγεια του Lumiere TV στην μαρτυρική μεγαλόνησο και τους έβαλαν να περιγράψουν τους αγώνες του UEFA. Γιατί πρώτον, ο ΑΝΤ1 και ο Mega είχαν την υποχρέωση να βάλουν τους αγώνες στο mute, ή να μην τους παίξουν καν, από σεβασμό στην απεργία των δημοσιογράφων, παρά τα εκατομμύρια που έχουν δώσει για τα δικαιώματα της εκάστοτε ομάδας. Κατά δεύτερον, γιατί οι Κύπριοι προφανώς δεν έπρεπε να περιγράψουν τον αγώνα για τον σταθμό τους επειδή έπαιζε να μεταδοθεί το σήμα στην Ελλάδα. Τρίτον, προφανώς, οι σταθμοί έβαλαν το κρόουλ από κάτω που ενημέρωνε για την απεργία για το ξεκάρφωμα, και οι τεχνικοί που επέτρεψαν τη μετάδοση του ηχητικού σήματος είναι βασιλοχουντικοί οπαδοί Καραμανλή. Και το πλέον ηλίθιο, κράζουν τον ΣΚΑΪ που έπαιξε το δελτίο ειδήσεων του BBC. Στη συνέχεια θα κράζουν το BBC που έβγαλε δελτίο, το CNN που εκπέμπει στην Ελλάδα και τους bloggers που έκαναν posts εκείνη την ημέρα, αντί π.χ. να ασχοληθούν λίγο με τον Μάκη και τον Θέμο, τον Χίο και τον Καμπουράκη και όλους αυτούς που κάνουν εμάς τους φοιτητές της δημοσιογραφίας να αναρωτηθούμε αν εκείνο το ανέκδοτο με τα σπερματοζωάρια και τους δικηγόρους έχει ειπωθεί για λάθος επάγγελμα.

Clopyright?

2008-02-09T23:31:00.000+02:00

Ναι, είναι αλήθεια.
drmanos, ξύπνα τους δικηγόρους σου.

Περισσότερα εδώ

Καλή χρονιά - το δώρο σας !

2008-01-01T19:52:00.001+02:00

Το ονειροδρόμιο εύχεται σε όλους ένα καταπληκτικό 2008 και σας δίνει δώρο το επίμαχο βίντεο Ζαχόπουλου, όπως το έχει στα χέρια του ο εισαγγελέας.

Ένα τραγούδι για τη Μπεναζίρ

2007-12-28T20:28:00.000+02:00

Σε κάθε της ομιλία και συνέντευξη αναφερόταν στους κινδύνους που αντιμετωπίζει ως γυναίκα υποψήφια για την κυβέρνηση του Πακιστάν. Το άτομο που όλη η Δύση με τα media της είχε ανακηρύξει ως τη μοναδική ελπίδα του Πακιστάν για εκδημοκρατισμό έπεσε νεκρή με τρεις πυροβολισμούς από Καλάσνικοφ. Ειρωνία; Στην ίδια [πόλη] που εκτελέστηκε ο [πατέρας] της το 1979.

Ο δράστης, τον οποίο τώρα συνδέουν με την Αλ Κάιντα, εκμεταλλεύτηκε το γεγονός ότι η Μπούτο έβγαλε το κεφάλι της από την ηλιοροφή του αλεξίσφαιρου αυτοκινήτου της για να χαιρετήσει τον κόσμο. Άγνοια κινδύνου; Λίγο δύσκολο για μια γυναίκα που μεγάλωσε βλέποντας την οικογένειά της να [ξεκληρίζεται] για πολιτικούς λόγους, είτε με εκτελέσεις στην πατρίδα τους είτε με δηλητηριασμούς σε εξωτικά μέρη όπως η Γαλλική Ριβιέρα.

Το μέλλον της χώρας προδιαγράφεται εξαιρετικά ζοφερό. Όπως είναι λογικό σε μια τέτοια χώρα, η δολοφονία της ηγέτιδας του Λαϊκού Κόμματος έστειλε τους υποστηρικτές της στους δρόμους να καίνε και να σπάνε ότι βρίσκουν μπροστά τους. Ο Μουσάραφ έχει τη χρυσή ευκαιρία να ξανακηρύξει την χώρα σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης, αναβάλλοντας τις εκλογές που ήταν να πραγματοποιηθούν σε δύο εβδομάδες. Από την άλλη βέβαια, σε αυτές τις εκλογές παίζει να κατέβει και μόνος του αφού το άλλο μεγάλο κόμμα της αντιπολίτευσης αποφάσισε να απέχει.

Η Αμερική πάντως έχει μεγάλο μερίδιο ευθύνης στην κατρακύλα του Πακιστάν, το οποίο έφαγε πόδι από την Κοινοπολιτεία πριν από έναν μήνα. Ο Μουσάραφ είναι από τους ελάχιστους σύμμαχούς τους στην περιοχή, με την εξουσία του και τον στρατό του να είναι χορηγία του Θείου Σαμ (όπως κάποτε ήταν και ένας τύπος ονόματι [Σαντάμ]). Ο στρατηγός φαίνεται ανήμπορος (σε αντίθεση με τον [μακαρίτη]) να συγκρατήσει τα διαφορετικά - μα πάνω απ'όλα οπλισμένα - ρεύματα μέσα στη χώρα του.

Άλλος ένας εμφύλιος πόλεμος στην περιοχή; Ωραία, σκεφτείτε επίσης ότι το Πακιστάν έχει πυρηνικά, όπως και η γειτονική τους Ινδία με την οποία είναι σε ψυχροπολεμική φάση λόγω του Κασμίρ. Προσθέστε στη σούμα την Αλ Κάιντα που έχει μεγάλο έρεισμα στην περιοχή, το γειτονικό Αφγανιστάν το οποίο ακόμα δεν έχει ηρεμήσει , βάλτε και το Ιράκ το οποίο βρίσκεται ήδη σε εμφύλιο, βάλτε CNN και ξεκινήστε τις προσευχές.

Το 2008 προβλέπεται συναρπαστικό...

Καρφώστε τους!

2007-10-07T19:43:00.000+03:00

Μια αξιέπαινη προσπάθεια ξεκίνησε από το msfree.gr, το spin-off του contra.gr για μηχανοκίνητα αθλήματα. [Εδώ] μπορείτε να καρφιτσώσετε (pin) πάνω σε έναν χάρτη Google την τοποθεσία κάποιου επικίνδυνου για την οδική ασφάλεια σημείου (λακούβες, γλιστερά σημεία, κακή ορατότητα...)

Μακάρι όμως όντως να το βλέπει και κανένας υπεύθυνος...

Βιασμός 15χρονου από 25άρα

2007-09-08T01:38:00.001+03:00

Ένας νεαρός έζησε αυτό που ονειρεύονται όλοι οι συνομίληκοί του. Μια γυναίκα που έμενε απέναντι από το σπίτι του φρόντιζε να του κάνει εντατικά μαθήματα σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης όταν ο άντρας της πήγαινε για Όπως μάλιστα είπε ο πιτσιρικάς, στην αρχή ξεκινούσαν με φιλάκια και μετά το κάνανε στο υδρόστρωμά της, στην τουαλέτα πάνω στον νιπτήρα και μετά στον καναπέ του σαλονιού. Βέβαια, ο πιτσιρίκος τό'πε στη μάνα του μόλις η ερωμένη του (lol) του είπε ότι είναι έγκυος. Αυτή όμως του έδινε πάντα προφυλακτικά. Βλέποντας όμως τη [φωτογραφία] της, απορούμε γιατί η μήνυση δεν έγινε νωρίτερα...

Breaking News: Επετράπη το τζιν στα σχολεία!

2007-09-08T01:32:00.001+03:00

Όχι το ποτό, το ρούχο. Σύμφωνα με δημοσίευμα του Φιλελεύθερου, οι μαθητές των Λυκείων της Κύπρου (όχι των γυμνασίων προφανώς) πλέον μπορούν να φορούν και τζιν, αρκεί να είναι σκούρα μπλε και όχι σκισμένα, ενώ "οι μαθήτριες μπορούν, εάν επιθυμούν, να φορούν επίσης φούστα τζιν, μέχρι το γόνατο, δεν επιτρέπονται τα υπερβολικά χαμηλόμεσα παντελόνια ή φούστες, τζιν ή γκρίζου χρώματος ενώ μαζί με το τζιν ή το γκρίζο παντελόνι οι μαθητές/μαθήτριες μπορούν να φορούν πουκάμισο ή μονόχρωμη φανέλα χρώματος άσπρου, γκρίζου, μπλε ή μαύρου (με ή χωρίς γιακά και χωρίς επιγραφές), όπως επίσης (για το χειμώνα) τρικά ή πουλόβερ ή φούτερ, μπουφάν και σακάκια μπλε, γκρίζου ή μαύρου χρώματος και παπούτσια δερμάτινα ή αθλητικά." Αν τα παιδιά βεβαίως βρεθούν από σπόντα σε ελλαδίτικο σχολείο, μάλλον θα γυρίσουν στην πατρίδα τους νομίζοντας ότι έχουν ζήσει μέσα στην έπαυλη του Χιου Χέφνερ... Περισσότερα [εδώ].

Vatican Airlines

2007-08-28T05:11:00.000+03:00

Αντί να κάνετε την προσευχή σας κάθε φορά που μπαίνετε σε αεροπλάνο, μπορείτε να ταξιδέψετε με σιγουριά και ασφάλεια με τα αεροπλάνα τα οποία ανήκουν στον ίδιο τον Θεό, ή μάλλον καλύτερα στον αντιπρόσωπό του επί γης για τον μισό Χριστιανικό κόσμο, τον Πάπα Βενέδικτο. Το [Βατικανό] αποφάσισε να συνεργαστεί με ιταλική αεροπορική εταιρεία και να [ξεκινήσει τις δικές του πτήσεις] προς τα δημοφιλέστερα χριστιανικά προσκυνήματα. Επίσης, μπαίνει στην μάχη της πιο ξενέρωτης αεροσυνοδού που φαινόταν να κερδίζει η British Airways εδώ και χρόνια.

Το in-flight πρόγραμμα περιλαμβάνει χριστιανικά βιντεάκια και εκκλησιαστικούς ύμνους, ενώ η Ryanair με μεγάλη δόση χιούμορ αποφάνθηκε ότι η εταιρεία "ήδη κάνει θαύματα που ούτε καν το αφεντικό του Πάπα δεν μπορεί να αντιμετωπίσει, πηγαίνοντας προσκυνητές στο Santiago de Compostela σε ουράνιες τιμές." Μετά από αυτή τη δήλωση φοβάμαι να μπω σε αεροπλάνο της Ιρλανδικής εταιρείας...

Το πάνθεον της ηλιθιότητας

2007-08-28T05:03:00.001+03:00

Απολαύστε την (κατά τα άλλα πανέμορφη) μοντέλα στην απόπειρά της να μας αποδείξει ότι το 3.5 (στα τέσσερα) το πήρε με την αξία της στο Πανεπιστήμιο. Κατά τα άλλα, πιστεύουμε ότι είναι ευλογία που το Playboy δεν δημοσιεύει πιο μεγάλες συνεντεύξεις.

Σπάστε την Β' Αθήνας

2007-08-27T05:18:00.000+03:00

Κοιτούσα το site του Υπουργείου Εξωτερικών και διαπίστωσα ότι η περιφέρειά μου, η Β' Αθήνας, διαθέτει 42 βουλευτικές έδρες - κοινώς ένας στους εφτά (περίπου) βουλευτές προέρχεται από τα μέρη μας.

Και εδώ έρχεται το ερώτημα - εμείς εδώ στην Αγία Παρασκευή έχουμε τα ίδια προβλήματα με κάποιον στο Παλαιό Ψυχικό; Το Ίλιον; Το Περιστέρι; Τον Βύρωνα; Την Αργυρούπολη;

Το απρόσωπο της πολιτικής (πως να πολιτευτείς σε μια περιφέρεια 2 εκατομμυρίων ανθρώπων και να έχεις και προσωπική επαφή) στην περιοχή σημαίνει αυτόματα και χειρότερη αντιπροσωπευτική δημοκρατία για τους κατοίκους της πόλης. Αυτοί που εκλέγονται κατά πάσα πιθανότητα δεν έχουν περάσει καν από τον Δήμο σου για να ακούσουν αυτά που έχεις να τους πεις.

Η πρόταση μας εδώ; Εφ'όσον δεν πάμε για το βρετανικό μοντέλο (μικρές περιφέρειες που εκλέγουν έναν βουλευτή η κάθε μία χωρίς εθνικά πλαφόν συμμετοχής στην Βουλή για να είναι πραγματικά αντιπροσωπευτικές οι διαδικασίες) να σπάσει τουλάχιστον η Β' Αθήνας σε μικρότερες περιφέρειες των 5-6 βουλευτών η κάθε μία το πολύ. Για να γίνει λίγο πιο αντιπροσωπευτική η δημοκρατία. Για να με έχει περισσότερο ανάγκη ο υποψήφιος. Για να έχει σωστό προγραμματικό λόγο σε σχέση με την περιοχή. Για να μπορώ να τον πιέσω να κάνει τη δουλειά του σωστά.

Άλλο νά'μαι ο ένας στα 2 εκατομμύρια και άλλο ο ένας στις 200-300 χιλιάδες...

Να η ευκαιρία!

2007-08-16T17:57:00.000+03:00

Η ανθρωπότητα μπορεί να ξεφορτωθεί τον 50 Cent, καθώς ο γνωστός ράπερ έχει δηλώσει πως αν το νέο του άλμπουμ πουλήσει λιγότερα κομμάτια από το αντίστοιχο του Kanye West (και τα δύο κυκλοφορούν την 11η Σεπτεμβρίου (!) στην Αμερική) θα σταματήσει να τραγουδάει. (Όχι ότι έχουμε σε ιδιαίτερη εκτίμηση τον Kanye West, αλλά let's take them out one at a time). Περισσότερα εδώ.

Wikipedia: Τόσο αντικειμενική όσο και ο Τσουκαλάς

2007-08-16T01:46:00.000+03:00

Αυτό που προβάλλει η γνωστή (και αγαπημένη μας) Wikipedia ως το κυρίαρχο προτέρημά της είναι ότι ο οποιοσδήποτε μπορεί να συνεισφέρει τη γνώση του σε οποιοδήποτε άρθρο τον ενδιαφέρει. Από την άλλη βέβαια, αυτό μπορεί να είναι και το μεγαλύτερο της μειονέκτημα. Τα μεγαλύτερα εγκυκλοπαιδικά μαργαριτάρια έχουν εμφανιστεί κατά καιρούς στις σελίδες της είτε από άγνοια είτε από σκοπιμότητα. Όσον αφορά λοιπόν τη σκοπιμότητα, ένας τύπος ονόματι Virgil Griffith με ελληνικό domain (αλλά καμία άλλη σχέση με την φτωχομάνα πατρίδα μας) έφτιαξε ένα χρήσιμο [utility] με το οποίο μπορούμε να δούμε το πόσα και ποια άρθρα έχουν πειράξει εταιρείες, κόμματα, τηλεοπτικοί σταθμοί, το Βατικανό (!) και άλλοι θιγόμενοι φορείς στην εγκυκλοπαίδεια.

Επίσης, το περιοδικό Wired έχει και [ψηφοφορία] για να αναδειχθούν τα πιο βρώμικα edits. Μερικά παραδείγματα; Η εταιρεία που κάνει το PR της Microsoft ανακήρυξε το MSN Live Search σε "άξιο ανταγωνιστή του Google", η ExxonMobil πειράζει τις αναφορές στην πετρελαιοκηλίδα που άφησε το Exxon Valdez, το MySpace λογοέκρινε το κομμάτι "Λογοκρισία" του άρθρου για το MySpace, το Al Jazeera παρομοίασε την δημιουργία του κράτους του Ισραήλ με το Ολοκαύτωμα... and the list goes on.

Στα φοβερά edits που έκανε η ομάδα του dreamport συμπεριλαμβάνεται και το λήμμα για τη Sona (όσοι βλέπουν Prison Break θα καταλάβουν). Ανακηρύξαμε έναν έλληνα πορνοστάρ δήμαρχο της πόλης (το πιάσανε), φυτέψαμε φυλακή στην περιοχή (το πιάσανε), τους βγάλαμε (δις) πρωταθλητές του Copa Libertadores (δεν το πιάσανε)...

If the Sona prison is indeed finctional, then shouldn't we delete the entry? I also took the liberty of removing the statement that the mayor of Sona was starring in "to palamari tou varkari" which is actually a 1985 greek porn movie [1]Stelimili 03:51, 12 April 2007 (UTC)

Βραβείο Φωτογραφίας 2007

2007-08-11T03:53:00.001+03:00

Ψαρέψαμε από το Fark την παραπάνω εικόνα και σας την προσφέρουμε χωρίς πολλά σχόλια.

Στείλτε μήνυμα στο 52009 μ.Χ.

2007-08-11T02:53:00.000+03:00

Θυμάμαι ότι στην Α' Γυμνασίου μας είχε βάλει η καθηγήτρια των Αγγλικών να γράψουμε ένα γράμμα και να το στείλουμε στον εαυτό μας για να το παραλάβουμε 6 χρόνια αργότερα. Πήρα ένα χαρτί και άρχισα να γράφω για την κοπελίτσα που μου είχε πάρει την αμούστακη καρδιά, μερικές από τις ασχολίες μου, την αγαπημένη μου μουσική και έβαλα και μια δισκέτα 5,25" σε περίπτωση που είχαν εξαφανιστεί από τον πλανήτη μέχρι τότε. Στην πορεία ξέχασα ότι υπήρχε αυτό το γράμμα καν, μέχρι που μου ήρθε μια μέρα στο σπίτι και πέρασα ένα υπέροχο απόγευμα γελώντας με τα χάλια μου.

Διαβάζοντας λοιπόν τα [νέα] στο BBC είδα ότι οι φίλοι μας οι Ρώσοι έβαλαν στον πάτο της θάλασσας στον Βόρειο Πόλο μια [σημαία] τους από τιτάνιο. Οι Καναδοί βγήκαν και δήλωσαν ότι "δεν είμαστε στον 15ο αιώνα να πας να βάλεις μια σημαία κάπου και να πεις αυτό είναι δικό μου." Τώρα το κάνεις κατεδαφίζοντας αγάλματα ή βάζοντας μερικά μαχητικά να πετούν πάνω από βραχονησίδες. Αλλά το πιο ενδιαφέρον κομμάτι ήταν μια [κάψουλα] (η μετάφραση είναι τελείως Borat) που έβαλαν οι Ρώσοι το οποίο περιείχε ένα μήνυμα προς το μέλλον, μια σημαία του κόμματος "Ενωμένη Ρωσία" του Βλαδίμηρου και μια [σημαία] της [Αμπκαζίας], σύμβολο του Ρωσόφιλου κινήματος που θέλει να αποσχίσει μια περιοχή από την πολύπαθη Γεωργία.

Έτσι λοιπόν στα 4261 μέτρα βάθος αυτή τη στιγμή υπάρχει το μήνυμα των Ρώσων προς το μέλλον. Το περίεργο είναι ότι τις προηγούμενες φορές που έγινε κάτι τέτοιο το στείλαμε στο διάστημα. Το ονοματεπώνυμό μου είναι πάνω σε ένα διαστημόπλοιο που ταξιδεύει κάπου ανάμεσα στο πουθενά και το αντίο. [Δυο πλακέτες] που λένε σε όλους ότι είμαστε ανθρώπινοι φίλοι τους και τους δείχνουν με τι μοιάζουμε είναι ήδη εκτός ηλιακού συστήματος.

Το 2009 λοιπόν κάτι Γάλλοι θα στείλουν στο διάστημα τον ΚΕΟ, έναν δορυφόρο που θα φέρει τα μηνύματά μας προς την ανθρωπότητα 50.000 χρόνια μετά. Άνοιξα το [site] τους να γράψω και εγώ ένα πεφωτισμένο μήνυμα. Και κόλλησα - τι τους λες;

Ο πλανήτης μας καταστράφηκε ή ακόμα; Αν το διαβάζετε αυτό να ξέρετε ότι κάναμε ότι μπορούσαμε... not!

Παιδιά, [μακάρι] να [μπορούσα] να [κάνω] [attach] για να σας [δείξω] τις [γκομενάρες] που [είχαμε] [εδώ] στο 2007... ή γίνατε όλοι [λούγκρες];

Γεια χαρά, με λένε Μάνο και θα ήθελα να σας πω ότι χαίρομαι πολύ που διαβάσατε το μήνυμά μου!

Μετά βέβαια σκεφτόμουν σε ποιά γλώσσα έχει νόημα να το στείλω. Θα ξέρουν Αγγλικά το 52009; Μήπως επαληθευτεί ο Προφήτης και οι γέροντες και τα Ελληνικά αποτελούν την παγκόσμια γλώσσα (η Κωνσταντινούπολη θα είναι η έδρα του Ελληνικού Κοινοβουλίου, μετεξέλιξης του ΟΗΕ και το Κεμπέκ δεν θα έχει πια προβλήματα ταυτότητας επειδή θα είναι η Νομαρχία των Δυτικών Λιοσίων;) Μήπως θα μας φάνε όλους λάχανο οι Κινέζοι;

Το [site] σου δίνει 6000 λέξεις για να γράψεις το μήνυμά σου και ισχυρίζεται ότι όλα τα μηνύματα θα συμπεριληφθούν στον δορυφόρο. Πόσοι ηλίθοι θα στείλανε ότι αγαπάνε την κοπέλα τους που παίζει να χωρίσουν 49999 χρόνια πριν φτάσει το μήνυμα. Άλλοι τόσοι θα στείλανε και κανά fuck you, έτσι για να γουστάρουμε (όχι τίποτα άλλο, λένε ότι δεν υπάρχει και λογοκρισία...)

Τα νέα "θαύματα" του κόσμου

2007-07-08T02:03:00.000+03:00

Είδαμε με έκπληξη τα αποτελέσματα της ψηφοφορίας για τα νέα θαύματα του κόσμου. Για όσους δεν είχαν παρακολουθήσει αυτή την ιστορία από την αρχή της, ένας Ελβετός αποφάσισε να ξεκινήσει online εκλογές στις οποίες μπορούσαν οι χρήστες να επιλέξουν ένα μνημείο από μια λίστα 22 ιστορικών σημείων του πλανήτη όπως η Ακρόπολη, η Αγιά Σοφιά, ο Πύργος του Άιφελ, το Άγαλμα της Ελευθερίας και ούτω καθ'εξής.

Στην Ελλάδα είχαμε μέχρι και εκδήλωση για το θέμα στην Ακρόπολη. Στην Βρετανία στείλανε ηθοποιούς στο Stonehedge να παριστάνουν τους αρχαίους μάγους και να κάνουν τελετές. Και όμως, αυτός ο αχάριστος κόσμος δεν ψήφισε ούτε το πιο διάσημο αρχαιολογικό μνημείο του σύμπαντος, ούτε το σημαντικότερο μνημείο της Ορθοδοξίας, ούτε καν το Άγαλμα που έστειλαν οι Γάλλοι μερικές δεκαετίες πριν το τηγάνισμα των freedom fries στην Αμερική.

Τα νέα 7 θαύματα του κόσμου είναι, με ελεεινό copy paste από το in.gr, το Σινικό Τείχος, η αρχαία πόλη της Ιορδανίας Πέτρα, το άγαλμα του Χριστού στο Ρίο ντε Ζανέιρο, το Μάτσου Πίτσου στο Περού, η πυραμίδα της Ίτζα στο Μεξικό, το Κολοσσαίο της Ρώμης και το Ταζ Μαχάλ στην Ινδία. Οι διοργανωτές είχαν υπό ψήφιση και την Πυραμίδα του Χέοπα στην Αίγυπτο, όμως η εκεί κυβέρνηση αποφάσισε ότι ήταν μάλλον εξευτελιστικό για το μόνο επιζών original θαύμα να περάσει από αυτή τη διαδικασία.

Η UNESCO είχε δηλώσει ξεκάθαρα πως δεν έχει καμία σχέση με αυτή τη διαδικασία, που ήταν η έμπνευση ενός ψιλοάσημου σκηνοθέτη από την Ελβετία. Και σίγουρα πρόκειται για μια ωραιότατη παρωδία. Μια παρωδία όμως από αυτές που εμείς σαν χώρα ασχολούμαστε, τρώμε τα μούτρα μας και μετά πάμε για ένα πίτα γύρο με τζατζίκι για να πάνε κάτω τα φαρμάκια, όπως είπε και ο Ψάλτης στην επική ταινία "Βασικά... καλησπέρα σας."

(Μήπως η Κούλα έπρεπε νά'ναι ένα θαύμα και αυτή; Γράψτε και εσείς τα θαύματα που προτείνετε για να φτιάξουμε την αντιλίστα που δεν θα έχει μέσα το Μάτσου Πίτσου και το Κλάιν Μάιν...)

Macedonian Airlines: BANNED

2007-07-02T09:06:00.001+03:00

Κάποιοι Σκοπιανοί αξιωματούχοι έκαναν θέμα το γεγονός ότι απαγορεύουμε στον εθνικό τους αερομεταφορέα να πετάξει πάνω από τον ελληνικό εναέριο χώρο λόγω του ονόματός του (Macedonian). Προφανώς η χώρα μας έχει αποδείξει ότι δεν προβαίνει σε τέτοιες ενέργειες και δείχνει πάντα ανωτερότητα και σύνεση, ενώ προλαβαίνει τέτοια περιστατικά (π.χ. η ΥΠΑ όταν πέρναγε από την ΙΑΤΑ εταιρεία με βάση τα Σκόπια με το όνομα Macedonian το πήρε είδηση ή όχι;)

Όχι ρε, να μην πετάτε πάνω από το FIR Αθηνών. Να παίρνετε το τρένο για Θεσσαλονίκη και από εκεί να πηγαίνετε όπου θέλετε.

Σημείωση: Μερικά χρόνια αφού γράφτηκε αυτό το άρθρο, η εταιρεία έκλεισε.

2012: Το πιο άσχημο-άσχημο logo

2007-07-02T07:39:00.001+03:00

Simpsons σε στάση 69. Μουντζούρα καθυστερημένου 5χρονου. Κολλάζ από τον τοίχο 13χρονης groupie. Ένα πορτραίτο της πολυπολιτισμικότητας των Ολυμπιακών Αγώνων του 2012. Αυτές είναι οι επικρατέστερες απόψεις για το λογότυπο που παρουσίασαν οι Λονδρέζοι, έχοντας πληρώσει 4 εκατομμύρια λίρες στην ίδια εταιρεία που πριν από αρκετά χρόνια παρέδωσε στην Αθήνα το σύμβολο των Αγώνων της που όπως ίσως θυμάστε είχε τύχει αρνητικότατης υποδοχής αλλά παρ'όλα αυτά φορέθηκε μέχρι και από τους βράχους πίσω από το Dekko στον Άγιο Κοσμά.

Βέβαια δεν ήταν ΤΟΣΟ άσχημο το λογότυπο του 2004. Το λογότυπο του 2012 δεν φαίνεται να θυμίζει τίποτα σε κανέναν Λονδρέζο, αφού απουσιάζει οποιαδήποτε αναφορά στην πόλη, την χώρα, τους αγώνες ή οτιδήποτε άλλο. Οι Βρετανοί υπερεθνικιστές ήδη κατάφεραν να παραλληλίσουν το λογότυπο με το γενικότερο political correctness της third way πολιτικής του Μπλερ. Ίσως έχουν και δίκιο: το λογότυπο όταν δεν θυμίζει τίποτα αποκλείεται να προσβάλλει και κάποιον.

26.000 άτομα υπέγραψαν μια αίτηση να αλλάξει σήμα η Ολυμπιάδα μέσα σε 2 μέρες, ενώ στον αντίποδα 70 άτομα υποστήριξαν κάποια διθυραμβικά προς το λογότυπο petitions στο Διαδίκτυο. Το καλύτερο σχόλιο που δόθηκε για το σήμα ήταν αυτό του Δημάρχου του Λονδίνου που είπε μέσες άκρες "fuck it".

Το BBC συνέλλεξε τις απόψεις των επισκεπτών του και τις δικές τους εναλλακτικές προτάσεις. [Κάποιες] είναι αρκετά καλύτερες...

Φρέσκα νέα του BBC

2007-06-05T04:31:00.000+03:00

Ένας αστυνομικός στη Θεσσαλονίκη [πυροβόλησε] κάποιον επειδή διπλοπάρκαρε (αν ερχόταν στην Αγία Παρασκευή το Ολοκαύτωμα θα έμοιαζε με βόλτα σε λούνα πάρκ), ενώ μια γριά πλήρωσε 5000 λίρες για να πάρει [ταξί] από την Αγγλία για την Ελλάδα. Ο οδηγός του ταξί δήλωσε ότι του αρέσει η οδήγηση. Συναρπαστικό.

Αν το Facebook έβγαζε Πλανητάρχη...

2007-06-05T04:22:00.000+03:00

...οι Δημοκρατικοί με 52% θα κέρδιζαν τους Ρεπουμπλικάνους με το φτωχό 43%. Ο Obama θα έβγαινε Πρόεδρος αφού θα κέρδιζε τους προκριματικούς γύρους των Δημοκρατών με 20% επί του συνόλου των 15.500 ψήφων έναντι του 7% του Edwards και του 6% της Clinton.

It's just to good to be true...

Τα στοιχεία έρχονται από το Elections '08, την εφαρμογή του Facebook που σε αφήνει να δηλώσεις την υποστήριξή σου σε κάποιον υποψήφιο ή κόμμα για τις επόμενες εκλογές.

Dreams in Athens

2007-06-05T03:58:00.000+03:00

Oh my life is changing everyday
Every possible way
Though my dreams, its never quite as it seems
Never quite as it seems

I know I felt like this before
But now Im feeling it even more
Because it came from you

Then I open up and see
The person fumbling here is me
A different way to be

I want more, impossible to ignore
Impossible to ignore
Theyll come true, impossible not to do
Impossible not to do

Now I tell you openly
You have my heart so dont hurt me
For what I couldnt find

Talk to me amazing mind
So understanding and so kind
Youre everything to me

Oh my life is changing everyday
Every possible way
Though my dreams, its never quite as it seems
cause youre a dream to me
Dream to me

Η Dolores O'Riordan, τραγουδίστρια των Cranberries, θα είναι στον Λυκαβηττό στις 23 Ιουνίου, για να μου τραγουδήσει το αγαπημένο μου τραγούδι (που το έχει και η Forthnet στη διαφήμισή της). Στις 21 θα το πει και στην Θεσσαλονίκη. Περισσότερες πληροφορίες [εδώ].

Επιχειρηματολογία στο athinorama.gr...

2007-06-04T03:19:00.000+03:00

filoamerikane doktora mano(elpizw na min eisai ontos dr!lypami ton kosmaki dld) an kai ayta pou grafdeis akougontai poly wraia k tralari tralaro, kalo tha itan tis filoamerikanikes pepithiseis sou na tis kratas gia ton eayto sou k gia tous filous sou, pou amfivalw an kai aytoi tha ithelan na tis akousoun. Einai fanero oti exeis kapoia sxesi me kapoion amerikaniko "paragonta". Gia kolegiopaido se kovw filaraki. H Ellada mas einai gia olous, asxetws an anthrwpoi tis dikis sou kapitalistikis ideologias pane na tin kanoun ti xwra twn ligwn. H tainia ayti einai mia wdi ston amerikanismo. Den ekplisomai katholou pou tin latrepses. Fantazomai pws vlepeis me CNN, diavazeis tous Times e kai gia na spasei ligo to pragma mazi me to Burger sou pineis loux...an kai ws amerikanaki tha eisai k paxysarko......tespa, ayta gia twra agapite k kalo tha itan ali fora na voutas ligo ti glwssa sto myalo prin petas margaritaria.

Όλα αυτά επειδή τόλμησα να πω ότι μια ταινία δείχνει τις φοβερές συνέπειες ενός πολέμου στους στρατιώτες που δεν πήραν την απόφαση για την εισβολή στο Ιράκ αλλά κλήθηκαν σε πολλές περιπτώσεις να προστατεύσουν τους πολίτες από τους τρομοκράτες που δρουν ανεξέλεγκτα στην περιοχή (όπως είχα πει και παλαιότερα, τώρα που μπορούν να σφάζονται ελεύθερα μεταξύ τους το κάνουν με μεγάλη ευχαρίστηση.) Διαβάστε την ενδιαφέρουσα(;) συζήτηση [εδώ].

Donor Show: Πώς το κράξιμο έγινε αποθέωση

2007-06-03T05:37:00.000+03:00

Στην Ολλανδία η είδηση ότι μια εκπομπή όπου μια μελλοθάνατη θα διάλεγε έναν από τους τρεις άλλους μελλοθάνατους και θα του έδινε ένα νεφρό με βάση το ποιον θα συμπαθούσε περισσότερο έφτασε μέχρι το κοινοβούλιο της χώρας, με βαριές δηλώσεις από τον ίδιο τον πρωθυπουργό μιας χώρας που δεν φημίζεται για τα ηθικά της κολλήματα. Όλος ο κόσμος γκρίνιαζε για το πώς Και όμως, η πρεμιέρα του Donor Show είχε μια έκπληξη. Ήταν φάρσα.

Η Endemol, η εταιρεία παραγωγής του Donor Show, έχει προσφέρει στην Ελληνική τηλεόραση τα πιο επιτυχημένα shows, όπως τον Εκατομμυριούχο και το Deal. Έχει προσφέρει και τα πιο αμφιλεγόμενα προγράμματα όπως το Big Brother, τη Φάρμα και το Fear Factor.

Οι τρεις υποψήφιοι ήξεραν ότι η Λίζα, η δότρια, ήταν ηθοποιός και τα πάντα ήταν ψέματα. Το κανάλι BNN και η εταιρεία παραγωγής υποστηρίζουν ότι έκαναν την φάρσα-εκπομπή για να ξυπνήσουν τον κόσμο σχετικά με την έλλειψη οργάνων. Ειδικά το BNN είχε και έναν λόγο παραπάνω: ο 35χρονος διευθυντής του σταθμού πέθανε από νεφρική ανεπάρκεια έχοντας περάσει χρόνια στη λίστα αναμονής για μεταμόσχευση.

Το καλύτερο σχόλιο για το θέμα το έγραψε ένας επισκέπτης του BBC News: Αν πιστέψαμε ότι θα γίνει μια τέτοια εκπομπή, φανταστείτε που κατήντησε η τηλεόραση. Και δεν έχει άδικο, 20.000 άτομα έχαψαν ότι θα πάνε σε ένα νησί με 10 στριπτιζούδες για τρεις μήνες σε μια άλλη φάρσα. Στην Ελλάδα ο κόσμος ακόμα μπαινοβγαίνει σε άχρηστα reality, ενώ υπάρχει και το Je T'Aime με τους τραγουδιστές του στα top 15 των charts να μας θυμίζει πως όσο και να παραπονιούμαστε, το trash μας αρέσει.

Διαβάστε τα δύο άρθρα του BBC, [πριν] ανακαλυφθεί η φάρσα και [μετά] την αποκάλυψη.

Σκέψεις για την Αμαλία

2007-06-02T14:56:00.000+03:00

Παρακολουθώ με ενδιαφέρον την συγκίνηση με την οποία ολόκληρο το ελληνικό Internet αγωνίζεται για να γίνει γνωστό το [blog] με το οποίο η Αμαλία Καλυβίνου κατέγραψε άλλη μια ιστορία ανθρώπου που έχασε τη μάχη με τον καρκίνο λόγω της έλλειψης ιατρικής φροντίδας, είτε εσκεμμένα είτε όχι.

Το [in.gr], η Ελευθεροτυπία και άλλα μέσα ενημέρωσης καλύπτουν την πρώτη ίσως περίπτωση στην Ελλάδα που ένα blog καταφέρνει να κινητοποιήσει χιλιάδες χρήστες του Internet που βομβαρδίζουν κάθε εκλεγμένο και μη υπεύθυνο να λάβει μέτρα.

Δυστυχώς, υπάρχουν και άλλες εμπειρίες σχετικές με αυτές που περιγράφονται από την συγχωρεμένη πλέον Αμαλία. Μια κοπέλα που έτυχε να γνωρίσω μέσω μιας κοινής φίλης κατέληξε έχοντας παιδευτεί για περίπου μια δεκαετία από λάθος διαγνώσεις, άχρηστες ακτινοβολίες και θεραπείες για να πάει τελικά στην Γερμανία όπου οι γιατροί άμεσα την ενημέρωσαν για το τι είχε. Ήταν όμως πολύ αργά.

Έχω ακούσει για γιατρό που έβαλε σε κίνδυνο τη ζωή ασθενούς για να μην διακοπεί ο προεκλογικός του αγώνας. Έχω ακούσει χιλιάδες ιστορίες για φακελάκια. Και έχω και τον πατέρα μου που ένα χρόνο μπαινόβγαινε στο Γενικό Κρατικό για εξετάσεις και στο ενδιάμεσο είχε έναν όγκο στον πνεύμονα ο οποίος μεγάλωνε και τελικά ένα χρόνο αργότερα οι γιατροί στο Σισμανόγλειο βρήκαν ότι είχε κάνει και μεταστάσεις. Για να μου πουν χθες ότι τελικά έκαναν λάθος και δεν ήταν αυτός ο πρώτος όγκος...

Η Αμαλία έγραψε ονόματα και διευθύνσεις. Να δούμε αν θα κυνηγήσει ποτέ το κράτος κάποιον από αυτούς. Με νωπές τις μνήμες ακόμα από την εκπομπή του Τριανταφυλλόπουλου που απεκάλυψε ποιοί και πώς επιλέγονται ως διοικητές των νοσοκομείων μας, με ιστορίες για ιατρικά λάθη και παραλείψεις να είναι πιο συχνές και από τις παραβάσεις των stop στην Γλυφάδα, ίσως την επόμενη φορά που αυτοί οι γιατροί θα απεργήσουν ζητώντας κι άλλα λεφτά από τον κρατικό προϋπολογισμό και θα παραπονιούνται για τις συνθήκες εργασίας τους να βγούμε ομαδικά να πετάξουμε την ετήσια παραγωγή μιας μικρής χώρας σε αυγά και γιαούρτια πάνω στους συνδικαλιστές τους, τους διοικητές τους, τους διευθυντές με τα Porsche, τις προϊσταμένες που ξύνονται και σε βρίζουν όταν πας να τις ρωτήσεις κάτι...

ΥΓ: Βλέπω ότι ξεκινάει και προσπάθεια μετάφρασης του blog. Δεν ξέρω αν έχει νόημα να δυσφημίσουμε την χώρα μας ή να προσπαθήσουμε επιτέλους να λύσουμε και ένα πρόβλημα μόνοι μας. Έχουμε μάθει να λύνουμε τα πάντα μέσα από πρόστιμα του Ευρπωαϊκού Δικαστηρίου και κόκκινες κάρτες της ΔΟΕ. Ή με διαδηλώσεις και πανώ στα Αγγλικά, όπως η άλλη κατατρεγμένη φυλή της Αθήνας (...), οι αστυνομικοί. Ας δούμε αν έχουμε την ωριμότητα σαν κράτος να αντιμετωπίσουμε αυτή την κατάσταση...

ΥΓ2: Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος έχει δηλώσει τίποτα επί του θέματος;

Το ΥπΕΠΘ περνάει Αναβαθμολόγηση

2007-05-31T02:21:00.000+03:00

Η Ανώτατη Αρχή Προσωπικών Δεδομένων και το Υπουργείο Παιδείας έχουν ξεκινήσει εδώ και λίγο καιρό έναν περίεργο πόλεμο, με την Αρχή να υπερασπίζεται τους χιλιάδες μαθητές που θέλουν να έχουν το δικαίωμα να δουν τα γραπτά τους αφού βαθμολογηθούν και το Υπουργείο να αρνείται σθεναρά να άρει όλες τις νομικές παρεμβάσεις του που καθιστούν το πανελλαδικώς εξεταζόμενο γραπτό πιο άβατο και από το Άγιο Όρος για ένα γκρουπ από 400 Αγγλίδες. Γυμνές.

Το Υπουργείο υποστηρίζει ότι θα υπάρξουν "ανυπέρβλητα προβλήματα" αν επιτρέψει στους υποψηφίους και πιθανώς στο Συμβούλιο της Επικρατείας να κρίνουν τη βαθμολογία που τους έβαλαν οι δύο ή τρεις βαθμολογητές. Και θα κάνω μια σύντομη αναφορά στην ιστορία του γράφοντα: μεγαλωμένος στην Αυστραλία, αρκετά φλύαρος στα Αγγλικά, πήρα στο ειδικό μάθημα 19,9 από τον πρώτο βαθμολογητή και 10,1 από τον δεύτερο. Στο τέλος προσγειώθηκα στο 15,6. Ακόμα θέλω να μάθω πως έγινε αυτό το πράγμα - άσχετα αν τα γραπτά καταστρέφονται την 15η Μαϊου του επόμενου έτους, ανήμερα στα γενέθλιά μου.

Προφανώς θα υπάρξουν ανυπέρβλητα προβλήματα. Διορθωτές που δουλεύουν κάτω από άθλιες συνθήκες και πληρώνονται με το γραπτό θα ακολουθήσουν την πατροπαράδοτη συνταγή: όσα περισσότερα γραπτά, όσο λιγότερο χρόνο γίνεται. Καθηγητές διορθώνουν γραπτά άσχετα με την ειδικότητα τους. Και πάνω απ'όλα, η σχεδόν πλήρης απουσία τυποποιημένης εξέτασης αφήνει την βαθμολόγηση στην κρίση του κάθε τυχόντα (π.χ. αν γράψεις σε γραπτό για το Πολυτεχνείο και σε βαθμολογεί κανένας ξεχασμένος από την φύση χουντικός, την έβαψες.)

Προφανώς και θα χαθεί το κύρος των Πανελλαδικών, όπως ισχυρίζεται το Υπουργείο. Γιατί δεν έχουν κύρος. Δεν είναι αξιόπιστες. Δεν διασφαλίζουν ότι τα Πανεπιστήμια αυτού του τόπου θα δεχτούν τα καλύτερα μυαλά. Το μόνο που διασφαλίζουν είναι παχυλά εισοδήματα για τους εγκληματίες που λένε στους 17χρονους ότι πρέπει να ξέρουν να χρησιμοποιούν τη λέξη "ενδελεχώς" αντί για το "συνέχεια" αν θέλουν να γράφουν καλές εκθέσεις. Και αν χρησιμοποιούσα ενδελεχώς αυτή τη λέξη, θα πέταγε πέτρες μέχρι και το Blogger στο modem μου.

Προσωπικά, θέλω να περάσει η θέση της Αρχής και να μπορεί ο καθένας να δει το γραπτό του. Γιατί τότε μόνο θα συμβεί και κάτι αξιόλογο στην εκπαίδευση όσον αφορά τις αντιδράσεις όλου του κόσμου σε κάθε τι που γίνεται σε αυτόν τον ευαίσθητο χώρο. Όμως τότε να δω και τους φοιτητοπατέρες που μπήκαν στις σχολές τους, να δω πόσο θα νοιαστούν να αντιδράσουν για το γεγονός ότι τα Πανεπιστήμιά τους δεν έχουν το δικαίωμα να επιλέγουν τους φοιτητές τους μόνα τους και αφήνουν την ακαδημαϊκή τους τύχη στα χέρια του ιδρωμένου χοντρού με το γαλάζιο πουκάμισο που διορθώνει γραπτά στους 40 υπό σκιάν...

Πανελλήνιες 2008: Άλλη μια από τα ίδια...

2007-05-20T01:32:00.000+03:00

Παρακολουθήσαμε με ενδιαφέρον την πρώτη μέρα των Πανελλαδικών εξετάσεων, της διαδικασίας που θα επιλέξει τους νέους φοιτητές που θα μετέχουν της δημόσιας και δωρεάν παιδείας από του χρόνου και που, με τον τρόπο της, θα επιλέξει και αυτούς που θα γραφτούν σε κάθε λογής ιδιωτικά ιδρύματα - από τα σοβαρά κολλέγια μέχρι τα τιποτένια franchise των ξεφτιλισμένων πανεπιστημίων της αλλοδαπής.

Οι επίδοξοι φοιτητές λοιπόν σήμερα είχαν ως θέμα τους την ανθρωπιά. Να γράψουν ένα άρθρο 600 λέξεων (έτσι δημιουργείς media writers, λέγοντάς τους να γράψουν ένα μάτσο σάλτσες που δεν θα τις πέρναγε ούτε ο πιο ναρκομανής αρχισυντάκτης) για το γιατί πρέπει να στηρίζονται προσπάθειες που αφορούν την βοήθεια στον συνάνθρωπο (κοινώς, 600 λέξεις για κάτι τόσο προφανές όσο το γεγονός ότι η γη γυρίζει.)

Οι απαντήσεις των θεμάτων δόθηκαν όπως πάντα από τους ειδικούς των φροντιστηρίων. Σε αυτή την περίπτωση, το in.gr προτείνει στους 17χρονους ότι το 20άρι το τσιμπάνε αν έχουν γράψει για την "υποχώρηση του πνεύματος της χρησιμοθηρίας και του ωφελιμισμού που επικρατεί στην σύγχρονη εποχή" (τι είναι η χρησιμοθηρία μαμά;), την επαναφορά της ιδεολογίας του ανθρωπισμού στο προσκήνιο (ενώ ο Furedi έχει τρελλαθεί να μας λέει για το πως παρατήσαμε την συγκεκριμένη ιδεολογία μέσω της προσκόλλησής μας στην θεωρία ότι η γη θα ήταν ένα καλύτερο μέρος χωρίς εμάς επάνω της) και φυσικά την στήριξη του κράτους πρόνοιας, γιατί είναι γνωστό ότι στη χώρα που ζούμε αν είσαι ανάπηρος μπορείς να κινηθείς ελεύθερα μέσα στο μετρό, αλλά αν βγεις έξω το καλύτερο που μπορεί να σου συμβεί είναι να πέσεις πάνω σε ένα παρκαρισμένο Smart.

Έτσι τα παιδιά που για άλλη μια χρονιά κατάφεραν να μάθουν να σκέφτονται (με τον ίδιο λάθος τρόπο που προτείνουν οι φιλόλογοι του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου) θα μπουν στις καλύτερες σχολές. Αυτοί που σκέφτηκαν "μα τι μαλακίες είναι αυτές" προφανώς δεν θα έχουν την ίδια τύχη. Πάντως μου κάνει εντύπωση ότι σε μια χώρα που ο 17χρονος υποτίθεται ότι μπορεί να σου αναλύσει τον ανθρωπισμό και τη χρησιμοθηρία έχουμε τέτοια χάλια στα πανεπιστήμια με φοιτητές που θέλουν το δικαίωμα να μπορούν να τελειώσουν τη σχολή τους στα 12 χρόνια. Μάλλον παθαίνουμε όλοι μια μαζική αποβλάκωση στο καλοκαίρι μετά την Γ' Λυκείου.

Επίσης, η Έκθεση θα έπρεπε να έχει στοιχεία επιχειρηματολογίας. Και επιχειρηματολογία δεν σημαίνει ότι θα πω ότι ο ήλιος ανατέλει στην ανατολή, ή ότι είναι καλό να βοηθάμε τους συνανθρώπους μας. Όμως και στους ντόπιους αγώνες επιχειρηματολογίας, βλέπεις τους φιλόλογους να θαμπώνονται από τους φοιτητές που θα μιλάνε 6 λεπτά για το προφανές. Χωρίς να λένε την γνώμη τους για κάτι, χωρίς να υπάρχει κάτι το controversial ούτε στο απειροελάχιστο.

Όσον αφορά "το πνεύμα του αλτρουϊσμού," το αποδεικνύουν έμπρακτα οι φοιτητοπατέρες που αντιτίθενται όχι στο άρθρο 16, όχι στην ιδιωτική παιδεία, όχι στην αξιολόγηση αλλά σε κάθε αλλαγή του status quo το οποίο θα μπορούσε να σημαίνει ότι κάποιοι συνάδελφοί τους θα έχουν τα ίδια επαγγελματικά δικαιώματα με αυτούς ή ότι αυτοί θα χάσουν το δικαίωμα του να οργώνουν τα πανεπιστήμια και να τα μετατρέπουν σε οίκους ανοχής που λειτουργούν κατά το δοκούν με ένα campus life που περιστρέφεται γύρω από μια μικροπολιτική της πλάκας που εκφράζεται από όλες ανεξαιρέτως τις φοιτητικές παρατάξεις.

Έ ρε Παπανούτσο...

"RSS και κλάιν μάιν, ο server κατάσχεται!"

2007-05-18T03:03:00.000+03:00

Είχαμε γράψει για την περίπτωση του blogme.gr, ένα από αυτά τα [υπέροχα sites] που φιλοξενούν μια αυτόματη λίστα με τα τελευταία posts από όλα τα ελληνικά blogs, που δέχτηκε μήνυση από τον Δημοσθένη Λιακόπουλο (σύμφωνα με [δήλωση] του ιδιοκτήτη της υπηρεσίας στον ΣΚΑΙ) επειδή είχε links προς το περιβόητο FunEL, το blog που περιέχει διάφορα χιουμοριστικά σχόλια για τον δημοφιλή επιστήμονα (αλλά και αρκετές χοντράδες, σε σημείο που σταματήσαμε να το θεωρούμε αστείο.)

Ο Τσιπρόπουλος αρνείται κάθε ανάμειξη με το περιεχόμενο του blog, καθώς ούτως ή άλλως δεν ευθύνεται αυτός για το τι γράφει ο καθένας που linkάρεται σε έναν rss aggregator (τέτοιου είδους υπηρεσία), όπως ο Παπανδρέου δεν φταίει που το democracy.pasok.gr οδηγούσε σε κείμενα που ανέφεραν τα Σκόπια ως Macedonia, όπως είπε και ο Πέτρος Ευθυμίου. Βέβαια, εμείς εδώ στο ονειροδρόμιο έχουμε τρελλαθεί γιατί στο FunEL έχει εμφανιστεί και link προς τα δω. Δηλώνουμε από πριν ότι δεν τους ξέρουμε τους κυρίους γιατί μέχρι να γίνει η δίκη δεν ξέρουμε αν κινδυνεύουμε να περάσουμε τις πύλες του Κορυδαλλού, ο οποίος δεν πρέπει να προσφέρει wi-fi για να bloggάρουμε με την ησυχία μας.

Anyway, ο Αντώνης Τσιπρόπουλος, ιδιοκτήτης του blogme.gr, περνάει [καλοκαιρινό δικαστήριο] στην Αθήνα για το θέμα. Μπορείτε να υπογράψετε το σχετικό [petition], ή να ρίξετε ένα τηλέφωνο στο 2310 52 10 10 και να εξηγήσετε στον κο Λιακόπουλο ότι έχει κάνει μήνυση στον λάθος άνθρωπο.

Τα προβλήματα του Νεοέλληνα

2007-05-18T02:19:00.000+03:00

Επειδή ξέρω ότι το μεγαλύτερο σας πρόβλημα αυτή τη στιγμή είναι το ότι δεν έχετε λιμουζίνα για να πάτε στο Baby Gold με τους φίλους σας και να σας τρίβουν οι κοπέλες τα προσόντα τους στη μούρη σας έναντι αδράς αμοιβής (γιατί ο χορός στο στριπτιζάδικο είναι κάτι σαν τη μηλόπιτα στα Starbucks: μικρός και ακριβός,) το ονειροδρόμιο βρήκε το [www.bachelor-parties.gr], την υπηρεσία του Cutty Sark για αυτό το σκοπό. Περιέχει και την σούπερ συμβουλή να μην κανονίσει η wannabe σύζυγος το bachelor party, και να μην πάρετε και τις φίλες της μαζί σας. Priceless.

"Έ ρε Παπαδόπουλο που χρειάζεστε..."

2007-05-18T00:29:00.000+03:00

Τάδε έφη ένας συνάδελφος προ ημερών όταν συζητάγαμε τα χάλια που βρήκα στο Α.Π.Θ. το Σαββατοκύριακο. Και την ατάκα την έχω ακούσει πολλές φορές. Η Εθνοσωτήριος Επανάστασις έχει επίσης χαρακτηριστεί ως χούντα, σκουλήκια, "σκατά στον τάφο τους", οτιδήποτε. Όμως, από τα 5000 άτομα που το 1984 μαζεύτηκαν για να ακούνε τον Παπαδόπουλο να τους λέει από της φυλακής τα σίδερα ότι ανησυχεί τόσο για τη χώρα που έφτιαξε και πολιτικό κόμμα (τη γνωστή ΕΠΕΝ,) φτάσαμε σήμερα η Wikipedia να γράφει ότι το 2002 Το Βήμα βρήκε ότι κοντά στο 20% των Ελλήνων πιστεύει ότι ο Παπαδόπουλος έκανε καλό στη χώρα. Όχι "έκανε και τα καλά του." Καλό σκέτο.

"Ακούσαμε αυτές τις ημέρες τα μύρια όσα συκοφαντικά στα ΜΜΕ για τους ηρωικούς εκείνους Έλληνες Αξιωματικούς που έβαλαν τα στήθη τους μπροστά για να σώσουν την Πατρίδα από τους κομμουνιστές." γράφει η αδέσμευτη πένα του Ελεύθερου Κόσμου των Χρυσαυγιτών και υπολοίπων τομαριών της Νεοελληνικής μας φινέτσας. Την επόμενη φορά που θα ακούσω κάποιον να λέει ότι στην Ελλάδα δεν έχουμε ελευθερία λόγου, θα του κόψω το λαρύγγι.

Εγώ μεγάλωσα ακούγοντας ηρωικές περιγραφές για τον θείο μου που πέταξε τον βασιλιά από την Καβάλα στο εξωτερικό μετά από την (σχετικά ηλίθια) απόπειρα πραξικοπήματος εναντίον του Παπαδόπουλου. Ο θείος γύρισε μετά στην Αθήνα για να ξηλωθεί πανηγυρικά γαλόνι-γαλόνι η στολή του από τον Παπαδόπουλο τον ίδιο. Μεγαλώνοντας βέβαια έμαθα ότι πολλοί συγγενείς ξέχναγαν να μου αναφέρουν ότι η Ελλάδα δεν είχε πλέον βασιλιά, αλλά χαλάλι. Όπως επίσης κανένας δεν μου είπε ότι ο τέως τους όρκισε κι'όλας σίγουρος για τις καλές τους προθέσεις. Ήρωας ο θείος, ήρωας και ο Κώστας Γεωργάκης που αυτοπυρπολήθηκε στην Γένοβα (πόσοι στην Γένοβα 2001 το ξέρουν;) για να πάρουν είδηση οι ξένοι ότι στην Ελλάδα έχουμε χούντα (τότε δεν υπήρχαν και bloggers.)

"Μα πώς γίνεται να βιάσεις μια πόρνη;" είπε κάποιος Jack Maury, που έτρεχε το τραπεζάκι της CIA sτην Αθήνα όταν ο Πρέσβης των Η.Π.Α. καταδίκασε την χούντα ως βιασμό της δημοκρατίας. Και η δημοκρατία του Βασιλείου της Ελλάδος δεν απείχε και πολύ από το χαρακτηρισμό. Στα χρόνια του εμφυλίου το ΚΚΕ ξεπούλαγε στον Τίτο την Μακεδονία στο όνομα του προλεταριάτου. Μετά το ΚΚΕ απαγορεύθηκε δια νόμου, μιας και κέρδισαν οι δημοκρατικές δυνάμεις (που εκτέλεσαν και μερικούς, σε δικαστήρια που προήδρευε ο Παπαδόπουλος.) Το 1965 απελύθη ο Γεώργιος Παπανδρέου (ο παππούς) επειδή τα ανάκτορα ήθελαν περισσότερη εξουσία. Το 1966 ο Καραμανλής (Senior) δήλωσε (αν πιστέψουμε όσα είπε ο Κωνσταντίνος στον Παπαχελά) ότι έψηνε μια χούντα υπό την διοίκησή του. Το 1967 κάποιοι βλέπανε συγκυβέρνηση του ΕΔΑ (που πολλοί έλεγαν ότι ήταν η νόμιμη version του ΚΚΕ) με τον Παπανδρέου.

Και μετά την μεταπολίτευση, η δημοκρατία μας δεν ξέχασε τελείως την πρότερη εργασία της. Το 1985 ο Λαλιώτης (αν πιστέψουμε τον Κουρή της Αυριανής) έφτιαξε φωτογραφίες στη Βουλγαρία που απεικόνιζε τον Εθνάρχη αγκαζέ με πράκτορες των Ναζί. Ο ίδιος (ο Κουρής) ξεφτίλισε τον Ανδρέα με τις φωτογραφίες της Λιάνη. Γιατί και η Ελλάδα είχε την Lewinsky της, μόνο που κληρονόμησε και σπιταρώνα και το δικαίωμα να φάει φάπα από την υπερυποψήφια του ΛΑ.Ο.Σ. στην Β' Αθήνας, την ηρωίδα της αστικής τάξης Μαρία Αθήνη-Τσούνη. Το εκλογικό μας σύστημα που απαιτεί το πανεθνικό 3% για είσοδο στην Βουλή σκότωσε μερικές δεκάδες κόμματα στην πορεία του, δίνοντας σε τέσσερα κόμματα (άντε πέντε από του χρόνου) το αποκλειστικό δικαίωμα να γεμίζουν τα απουσιολόγια της Βουλής.

Και από εθνικοφροσύνη μια χαρά πάμε. Το ΠΑΣΟΚ το 2002 δέχτηκε στις λίστες του έναν από τους κρυφοβούλγαρους του Ουράνιου Τόξου που θεωρεί ότι τα Σκόπια χρειάζονται λιμάνι στον Θερμαϊκό (και θα πάρουν εκ των τριών το μακρύτερο διότι όπως έχουμε αποκαλύψει τα στρατεύματά μας αύριο μεσημέρι μπορούν να πιουν το καφεδάκι τους στο αεροδρόμιο "Μέγας Αλέξανδρος" παίζοντας τάβλι με ότι έχει απομείνει από τους Σέρβους.) Το 2006 το ίδιο κόμμα δέχτηκε την Καραχασάν που από την ήττα της και μετά περιοδεύει τα χωριά να πείσει τους ντόπιους ότι είναι Τούρκοι.

Χρειαζόμαστε Παπαδόπουλο όμως; Μακριά. Ο Παπαδόπουλος πάγωσε κάθε συναλλαγή μας με την Ευρώπη, κατάφερε να δώσει αφορμή στους Τούρκους να πάρουν τη μισή Κύπρο, έχτισε μια σειρά από κακάσχημα κτίρια στην πρωτεύουσα και στην πορεία βασάνισε και λίγο κόσμο, για να μην ξεσυνηθίσουμε. Και η απορία μου είναι ποιοι ήταν όλοι αυτοί οι στρατιώτες που τον υποστήριξαν και που είναι σήμερα. Βέβαια ένας γνωστότατος παράγοντας της κοινωνικής ζωής του τόπου διάβαζε και δεν πήρε είδηση τη χούντα. Οι υπόλοιποι; Καλά κρυμμένοι.

Βέβαια, η [συνέντευξη Παττακού για τα 40χρονα της Επαναστάσεως (ή χούντας, ή σκατά, ή whatever)] (διαβάστε την, λέει και αυτός τα δικά του) μας δίνει ελπίδα για το αύριο της δημοκρατίας:

Κατά την γνώμη μου η παρούσα κατάστασις είναι χειρότερα από τότε. Και λάβετε υπ' όψιν σας ότι τότε υπήρχε ελπίς, ότι υπήρχε Βασιλεύς και υπήρχε Στρατός. Σήμερον τα πράγματα είναι πολύ χειροτέρα, διότι ούτε Βασιλεύς υπάρχει, ούτε Στρατός. Και επί πλέον υπάρχει και η Παγκοσμιοποίησις, η οποία έχει πολτοποιήσει και τις ψυχές των Ελλήνων. Δεν νομίζω όμως ότι υπάρχει περιπτώσις να γίνει νέα Δικτατορία, διότι χρειάζεται Τόλμη και Αρετή.

ΥΓ: Α, και για να μην ξεχνιόμαστε, έκανε και ένα καλό ο Παπαδόπουλος. Το έπος του Γουέμπλει...

Οι όμορφες τράπεζες άσχημα καίγονται

2007-05-16T21:04:00.000+03:00

Πριν από 2 μέρες σας έγραφα για το δικαίωμα του κάθε κατεστραμμένου να καίει αυτοκίνητα και κτίρια στα πανεπιστήμια της χώρας. Φέυγοντας λοιπόν από το internet cafe της γειτονιάς (αύριο μου είπαν ότι θα έρθει πάλι η On) άκουσα έναν μικρό κρότο και έβλεπα πυκνό μάυρο καπνό να έρχεται από την κατηφόρα. Και επειδή ο Έλληνας είναι ξεχωριστός, αντί να τρέχει μακριά από τη φωτιά, τρέχει κατά πάνω της. Και είδα την όμορφη Citibank να τυλίγεται στις φλόγες.

Μεταξύ 3:30-4:00 τα ξημερώματα της Τρίτης λοιπόν το κατάστημα της Citibank στην Αγία Παρασκευή δέχτηκε επίθεση από αγνώστους, κατά πάσα πιθανότητα ντόπιους σύμφωνα με την ασφάλεια. Ακούστηκαν τρεις εκρήξεις, οι δύο με μεγάλη χρονική διαφορά από την πρώτη, και ακολούθησε η πυρκαγιά που έκαψε ολοσχερώς δύο γεμάτα ΑΤΜ (η μυρωδιά του καμένου πενηντάευρου συγκρίνεται μόνο με το κοντοσούβλι του Γιώργου στη Λ. Αλεξάνδρας), τα γραφεία της διεύθυνσης της τραπεζας και το σύστημα κλιματισμού.

Μαζεύτηκαν αρκετοί περίεργοι γύρω γύρω από την τράπεζα απολαμβάνοντας το θέαμα. Εκεί ήταν και οι άτυχοι που βρήκαν σπίτι στην ίδια πολυκατοικία με τη Citibank, η οποία έχει γίνει πολλές φορές στόχος εμπρησμού. Ένα σπίτι συγκεκριμένα απειλήθηκε αρκετά, αφού η πυρκαγιά στο σύστημα κλιματισμού δεν έσβηνε με τίποτα και οι φλόγες έγλειφαν το μπαλκόνι μέχρι που οι πυροσβέστες κατάφεραν να την θέσουν υπό έλεγχο. Σε κάποια φάση βέβαια βγήκαν και οι ψηφιακές, τα κινητά, οι υπόλοιπες φωτογραφικές και οι mini-DV βιντεοκάμερες από τους παρευρισκόμενους που είπαν να αποθανατίσουν για πάντα το συμβάν.

Η φωτιά σβήστηκε αφού πέντε πυροσβεστικά οχήματα με τα πληρώματά τους προσπαθούσαν για κανά εικοσάλεπτο όχι μόνο να σβήσουν τη φωτιά αλλά και να κρατήσουν τις μάνικες, η πίεση των οποίων έριξε θεαματικά έναν πυροσβέστη στο έδαφος ενώ μια άλλη μάνικα έριξε το νερό της σε απόσταση λίγων εκατοστών από εκεί που καθότανε το συγκεντρωμένο πλήθος και έτσι αναβλήθηκε το wet t-shirt / karagounis fall down contest. Όμως, ελάχιστα μέτρα παραδίπλα μας βρέθηκε περίοικος η οποία φόραγε ένα ροζ υπερσέξυ εσώρουχο που άφηνε τα οπίσθιά της να φαίνονται υπό τα ερυθρά φώτα των πυροσβεστικών οχημάτων και ένα τιραντάκι που έκανε την αντίστοιχη δουλειά για το στήθος της, προσθέτοντας άπειρους πόντους στο σουρεάλ σκηνικό και δίνοντας στους υπερήλικες κάτι να χαζεύουν μέχρι να μάθουν αν το σπίτι τους κάηκε ή όχι.

Το ίδιο είχε συμβεί και στους σεισμούς του 1999 όπου γυρνώντας από το περίπτερο έπρεπε να αντιμετωπίσω τρεις κοπέλες που αποφάσισαν να βγουν έξω με το σουτιέν και το μποξεράκι. Και είμαι σίγουρος ότι ειδικά ένας παππούς που είχε καρφώσει το βλέμμα του πάνω στον (μέτριο, η αλήθεια είναι) κώλο της λεγάμενης θα πάει να κάψει και την υπόλοιπη Citibank, να δει μήπως βγει η δεσποινίς και με στρινγκ.

Με το που είδα μικρόφωνο του ΑΝΤ1 σηκώθηκα και έφυγα. Και, γαμώ την τύχη μου, έπρεπε να περάσω μπροστά από δύο τράπεζες μέχρι να φτάσω σπίτι μου. Ευτυχώς ο μόνος κίνδυνος που αντιμετώπισα ήταν μην πέσω πάνω στον παππού και τα προσόντα του ο οποίος είχε ένα ηλίθιο χαμόγελο τατουαρισμένο στο πρόσωπό του.

Όσον αφορά λοιπόν τους ηλίθιους που έριξαν ότι έριξαν και έγινε το σόου, αν καιγότανε και το από πάνω σπίτι, πάλι θα είχαμε περίπτωση που ο αγώνας εναντίον του καπιταλισμού μπάζει νερά. Η Citibank φτωχότερη δεν θα γίνει από το καμένο ΑΤΜ. Και στην τελική, κόβω το κεφάλι μου ότι και αυτοί που την κάψανε μια μέρα γραβατούλα θα φοράνε και θα πηγαινοέρχονται στις τράπεζες για να βλέπουν τι κάνουν τα portfolio τους.

Weekend in Thessaloniki

2007-05-14T22:45:00.000+03:00

"Συγνώμη, ο Ολυμπιακός με τον Ιωνικό πόσο ήρθε;" "Μα καλά παιδί μου, Βόρεια Ελλάδα είσαι..." Τάδε έφη ο μπουγατσάς απέναντι από το Νέο Σιδηροδρομικό Σταθμό, που πλέον απέκτησε τα γνώριμα σε εμάς τους Αθηναίους γκρι παραπετάσματα και τις υπέροχες ταμπέλες που δείχνουν τη διαδρομή που θα έχει το μετρό το 2000-something.

Το Eurovisionικό σαββατόβραδο πάντως τα είχε όλα: μια ντουζίνα Τούρκους να κάθονται ακριβώς από πίσω μου και να μην με αφήνουν να εκφραστώ με την ησυχία μου για τις ψήφους που μάζευαν από τα Βαλκάνια. Ούτε καν για το πως η Αρμενία θα βγει στην πρώτη δεκάδα ακόμα και αν κατέβω εγώ να τραγουδήσω. Τα πανηγύρια για την Κύπρο μάλλον τα κατάλαβαν όμως - και αυτοί μάλλον έπεσαν θύματα της λογοκρισίας σε εκείνη την περίπτωση.

Περίμενα με αγωνία να πει η Μπακοδήμου κανά Μακεδονία για να γελάσουμε. Τίποτα. "Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας." Όταν ο Τίτο βάφτιζε εκείνο το κομμάτι γης που θέλουν κάπου δυόμισι ώρες τα στρατεύματά μας να το διασχίσουν, κανείς δεν αντέδρασε. Η Μπακοδήμου που και πιο ωραία είναι και δεν έκανε και συμφωνία με κανένα ελληνόπουλο για απόσχιση της Μακεδονίας από την Ελλάδα και προσάρτησή της σε κάποιο κομμουνιστικό κράτος έγινε πρωτοσέλιδο. Ντροπή μας.

"Πάμε στα Σκόπια τώρα" ήταν η ατάκα της βραδιάς. Παρ'όλα αυτά, όλοι οι Βαλκάνιοι φρόντισαν να πουν "Μακεδονία" όταν τους έδιναν 8 βαθμούς και πάνω. Βλέπεις, άντε να καταλάβουν γιατί πρέπει να πουν ολόκληρο το όνομα. Ρουφιάνοι.

Πέρα από το FYR Macedonia, η βραδιά είχε και Σαρμπέλ. Σε μια γκέι πανδαισία (βλέπε τους Σουηδούς,) ο Σαρμπέλ δεν έπεισε σε ρόλο Ρουβά. Ή δεν πουλάει πια ο Ρουβάς. Τις 4 κορμάρες που είχε γύρω του τις κέρδισε μια Σέρβα. Από φωνή φωνάρα, αλλά από κορμί πάτος. Και οι Ουκρανοί σε εμφάνιση βγαλμένη από τα πιο τρελλά μας κιτς όνειρα βγήκαν δεύτεροι. Και από την πεντάδα, οι τέσσερις χώρες είχαν κομμουνισμό. Η άλλη είναι η Τουρκία.

Εκτός από τις καλλιτεχνικές αναζητήσεις, το διήμερο είχε και αρκετό ΑΠΘ μέσα. Ένα πανεπιστήμιο του οποίου το campus θα ήταν το καλύτερο στην Ευρώπη αν η Ελλάδα δεν αναγνώριζε το δικαίωμα του κάθε κατεστραμμένου να βάφει τοίχους, να σπάει παράθυρα και να καίει αυτοκίνητα. Ένα από αυτά, μια συγχωρεμένη Mercedes A Class που βρίσκεται έξω από την Φιλοσοφική Σχολή, κείτεται καρβουνιασμένο για να θυμίζει σε όλους μας το δίκαιο του αγώνα των φοιτητών για τη διατήρηση του ασύλου. Το καλύτερο βέβαια είναι ότι οι αγωνιστές έβαλαν και μια αφίσα τους πάνω στο αυτοκίνητο, κάνοντας την κοπελίτσα που το έχει να δακρύσει άλλη μια φορά για την άδικη μοίρα που την έστειλε να ζει στην ψωροκώσταινα.

"Κάποιοι πάρκαραν πέντε αυτοκίνητα έξω από το Πανεπιστήμιο 17 Νοεμβρίου. Αυτό ήταν απλά άσκηση ηλιθιότητας" μου είπε ένας φοιτητής της περιοχής. Μέχρι και μια Ρενώ του 1975 κάηκε εκείνη την ημέρα. Μπάζει νερά ο πόλεμος κατά του μεγάλου κεφαλαίου.

Φεύγοντας από την Θεσσαλονίκη ήρθαμε και κοντά στον φίλαθλο κόσμο του ΠΑΟΚ. Το τρένο, λόγω "αύξησης της καθυστέρησης" θα έφτανε 23:15 για να φύγει κάποια στιγμή αργότερα, ενώ έπρεπε παρά τέταρτο να έχουμε περάσει ήδη το νεκροταφείο βαγονιών της Δυτικής Θεσσαλονίκης. Τα τραγούδια των παιδιών για τον Θρύλο και τον Πειραιά με συγκίνησαν, ενώ ο Ολυμπιακός πανηγύριζε το 10ο πρωτάθλημα τα τελευταία 11 χρόνια χωρίς τον Ριβάλντο, που σίγουρα τα πήρε χοντρά από τους κακούς αντιπάλους του Προέδρου και τον πανίσχυρο μεγιστάνα των Νίντζα για να βγει και να τον καταγγείλει.

"Πέρασε ο ΠΑΟΚ στο UEFA;" Μπα. Και να πέρναγε δεν είχε λεφτά να πληρώσει την άδεια συμμετοχής. Και έτσι φέτος τα φιλικά τους στον Αυγουστιάτικο γύρο του κυπέλλου θα τα παίξουν οι φίλοι μας οι Ευρωπαίοι με τον Πανιώνιο. Και οι ΠΑΟΚτζήδες μέσα στην καλή χαρά, να πανηγυρίζουν χωρίς λόγο και αιτία. Ίσως επειδή τα τρένα δεν έχουν και Αθηναϊκές πινακίδες.

Intervision Song Contest 2007

2007-05-11T01:16:00.000+03:00

Για όσους δεν θυμούνται (και όσους ανήκουν στην προνομιούχα τάξη των ανθρώπων που το "Λόλα, να ένα μήλο" το μάθαιναν όταν τα σύνορα της Ευρώπης ήταν με το Καζακστάν και όχι στο τείχος του Βερολίνου,) η Intervision ήταν η αντίστοιχη Eurovision πίσω από το Σιδηρούν Παραπέτασμα. Ο Κομμουνισμός έπεσε, κάθε ένας που πεθαίνει παίρνει τα εύσημα για την πτώση του (εκτός από τον George Best,) και η Eurovision πλέον φιλοξενεί 42 χώρες, οι περισσότερες εκ των οποίων βρίσκονται στο πρώην Ανατολικό μπλοκ.

Το Σκανδιναβικό λόμπι πέθανε. 9 στις 10 χώρες που πέρασαν στον τελικό ήταν κάποτε στην Intervision, και η 10η Τουρκία απέχει αρκετά από το να χαρακτηριστεί Δυτικοευρωπαϊκή χώρα. Ελβετία, Ανδόρρα, Ισραήλ και προφανώς Κύπρος, μεταξύ άλλων, απέτυχαν να περάσουν στον τελικό. Τραγούδια που κατακρεουργήθηκαν από ειδικούς και μη, για τον απλούστατο λόγο ότι είναι μάπα, πέρασαν.

Δεν φταίει η Ευρυδίκη, ο Κοργιαλάς ή ο Κωστέτσος. Ούτε καν πρόκειται για προβοκάτσια των Αλβανών και των Τούρκων. Είναι απλά η σκληρή πραγματικότητα του να περιμένεις το κοινό να ψηφίσει με αντικειμενικά κριτήρια και όχι με βάση το ποιός είναι πιο κοντά του (πολιτισμικά ή γεωγραφικά.)

Αυτό το ναυάγιο για διαγωνισμός το Σάββατο θα ανοίξει και την σημερινή κάλπη. Και μην ακούσω έστω και μισό τσουτσέκι να γιουχάρει το 12άρι που θα πάρουμε από την Κύπρο.

ΥΓ: Όποιος τους είπε ότι επειδή αποφασίσανε αντί για ένα κράτος να έχουν δεκαπέντε μπορούν να μας στείλουν και τόσο trash (λες και δεν μας έφτανε το δικό μας) πρέπει να εκτελεστεί μέσα στο worst toilet of Scotland.

Football Manager... for real

2007-05-02T00:15:00.000+03:00

Το πιο ενδιαφέρον ποδοσφαιρικό πείραμα είναι σε εξέλιξη στην Αγγλία. 50.000 άνθρωποι θα γίνουν συνιδιοκτήτες και συμπροπονητές σε κάποια ομάδα της χώρας πληρώνοντας το ευτελές ποσό των 35 ευρώ. Από εκεί και πέρα, θα έχουν από μία ψήφο για να αποφασίζουν την εντεκάδα, τις μεταγραφές και το τι θα γίνονται τα κέρδη της ομάδας - θα μοιράζονται ακόμα και τα χρήματα από ενδεχόμενη πώληση του συλλόγου. Επισκεφτείτε το [site] της ιδέας που υπόσχεται 14 εκατομμύρια λίρες για μεταγραφές. Μήπως να παίρνατε τον Ολυμπιακό;

Yeltsin: Αντί επιλόγου

2007-04-26T11:45:00.000+03:00

"Μερικές φορές έχω την εντύπωση ότι έζησα τρεις διαφορετικές ζωές. Η πρώτη, αν και ήταν έντονη, δύσκολη, έμοιαζε με τη ζωή όλων των ανθρώπων: σπουδές, δουλειά, οικογένεια, οικονομικός και κομματικός υπεύθυνος. Αυτή η ζωή τέλειωσε (...) απ'όπου άρχισε η δεύτερη, η ζωή της πολιτικής απομόνωσης (...) Την ημέρα της νίκης μου στις εκλογές για τους λαϊκούς αντιπροσώπους, άρχισε η τρίτη μου ζωή, η τρίτη γέννησή μου."
- Μπόρις Γιέλτσιν, 1990

Ήρωας επειδή έριξε τον κομμουνισμό, καταδικαστέος επειδή δεν κατάφερε να δει τη Ρωσία στις μέρες του να ευημερεί. Ίσως και να ήταν αδύνατο: τόσα χρόνια κομμουνισμός δεν βοηθάνε μια χώρα να μετατραπεί σε καπιταλιστικό παράδεισο από τη μία μέρα στην άλλη. Αντί για επικήδειους και λοιπές αναλύσεις, διαβάστε το "Against the Grain" (στα Ελληνικά είναι ένα γκρι βιβλίο με τη φωτογραφία του Γιέλτσιν και τον τίτλο "Η Άλλη Άποψη") που έγραψε ο ίδιος το 1989 αμέσως μετά την νίκη του στις εκλογές του Κ.Κ. της Σοβιετικής Ένωσης.

"Ο αναγνώστης αυτού του βιβλίου νιώθει λίγο καλύτερα απ'ό,τι εγώ. Ξέρει ήδη τι έγινε αύριο, πού είμαι, ποια είναι η τύχη μου. Ξέρει ήδη τι συμβαίνει στη χώρα. Τι συμβαίνει μ'όλους εμάς."

Poland/Ukraine 2012

2007-04-18T13:29:00.000+03:00

Κοιτώντας ως αδαής το preliminary report της UEFA για τις υποψηφιότητες των χωρών που ήθελαν να φιλοξενήσουν το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου (αυτό που κέρδισε η Ελλάδα το 2004,) ο χειρότερος φάκελος φαινόταν με διαφορά να είναι αυτός της Πολωνίας με την Ουκρανία. Σήμερα, η Πολωνία (που μόλις συνήλθε από μεγάλο σκάνδαλο ποδοσφαιρικής διαφθοράς) και η Ουκρανία (της γνωστής πολιτικής αστάθειας, των νομοσχεδίων-εξπρές του Προέδρου για να ρίξει τον Πρωθυπουργό και vice versa) κέρδισαν το δικαίωμα να διοργανώσουν ένα πρωτάθλημα που αναμένεται να τους αποφέρει κέρδη σε πολλούς τομείς. Η Ελλάδα ας ψάξει να βρει γιατί άραγε έχασε από τον πρώτο γύρο. Μήπως φταίει το γεγονός ότι ο Γκαγκάτσης με τον Ορφανό τσακώνονται σαν πεντάχρονα από τότε που κέρδισε η Νέα Δημοκρατία τις εκλογές; Το ότι η ΕΠΟ πλέον δεν χρηματοδοτείται από το κράτος σε ένα ωραιότατο εμπάργκο; Ότι ο Γκαγκάτσης δεν ήθελε ένα πιο δημοκρατικό εκλογικό σύστημα στην ΕΠΟ;

Αντί για Euro 2012, απολαύστε τα γεγονότα στη Λαυρίου, το Αλκαζάρ και το Αγρίνιο. Απολαύστε το γεγονός ότι η χειρότερη ομάδα του Ολυμπιακού στα χρονικά έχει πάρει το πρωτάθλημα εδώ και μήνες γιατί απλά κανείς άλλος δεν μπορεί να την συναγωνιστεί. Απολαύστε τις διαιτησίες μας. Απολαύστε το 1-4 από την Τουρκία. Απολαύστε το ότι οι ομάδες μας θα παίξουν περισσότερους αγώνες στην Ευρώπη μόνο αν πάμε για προκριματικά τον Ιούλιο και Intertoto. Απολαύστε και την Πολωνία με την Ουκρανία που κατάφεραν να μας υπερκεράσουν. Και εκείνη την ομαδούλα, την Σαχτάρ του Ντόνετσκ.

I Don't Like Mondays #2

2007-04-18T10:20:00.000+03:00

Θα μπορούσα να γράψω καμιά 1000άρα λέξεις για το πόσο ηλίθιο είναι να μπορεί ο κάθε στραβωμένος της κοινωνίας να αγοράσει ένα όπλο στην Αμερική. Αλλά είναι τόσο προφανές πλέον που ο "loner" φοιτητής του τμήματος Αγγλικών στο Virginia Tech σκότωσε 32 άτομα και αυτοκτόνησε σε μια ιστορία που το μόνο που την κάνει είδηση είναι το γεγονός ότι για 2 ώρες ήξεραν οι αρχές ότι κυκλοφορεί κάποιος με όπλο στις εστίες (υπήρχαν και δύο πτώματα για να το πιστοποιήσουν) και σκέφτηκαν ότι το καλύτερο publicity θα ήτανε να μην το πούνε σε κανέναν.

Κάθε φορά που βλέπουμε τέτοια πράγματα στην τηλεόραση σκεφτόμαστε αμέσως πόσο ηλίθιοι είναι οι Αμερικάνοι, πώς η βία έχει εισβάλλει στην κουλτούρα τους, πόσο καλύτεροι είμαστε εμείς εδώ που δεν σφαζόμαστε μεταξύ μας και πάει λέγοντας. Αν δίναμε όπλα σε κάθε έναν που βρέθηκε στην Λαυρίου, η κατάσταση θα θύμιζε Σαράγεβο στα καλά του. Αν δίναμε όπλα σε κάθε μοναχικό ψυχοπαθή της πόλης μας θα μετράγαμε νεκρούς κάθε μέρα. Δεν είναι ότι οι Αμερικάνοι διαθέτουν τόσους πολλούς περισσότερους ηλίθιους και διεστραμμένους - είναι ότι έχουν νομοθετήσει εδώ και αιώνες υπέρ του δικαιώματός τους να εξέρχονται του μάταιου τούτου κόσμου παίρνοντας και παρέα για το ταξίδι.

Από την άλλη, είναι γελοίο το γεγονός ότι δεν ειδοποίησαν οι αρχές του Πανεπιστημίου τους φοιτητές τους μετά τους πρώτους φόνους. "Δεν είχαμε λόγο να πιστέψουμε ότι ο δολοφόνος θα παρέμενε στο campus" δήλωνε ο Πρόεδρος του ιδρύματος, ενώ εδώ στην Αθήνα απορούσαμε αρκετοί αν ήταν τόσο μακρινή σκέψη το "ίσως νά'χει παραμείνει τελικά." Αν αποδειχθεί από την έρευνα ότι έπρεπε να είχε γίνει η προειδοποίηση δύο ώρες πριν από ότι τελικά έγινε, οι διοικούντες του Πανεπιστημίου μπορεί να βρεθούν και κατηγορούμενοι για αμέλεια που στοίχισε 30 ζωές.

Μια χώρα με θανατική ποινή, όπλα παντού, έναν από τους σκληρότερους ποινικούς κώδικες παγκοσμίως (με εξαίρεση τις χώρες που σου κόβουν το χέρι αν κλέψεις ένα κομμάτι ψωμί ή σε λιθοβολούν άμα πας με παντρεμένη) και όμως τίποτα δεν δουλεύει σωστά για να αποτρέπει τέτοια εγκλήματα. Ο Cho Seung-Hui, o 24χρονος για τον οποίον Αμερικάνοι ("είναι Κορεάτης!!") και Κορεάτες ("είναι Αμερικάνος!!") ερίζουν τις τελευταίες ώρες, ήταν ένας μοναχικός τύπος που έγραφε κάτι ψυχανώμαλα στις εκθέσεις του και οι καθηγητές του τον φώναζαν "ερωτηματικό" επειδή αυτό έγραψε σε ένα χαρτί που έπρεπε να βάλει το όνομά του.

Και κάθε τέτοια ιστορία καταλήγει σε προτάσεις για το πόσο ασφαλή θα πρέπει να είναι τα πανεπιστήμια. Σε αυτή τη χώρα που χούμε εμείς, την Ελλαδίτσα μας, είμαστε στο αντίθετο άκρο: όποιος θέλει μπαινοβγαίνει στα Πανεπιστήμια, χωρίς να τον ελέγχει κανένας, επειδή υπάρχει κάπου μια νομοθεσία που λέει ότι είναι δικαίωμα όλου του κόσμου να παρακολουθεί μαθήματα. Μαζικές δολοφονίες δόξα τω Θεώ δεν είχαμε ποτέ, αλλά έχουμε ναρκωτικά, βιασμούς, ληστείες και μολότωφ στην καθημερινή διάταξη (είναι αυτό που έλεγα: δώστε τους ένα όπλο και θα δείτε.) Στην Αμερική υπάρχει σοβαρή πρόταση πως τα πανεπιστήμια θα πρέπει να μοιάζουν έτσι:

Χμμ. Μάλλον έμπλεξαν το σχέδιο από την φυλακή του Fox River στο Prison Break. Ή μάλλον όχι. Περισσότερα κάγκελα, περισσότερες κάμερες, περισσότερη ασφάλεια. Αντί να κάνουν το πιο απλό: να αφοπλίσουν τους υποψήφιους δολοφόνους τους.

It Wasn't Me

2007-04-11T00:49:00.000+03:00

Περίμενα να περάσει λίγος καιρός από το περιστατικό στην Λαυρίου για να δω το πώς θα χειριστεί η πολιτεία μας, η ΕΠΟ μας και η Σούπερ Λίγκα μας την τελευταία έξαρση της βίας. Το στόρι είναι ήδη γνωστό, φαντάζομαι: προημιτελικά κυπέλλου Ελλάδος (ούτε καν πρωτάθλημα) γυναικών (ούτε καν αντρών) στο βόλει (ούτε καν άθλημα που βλέπουμε) και οι Παναθηναϊκοί με τους Ολυμπιακούς (προηγούνται οι τριφυλλοφόροι λόγω έδρας) δίνουν ραντεβού στα Γλυκά Νερά για να σφαχτούν. Το αποτέλεσμα περιείχε έναν νεκρό οπαδό του ΠΑΟ, πέντε-έξι τραυματίες και ένα κάρο μαϊντανούς σε τηλεοράσεις και εφημερίδες.

Όλοι περιμέναμε την πρόταση της πολιτείας να ζητάει το κλείσιμο (ή έστω την απομόνωση) των συνδέσμων και την εφαρμογή του ηλεκτρονικού εισιτηρίου. Και βγήκε η ΠΕΦΟ να πει ότι "εμείς είμαστε καλά παιδιά και δεν πρέπει να κλείσουμε." Βγήκε ο Σύνδεσμος Φιλάθλων Αναγέννησης Μακρυνίτσας (αντικαταστήστε με μικρές ΠΑΕ) και είπε ότι "εμείς δεν φταίμε σε τίποτα, δεν πρέπει να μας κλείσετε." Στο τέλος βγήκε και η Θύρα 7 με τη Θύρα 13 να δηλώσουν ότι και αυτοί δεν φταίνε σε τίποτα. Η ΠΑΕ Ολυμπιακός δήλωσε ότι αυτοί οι κάφροι δεν ανήκουν στην οικογένεια του Ολυμπιακού, άρα δεν φταίει. Η Αστυνομία δήλωσε ότι δεν φταίει. Οι πιγκουίνοι στην Ανταρκτική όταν ρωτήθηκαν αποκρίθηκαν και αυτοί με τη σειρά τους ότι δεν ήξεραν τίποτα.

Και το ονειροδρόμιο ρωτάει. Ποιός φταίει; Αποκλειέται να φταίει το άθλημα, ειδικά το βόλει γυναικών. Και στο ποδόσφαιρο, σε εποχές που η ομάδα σήμαινε τόσα πολλά για το κοινωνικοπολιτικό σου status, οι γάυροι με τους βάζελους έβλεπαν αγκαζέ τα ματσάκια. Στην Βρέμη έβαλα μια καλή μου φίλη να ποζάρει δήθεν για να τραβήξω όσες περισσότερες φωτογραφίες μπορούσα με τους οπαδούς της Βέρντερ και της Σάλκε να γελάνε πηγαίνοντας στο μεταξύ τους ντέρμπι. Το ποδόσφαιρο από μόνο του δεν κάνει τη ζημιά.

Και τότε ποιός φταίει; Μήπως φταίει το γεγονός ότι ζούμε σε μια κοινωνία που ανά εβδομάδα σχεδόν σπάνε μερικές δεκάδες αυτοκίνητα, καίγονται διάφορα κομμάτια της δημόσιας περιουσίας και θρυμματίζονται βιτρίνες που είναι τοποθετημένες ατυχώς κοντά σε Πολυτεχνεία και Σχολές, χωρίς να συλλαμβάνεται ποτέ έστω και το ένα εκατοστό αυτών που συμμετέχουν στα επεισόδια; Μήπως φταίει το γεγονός ότι σε αυτή τη χώρα η Θύρα 7, η Θύρα 13, η Θύρα 4, η Θύρα 3, η Θύρα you name it τέλος πάντων βρίζει, σπάει, ξαναβρίζει, ξανασπάει και όλοι βολεύονται με την περιστασιακή τιμωρία της έδρας ή (αφού οι ΠΑΕ δεν το ήθελαν αυτό για προφανείς οικονομικούς λόγους) με ένα απλό προστιματάκι;

Μην ξεχνάμε ότι αυτή είναι και η χώρα που θεωρεί απολύτως φυσικό να πετάξει το μισό γήπεδο πάνω στην 11άδα της Τουρκίας, που όταν έκανε τα ίδια απέναντι στην Ελβετία τους φωνάζαμε απολίτιστους, βάρβαρους και Μογγόλους.

Η λύση; Ηλεκτρονικό ονομαστικό εισιτήριο ΤΩΡΑ (όχι του χρόνου που θα έχουμε ξεχάσει για την λεωφόρο Λαυρίου και τα γεγονότα της), άμεση τιμωρία των συνδέσμων (δεν θα ήταν κακή ιδέα σύσσωμοι οι σύνδεσμοι που συμμετείχαν στα επεισόδια να μην ξαναπατήσουν το πόδι τους στο γήπεδο) και την επόμενη φορά που θα γίνει επεισόδιο σε γήπεδο να γίνει σύλληψη και αυτόφωρο αμέσως.

Τέρμα στις στήλες και τις εκπομπές των οργανωμένων, πρόστιμα για τα υβριστικά συνθήματα (ακόμα και το παραδοσιακό γ#*$ τη μάνα σου) και μεγέθυνση θεσμών όπως η οικογενειακή κερκίδα.

[Σταματήστε τη βία (link)]

Δημήτρης Κιτσανέλης. Who the ...?

2007-04-10T17:42:00.000+03:00

Dimitris Kitsanelis is a football player, currently playing for Eidilliakos FC. He also participates in the network expert team in Vodafone Greece that supports all the major Vodafone mobile services. He will soon be the second Olympiakos coach under the head coach, Mr Tront Solint. He will also soon lose his job because he spends more time surfing the internet than working !

[Η προφανής πλάκα] κάποιων φίλων κάποιου Δημήτρη Κιτσανέλη στην Wikipedia. Χρειάζεται update γιατί τελικά ο Σόλιντ απολύθηκε πρώτος...

Cultural Relativism I: Η περίπτωση της Ιαπωνίας

2007-04-10T16:21:00.000+03:00

Το τρίο με τις ιαπωνέζες δίδυμες ήταν από τις κορυφαίες επιλογές του Austin Powers. Σε γενικές γραμμές, οι γυναίκες από την χώρα του ανατέλλοντος ηλίου είναι κομμάτι των φαντασιώσεων πολλών ανδρών στα μέρη μας, είτε βλέπουν άρρωστες τσόντες σε κινούμενα σχέδια είτε όχι. Όμως αυτό που δεν περιμέναμε με τίποτα ήταν οι Ιάπωνες να έχουν φαντασιώσεις με... Αγγλίδες. Δείτε την [ιστορία] μιας Αγγλίδας ονόματι Shannon Flaherty, δασκάλας στο επάγγελμα, που παραλίγο να βιαστεί από έναν Ιάπωνα. Κάτι που έπαθε πρόσφατα μια συμπατριώτισά της που το γυμνό πτώμα της βρέθηκε με εμφανή σημάδια κακοποίησης, εγείροντας σημαντικά ερωτήματα για τους ντόπιους άντρες, ειδικά σε όλους εμάς που έχει τύχει να δούμε και τα πολιτιστικά (τηλεοπτικά) τους προϊόντα.

Ηνωμένες(;) Πολιτείες της Αμερικής

2007-04-10T01:45:00.000+03:00

Πόσες φορές έχουμε ακούσει από τους ταξιδεμένους φίλους μας ότι το πριν/μετά effect της πτήσης από τη Νέα Υόρκη ως το Ντάλας είναι κατά πολύ μεγαλύτερο από το αντίστοιχο της πτήσης Αθήνας-Λονδίνου. Από την άλλη, κάθε φορά που οι κάλπες βγάζουν Ρεπουμπλικάνο στις προεδρικές εκλογές, οι κάτοικοι των μεγαλουπόλεων του βορρά γκρινιάζουν ότι αποφασίζουν οι βλάχοι του νότου για το ποιός θα τους κυβερνήσει. Το ονειροδρόμιο βρήκε μερικές χαριτωμένες ιδέες στο Διαδίκτυο για το πώς θα έπρεπε να σπάσει η Αμερική σε δύο χώρες, το πώς θα μπορούσε η μισή να ενωθεί με τον Καναδά, καθώς και το πώς διάφοροι άκυροι τύποι (όπως το 15% των Ταϊβανέζων) θέλουν να γίνει το μέρος τους η 51η πολιτεία. Πραγματική απόλαυση.

50 και πολλές είναι
Ο χάρτης των Ελληνικών εκλογών είναι πάντα μια πανδαισία του μπλε ή του πράσινου με μερικές τρύπες. Ο χάρτης των Βρετανικών εκλογών έχει κάπου 12 χρώματα κάθε χρόνο γιατί οι Σκωτσέζοι, οι Ουαλοί και οι Ιρλανδοί επιμένουν να ψηφίζουν κόμματα που ή έχουν περίεργα ονόματα στα Κέλτικα και θέλουν να δουν τις περιοχές τους ανεξάρτητες ή άλλα κόμματα που λατρεύουν τον Union Jack πιο πολύ και από την ίδια την Ελισάβετ. Και το 49% των Άγγλων θέλει να ξεφορτωθεί τη Σκωτία, 2% παραπάνω από τους Σκωτσέζους που θέλουν το ίδιο πράγμα. Ο χάρτης των Αμερικανικών εκλογών; Πάντα το ίδιο σκηνικό - μπλε στις άκρες και κόκκινο στη μέση.

Χάρτης των εκλογών του 2004

Οι Δημοκρατικοί πάντα κερδίζουν τις πολιτείες τύπου Νέα Υόρκη, Πενσυλβάνια, Ιλινόις και πάει λέγοντας. Μέχρι και το District of Columbia, δηλαδή η πρωτεύουσα Ουάσιγκτον που θα περίμενες ότι κατοικείται από κυβερνητικά στελέχη, ψήφισε Δημοκρατικούς του 2004. Οι Ρεπουμπλικάνοι αντιθέτως δεν χάνουν για κανέναν λόγο μέρη όπως το Τέξας και την Αλαμπάμα, μέρη των οποίων οι κάτοικοι γίνονται το τέλειο θύμα για ταινίες του Sacha Baron Cohen τραγουδώντας περήφανοι "Throw the Jew down the well, so my country can be free..."

Η πιο σοβαρή(;) πρόταση που βρήκαμε χωρίζει τις ΗΠΑ σε δύο χώρες: την Αμερική και τους Ρεπουμπλικάνους. Τα υποψήφια ονόματα για την δεύτερη χώρα περιλαμβάνουν το Jesusland (με το δικό του [website]) και - το πιο τολμηρό Dumbfuckistan. Η Αμερική στους χάρτες αυτούς ενώνεται με τον Καναδά (αν και κάποιοι θεωρούν την Αλμπέρτα υπερβολικά συντηρητική οπότε την δίνουν στο Jesusland) και έτσι δύο υπέροχες χώρες κάνουν την εμφάνισή τους.

Σκλάβοι και Ρεπουμπλικάνοι
Σηκώνει πολύ συζήτηση και η εξόφθαλμη ομοίοτητα του εκλογικού χάρτη της Αμερικής με τον χάρτη των πολιτειών που είχαν σκλάβους στα χρόνια μετά τον εμφύλιο. Μαντέψτε ποια ήταν η ομοιότητα και κερδίστε...

Και οι υποψήφιοι για την 51η πολιτεία!
Μέσα στα γέλια πετύχαμε και κάτι ακόμα καλύτερο: τους διάφορους πληθυσμούς που ονειρεύονται η περιοχή τους να γίνει η 51η πολιτεία των Η.Π.Α., μια φράση που χρησιμοποιείται για άγνωστους σκοπούς να περιγράψει τη Μεγάλη Βρετανία, την Αυστραλία, τον Καναδά και άλλες παρόμοιες χώρες. Πέρα λοιπόν από το District of Columbia που βαρέθηκε να διοικείται απευθείας από το Κογκρέσο και θέλει να μπορεί να αποφασίζει μόνο του για το πώς θα μαζεύει τα σκουπίδια από την Pennsylvania Avenue, καθώς και το Πόρτο Ρίκο που ήδη ανήκει στην Αμερική αλλά δεν είναι πολιτεία γιατί κάποιο κομμάτι γης πρέπει να είναι το all-american duty free, τα καλύτερα που πετύχαμε ήταν τα εξής:

Ταϊβάν: Η χώρα που δεν είναι χώρα, αφού η ίδια (ονόματι Δημοκρατία της Κίνας) δεν κηρύττει την ανεξαρτησία της επειδή η άλλη Κίνα (η κόκκινη) την απειλεί με πόλεμο αν το κάνει, αλλά από την άλλη ακόμα και η μάνα μου ξέρει ότι πρόκειται για ένα κράτος από μόνο του, αφού η μόνη κομμουνιστική απόφαση που επηρέασε ποτέ το νησί ήταν αυτή του Μάο να κυνηγήσει τους εθνικιστές μέχρι τις ακτές τις Κίνας και να τους κουνήσει το μαντήλι. Σε πρόσφατη έρευνα λοιπόν στο νησί για το ποιά θα έπρεπε να είναι η τύχη της Ταϊβάν το 15% δεν δήλωσε ούτε την ανεξαρτησία, ούτε το status quo, ούτε την μετατροπή στο καθεστώς του Χονγκ Κονγκ. Επέλεξε να ενωθεί με την Αμερική και να γίνει η 51η πολιτεία! Οι λόγοι που έγινε αυτό μπορεί να έχουν σχέση με την κακή μετάφραση από τα Κινέζικα στα Αγγλικά, ένα πρόβλημα το οποίο είναι ήδη παρών στις οδηγίες χρήσεως των ηλεκτρικών μας συσκευών και ενδέχεται να προκύψει στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Πεκίνου. Τεχνικά όμως η Ταϊβάν μπορεί να θεωρηθεί Αμερικανικό έδαφος αφού υπάρχουν διάφορες συνθήκες από τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο που δεν ξεκαθαρίζουν την τύχη του νησιού μετά την αποχώρηση των Συμμάχων. Μια 51η πολιτεία απέναντι ακριβώς από την Κίνα και σε απόσταση βολής από την παιδική χαρά του βορειοκορεάτη θαυμαστή του Hollywood θα ήταν εξαιρετικά ενδιαφέρουσα...

Γουιάνα: Μια λιγότερο τρελλή ιδέα, καθώς στις ΗΠΑ ζει το ένα τρίτο του συνολικού τους πληθυσμού και είναι και ελαφρώς πιο κοντά στην Αμερική από ότι η χώρα του chicken chow mein που αναφέραμε προηγουμένως. Υπάρχει και [website] αφοσιωμένο στην ιδέα. Αν υιοθετηθεί η πρόταση, οι Η.Π.Α. θα έχουν πλέον σύνορα με την Βενεζουέλα του Ούγκο Τσάβεζ, ειδικής αυτοκινούμενης συσκευής ανίχνευσης θείου σε πόντιουμ των Ηνωμένων Εθνών και γενικώς του μεγαλύτερου εφιάλτη του Πλανητάρχη, τώρα που ο Κάστρο είναι ανάμεσα στο πουθενά και το αντίο.

Αλμπέρτα: Οι προσεκτικοί θα θυμούνται το όνομα από την αναφορά του πριν στο ανέκδοτο περί Jesusland και Dumbfuckistan. Και όμως, το 42% των ερωτηθέντων σε [δημοσκόπηση] δεν θεωρούν καθόλου ανέκδοτο την πιθανότητα να αποσχιστούν από τον Καναδά. Η ίδια η Αλμπέρτα είναι αρκετά συντηρητική και έχει και πετρέλαιο, άρα χωράει στην Αμερική και δίνει και επιπλέον ψήφους στους Ρεπουμπλικάνους. Η ιδέα δεν είναι καινούργια - μέχρι και το Κεμπέκ απέκτησε κόμμα που υποστήριζε την ένωσή τους με τις ΗΠΑ το 1980 (αλλά η ιδέα δεν ακούγεται καλή στα Γαλλικά, άρα το κόμμα εξαφανίστηκε σχετικά άδοξα). Το 2003 ένας κάτοικος από την Βρετανική Κολούμπια έγραψε στον Μπους παρακαλώντας τον να κατακτήσει την περιοχή του. Ο Μπους δεν αποκρίθηκε ποτέ στην επιστολή. Και μην ακούσω τίποτα κρυάδες του τύπου "δεν ξέρει να διαβάζει..."

Ισραήλ και Παλαιστίνη: Ο Μπιλ Κλίντον (που εγγυημένα ξέρει να διαβάζει) έλαβε ένα βιβλίο το 2005 από μια σχετικά άσχημη γυναίκα. Το βιβλίο τιτλοφορείται "Two Stars for Peace" και δηλώνει πως η καλύτερη λύση για την Μέση Ανατολή είναι η προσθήκη του Ισραήλ ως 51ης πολιτείας και της Παλαιστίνης ως 52ης. Πριν γελάσετε, δείτε και το [ντοκουμέντο]. Άντε να πει τώρα ο Μπιλ ότι ήταν ένα απλό δώρο, όπως είπε και ο Χριστόδουλος για εκείνες τις διακοπές του πρόσφατα. Οι ΗΠΑ έχουν πολλά να κερδίσουν, λέει η συγγραφέας, από αυτή την κίνηση. Δεν θα ήθελα να είμαι ο άνθρωπος που θα ανακοίνωνε σε συγκεντρωμένο πλήθος της Χαμάς ότι είναι πλέον Αμερικανοί υπήκοοι. Ούτε θα ήθελα μάλλον να ενσωματώσω στην χώρα μου το χειρότερο πρόβλημα της διεθνής πολιτικής σκηνής. Η συγγραφέας υποστηρίζει ότι το πρόβλημα θα λυθεί άμεσα, χωρίς να εξηγεί ακριβώς το πώς, ενώ οι ΗΠΑ θα επωφεληθούν καθώς "οι Ισραηλινοί και οι Παλαιστίνοι είναι οι πιο δημιουργικοί άνθρωποι στον κόσμο." Ναι, οι μεν στον τακτικό πόλεμο, οι δε στο αντάρτικο. Ίσως όμως να μην είναι και τόσο κακή ιδέα, οι αραβόφωνοι είναι κάτι που λείπει από την logistics ομάδα του Αμερικανικού Στρατού...

Σικελία: Αυτό έγινε το 1944. Δικαιολογούνται λόγω της σκατοκατάστασης που υπήρχε στην Ευρώπη. Ίσως θα έπρεπε να γίνει για να διευκολυνθούν οι επιχειρήσεις των διάφορων επιφανών Ιταλών της εποχής στην Αμερική...

Πετώντας στο Ιράκ

2007-04-10T00:50:00.000+03:00

Επειδή το ξέρουμε ότι οι περισσότεροι από εσάς σκοπεύετε να περάσετε τις καλοκαιρινές διακοπές σας στο ηλιόλουστο Ιράκ, ετοιμάσαμε ένα αφιέρωμα στα αεροδρόμια του Ιράκ, καθώς και τις πτήσεις που οδηγούν σε αυτό το καταπληκτικό κομμάτι του πλανήτη και ιδιαίτερα στην πρωτεύουσα Βαγδάτη, η οποία γιόρτασε την 4η επέτειο από τότε που ο χειρότερος δικτάτορας του κόσμου έφυγε και επιτέλους οι άνθρωποι μπορούν να σφάζονται μεταξύ τους ελεύθερα.

Το ονειροδρόμιο εντόπισε λειτουργικά πολιτικά αεροδρόμια σε τρεις πόλεις του Ιράκ: τη Βαγδάτη, το Ερμπίλ και το Σουλεϊμανίγια. Ξεκινώντας τη διαδρομή μας από το αεροδρόμιο της Βαγδάτης, κατασκευάστηκε το 1982 με 900 εκατομμύρια δολλάρια που η Γαλλία δεν πήρε ποτέ σε αντάλλαγμα για την συνδρομή της στο να κτιστεί το Saddam International Airport, με τον κωδικό SDA. Το 1991 η διεθνής κοινότητα με το εμπάργκο της φρόντισε να μην μπορέσει να πετάξει καμία εταιρεία προς τη Βαγδάτη - εκτός από τον Ερυθρό Σταυρό και τις υπόλοιπες ανθρωπιστικές οργανώσεις. Το 2003 το αεροδρόμιο άλλαξε ονομασία αφού ξηλώθηκε η ταμπέλα που έγραφε Saddam και πλέον (μάλλον) ονομάζεται Baghdad International Airport. Μπορείτε να δείτε το αεροδρόμιο στη σημερινή του μορφή στην συλλογή του [Cary Norton].

Το αεροδρόμιο διέθετε τρία terminals ονόματι Babylon, Samarrah και Nineveh, για να θυμούνται τις αυτοκρατορίες που έδρασαν στην περιοχή στα αρχαία χρόνια, καθώς και μια VIP αίθουσα για να υποδέχεται ο Σαντάμ τους καλεσμένους του (τότε είχε πολλούς, για διάφορους λόγους που μπορεί να έχουν να κάνουν με την ύπαρξη της Σοβιετικής Ένωσης και του κακού Ιράν.) Μια προσεκτική ματιά στον εγκαταλελειλημένο (ανάθεμα αν το έγραψα σωστά) [πίνακα ανακοινώσεων] δείχνει ότι η Air France, η KLM, η British Airways και η Lufthansa - μεταξύ άλλων - εκτελούσαν τακτικές πτήσεις προς το Saddam International. Η απορία μου για το αν πέταξε ποτέ η Ολυμπιακή για Βαγδάτη έμεινε αναπάντητη, γιατί είναι δύσκολο να βρεις που πετάει και αν θα πετάξει [σήμερα] αυτή η εταιρεία, πόσο μάλλον που πέταγε πριν από 20 χρόνια.

Μετά το 2003, αφού άνοιξε η καθιερωμένη βάση που προσφέρει Burger King και Subway στους Αμερικανούς στρατιώτες λίγο παραδίπλα, κάποιες εταιρείες εκδήλωσαν ενδιαφέρον να εκτελέσουν πτήσεις προς τον εξωτικό αυτό προορισμό. Μία από αυτές ήταν και η διάσημη Air Scotland, που πέταγε με την άδεια της Greece Airways, μέχρι που μια μέρα άνοιξε η Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας το στόμα της και την κατάπιε. Οι εταιρείες που τα κατάφεραν τελικά είναι οι Air Memphis που πετάει για Κάιρο, η Flying Carpet Airlines που πάει Βηρυττό (άλλο ασφαλές αεροδρόμιο), η Ishtar Airways (ποιά;) που πάει Ντουμπάι και η SyrianAir για Δαμασκό. Σε αυτές προσθέστε την Royal Jordanian που πάει Αμάν και την Iraqi Airways, τον εθνικό αερομεταφορέα της χώρας, που πετάει για Αμάν, Κάιρο, Ντουμπάι και Κωνσταντινούπολη, ενώ έκανε πρόσφατα αίτηση για να πάρει τη θέση της δίπλα στα υπόλοιπα αεροπλάνα στο Heathrow. Είμαι σίγουρος ότι θα την βάλουν δίπλα στην British Airways (η οποία μαζί με την Virgin Atlantic θέλουν το ίδιο δρομολόγιο παρεπιπτόντως.) Η Iraqi πετάει και για τα άλλα δύο αεροδρόμια του αφιερώματος, αλλά νομίζω ότι αυτές τις λεπτομέρειες θα τις βρείτε αφού φτάσετε εκεί.

Η μετάβαση από το αεροδρόμιο προς την πόλη γίνεται με υπερπολυτελή λεωφορεία express τα οποία προσφέρουν όλες τις ανέσεις που χρειάζεστε - όπως το σασί ενός τανκ - καθώς ο δρόμος από το αεροδρόμιο προς την πόλη έχει χαρακτηριστεί ως το πιο επικίνδυνο σημείο του παγκόσμιου οδικού δικτύου - μετά το πέταλο του Μαλιακού και ολόκληρο τον Δήμο Αμαρουσίου. O δρόμος ονομάζεται Route Irish, ένα όνομα που προκαλεί διάφορα ερωτηματικά για την μη πρόκληση διπλωματικού επεισοδίου εκ μέρους του Δουβλίνου.

Όσον αφορά τα άλλα δύο αεροδρόμια, το Ερμπίλ (EBL) και το Σουλεϊμανίγια (SUL) είναι δύο πόλεις του Ιρακινού Κουρδιστάν, του πιο ασφαλούς κομματιού του Ιράκ. Το αεροδρόμιο της [δεύτερης] κατασκευάστηκε μεταξύ 2003-2005, όταν η υπόλοιπη χώρα ήταν μπλεγμένη σε μια περιέργη κατάσταση που ενείχε κάποιες εκατοντάδες πιθήκους, κάποιους Αυστραλούς και Πολωνούς στρατιώτες καθώς και διάφορους δημοσιογράφους ενσωματωμένους σε Αμερικανικά άρματα μάχης που δεχόντουσαν το καλωσόρισμα του Ιρακινού λαού. Fun times. Εκτός από τις κλασικές πτήσεις για Ντουμπάι, Αμάν και Κωνσταντινούπολη, μπορείτε να πάτε στο Ερμπίλ μέσω Στοκχόλμης και στο Σουλεϊμανίγια μέσω Μονάχου με Royal Jordanian Airlines.

Φιλοσοφία και άλλες κουταμάρες

2007-02-16T16:41:00.000+02:00

Ενώ η μισή Αθήνα γιόρταζε σε ακριβά εστιατόρια την γιορτή του Αγίου Βαλεντίνου και η άλλη μισή ήταν ανάμεσα σε μπυραρίες με μπακουροπαρέες ή τον καναπέ βλέποντας τη ζωντανή απόδειξη ότι αυτή οι μεγάλες μας ομάδες δικαιούνται να παίζουν άλλον έναν μήνα στην Ευρώπη (τον Ιούλιο), εγώ βρέθηκα σε ένα καφέ του κέντρου όπου έπρεπε να μιλήσω για το αν υπάρχουν όρια στο κατά πόσο ο καλλιτέχνης πρέπει να λογοκριθεί.

Πριν ξεκινήσει η σεμνή τελετή έπεσα και πάνω σε γνωστότατο καθηγητή της Φιλοσοφικής ο οποίος αναγκάστηκε να μετατρέψει την καφετέρια σε αίθουσα εξετάσεων για τους μεταπτυχιακούς του φοιτητές. Και χτες το βράδυ καθηγήτρια της ίδιας σχολής μου έλεγε ότι δεν την αφήνουν να πάει στο γραφείο της. Φέυγοντας δε από εκεί, διαπίστωσα ότι στο Πολυτεχνείο η κατάληψη έχει περάσει στο στάδιο της υποστήριξης πανανθρώπινων αξιών όπως η νομιμοποίηση όλων των μεταναστών (όταν έρθει κανένα καραβάνι με μηχανικούς από την Ινδία, τότε να σας δω όλους – εδώ δεν θέλετε να νομιμοποιηθούν οι πτυχιούχοι Έλληνες...)

Στην συζήτηση λοιπόν που ακολούθησε της σύντομης παρέμβασής μου διαπίστωσα ότι αρκετοί νεοέλληνες φιλόσοφοι (κατά πτυχίο) βρίσκονται κάπου ανάμεσα στο πουθενά και το αντίο, όπως θα έλεγε και ο Κλιντ. Ντροπή θα μου πείτε, επιστήμονες άνθρωποι και τα λοιπά. Πρώτα απ’όλα, το γεγονός ότι μέμφονται όποιον δεν αναζητάει τη μία και μοναδική αλήθεια και περιορίζεται στο να πείσει τους ανθρώπους. Μα με αυτούς ζεις, αυτοί πρέπει να συμφωνούν μαζί σου για να πας μπροστά. Όχι. Το τραπέζι μπροστά σου δεν είναι τραπέζι, είναι μια ιδέα. Και το κεφάλι τους επίσης. Αν το τραπέζι όμως έρθει με δύναμη πάνω στο κεφάλι, στο χωριό μου αυτή η μάχη των ιδεών οδηγάει σε καρούμπαλο.

Ατάκες του τύπου «ο Καντ όρισε την τέχνη ως κάτι που δεν έχει κανέναν απολύτως σκοπό.» Ο Σόλιντ πρέπει να είναι ο μεγαλύτερος καλλιτέχνης που ανέδειξε ποτέ το Βέλγιο, εκτός αν βρήκε κάποιος σκοπό στο σύστημα του Ολυμπιακού φέτος στην Ευρώπη. Βέβαια, από χθες προσπαθώ να σκεφτώ έστω και ένα άσκοπο κομμάτι τέχνης. Ίσως το έργο της Κικής Δημουλά. Ή αυτό το blog. Ναι, είμαι καλλιτέχνης. Σύμφωνα λοιπόν με τον άνθρωπο που προέβη στην δήλωση αυτή, η συζήτηση ήταν άσκοπη επειδή δεν προσδιορίσαμε την τέχνη κατά Καντ. Όπως προφανώς κάνει και όλος ο υπόλοιπος κόσμος εκτός από εμένα τον αδαή που έμαθα ότι τέχνη είναι από το έργο «Πήδημα» στο μουσείο Σύγχρονης Τέχνης στην Κηφισιά (ένα Lada διαλυμένο που αιωρείται) μέχρι την Καπέλα Σιστίνα στο Βατικανό.

Το σοκ όμως δεν ήταν εκεί. Ούτε καν στον τύπο που άρχισε την φιλοσοφική ανάλυση του τι είναι παιχνίδι. Το σοκ ήρθε όταν ένας σεβάσμιος κύριος ανήγγειλε με πάθος ότι το Ισλάμ έχει ως μέσο του την βία και ότι τον προσβάλλει μόνο και μόνο η ύπαρξη της θρησκείας. Κοίταζα με αγωνία τους υπόλοιπους. Κανείς δεν διαφώνησε, έστω και χλιαρά, με τον συγκεκριμένο άνθρωπο. Ούτε και εγώ – παραήμουν αποσβολωμένος για την περίσταση.

Έχοντας διασφαλίσει μέσα στο μυαλό μου την εξαφάνιση της πιθανότητας να γίνω ποτέ φιλόσοφος, σκεφτόμουν την ατάκα που χρησιμοποίησα στην αρχή. Φιλόσοφος είναι αυτός που θέτει το προφανές σε όρους του δυσνόητου. Η φράση ειπώθηκε για τους οικονομολόγους αλλά δεν είναι κατ’ανάγκη προφανή αυτά που λένε – απλά η επιστήμη τους βασίζεται στην μεγάλη παράγραφο που προηγείται κάθε έρευνας και αναφέρει τη λέξη «έστω» ακολουθούμενη από μια σειρά από πράγματα που δεν πρόκειται να συμβούν ποτέ (π.χ., να κλείσεις την αγορά μέσα σε μια γυάλα και να μην βρέξει, να μην αρρωστήσει κανένας εργαζόμενος, να μην κάνουν μια πορεία οι φοιτητές στην Κατεχάκη και να μην πέσει η ιδέα ενός τραπεζιού πάνω στην ιδέα του κεφαλιού σου.)

Αυτή η μεγάλη αλήθεια που ψάχνουν δεν θα βρεθεί ποτέ. Γιατί οι περισσότεροι δεν πολυασχολούνται με το να εφαρμόσουν τη σκέψη τους, ποιοτική ή μη, σε όρους της πραγματικότητας. Αν είπε ο Καντ μια πατάτα προ αιώνων, δεν πάει να πει ότι είναι και σωστή. Αν οι φιλόσοφοι δεν ασχοληθούν με το πώς η σκέψη τους μπορεί να κάνει καλύτερη την καθημερινότητα τότε δεν είναι τίποτα άλλο παρά μια παρέα αρχαιολάγνων που δεν έχουν επαφή με τον έξω κόσμο. Γι’αυτό παραδέχομαι τον Πελεγρίνη και τα «Σφηνάκια» του.

Δεν εξηγείται αλλιώς η μομφή στην συζήτηση για την ελευθερία της έκφρασης στο παραπάνω θέμα. Δεν εξέτασα, λέει, την τέχνη ως τέχνη. Η οποία ήταν για άλλους αυτό που είπε ο Καντ, για κάποιους άλλους ήταν το διαχρονικό. Δεν χρειάζεται ο Νταλί για να βρεις ψωμί για συζήτηση, ένας Δανός που έχω ξεχάσει ήδη το όνομά του κατάφερε να κάψει μια ντουζίνα πρεσβείες. Ο Τζίμης Πανούσης έχει ένα αφοσιωμένο κοινό θρησκόληπτων κάθε σεζόν έξω από το μαγαζί του με πλακάτ. Ο Μίμης Ανδρουλάκης ζέστανε τους άπορους της Θεσσαλονίκης με τα φλεγόμενα βιβλία του. Κανείς από τους τρεις (με εξαίρεση ίσως τον Πανούση) δεν θα περάσει στη σφαίρα του διαχρονικού. Οι τάξεις του 2307 δύσκολα θα αναφέρονται σε όλους αυτούς που σήμερα, λόγω της αυξημένης κινητικότητας των μηνυμάτων (ωχ, κόλλησα) βρίσκονται από τη μία στιγμή στην άλλη στο επίκεντρο ενός ολόκληρου πλανήτη.

Αλλά και πάλι. Ούτε καν ο Ντα Βίντσι μπορεί να θεωρηθεί καλλιτέχνης – πληρωνόταν για αυτό που έκανε. Ά ρε Καντ, νόμιζα ότι η χειρότερη γκάφα σου ήταν το πάθος σου για την θανατική ποινή. Και το όνομά σου που με έκανε πάντα να γελάω όταν το άκουγα στα Αγγλικά, όταν προσέθετα νοερά το that μπροστά στο επίθετό σου...

Υ.Γ. Έχει και πολύ γέλιο όταν μιλάνε για την εκκλησία. «Κάθε Χριστιανός θα προσβαλλόταν αν του έλεγες ότι 4 δισεκατομμύρια άνθρωποι δεν συμφωνούν ότι ο Χριστός ήταν Θεός.» Λες και εσύ που το παίζεις υπεράνω θρησκειών δεν θα φωνάξεις «Παναγία μου» όταν βρεθεί κάποιος με ένα πιστόλι (συγνώμη, την ιδέα του) στον κρόταφό σου. Λες και εγώ που πέφτω μέσα στον ορισμό του Χριστιανού με την γενικότερη ιδέα θα πάρω τα όπλα επειδή μου είπες ότι υπάρχουν μουσουλμάνοι. Η μάνα μου ήδη ετοιμάζει την αυτοκτονία της επειδή έκανα το τραγικό λάθος να της πω τι σήμαινε αυτό το σύμβολο στη σημαία του Ισραήλ...

Φιλεκπαιδευτική (;) Εταιρεία

2007-02-12T23:57:00.000+02:00

Νόμιζα ότι ήμουν ο ένας από τους 30 μοναδικούς μαθητές που έχουν δει με τα μάτια τους έξωση στο σχολείο τους. Εμένα μού'χε τύχει στην τρυφερή ηλικία των 11 όταν αντί για μπάλες βρήκα αστυνομικούς, μια κυρία με ένα τσιντσιλά και τον κύριο Μαρούδα (του ιστορικού σχολείου) στο προαύλιο του δημοτικού μου. Σήμερα λοιπόν οι μαθητές του 2ου Λύκειου Αθηνών και του 6ου Εσπερινού Γυμνασίου και Λυκείου Αθηνών αντιμετωπίζουν μια παρόμοια κατάσταση. Και οι μαθητές του Διαπολιτισμικού Γυμνασίου Αθηνών βιώνουν την ελληνική φιλοξενία στον μέγιστο βαθμό. Και την έξωση διέταξε η... Φιλεκπαιδευτική Εταιρεία, γνωστή για τα Αρσάκεια Σχολεία Αθηνών, Πάτρας, Θεσσαλονίκης και Τιράνων, υπό τον πρώην πρύτανη του Πανεπιστημίου Αθηνών κ. Μπαμπινιώτη.

Βέβαια, βρωμάει λίγο η υπόθεση γιατί πρόκειται για 4 δημόσια σχολεία και μου ακούγεται παράλογο να χρωστάει το δημόσιο νοίκια στην Φ.Ε. Όχι τίποτα άλλο, στο δημοτικό μου ήταν σίγουρο ότι δεν τα είχε πληρωμένα η ιδιοκτήτρια. Όπως και να έχει, την έξωση την διέταξε ένας οργανισμός που έχει ως στόχο του την προώθηση της μόρφωσης - για αυτούς που πληρώνουν τα δίδακτρά τους σε Ψυχικό και Εκάλη μάλλον όμως. Και είναι κρίμα για την ιστορία της Εταιρείας να κυκλοφορούν [τέτοια] δελτία τύπου online και offline.

Σίγουρα θα βρεθεί μια λύση. Όμως σίγουρα θα θυμούνται οι μαθητές την παραλίγο έξωσή τους. Cheers.

Το Star (πάλι) Πρώτο

2007-02-12T23:50:00.000+02:00

Την ώρα που η ελληνική κοινή γνώμη είχε παγώσει στο άκουσμα της δολοφονίας του Γιάννη Βαρθολομαίου, διοικητή του ΙΚΑ, έξω από μια πολυκατοικία στου Ζωγράφου, όλα τα τηλεοπτικά κανάλια το ένα μετά το άλλο διέκοπταν τη ροή τους για να μεταδώσουν ότι πληροφορία είχαν (ακούσει στα άλλα κανάλια) γύρω από το θέμα. Πρώτο το Alter που διέκοψε τη συζήτηση γύρω από την πρόταση του κυρίου Τρεμόπουλου (με την προσωπικότητα του οποίου θα ασχοληθούμε εκτενέστερα) και μετέδωσε το νέο. Ακολούθησε ο Alpha, με τον Τράγκα και την Ζαχαρέα σε θέσεις μάχης και τον Καρσιώτη να επιμένει να κοιτάει κάτι (καμιά ωραία στο πλατώ;) εκτός από την κάμερα. Μετά και τα υπόλοιπα κανάλια μετέδιδαν αυτή την είδηση διακόπτοντας τα πάντα.

Μόνο ένα κανάλι δεν πήρε είδηση το τι έγινε.

Το μαχητικό δελτίο ειδήσεων του Star δεν αναφέρθηκε ποτέ στο συμβάν. Μετά από τη στιγμή που το Alter μετέδωσε την είδηση, το Star αναφέρθηκε σε τρομερές ειδήσεις όπως τον θάνατο της Anne Nicole Smith (overdosed χήρα 93χρονου με overdosed γιο, κρίμα), τη συνέντευξη του Σαρμπέλ για την Eurovision, κάτι για την Άντζελα Δημητρίου και έναν Αρμένη... Και όλα αυτά με τον anchorman να έχει βάλει και γραβάτα και να αναγγέλει τις ειδήσεις λες και είναι ο παρουσιαστής του CNN τη βραδιά που έχουν κατέβει εξωγήινοι και βγάζουν φωτογραφίες αγκαζέ με την Oprah στην βεράντα του Λευκού Οίκου.

Για τον Βαρθολομαίο ούτε κουβέντα. Και απορώ αν ο Λιάτσος το ήξερε και απλά δεν μπορούσε να το πει. Ή αν δεν το ήξερε, πώς ένιωσε μετά όταν θα γύρισε κάποιος καμεραμάν και θα τού’πε «ρε συ Αιμίλιε, κάτι μού’πε η γυναίκα μου ότι φάγανε τον διοικητή του ΙΚΑ.»

ΥΓ: Σιγά. Ποιός περίμενε κάτι καλύτερο...

"Αυτοί δεν είναι φοιτητές"

2007-01-29T01:30:00.000+02:00

Φοιτήτρια νομικής είχε γράψει σε κάποιο forum της Νομικής το 2005 ότι μπορεί κάποιος να κάνει χαβαλέ σε μια συγκεκριμένη φοιτητική δραστηριότητα ενός Κολλεγίου, αρκεί να αντέξει κανείς την τάση των συμμετεχόντων από κολέγια να αυτοαποκαλούνται "φοιτητές πανεπιστημίου". Το θυμήθηκα σήμερα με συγκίνηση διαβάζοντας κάποια σχόλια σε τοπική εφημερίδα του Πειραιά τα οποία έτρεμαν την προοπτική να βγουν εκεί έξω ιδιωτικά πανεπιστήμια που θα πουλάνε πτυχία στους φοιτητές τους. Και μέσα σε όλη αυτή τη φασαρία για το άρθρο 16, ακούμε περήφανες δηλώσεις ότι το 75% της ακαδημαϊκής παραγωγής του τόπου τελεί υπό κατάληψη. Έτσι.

Τότε λοιπόν είχα απαντήσει ότι "Αυτοαποκαλούνται φοιτητές, φοιτητές κολλεγίου, σπουδάζουν όπως όλοι οι υπόλοιποι άνθρωποι, απλά δεν έχουν αναγνωριστεί από το κράτος. Αν είναι φοιτητής ο σπουδαστής του ΙΕΚ Δέλτα, τότε ο φοιτητής Κολλεγίου τι είναι;"

Και σίγουρα κανείς δεν παραπονιέται για την πληθώρα των ΙΕΚ εκεί έξω. Ούτε κουνήθηκε κανένα φύλλο για όλους τους απατεωνίσκους που δίνουν πτυχία του University of Wherethehellingham κάθε τρεις και λίγο. Ο Βαλλιανάτος στο πρώτο του άρθρο με το οποίο συμφώνησα σε κάποια σημεία προσθέτει στην σούμα της δωρεάν παιδείας και τα χιλιάδες ευρώ που ξοδεύει κάθε γονέας στα φροντιστήρια, την μαύρη λαίλαπα που έχει καταντήσει τα λύκεια μια υποχρεωτική αγγαρεία και τα απογευματινά μαθήματα των 8μελών γκρουπ αναγκαιότητα, με τις αφίσες των επιτυχόντων κάθε χρόνο να σπρώχνουν περισσότερους γονείς στις γραμματείες των εν λόγω ιδρυμάτων να αγοράσουν τη θέση στο δημόσιο πανεπιστήμιο (που κατά 75% είπαμε είναι κλειστό αυτές τις ημέρες.)

Σήμερα δεν μπορεί κανείς να εξάγει συμπέρασμα για τα μέλλοντα ιδιωτικά πανεπιστήμια με βάση την σημερινή κατάσταση των ιδιωτικών ιδρυμάτων. Το μόνο ίδρυμα που δίνει δικά του πτυχία χωρίς να συνεργάζεται με κάποιο άλλο πανεπιστήμιο είναι το Deree το οποίο πρόσφατα ανανέωσε την αναγνώριση του πτυχίου του από τον αντίστοιχο αμερικανικό φορέα για 10 χρόνια.

Μετά το κλείσιμο του University of La Verne (λόγω κάποιου ελληνάρα που έφαγε λεφτά, όπως λένε οι φήμες), το γνωστότερο παράρτημα αμερικανικού πανεπιστημίου που δίνει πτυχία ΗΠΑ made in Greece είναι το Indianapolis το οποίο όμως κατακρεουργήθηκε πρόσφατα από δημοσίευμα έγκυρου ακαδημαϊκού περιοδικού για κάποιες ατασθαλίες γραμματειακής φύσεως.

Από εκεί και πέρα τα υπόλοιπα ιδρύματα είναι franchisees ξένων πανεπιστημίων και πανεπιστημιακών ιδρυμάτων τα οποία δεν μπορούν να ελεγχθούν από το ελληνικό κράτος λόγω ανυπαρξίας κάποιου σχετικού νομικού πλαισίου, το οποίο θα μπορούσε να εισαχθεί μετά από την αναθεώρηση του άρθρου 16.

Σήμερα λοιπόν όλα αυτά τα ιδρύματα για την πλειοψηφία των φοιτητών είναι επιλογές που έρχονται μετά από την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων του μηχανογραφικού. Μετά την αναγνώρισή τους και τις τροποποιήσεις που θα υποστούν, είναι πολύ πιθανό κάποια από αυτά να αποτελέσουν πρώτες επιλογές.

Και φυσικά η ύπαρξη φορέα αναγνώρισης αυτών των ιδρυμάτων με αυστηρά κριτήρια θα μπορούσε να εξαφανίσει ή να βελτιώσει πολλά από τα ήδη υπάρχοντα Κολλέγια προς την ευθυγράμμισή τους με την απαιτούμενη ποιότητα εκπαίδευσης και υποδομών - με τις προδιαγραφές προφανώς να αναμένονται σαφώς καλύτερες από αυτές των δημόσιων ιδρυμάτων με τα βρώμικα κτίρια, τις κατεστραμένες υποδομές και το 75% να τελεί υπό κατάληψη.

Ο Πιο Περήφανος Σερίφης

2007-01-27T16:06:00.000+02:00

Μείωσα το κόστος των γευμάτων σε 40 σεντ την ημέρα για κάθε κρατούμενο. Κοστίζει $1.15 την ημέρα για να ταϊσεις τους σκύλους του τμήματος! Τώρα, κόβω τις θερμίδες των κρατουμένων από τις 3000 στις 2500 ανά ημέρα.

Ο σερίφης του Φοίνιξ στην Αριζόνα μπορεί να αισθάνεται υπερήφανος που προσέχε έτσι τους υπό αναμόρφωση κρατούμενους της περιοχής του. Τους ίδιους που έδενε με αλυσίδες και τους έβγαζε στο δρόμο για να κάνουν δημόσια έργα στα περίφημα chain gangs. Μάλιστα, στην ίδια κομητεία με το φανταχτερό όνομα Maricopa ο Σερίφης έβαζε τους κρατούμενους να πληρώνουν 10 δολάρια αν πάθαιναν αφυδάτωση ή καμιά καρδιακή προσβολή λόγω των έργων, ενώ αν ήθελαν να στείλουν κάτι στην οικογένειά τους (π.χ. ευχές) έπρεπε να το κάνουν χρησιμοποιώντας καρτ-ποστάλ με την φωτογραφία του. Διαβάστε για τον κύριο Joe Arpaio στο σχετικό άρθρο του [CNN] από το 2003 και θυμηθείτε το την επόμενη φορά που θα διαμαρτυρηθείτε ότι η Ελληνική Αστυνομία είναι καταπιεστική.

Breaking News: Η Τουρκία απειλεί με πόλεμο;

2007-01-27T15:33:00.000+02:00

Ο Μεχμέτ Αλί Ταλάτ, "πρόεδρος" του ψευδοκράτους στην βόρεια Κύπρο, αποφάσισε να απειλήσει την Κύπρο, την Αίγυπτο και τον Λίβανο με πόλεμο εκ μέρους της Τουρκίας αν εφαρμοστεί η συμφωνία των τριών χωρών για εκμετάλλευση των πετρελαιοπηγών που ανακαλύφθηκαν ανάμεσα στα χωρικά τους ύδατα. "Η Τουρκία θεωρεί αιτία πολέμου την μονομερή εκμετάλλευση των πετρελαιοπηγών" δήλωσε ο Ταλάτ για μια περιοχή η οποία δεν ανήκει στην Τουρκία ή στο ψευδοκράτος ούτε καν στα πιο τρελλά όνειρα της Άγκυρας. Παρακολουθούμε την ιστορία και θα επανέλθουμε...

Μπύρα για σκύλους!

2007-01-22T22:46:00.000+02:00

Μια μπύρα που κοστίζει όσο τέσσερις Heineken έκανε την εμφάνισή της στην Ολλανδία. Το μείγμα ζωμού κρέατος και βύνης είναι σχεδιασμένο για τον καλύτερο φίλο του ανθρώπου. Όσοι θέλουν να δουν πώς μπορούν να απολαύσουν μια μπύρα με τον σκύλο τους κάντε κλικ [εδώ].

R.I.P. Hrant Dink, 53

2007-01-21T00:08:00.000+02:00

Μετά από το φόνο, η Τουρκία δεν θα έπρεπε ούτε καν να ονειρεύεται την ένταξή της στην Ευρωπαϊκή Ένωση
- Ντικράν Τοροσιγάν
Πρόεδρος Αρμενικου Κοινοβουλίου

Τον Ορχάν Παμούκ ξέραμε για αντιδραστικό στοιχείο και υπέρμαχο των θρησκευτικών και ανθρώπινων ελευθεριών στην Τουρκία. Δυστυχώς ο κόσμος έμαθε μέσα από τον φόνο του Dink για τον δικό του αγώνα υπέρ της αναγνώρισης της γενοκτονίας των Αρμενίων. Ο νόμος 301 τον καταδίκασε, ο Ερντογάν δήλωσε ότι ο φόνος του ήταν καταδικαστέος, ο νόμος 301 έμεινε και πάλι στη θέση του. Και το πιο ειρωνικό από όλα είναι ότι οι Τουρκικές αρχές ισχυρίζονται ότι ο δράστης συνελήφθη αφού τον κατέδωσε ο πατέρας του.

Φυσικά δεν περιμέναμε αυτόν τον φόνο να καταλάβουμε ότι η χώρα των αντιθέσεων πολλές φορές μετράει τις έντονες διαφορές που την χαρακτηρίζουν σε σφαίρες. Η μόνη έκπληξη έρχεται ίσως με την γρήγορη σύλληψη του υπόπτου. Όμως αυτό που βλέπουμε στην Τουρκία είναι ότι ακόμα και μετά από αυτόν τον φόνο το θέμα της [γενοκτονίας] των Αρμενίων δεν καταφέρνει να γίνει σοβαρό αντικείμενο συζήτησης στην γειτονική χώρα.

Ή έστω η κατάργηση του νόμου 301 που απαγορεύει την προσβολή της "Τουρκικότητας". Έναν νόμο που μπορεί να βάλει φυλακή όποιον προσβάλλει τον Κεμάλ, το κράτος, τον στρατό και την [επίσημη] θέση (ομαδική αυτοκτονία;) για το πώς πέθαναν τόσοι Αρμένιοι κατά τη διάρκεια αυτού που αποκαλούν οι Τούρκοι "εμφύλιο πόλεμο".

Βέβαια, μιλάμε πάντα για την χώρα που το 2004 [συνέλαβε] δύο ανθρώπους επειδή είπαν τον Οτσαλάν "κύριο".

Η Τουρκία έχει έναν επιπλέον πονοκέφαλο να αντιμετωπίσει στην προσπάθειά της να φανεί ένα σύγχρονο ευρωπαϊκό κράτος στα μάτια των πολιτών της Ένωσης. Παρ'ότι το μίσος σκοτώνει και αλλού (Ιρλανδία-Βρετανία, Βάσκοι-Ισπανία, Σέλτικ-Ρέιντζερς, 17 Νοέμβρη, Παρί Σεν Ζερμέν, ...) το πρόβλημα της Τουρκίας είναι το γεγονός ότι το παρακράτος των στρατιωτικών εμπλέκεται στους περισσότερους σκοτωμούς, είτε μέσω υποθέσεων που σχετίζονται με το Άρθρο 301, είτε με απευθείας εκτελέσεις (βλέπε Κούρδους.)

Έχοντας πάει στην Κωνσταντινούπολη ήδη αρκετές φορές, οι νέοι θέλουν να τους αντιμετωπίσουμε ως Ευρωπαίοι. Και το αξίζουν. Όμως δεν ξέρω πως θα καταφέρουν να διώξουν από το κράτος τους όλα τα στοιχεία (εκλεγμένα, διορισμένα και μη) που την κάνουν μια ωραιότατη πυριτιδαποθήκη στο κατώφλι του Σέγκεν.

Και ακόμα αναρωτιέμαι τι απέγινε ο Οτσαλάν.

Σκόπια - Ελλάδα 5-0: Χωρίς (πολλά) σχόλια

2007-01-20T22:45:00.000+02:00

Μια μικρή χώρα όπως είναι τα γειτονικά μας πως-τα-λένε κατάφερε για άλλη μια φορά να αποδείξει ότι δεν είμαστε ικανοί να επιβάλλουμε την εξωτερική μας πολιτική ούτε στους γλάρους που πετάνε πάνω από το Αιγαίο. Και μετά ονειρευόμαστε την επέκταση στα 12 μίλια. Ουστ.

Η Πολιτική του Facebook

2007-01-19T22:43:00.000+02:00

Κάποιοι ίσως να θυμούνται το democracy.gr, το site που ανέβασε το ΠαΣοΚ στις προηγούμενες εκλογές σε μια προσπάθεια να εκμεταλλευτεί το Διαδίκτυο στην προεκλογική του καμπάνια. Δεν πρέπει να είχε ιδιαίτερη απήχηση στο ελληνικό κοινό. Στην Αμερική παρ'όλα αυτά ο Barack Obama, που λογικά θα θέσει σοβαρή υποψηφιότητα να γίνει ο πρώτος μαύρος Πλανητάρχης, δείχνει να πιστεύει πολύ στη δύναμη του μέσου. Και συγκεκριμένα, στη δύναμη των φοιτητικών sites επικοινωνίας - όπως το Facebook.

Το [Facebook] είναι ένας ιστότοπος που ξεκίνησε ως ένα μέσο που βοηθούσε τους φοιτητές διάφορων πανεπιστημίων να εγγραφούν στο αντίστοιχο δίκτυο που τους αναλογούσε και να επικοινωνούν μεταξύ τους. Πρόσφατα έκανε ένα αμφιλεγόμενο άνοιγμα και στους μη φοιτητές (ή έστω αυτούς που δεν έχουν e-mail από τη Σχολή τους) και εκτόξευσε τον αριθμό των χρηστών του.

Για τις Αμερικάνικες εκλογές λοιπόν το Facebook ξεκίνησε μια λειτουργία με την οποία όλοι οι χρήστες μπορούσαν να δηλώσουν την υποστήριξή τους είτε σε ένα πρόσωπο είτε σε κάποιο σκοπό. Για παράδειγμα, υπήρξε γκρουπ για την αναγνώριση της γενοκτονίας των Αρμενίων, το κλείσιμο του Γκουαντανάμο, την αποστολή κι άλλων στρατευμάτων στο Ιράκ ... you name it.

Ο Obama είχε λάβει την στήριξη αρκετών χρηστών. Έτσι, το προφίλ του έμεινε και μετά τις εκλογές και σήμερα λαμβάνει μηνύματα υποστήριξης από χιλιάδες φοιτητές και μη στην προσπάθειά του να εκλεγεί σε πρώτη φάση υποψήφιος των Δημοκρατικών. 2581 μηνύματα στον "τοίχο" του και περίπου 1000 σχόλια στις δηλώσεις του μέσα σε λίγες μέρες. Και σίγουρα είναι μόνο η αρχή.

Ο ίδιος απευθύνεται στους χρήστες στο πιο πρόσφατο μήνυμά του για να τους ευχαριστήσει για την υποστήριξή τους. Και σίγουρα, έχει καταλάβει τη δύναμη ενός νέου μέσου που τον φέρνει κοντά σε ένα κοινό που σίγουρα δεν θα άνοιγε ποτέ την τηλεόρασή του να παρακολουθήσει μια ομιλία του, ή να πάει και να ψηφίσει.

Τώρα, ίσως το κάνει.

Η δημοσιογράφος που ήθελε να μείνει στο σκοτάδι

2007-01-19T00:07:00.000+02:00

Δεν ξέρουμε ακόμη πολλά. Αν όμως τα παραπάνω, κι όσα ακόμη γράφονται εδώ αληθεύουν (που όλα δείχνουν ότι αληθεύουν), είμαι στο πλευρό του Αντώνη. Του μόνου που δε θα γελάσει στο τέλος, αν και θα έπρεπε να έχει το δικαίωμα. Και, επίσης, αν όλα είναι όπως φαίνεται ότι είναι, δηλώνω ότι είμαι στη διάθεση του Αντώνη, αν χρειάζεται μάρτυρες.

[Τάδε έφη] η δημοσιογράφος Λαμπρινή Χ. Θωμά, σε αντίδραση για την [μήνυση] κάποιου, πιθανότατα του Δημοσθένη Λιακόπουλου, στον ιδιοκτήτη του blogme.gr. Μια πράξη αποτρόπαια. Μια καταδίκη σε θάνατο σε ένα site που απλά έκανε link προς το επίμαχο [FunEL blog]. Λίγους μήνες μετά, η ίδια δημοσιογράφος απειλεί με μήνυση ένα site ακριβώς ίδιο με το blogme.gr, επειδή τόλμησε να την συμπεριλάβει στα blogs τα οποία παρέθετε στον RSS aggregator του.

Η ιστορία έχει ως εξής (περίπου): Το παλαί ποτέ [monitor.gr] τόλμησε να συμπεριλάβει στα περίπου 2000 blogs των οποίων τα RSS feeds (σαν αυτό που έχουμε βάλει αριστερά για το Fark) φιλοξενούσε και το [Mirandolina], το (μέτριο) blog της δημοσιογράφου. Σημείωση: για να μπει ένα blog στο monitor, απ'όσο θυμόμαστε εδώ στο ονειροδρόμιο, έπρεπε να κάνει αίτηση ο ιδιοκτήτης του.

Η δημοσιογράφος έστειλε e-mail στον ιδιοκτήτη του monitor, [Παναγιώτη Βρυώνη], λέγοντας τα ακόλουθα:

Με κάθε φιλική διάθεση σου υπενθυμίζω
ότι το που θα δημοσιοποιείται και που
όχι οποιαδήποτε νέα μου δημοσίευση
είναι αποκλειστικά δικό μου νόμιμο
δικαίωμα και δεν επαφίεται σε κανενός
άλλου ιδιωτικού ιστοχώρου την
ευχέρεια.

Κάνοντας ένα πολύ μεγάλο λάθος όμως - σύμφωνα με τις ρυθμίσεις του blog της, μέσω του RSS feed συναινεί ουσιαστικά να δημοσιεύεται οπουδήποτε ότι γράφει. Αλλιώς θα το έβγαζε. Ή δεν θα bloggαρε.

Ο Βρυώνης απάντησε κάτι ανάμεσα στο ότι δεν μπορούσε να το βγάλει και το ότι βαριότανε. Και καλά έκανε - στην τελική, δεν ήταν υποχρέωσή του να βγάλει κανένα site. Η απάντηση ήταν αποστομωτική:

Δεν μπορώ να φανταστώ κανενός είδους
σχεδίαση ενός rss feed reader στην οποία η
αφαίρεση ενός feed είναι "δύσκολη για
τεχνικούς λόγους". Δεν μιλάμε για
retroffiting του ZFS στο OSX (και αυτό γίνεται
απ' ό,τι μαθαίνω). Στην χειρότερη
περίπτωση, και αν η σχεδίαση είναι
τελείως της πλάκας, να απαιτείται ένα
χειροκίνητο SQL statement που να σβήνει την
συγκεκριμένη καταχώρηση από μια βάση
δεδομένων. Δεδομένου ότι έχεις
σχεδιάσει ένα open source feed reader, δεν
νομίζω ότι δεν έχεις τα l33t skillz που
απαιτούνται για να διαγράψεις ένα feed url.

(emphasis added...)

Και προχώρησε στη σύγκριση του blog της με τα βίντεο του Reuters, παραδέχτηκε την απουσία disclaimer και έτσι ο Βρυώνης αποφασίζει ότι η Θωμά θα τον πάει στα δικαστήρια (κάτι το οποίο υπονοείται από το [πλήρες κείμενο] των e-mails αλλά δεν δηλώνεται κάπου ρητά), άρα ή θα κάνει πίσω η δημοσιογράφος ή θα κλείσει το monitor. Και προφανώς η Θωμά του είπε "κλείσ'το". Και το έκλεισε.

Η Θωμά μετά είπε ότι δεν έφταιγε αυτή για το κλείσιμο, ότι δεν ήθελε να δημοσιεύονται κείμενά της στο Monitor γιατί ούτε ο Carl Bernstein θέλει να δημοσιεύονται τα κείμενά του δίπλα στου Τράγκα. Τα [δικά της κείμενα] πάντως στο CNA (;) συνοδεύονται από ένα εξαιρετικό RSS feed του Deutsche Welle των οποίων οι δημοσιογράφοι δεν ρωτήθηκαν αν θέλουν τα κείμενά τους να εμφανίζονται δίπλα στα τοπικά νέα της Κρήτης.

Έχοντας δεχτεί απειλές για μηνύσεις στο παρελθόν, είναι η εύκολη λύση του Έλληνα. Πας μέχρι το Α.Τ. της γειτονιάς και καθάρισες. Τα Ειρηνοδικεία ζουν από την δικομανία του συμπολίτη μας. Και η Θωμά το παρατράβηξε. Μπορεί όντως ο Βρυώνης να έπρεπε να είχε προνοήσει να υπήρχε δυνατότητα για remove στη βάση δεδομένων του, αλλά αφού δεν το είχε κάνει, με γεια του με χαρά του. Από πότε δημοσιογράφος ακούστηκε να μην θέλει να βρίσκει ο κόσμος τα κείμενά της, απορώ.

Εκτός αν το monitor ήταν κανένα τσοντοsite και της έριχνε το επίπεδο.

Λες και αν είσαι δημοσιογράφος το blog σου αυτόματα αποκτά άλλο κύρος.

Λες και το RSS ανακαλύφθηκε για επιλεκτική χρήση.

Ο Παναγιώτης δεν ήταν Αντώνης. Και ψήθηκα να ανοίξω RSS aggregator...

Απόπειρα Αυτοκτονίας στην Αγία Παρασκευή

2007-01-16T19:30:00.000+02:00

Στις 20:38 το βράδυ της Δευτέρας η Αστυνομία δέχθηκε μια κλήση από περίοικους που έβλεπαν μια μεσήλικη γυναίκα να προσπαθεί να βάλει τέλος στη ζωή της πηδώντας στο κενό από το μπαλκόνι της, στην πολυκατοικία που βρίσκεται στην γωνία των οδών Γραβιάς και Αιγαίου Πελάγους στην Αγία Παρασκευή. Αμέσως στην περιοχή έσπευσαν δύο περιπολικά, τρία πυροσβεστικά οχήματα και ένα ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ. Οι πυροσβέστες άπλωσαν ένα προστατευτικό πανί και έτσι στις 21:00 όταν η γυναίκα αποφάσισε να πηδήξει έπεσε επάνω στο πανί αποφεύγοντας έτσι τον σοβαρό τραυματισμό της ή ακόμα και τον θάνατο. Σύμφωνα με τους πυροσβέστες η γυναίκα έχασε την ισορροπία της και άπλωσε τα χέρια της κατά την πτώση της. Το ασθενοφόρο απομάκρυνε την γυναίκα αμέσως μετά την πτώση της και σύμφωνα με αστυνομικούς που ήταν παρόντες στο γεγονός δεν διατρέχει κάποιο κίνδυνο. Τα αίτια της πράξης της παραμένουν άγνωστα.

Εκπαιδεύοντας κάφρους

2007-01-14T23:45:00.000+02:00

Πολλή φαιά ουσία έχει καταναλωθεί το τελευταίο διάστημα γύρω από το άρθρο 16, το πλέον διάσημο άρθρο του Ελληνικού Συντάγματος που απαγορεύει τα μη κρατικά πανεπιστήμια. Έτσι, περπατώντας μία μέρα πριν από το συλλαλητήριο της Τετάρτης που μας πέρασε στο κέντρο της Αθήνας, μπορούσα να δω την πλήρη έκθεση αφίσας για το θέμα στους δρόμους γύρω από την Ομόνοια.

Ήμουν καθ’οδόν να δω έναν Αμερικάνο να μιλάει για την εκπαίδευση σε ένα από τα πιο dodgy σημεία της Αθήνας. Χάζευα τους τοίχους. Νεολαία Συνασπισμού, ΑΔΕΔΥ, διάφορες αριστερότερες οργανώσεις που προειδοποιούσαν για την καταστροφή της χώρας αν περάσει το νομοσχέδιο. Η επιλογή λέξεων ήταν πάντα πολύ σημαντική σε αυτόν τον τόπο: από τη μία ακούς για το «μη κρατικό πανεπιστήμιο» και από την άλλη σου λένε ότι τα πανεπιστήμια θα ιδιωτικοποιηθούν και θα μπουν στο Χρηματιστήριο Αξιών Αθηνών.

Μια αφίσα που έδειχνε ένα σκίτσο με ένα ΙΕΚ κάπου στην επαρχία με μια ταμπέλα «Προσεχώς Πανεπιστήμιο» κέντρισε το ενδιαφέρον μου. Όχι τίποτα άλλο, αλλά με το status quo μπορεί ο κάθε τυχοδιώκτης να ανοίξει μια σχολή και να συνεργαστεί με το University of Wherethehellingham και να μοιράζει αναγνωρισμένα πτυχία.

Στην συνέχεια είδα και άλλες ωραιότατες αφίσες για τους 3. Όλοι θα θυμούνται τις εξαιρετικές εικόνες από το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Φόρουμ που διοργανώθηκε στην Αθήνα την περασμένη άνοιξη. Εγώ έχω κρατήσει αυτή του λεωφορείου που παραδιδόταν στις φλόγες με τους άντρες της αστυνομίας μέσα σε αυτό, τα περιπολικά που καταστρέφονταν και τις δεκάδες σπασμένες βιτρίνες. Οι αλήτες λοιπόν πανηγυρίζουν ακόμα για τα «συγκρουσιακά γεγονότα» με το σλόγκαν «τους χαλάσαμε την ειρήνη τους».

Ποιό άρθρο 16 και κουραφέξαλα. Η εκπαίδευση αυτών των ανθρώπων που θεωρούν την καταστροφή ξένης και δημόσιας περιουσίας τρόπο έκφρασης που εντάσσεται; Εκτός από το γεγονός ότι οι δυνάμεις καταστολής, παρά τις κατηγορίες για το αντίθετο από τις «αναρχικές» ομάδες, είναι για κάποιο λόγο ανίκανες να αντιμετωπίσουν τις στρατιές των κάφρων που καίνε κάθε τρεις και λίγο την Αθήνα και την Θεσσαλονίκη.

Ίσως γιατί το πανεπιστημιακό μας άσυλο τους κρύβει όποτε σκουραίνουν τα πράγματα. Αλλά δεν μας πειράζει, θα το κρατήσουμε έτσι όπως είναι γιατί μπορεί να έρθει η χούντα αύριο μεθαύριο – λες και η χούντα θα σεβαστεί κανά άσυλο αν έρθει.

Πήγα και πήρα χαρτική ύλη για τα μαθητούδια μου. Φεύγοντας από το μαγαζί είδα και ένα προποτζήδικο. Είχα 2 κληρώσεις Κίνο να προλάβω. Και τα 2 ευρώ έγιναν 11. Έβγαλα τα έξοδά τους. Πήγα στην Ακαδημία να βρω το λεωφορείο μου, και βρήκα ένα ανατριχιαστικό προτοσέλιδο της εφημερίδας Πελοπόννησος: Αλβανός, πατέρας ενός παιδιού με έγκυο γυναίκα, αυτοκτόνησε γιατί δεν άντεχε τα προβλήματά του. Απαγχονίστηκε. Όπως και 7 παιδιά που ήθελαν να μιμηθούν την εκτέλεση του Σαντάμ, σύμφωνα με την Ελευθεροτυπία.

Μια άλλη εφημερίδα (Απογευματινή) έβγαλε πρωτοσέλιδο έναν καθηγητή του Πολιτικού της Νομικής που είχε βάλει θέμα τελικών εξετάσεων στο μάθημα «Θεμελιώδη Δικαιώματα» με αθώους φοιτητές που πέρναγαν δίπλα από μια πορεία για το άρθρο 16 να τρώνε ξύλο σε αστυνομικά τμήματα. Έ ρε συμπτώσεις.

Έφυγα για το λεωφορείο. Τα ΜΑΤ είχαν αρχίσει να ζώνουν τα Προπύλαια. Για να μην έρθουν οι κάφροι. Είτε για τους 3, είτε για το άρθρο 16. Ή για την αθάνατη ελληνική you-know-what που μας δέρνει...

Αεροδρόμιο: Λεωφορεία με € 1,00;

2007-01-06T21:03:00.000+02:00

Φεύγοντας ένα βράδυ από το LGAV, κατά κόσμον Ελευθέριος Βενιζέλος, παρατήρησα ότι υπήρχε στάση για ένα λεωφορείο με αριθμό [309]. Κάνοντας τη σχετική έρευνα, διαπίστωσα ότι πρόκειται για την λεωφορειακή γραμμή ΣΤ.ΠΡΟΑΣΤ.ΚΟΡΩΠΙΟΥ - ΑΕΡΟΔΡΟΜΙΟ (ΚΥΚΛΙΚΗ), η οποία έχει δρομολόγια ανά μισή ώρα από τις 07:00 ως τις 21:30.

Ψάχνοντας άλλο λίγο βρήκα και ένα δρομολόγιο λεωφορείου για τον σταθμό Κορωπίου από Πλακεντίας και Σταυρό ([310], από τις 6:15 ανά 20-30' Δευτέρα-Σάββατο και 7:45 τις Κυριακές, τελευταίο δρομολόγιο προς Πλακεντίας στις 21:45) και επίσης ότι εκεί κάνει τέρμα και το [308] (Εθνική Άμυνα - Παιανία - Κορωπί, εκ πείρας ανά 15'-20').

Τέλος, από Γλυφάδα λειτουργεί η γραμμή [120] για τον σταθμό του Κορωπίου ανά 30'.

Χωρίς να έχω δοκιμάσει προσωπικά τους παραπάνω συνδυασμούς γραμμών, όλα δείχνουν ότι με €1,00 (δηλαδή δύο εισητήρια) ή €0,50 (δύο φοιτητικά εισητήρια) μπορείς να βρεθείς κύριος στο Αεροδρόμιο και το εμπορικό του πάρκο, με ανταπόκριση στο Κορωπί.

Ακούγεται ωραίο αν δεν βιάζεσαι, ενώ είναι κρίμα το αεροδρόμιο να εξυπηρετείται μόνο από τις γραμμές Express...

Noodles: Πέθανε ο πατέρας τους...

2007-01-06T20:46:00.000+02:00

Ο εφευρέτης του αγαπημένου μου snack έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 96 χρονών. Ο Momofuku Ando, που σκέφτηκε να δημιουργήσει τα γνωστά σε όλους μας στιγμιαία noodles βλέποντας κόσμο να συρρέει να αγοράσει σούπες στα ερείπια της Ιαπωνίας μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, πέθανε από καρδιακή προσβολή. Δείτε το αφιέρωμα του [BBC].

Πως να καταστρέψεις μια αεροπορική εταιρεία

2007-01-04T20:48:00.000+02:00

Ο πιλότος μιλάει με τον πύργο ελέγχου. Προσπαθεί να αποφασίσει αν θα καρφωθεί με το ATR (εκείνα τα ελικοφόρα που βαμένα στα χρώματα της Ολυμπιακής σε πάνε σε διάφορα επαρχιακά αεροδρόμια της χώρας) πάνω στο σπίτι του προέδρου της χώρας ή στα γραφεία της αεροπορικής. Ο πύργος ελέγχου αντί να του δίνει συντεταγμένες προσπαθεί να τον μεταπείσει. Ο Chris Phatswe όμως βρήκε κάτι καλύτερο. Καρφώθηκε πάνω στα υπόλοιπα αεροπλάνα της εταιρείας και εγκατέλειψε τον μάταιο τούτο κόσμο με στυλ.

Πριν από μερικές μέρες αντιμετώπιζα τον κίνδυνο να περάσω την μεθεπόμενη πρωτοχρονιά στην εξωτική Botswana, ένα κρατίδιο βόρεια της Νότιας Αφρικής το οποίο δεν διαθέτει αεροπορική σύνδεση με κανένα μέρος του πλανήτη στο οποίο μπορείς να πας από Ελλάδα. Μέσω Γιοχάνεσμπουργκ μάλιστα, προσθέτεις 400 ευρώ για να βρεθείς στο υπερσύγχρονο αεροδρόμιο της πρωτεύουσάς τους.

Ψάχνοντας λοιπόν στο Google αντίκρισα την Air Botswana - που έχει πλάκα πλάκα καλύτερο σύστημα on-line κρατήσεων από την επίσημη αγαπημένη Ολυμπιακή (όπως σωστά παρατήρησε ο amabilis.) Και επειδή η Wikipedia πάντα βοηθάει σε αυτές τις περιπτώσεις, στο λήμμα της βρήκα και την ιστορία του Phatswe.

O Phatswe είχε αποτύχει στις ιατρικές εξετάσεις και έτσι από πιλότος κατέληξε υπεύθυνος ασφαλείας στην εταιρεία. Το επίπεδο φάνηκε από το γεγονός ότι ανενόχλητος βούτηξε το αεροπλάνο και πέταγε δύο ώρες γύρω γύρω από το αεροδρόμιο. Στο τέλος αποφάσισε να το ρίξει πάνω στα άλλα δύο αεροπλάνα αφού δεν είχε άλλα καύσιμα. Και η Air Botswana έμεινε πανηγυρικά με ένα μόνο αεροπλάνο.

Και κάτι συνταρακτικό: ο τύπος είχε AIDS (σε μια χώρα που περίπου 7 στους 20 έχουν.)

Την πρωτοχρονιά τελικά θα την περάσω στο Cork της Ιρλανδίας. Όπου η Aer Arann αντί να με πάει με αεροπλάνο με πήγε με ΚΤΕΛ. Χαλάλι. Τουλάχιστον έφτασα μέχρι Δουβλίνο με στυλ.

2006 Exodus

2007-01-03T18:09:00.000+02:00

Φεύγοντας από το σπίτι του Κυριάκου είχα κάνει το τελευταίο post του 2006. Βγήκα στον δρόμο, άναψα ένα τσιγάρο και κατέβαινα προς τη στάση για να πάρω το διάσημο Β5 να πάω να περάσω το οικογενειακό δίωρο της αλλαγής του χρόνου, να φάω τη βασιλόπιτά μου και να φύγω για τον καθιερωμένο εορτασμό. Όμως είχα ξεχάσει εκείνη την γαϊδουροφωνάρα του 185, που μου είπε "πήγαινε λίγο νωρίτερα". Ή μάλλον είχα κάνει ένα τραγικό λάθος κατά τον ορισμό του "λίγο".

Φτάνοντας 15 λεπτά νωρίτερα από τη στιγμή που υποτίθεται ότι θα έφτανε το λεωφορείο αν έφευγε 10 η ώρα από την αφετηρία του βρήκα ένα πλήθος ανθρώπων να περιμένουν ένα από τα μπλε θαύματα της καθημερινότητας που σε πάνε σπίτι σου. Τζίφος. Και από ταξί, άλλο τίποτα. Μόνο που ήταν όλα γεμάτα και κανένα δεν πήγαινε προς το σπίτι μου. Λες και μένω στα Καλύβια να πούμε.

Έρχεται σε κάποια φάση μια γριά. "Τζίμη;" (ή κάτι τέτοιο). Δεν απαντάω, δεν γυρνάω καν βασικά, δεν με λένε Τζίμη. "Τζίμη! Τζίμη!" Γυρνάω και την κοιτάω. "Δεν σε λένε Τζίμη;" με ρωτάει μέσα στην περιέργεια. Κουνάω το κεφάλι μου γεμάτος άρνηση. Δεν με λένε Τζίμη κυρία μου. Αυτή απτόητη. "Δεν είσαι διάκονος;"

Σοκ εγώ. Και πάει στο διάολο όταν είμαι ακούρευτος και αξύριστος. Εκείνη την ημέρα απέπνεα πολιτισμό. Κοντό μαλλί και φρεσκοξυρισμένο μούσι. "Όχι, δεν είμαι διάκονος." "Σίγουρα δεν είσαι σε μια εκκλησία; Διάκονος; Ιεραπόστολος;" Έ ρε γλέντια πρωτοχρονιάτικα. "Όχι, δεν είμαι διάκονος κυρία μου" της είπα με την υπομονή μου να τελειώνει. "Α, γιατί ήταν ένα παιδί στο Θησείο που σου έμοιαζε! Καλή χρονιά!" μου είπε και έφυγε πεζή από την δεξιά λωρίδα της Αλεξάνδρας φλερτάροντας με το να την κάνει κιμά ένα από τα πολλά (γεμάτα, που δεν πήγαιναν σπίτι μου) ταξί.

Συνέχισα να περιμένω το λεωφορείο. Ρωτάω έναν not-that-straight τύπο που περίμενε πριν από εμένα αν είδε το Β5. Μόνο που δεν έσκασε στα γέλια. Και έτσι πήρα τα πόδια μου να πάω προς το μετρό των Αμπελοκήπων. Στο πρώτο φανάρι πέρασε μια κουστωδία 4 ασφαλίτικων και δύο λιμουζίνων με έναν ικανό αριθμό μηχανόβιων αστυνομικών γύρω τους. Ζήλεψα. Θα γίνω πρωθυπουργός.

Πήρα το μετρό (που είχε δρομολόγια άνα 10 λεπτά - respect) και φτάνοντας στην Εθνική Άμυνα βρήκα κόσμο να περιμένει ταξί. Η ευγένεια όμως δεν έμελλε να παίξει σημαντικό ρόλο στην απόφασή μου να τους παρακάμψω όλους και να μπω στο πρώτο ταξί που ήρθε σαν κάτι άλλους που τους βρίζω μετά βγελδυμίας στους δρόμους της Αθήνας. Το πήρα και έφυγα.

Στον δρόμο το σταματάνε δύο dodgy (το λιγότερο) τύποι που πάνε Αγία Παρασκευή. Ο ταξιτζής, ο οποίος έμοιαζε με εβραίο ραβίννο, τους δέχτηκε. Ο ένας από τους δύο μπαίνει με το τσιγάρο αναμμένο και ρωτάει τον ταρίφα αν έχει πρόβλημα. Προφανώς και είχε. Ο τύπος λοιπόν παίρνει το τσιγάρο, το σβήνει πάνω στον αντίχειρά του και ζητάει συγγνώμη. Αφού τους κατεβάσαμε ο οδηγός γυρνάει και μου λέει "δεν είχα πρόβλημα αν ήταν κάποιος άνθρωπος σαν και εσένα, αλλά τους είδες πως ήτανε."

"Άνθρωπος σαν εμένα." Η φράση αντιλαλούσε μέχρι να φτάσω σπίτι μου.

Saddam's Requiem: Το Βίντεο

2007-01-02T04:40:00.000+02:00

Το μεγαλύτερο σοκ από την εκτέλεση του Σαντάμ ήταν σίγουρα το όσα ακούστηκαν από τους δημίους του πριν ανοίξει η καταπακτή και περάσει ο πρώην δικτάτορας στην ιστορία. Και επιβεβαιώθηκε για άλλη μια φορά ότι ο συνδυασμός Internet και κινητού με κάμερα είναι θανατηφόρος.

Αυτό το διάσημο βίντεο της εκτέλεσης του Σαντάμ Χουσεϊν που τραβήχτηκε από κινητό τηλέφωνο βρίσκεται [εδώ].

Προσοχή: το βίντεο είναι υπερβολικά βίαιο.

N844AA: Αεροπλάνο φάντασμα (;)

2007-01-02T01:52:00.000+02:00

Το να κλέψεις μία Lacta από το περίπτερο της γειτονιάς σου σίγουρα φαντάζει δύσκολο. Κάποιος όμως έκλεψε ένα ολόκληρο Boeing 727 από ένα αεροδρόμιο της Αγκόλας πριν από περίπου τρία χρόνια. Έκτοτε κανείς δεν έχει δει ούτε το αεροπλάνο ούτε τον Ben Padilla, μηχανικό αεροσκαφών, που ήταν πάνω στο αεροπλάνο τη στιγμή που έκανε φτερά. Η ιστορία είναι γεμάτη μυστήριο, όπως και οι διάφορες θεωρίες που βγήκαν στη φόρα επί του θέματος...

Το αεροπλάνο άνηκε στην American Airlines πριν πωληθεί σε μια εταιρεία της Φλόριδα, η οποία με τη σειρά της το πούλησε στην IRS Airlines που εκτελεί προγραμματισμένες πτήσεις στο εσωτερικό της Νιγηρίας. Το αεροπλάνο πόζαρε για την τελευταία του φωτογραφία [source: airliners.net] σε ένα αεροδρόμιο της Φλόριδα όπου ετοιμάζοταν για το καινούργιο του αφεντικό.

Η συνέχεια της ιστορίας: Η IRS δεν πλήρωσε τους προηγούμενους ιδιοκτήτες του αεροπλάνου, το οποίο είχε μετατραπεί σε ένα αεριωθούμενο tanker με την προσθήκη πανάκριβων δεξαμενών πετρελαίου. Οι Αμερικάνοι έστειλαν τον [Ben Padilla] να γυρίσει το αεροπλάνο πίσω στην Φλόριδα. Ο Padilla ήταν μηχανικός αεροσκαφών που είχε αρκετές ώρες πτήσης σε μικρά αεροπλάνα.

Στις 25 Μαϊου του 2003 ήταν επάνω στο αεροπλάνο για άγνωστο λόγο. Όπως δήλωσαν υπάλληλοι του αεροδρομίου, ένας μαύρος άνδρας ντυμένος ως καθαριστής μπήκε στο αεροπλάνο και μετά από λίγο το αεροπλάνο έβαλε μπροστά και μετά από μια περίεργη διαδρομή πάνω στον διάδρομο απογείωσης, σαν να υπήρχε μάχη στο εσωτερικό του, απογειώθηκε με άγνωστη κατεύθυνση.

Το αεροπλάνο δεν βρέθηκε ποτέ από τότε. Φήμες το έχουν φέρει να είναι το αεροπλάνο 3X-GDO που [κατέπεσε] στην Νιγηρία ένα χρόνο μετά ή ένα αεροπλάνο που κατήσχεσαν οι αρχές της Βηρυττού λόγω παρατυπιών. Όλος ο κόσμος το έψαχνε γιατί υποψιαζόντουσαν ότι θα χρησιμοποιούνταν σε μια επίθεση τύπου 9/11 και το FBI ψάχνει ακόμα τον Padilla μήπως ξέρει τίποτα για το που είναι το 727.

Ο αδερφός του Padilla προσπαθούσε τότε να τον βρει μέσα από [σχόλια (κάτω μέρος σελίδας)] σε blogs και forums.

Ο Bob Srother, Καναδός πιλότος, [ισχυρίζεται] ότι είδε το αεροπλάνο στην Γουινέα με την ψεύτικη εγγραφή 3X-GOM, με τα χρώματα μιας άλλης αεροπορικής ονόματι UTA (η εταιρεία που είχε το GDO που συνετρίβη). Η αεροπορική βιαστικά εξέδωσε ανακοινώσεις ότι το μπέρδεψε με το 3X-GDM, άλλο παλιό αεροσκάφος της American Airlines. Όμως ο Srother ήταν απόλυτα σίγουρος, ενώ δήλωσε ότι το αεροπλάνο ανήκει σε Λιβανέζους που κάνουν λαθρεμπόριο ανάμεσα στην Βηρυττό και το Conakry, την πρωτεύουσα της Γουινέας και την τοποθεσία που ο Srother είδε(;) το αεροπλάνο-φάντασμα.

Μια άλλη υπόθεση που κάνουν διάφοροι στους αεροπορικούς κύκλους είναι ότι το αεροπλάνο απλά [εκλάπη] από τον μεγαλοαπατεώνα μεσάζοντα στην αγοραπωλησία του N844AA, ενώ η [εκδοχή] ενός υπαλλήλου της Washington Post είναι ότι το αεροσκάφος εξαφανίστηκε λίγο πριν από μια νέα αγοραπωλησία και χρησιμοποιείται σε παράνομες δραστηριότητες. Στην εκδοχή αυτή αναφέρεται και το όνομα του διευθυντή αεροπλοϊας της Αγκόλας που δήλωσε ότι ένας Αμερικανός υπήκοος πήρε το αεροπλάνο χωρίς όμως να τον κατονομάσει. Αν βέβαια ήξερε ποιος είναι, λογικά θα το είχε κοινοποιήσει στις αρχές και τον τύπο, αφού ο Padilla (που το FBI έχει μάθει κατά την πηγή αυτή ότι ελέγχει το αεροπλάνο μαζί με έναν τύπο ονόματι John Mikel Mutantu) θεωρείται ακόμα εξαφανισμένος.

Για περισσότερα επί του θέματος, ένα από τα πιο πλήρη sites είναι το [No Such Blog] που έχει νέα της υπόθεσης μέχρι το τέλος του 2005.

2007 παρά δύο

2006-12-31T21:18:00.000+02:00

Τελειώνει άλλος ένας χρόνος με τις κλασσικές ευχές για παγκόσμια ειρήνη στις δηλώσεις των πολιτικών και το "αγωνιστικό 2007" στις πινακίδες των ταξί που μας ανακοινώνουν το υποχρεωτικό δώρο του ενός ευρώ. Πολύ ψήνομαι να αγωνιστούμε ενάντια σε αυτό το δώρο. Αλλά δεν πειράζει, εδώ άλλοι κι άλλοι μας χρεώνουν 10% παραπάνω για το δώρο (8% πάνε στον εργαζόμενο) ή 50 ευρώ προκαταβολή για να στριμωχτείς σε ένα από τα γνωστά χαμετυπεία του κέντρου των Αθηνών.

Επί του παρόντος βρίσκομαι γεωγραφικά στην φημισμένη συνοικεία του Γκύζη. Το 185 μου απάντησε ότι όλα τα τελευταία δρομολόγια είναι 10 η ώρα. "Άρα, 10 η ώρα φεύγει από Σταθμό Λαρίσης." Σιωπή το 185. "Λέω, 10 η ώρα φεύγει έτσι;" Η απάντηση αφοπλιστική: "έ, πηγαίνετε λίγο νωρίτερα..."

Που να έρθει η ώρα που θα μπορείς να κάνεις αλλαγή του χρόνου στο Χ15 Σύνταγμα - Αγία Παρασκευή - Λούτσα, αγκαζέ με τον λεωφορειατζή.

Μια που το έπιασα το θέμα, μέσα σε μια βδομάδα πέτυχα οδηγό λεωφορείου και μηχανοδηγό προαστειακού να καπνίζουν εν ώρα δρομολογίου. Θεοί. Και εγώ θυμάμαι ένα τσιγάρο που έκανα στο τελευταίο Α7 πριν από κάτι αιώνες. Δεν ήξερα ότι απαγορεύεται. Δεν χρειάστηκε να το πω στον οδηγό, μας χώριζε ένα άδειο παλιό τσέχικο λεωφορείο. Γεια σου Ανδρέα...

Τέλος πάντων, καλή χρονιά σε όλους. Μην ελπίζετε για παγκόσμια ειρήνη, το τελευταίο βίντεο του Σαντάμ είναι αιτία εμφυλίου. Και με έκανε να τον λυπηθώ. Και όποιος μου πει ότι ήταν δικαιοσύνη αυτό το πράγμα θα τον κράξω. Εκτός αν η καταδίκη έλεγε ότι την ώρα που τον κρεμάγανε θα είχαν έναν ωραιότατο όχλο, όπως είχαν για το κεφάλι του Κρόμγουελ μια φορά και έναν καιρό (πριν ονομάσουν καμιά δεκάδα δρόμους προς τιμήν του.)

Και δεν θα προλάβει μέσα σε 2 ώρες να τελειώσει το μακελειό στη Σομαλία.

Δεν ξέρω τι να ευχηθώ. Μάλλον προσωπική υγεία και ευτυχία. Γιατί αν πάμε στο μακροσκοπικό της υπόθεσης, θα γίνω ψεύτης.

Τα λέμε του χρόνου.

Τα τραγούδια των γενεθλίων σας...

2006-12-31T04:39:00.000+02:00

Αν απορούσατε ποτέ τι έπαιζε το ραδιόφωνο όταν ο πατέρας σας έτρεχε στο μαιευτήριο για να σας καμαρώσει, βρήκαμε τη λύση.

[EveryHit Date Engine]

Να τα δικά μου:

1985 On your birthdate the No. 1 single was Paul Hardcastle - "19"
1986 On your 1st birthday Spitting Image - "The Chicken Song"
1987 On your 2nd birthday Starship - "Nothing's Gonna Stop Us Now"
1988 On your 3rd birthday Wet Wet Wet / Billy Bragg - "With A Little Help From My Friends / She's Leaving Home"
1989 On your 4th birthday The Christians, Holly Johnson, Paul McCartney, Gerry Marsden, Stock Aitken & Waterman - "Ferry 'Cross The Mersey"
1990 On your 5th birthday Adamski - "Killer"
1991 On your 6th birthday Cher - "The Shoop Shoop Song (It's In His Kiss)"
1992 On your 7th birthday K.W.S. - "Please Don't Go/Game Boy"
1993 On your 8th birthday George Michael & Queen with Lisa Stansfield - "Five Live EP"
1994 On your 9th birthday Manchester United Football Squad - "Come On You Reds"
1995 On your 10th birthday Robson & Jerome - "Unchained Melody / The White Cliffs Of Dover"
1996 On your 11th birthday George Michael - "Fastlove"
1997 On your 12th birthday Olive - "You're Not Alone"
1998 On your 13th birthday Aqua - "Turn Back Time"
1999 On your 14th birthday The Backstreet Boys - "I Want It That Way"
2000 On your 15th birthday Madison Avenue - "Don't Call Me Baby"
2001 On your 16th birthday Geri Halliwell - "It's Raining Men"
2002 On your 17th birthday Ronan Keating - "If Tomorrow Never Comes"
2003 On your 18th birthday R Kelly - "Ignition Remix"
2004 On your 19th birthday Eamon - "F**k It (I Don't Want You Back)"
2005 On your 20th birthday Akon - "Lonely"
2006 On your 21th birthday Gnarls Barkley - "Crazy"

Famous Last Word: "Παλαιστίνη"

2006-12-31T03:56:00.001+02:00

Όταν έχεις συνηθίσει να είσαι ο δικτάτορας ενός μέρους για πάνω από δύο δεκαετίες, μάλλον δεν μπορείς καν να πιστέψεις ότι αυτή η θηλιά που περνάνε γύρω από το λαιμό σου θα σφίξει. Ο صدام حسين عبد المجيد التكريتي, κατά κόσμον Σαντάμ Χουσεϊν, ο άνθρωπος που έλαβε την εξουσία με τις [ευλογίες της CIA] και ένιωσε ότι ο παλιός του εχθρός (οι κομμουνιστές) μάλλον ήταν ο καλύτερος του σύμμαχος όταν ο Θείος Σαμ αποφάσισε να προστατέψει το μικροσκοπικό Κουβέιτ.

Όχι, ο Σαντάμ δεν εκτελέστηκε για το πώς πήρε την εξουσία. Τον εκτελέσανε για 184 χωρικούς. Που δεν λέω, είναι ένα σοβαρό έγκλημα, αλλά δεν ξέρω αν έχουν εκτελεστεί [άλλοι] και [άλλοι] που μετράνε νεκρούς με τις χιλιάδες. Ούτε αν ο Λευκός Οίκος κυκλοφόρησε ανακοίνωση που να τους καταδικάζει με τη σφοδρότητα που καταδίκασε τον μουσάτο καλοντυμένο κύριο που αντιμετώπισε την εκτέλεση που η ταχύτητά της πρέπει να κάνει κάθε σωφρονιστικό υπάλληλο του Τέξας να ντρέπεται.

Σίγουρα ήταν ένα από τα χειρότερα παιδιά που μπήκαν ποτέ σε κυβερνητικό πόστο στον πλανήτη. Όμως το να κυκλοφορείς 3GPP βιντεάκια με το πτώμα του μάλλον τον κάνει ήρωα και μάρτυρα για τους ομόθρησκούς του και τους ομοιδεάτες του. Ειδικά σε μια εποχή που η Made in America κατάσταση στο Ιράκ δεν δικαιολογεί ελπίδα για κανέναν εκτός από το υπουργικό συμβούλιο και τους contractors.

Και όταν το τελευταίο πράγμα που λέει είναι Παλαιστίνη, τότε μπορούμε να είμαστε σίγουροι ότι η εκτέλεση θα χρησιμοποιηθεί από εξω-Ιρακινά γκρουπ τρομοκρατίας ή απελευθέρωσης, ανάλογα αν η επίθεση έγινε στη γειτονιά σου ή όχι.

ΥΓ: Κάτι τελευταίο, ο Αυστραλός πρωθυπουργός από πότε [αποφάσισε] ότι η Αυστραλία [γουστάρει] την θανατική ποινή;

Ζητούνται Υπουργοί

2006-12-09T15:33:00.000+02:00

Το να γίνονται πραξικοπήματα σε κάποιες κουλές χώρες που τελειώνουν σε -σταν φαίνεται πιο λογικό από το να περνάνε τα τανκς κάτω από τα φοινικόδεντρα στο Φίτζι. Κι όμως, η χώρα πλέον αντιμετωπίζει ένα στάνταρ πραξικόπημα ανά πενταετία με τους στρατιωτικούς να απολύουν κυβερνήσεις κατά βούληση. Όμως, το κορυφαίο γεγονός του πραξικοπήματος ήταν η αγγελία με την οποία ζητούσαν βιογραφικά για πρωθυπουργούς...

Δίπλα λοιπόν σε αγγελίες για κρουαζιέρες, ο Frank Bainimarama (το όνομα προφανώς έγινε copy paste) ανακοίνωσε ότι ψάχνει για Υπουργούς. Τα κριτήρια είναι:

- Αδαμάντινος χαρακτήρας
- 10 χρόνια εργασιακής εμπείριας
- Να μην έχει κηρύξει ποτέ ο ενδιαφερόμενος χρεωκοπία

Μάλλον θέλουν και κάτι άλλο: να ενδιαφέρεται να συνεργαστεί με μια χούντα για όσο διαρκέσει η "μεταβατική" εξουσία. Τα μέλη της χούντας ήδη δεν μπορούν να ταξιδέψουν στη Νέα Ζηλανδία και το Φίτζι έχει αποβληθεί από την Κοινοπολιτεία.

Όσοι ενδιαφέρονται λοιπόν, ας επικοινωνήσουν με τα [Fiji Times].

Όμορφη πόλη

2006-10-29T15:16:00.000+02:00

Χθες είχα βάλει το σακάκι μου και πήγα για το εβδομαδιαίο ξενύχτι. Γυρνώντας, είδα δύο πράγματα που με έκαναν να σκέφτομαι. Και να συζητάω. Και να πάω τελικά 8 η ώρα για ύπνο. Το ένα στη λεωφόρο Αλεξάνδρας και το άλλο στην πλατεία που προχθές γλεντούσαν οι ψηφοφόροι (;) του Βασίλη Γιαννακόπουλου. Ναι, βγήκε τελικά.

Έχοντας φύγει με δύο αυτοκίνητα από το ρεμπετάδικο (που σύντομα θα αποκτήσει website) ανεβαίναμε την Αλεξάνδρας για να πάμε στα Εverest της περιοχής για το πεϊνερλί του ξενερώματος. Περνώντας το μετρό ξαφνικά βρεθήκαμε σε μποτιλιάρισμα και σιγά σιγά άρχισαν να φαίνονται ένα ένα τα κομμάτια μιας μοτοσυκλέτας. Η μοτοσυκλέτα σχεδόν άθικτη, ένας νεαρός στο δρόμο να πονάει χωρίς ιδιαίτερα σημάδια αίματος και ένα ταξί με το πίσω παρ-μπρίζ θρυματισμένο και το πίσω αριστερά κομμάτι του συντρίμμια.

Συνηθισμένα πράγματα. Συνεχίσαμε να οδηγάμε μέχρι που είδα τον φίλο στο άλλο αυτοκίνητο να έχει κατεβεί και να τρέχει προς το σημείο. Σταματήσαμε και εμείς νομιμότατα (;) δίπλα στα κάγκελα του Αβραμόπουλου και τρέξαμε προς τα πίσω. Αυτό που δεν είχαμε δει ήταν ο οδηγός της μηχανής, με το πρόσωπο να μην φαίνεται από το αίμα να προσπαθεί να αναπνεύσει.

Ήρθαν τα ασθενοφόρα και οι αστυνομικοί και μετά το μόνο που έμεινε ήταν οι κηλίδες αίματος στο δρόμο και το κράσπεδο. Η μηχανή, γυαλιστερή σαν να είχε μόλις βγει από την αντιπροσωπεία, πεσμένη στην άσφαλτο μαζί με την ψυχολογία μας. Το σκηνικό άρχισε να πλάθεται στο μυαλό μας: ο ένας μόλις αγόρασε τη μηχανή και έβγαλε βόλτα το φίλο του. Κανένας δεν φόραγε κράνος - κόβει λίγο από το coolness της στιγμής. Εκεί που πήγαιναν κομμάτια, έφυγαν πάνω στο ταξί. Και μετά το αίμα. Ίσως και ένας νεκρός. Δεν θα μάθουμε ποτέ - σιγά την είδηση δηλαδή. Εδώ ξεκληρίζεται ένα χωριό κάθε βδομάδα στους δρόμους.

Και όλα αυτά γιατί; Η ματαιότητα της στιγμής. Η αδρεναλίνη. Η εμποτισμένη με βλακεία ανθρώπινη φύση. Η αγάπη για τον κίνδυνο. Και τι να κάνεις; Οι δύο για το νοσοκομείο έφυγαν οριζοντίως από την τρέλλα τους. Ο ταξιτζής από την άλλη θα κάνει να δουλέψει πολύ καιρό με τη ζημιά που έπαθε. Φουκαράδες όλοι - και για όλα αυτά φταίει ο οδηγός. Ούτε οι δρόμοι ούτε η κυβέρνηση Καραμανλή. Όπως θα έλεγε και ο Γιώργος, φταίει ο κλασσικός ο μαλάκας ο Έλληνας.

Μερικές ώρες αργότερα έπινα τον πρωινό καφέ μου στο Everest. Απέναντι μια γνωστή φυσιογνωμία μέσα στο κίτρινο φωσφοριζέ γιλεκάκι του δήμου να καθαρίζει την πλατεία. Νέος, γύρω στα 26, με τις έννοιες φίλος και κοπέλα να είναι τόσο ξένες όσο το Prison Break στην λαντζαδόρισα του ρεμπετάδικου.

Με αυτόν κάποτε παίζαμε μπάλα, όταν είμασταν όλοι κάτι βλαμμένα με φόρμες και ποδοσφαιρικά παπούτσια και το μόνο που μας ξεχώριζε ήταν η ικανότητά μου να βάζω την μπάλα στα δίχτυα (της παρακείμενης ψαραγοράς) και οι ντρίμπλες του συμπολίτη που πίναμε τον καφέ παρέα (είχε μια καταπληκτική ικανότητα να ντριμπλάρει τον εαυτό του.)

Τώρα εμείς με τα σακάκια, τα design πουκάμισα και τον φίλτρου των 1,60 στο τραπέζι, με τις σπουδές μας, τις δουλειές μας και τη ζωή μας. Απέναντι ο no-lifer, ο άνθρωπος που καθαρίζει την πλατεία, με τα χίλια προβλήματα και τις πιθανότητες να βρεθεί μια καλύτερη λύση να είναι τόσες όσες και αυτές ενός τυχαίου σπερματοζωαρίου να γίνει τελικά άνθρωπος.

Ή ενός δικηγόρου.

Ο άλλος δεν άντεξε να κοιτάει το θέαμα. Σε πιάνει μια στενοχώρια. Οι κάφροι του Δημοτικού που τον κορόιδευαν του σημάδεψαν τη ζωή. Ίσως. Όπως και να έχει μόνο μια σκέψη μου πέρναγε από το μυαλό βλέποντας τον να πετάει τα στεφάνια της παρέλασης στον κάδο απορριμάτων. Έτσι και ξανακούσω κανέναν να γκρινιάζει ότι η ζωή του είναι σκατά επειδή τον παράτησε μια παρένθετη γκόμενα ή επειδή παίρνει πτυχίο με 5.1, θα τον συστήσω στον πατέρα μου για μια κενή θέση εργασίας.

Το αφεντικό του φουκαρά που καθάριζε το δρόμο δηλαδή.

Κατσαβίδια και συντάξεις

2006-10-24T12:30:00.001+03:00

Χτες πέρασα από ένα περίεργο σταυροδρόμι. Κάτω από την ταμπέλα για την (ανύπαρκτη) δημοτική βιβλιοθήκη τα Χριστούγεννα του 1999 ένιωθα το κατσαβίδι (ή το στυλό, δεν φρόντισα να κοιτάξω) κάποιου συμπολίτη μου (κρατάμε τη λέξη από τις εκλογές) που μου άδειαζε παράλληλα τις τσέπες (τι καλός άνθρωπος.) Η παιδική μου αθωότητα πήγε περίπατο με το Ericsson T28s μου. Και τις 1000 δραχμές του Γιάννη. Δεν είχε κινητό ο τυχεράκιας.

Κάθε φορά που περνάω από εκεί το θυμάμαι. Ιδιαίτερα όταν είναι βράδυ. Πόσες φορές μετά από αυτό το γεγονός παρακάλαγα να ξαναεμφανιστούν αυτές οι τρεις κότες για να «τους δείξω εγώ.» Όλα σκηνοθετημένα τέλεια στο μυαλό μου – μέχρι και οι φάτσες τους να ματώνουν το πεζοδρόμιο. Και την κολώνα της ταμπέλας της ανύπαρκτης βιβλιοθήκης.

Από τότε που άκουγα για τις παιδικές συμμορίες, την ανήλικη εγκληματικότητα και τις υπόλοιπες νέες έννοιες που εισήγαγε στην κοινωνία μας η υπόθεση του μικρού Άλεξ σκεφτόμουν το πώς σήμερα αρκετές από τις περιπτώσεις εφήβων που επιτίθενται σε μικρότερούς τους για να βρουν τα απαραίτητα προς την πρέζαν είναι παιδιά οικογενειών υπεράνω πάσης υποψίας. Οικογένειες που έχουν λεφτά - όχι φτωχαδάκια, όχι μετανάστες.

Γιατί όμως;

Ίσως επειδή η "παραβατικότητα" τείνει να γίνει περισσότερο μόδα παρά μέσο επιβίωσης. Ή είναι ήδη περισσότερο μόδα. Θυμάμαι στους τέσσερις τοίχους (βασικά, στους 800 τοίχους) του ιδιωτικού σχολείου που πήγαινα κάποτε έναν ψηλέλεκα που βούταγε κινητά από τις τσάντες κάποιων μαθητριών. Ο τύπος είχε λεφτά να αγοράσει την εταιρεία που εισήγαγε τα κινητά μάλλον.

Και όταν μεγαλώνουν αυτά τα παιδιά, γίνονται σαν τον κύριο Jeff Skilling, τον πρώην διευθυντή της Enron που καταδικάστηκε σε [24 χρόνια φυλάκιση] για απάτη και συνομωσία (τώρα ψάχνουν σε ποια φυλακή θα φτιαχτεί το προσωπικό του Club Med.) Οι συνέπειες της πράξης του ήταν δύο: η πτώχευση της Enron και ο αφανισμός των χρημάτων που περίμεναν οι εργαζόμενοι να πάρουν στην παραίτησή τους. Ο ίδιος δήλωσε μετανιωμένος αλλά αθώος (κάπως περίεργο οξύμωρο το οποίο θα αποδώσουμε στην άθλια μετάφραση του δελτίου ειδήσεων, όχι, στο CNN το είδα, αυτό είπε.)

White-collar crime. Κάποιος κοινωνιολόγος τρελλάθηκε στην ιδέα που είχε σκεφτεί. Οι άλλοι μάλλον τον κορόιδευαν. Μα γίνεται σπουδασμένος άνθρωπος να κάνει έγκλημα; Πλούσιος να κλέψει τον φτωχό; Πώς δεν γίνεται. Ο Ροκφέλερ (αν δεν κάνω λάθος) είχε πει ότι αν είσαι βλάκας κλέβεις το τρένο ενώ αν είσαι έξυπνος κλέβεις ολόκληρο τον σιδηρόδρομο.

Η εκπαίδευση προφανώς δεν είναι η λύση. Την ηθική της κοινωνίας μας (όχι μόνο της ελληνικής) δεν είναι να την εμπιστεύεσαι σε μεγάλες ποσότητες. Η Εκκλησία της Ελλάδος δεν μπορεί πια να κάνει τίποτα. Ο Σούπερμαν ΔΕΝ υπάρχει. Ποιά είναι η λύση για να μην έχουμε μικρούς Άλεξ, παιδιά με κατσαβίδια και τον κύριο Skilling;

Βασικά, καμία. Ξοδεύουμε τόσα λεφτά για να τετραγωνίσουμε τον κύκλο (ποτέ δεν κατάλαβα σε τι θα μας ωφελήσει αυτό) και δεν έχουμε καταλάβει ακόμα το πώς γίνεται να ζούμε αρμονικά μεταξύ μας.

[Μεγάλη υπόθεση απάτης συνταράσσει τον εμπορικό κόσμο της Θεσσαλονίκης (in.gr)]

Aleksey Vagner - Ένας νέος αστικός μύθος

2006-10-21T01:06:00.000+03:00

Υπό κανονικές συνθήκες κανένας δεν θα ασχολείτο με ένα κοινό βιογραφικό σημείωμα που έστειλε ένας τελειόφοιτος του Yale στην UBS για μια θέση σχετικά με τραπεζικές επενδύσεις. Ή κάτι τέτοιο, πάντα είχα τον amabilis να μεταφράζει τα LSEίτικα. Μέχρι που έστειλε ένας Ουζμπεκοαμερικάνος το δικό του βιογραφικό σημείωμα, σε χαρτί και βίντεο, και πήρε τα 15 λεπτά (ή τα 15 εκατομμύρια clicks) διασημότητάς του.

Εγώ τον πέτυχα τυχαία στο Facebook ενός φίλου. Και πήγα στην [Wikipedia]. Ο τύπος λοιπόν μετά από κανά δίωρο μελέτης αποδεικνύεται να είναι ο Aleksey Vagner (γεννημένος Garber,) φοιτητής του Yale. Έστειλε όντως ένα βιογραφικό σε μερικές εταιρείες που ασχολούνται με το investment banking, ισχυριζόμενος ότι μεταξύ άλλων είναι πρόεδρος μιας [επενδυτικής εταιρείας] και μιας [φιλανθρωπικής οργάνωσης]. Στο συνοδευτικό [βίντεο] κάνει την ηγετική του εμφάνιση, δίνοντας συμβουλές για την επιτυχία και σημειώνοντας μερικά αθλητικά επιτεύγματα στο τένις, τον χορό, το καράτε και την σύνηθη ρουτίνα με τα βάρη στο γυμναστήριο.

Ο Aleksey είχε ιστορικό στον τομέα της υπερβολής - όταν ήταν ακόμα πρωτοετής, έγραφε πολλές φορές για τα "κατορθώματά" του σε πανεπιστημιακά έντυπα. Σε ένα από αυτά είχε ισχυριστεί ότι είναι ο ένας από τους τέσσερις ανθρώπους που έχουν άδεια χειρισμού πυρηνικών αποβλήτων στο Connecticut, μια από τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, και ότι ο Δαλάι Λάμα του είχε γράψει συστατική επιστολή.

Μετά την κυκλοφορία του βιογραφικού στο Διαδίκτυο, έχει απειλήσει τις εταιρείες με μήνυση σχετικά με την διαρροή των προσωπικών του δεδομένων. Όμως η αλήθεια είναι ότι χωρίς τη διαρροή δεν θα είχε καταφέρει ποτέ να μπει στο Time.

Σίγουρα είναι μια περίπτωση ανθρώπου άξια προσοχής. Υποκλινόμαστε στην καφρίλα του - όμως αμφιβάλλουμε για το αν θα καταφέρει να πιάσει δουλειά.

Κάλπες 2006: Το τελικό συμπέρασμα

2006-10-17T13:13:00.000+03:00

Μια λίστα με πράγματα που μας δίδαξε η κάλπη.

1. Ο δικομματισμός ζει και βασιλεύει. Όλη η Ελλάδα είναι μπλε, υπάρχει λίγο πράσινο για να σπάει η μονοτονία και την Β’ Κυριακή θα φύγει και το λαδί του αναποφάσιστου.
2. Ο ΑΝΤ1 έβγαλε γκάλοπ για τις βουλευτικές εκλογές την ημέρα των δημοτικών, προκαλώντας την οργισμένη αντίδραση του ΠαΣοΚ. Ναι, και εγώ απορώ με το timing.
3. Ο Γιωργάκης συνεχάρη τον Φασούλα και είπε ότι η νίκη του είναι δείγμα της λαϊκής δυσαρέσκειας και το μήνυμα προς το ΠαΣοΚ και, και... Ο ύμνος του Ολυμπιακού τα είπε όλα. Ο γαύρος κέρδισε, όχι ο Bravo Yorgo.
4. Η Φώφη κέρδισε και τον Ντινόπουλο. Μήπως τελικά δεν έφταιγε ο Τζανετάκος με τον Καρατζαφέρη την προηγούμενη δόση;
5. Ο Μπουτάρης δεν τα κατάφερε. Κρίμα. Μακάρια την επόμενη φορά να λάβει και περισσότερη στήριξη από κάποιο από τα κόμματα εξουσίας.
6. Ο υποψήφιος στηριζόμενος από το Ονειροδρόμιο εξελέγη. Άξιος.
7. Ο Τρύφων Μπουγάς - δυστυχώς - δεν εξελέγη.
8. Το in.gr μετέδωσε συμμετοχή σε ένα εκλογικό κέντρο στην Αυλώνα 103%. ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ.

Leave Ireland for the Irish...

2006-10-17T12:49:00.000+03:00

Σήμερα αναμένεται να γίνει κάτι από τα εξής δύο: ή να σημειωθεί πρωτοφανής εξέλιξη στην πολιτική διαδικασία της Βορείου Ιρλανδίας ή να μην γίνει απολύτως τίποτα. Το ίδιο έργο που παίζεται δηλαδή εδώ και δεκαετίες. Μόνο που αυτή τη φορά υπάρχει μια πολύ σημαντική παράμετρος: ο Μπλερ έχει αναγνωρίσει ότι ο IRA δεν υπάρχει πια (τον πάτησε το Bus Eireann.)

Σήμερα λοιπόν το πρωί ο γιος του ηγέτη του προτεσταντικού κόμματος DUP ανακοίνωσε - μέσω του γιόκα του - ότι δεν θα παραβρεθεί στις συνομιλίες αν μέχρι τότε ο Gerry Adams (ηγέτης του Sinn Fein) δεν συμφωνήσει με μια προυπάρχουσα απόφαση για την αστυνόμευση στη Βόρειο Ιρλανδία.

Οι διαπραγματεύσεις στο διχασμένο Ulster ήταν πάντα μια ιστορία πάθους και αγάπης. Από τη μία υπάρχουν τα δύο προτεσταντικά κόμματα (DUP [site], UUP) που επιθυμούν διακαώς την συνέχιση της βρετανικής κυριαρχίας σε αυτό το κομμάτι γης. Από την άλλη, το Sinn Fein [site] θεωρείται από πολλούς ότι είναι ο πολιτικός βραχίονας του IRA. Ρόλο που έπαιξε άριστα διατάζοντας την οργάνωση να παρατήσει άμεσα τον ένοπλο αγώνα. Και το SDLP, ένα πιο light κόμμα για τους καθολικούς της περιοχής.

Γεγονότα και αιματοχυσίες πολλές, με την πιο διάσημη να έχει λάβει χώρα τη "Ματωμένη Κυριακή" όπου οι βρετανοί στρατιώτες άνοιξαν πυρ εναντίον άοπλων διαδηλωτών, πυροβολόντας τους πεσμένους στο έδαφος εξ’επαφής μπροστά στις κάμερες. Μετά ο Στρατός ισχυρίστηκε ότι δέχθηκαν επίθεση από ενόπλους και σήμερα δεν υπάρχει ακόμα κανένας ένοχος (το δικαστήριο έκρινε ότι θα διατηρήσουν την ανωνυμία τους οι σφαγείς του Derry.) Πάντως, υπάρχει και σε ταινία του Greengrass [IMDB] η οποία είναι εξαιρετική.

Στην πιο πρόσφατη συμφωνία τους, οι Βορειοιρλανδοί αποφάσισαν να δημιουργήσουν δικό τους κοινοβούλιο, συνεχίζοντας τις προσπάθειες αποκέντρωσης της εξουσίας από το Λονδίνο. Όμως το θέμα με την αστυνομία και άλλα ζητήματα (κυρίως τα κολλήματα των Paisley και Adams) οδήγησαν το κοινοβούλιο σε λουκέτο πριν καλά καλά ζεσταθούν οι καρέκλες.

Για να δούμε τι θα γίνει και σήμερα.

ΥΓ: Τα κόμματα DUP, UUP και Sinn Fein που ανέφερα εκλέγονται στη βουλή του Westminister (δηλαδή τη Βρετανική Βουλή.) Το (πολιτικά αριστερό) Sinn Fein όμως μέχρι σήμερα έχει αρνηθεί να πάρει τις θέσεις, μη αναγνωρίζοντας τη δικαιοδοσία του στέμματος στη Βόρειο Ιρλανδία. Πάντως έχει έδρες στο ευρωκοινοβούλιο και το κοινοβούλιο της Ιρλανδίας, όπου φήμες λένε ότι πάνε να αναλάβουν και υπουργείο στη δεξιά κυβέρνηση του Fianna Fail.

Κάλπες 2006: Χρήσιμα συμπεράσματα...

2006-10-15T23:43:00.000+03:00

Νικητές αυτών των εκλογών ήταν ο Ολυμπιακός, ο Τσίπρας και ο "...τον (...) τον Λαλιώτη." Αλλά ας δούμε αναλυτικά τι μας προσφέρουν τα πρώτα αποτελέσματα των εκλογών, για να δούμε και το τι μπορεί να μας επιφυλάσσει και το πρωί.

Το Φαινόμενο Τσίπρα
Τα exit polls και τα πρώτα αποτελέσματα δείχνουν έναν μέχρι χθες άγνωστο άνθρωπο, τον Αλέξη Τσίπρα, να έχει καταφέρει να πάρει πάνω από 10% στον Δήμο Αθηναίων. Ο Τσίπρας, στηριζόμενος από το Συνασπισμό, έκανε μια πολύ έξυπνη καμπάνια που θυμίζει σε πολλά σημεία τις προσπάθειες άλλων υποψηφίων του Συνασπισμού (βλέπε Σταθόπουλο στην Αγία Παρασκευή) με ανάλογα αποτελέσματα.

Σίγουρα όλοι νιώθουμε χαρά, ότι και να ψηφίσαμε και να ψηφίζουμε, βλέποντας το επιτελείο του γεμάτο χαμόγελα. Άντε, μπας και όντως ήρθε η ώρα να μην είναι πανηγύρι του δικομματισμού και η τοπική αυτοδιοίκηση.

Ολυμπιακός - Αγραπίδης 73-37
Ο Παναγιώτης Φασούλας σκάει με το ύψος των 2,13 μ. στο εκλογικό του κέντρο και από πίσω αντί για Vangelis ακούγεται το ρεμίξ του ύμνου του Ολυμπιακού. Μια απόδειξη ότι μπορεί να φωνάζουμε ότι θέλουμε την πολιτική μακριά από τον αθλητισμό, όμως ο αθλητισμός άμα θέλει λύνει και δένει στην πολιτική. Καλή επιτυχία Πάνι, ελπίζω να είσαι όσο αποδοτικός ήσουν και όταν τάιζες τα καλάθια με καλάθια.

Ψωμιάδης. The man. The legend.
Αυτός ο άνθρωπος έχει ισόβιο συμβόλαιο με την Νομαρχία Θεσσαλονίκης. Τέλειωσε. Ο λαός τον γουστάρει, αυτός γουστάρει τον λαό με τη σειρά του και όταν ο Καρατζαφέρης περιορίζεται στο 7%, δείχνει ότι μάλλον δεν φταίει κάποια περίεργη ακροδεξιά στροφή. Εύγε.

Boutaris Wines, inc.

Παπαγεωργοπουλος Βασιλειος Νικητα (ΝΔ) 43,11
Μπουταρης Ιωαννης Στυλιανου 18,81 (Ανεξάρτητος)
Αραπογλου Χρυση Ανεστη 18,51 (ΠαΣοΚ)
Στο 6,62% των ψήφων

Αν (αν) ο Παπαγεωργόπουλος πέσει κάτω από το 42 και ο Μπουτάρης κρατηθεί μπροστά από την Αράπογλου, θα πέσει πολύ γέλιο στον Β' γύρο. Και πολύ κρασί. (Αλλά μάλλον δεν παίζει.)

Χάρρυ Κλυνν (Ανεξάρτητος με στήριξη ΝΔ στην Καλαμαριά)
Δεύτερος προς το παρόν (7% των αποτελεσμάτων) πίσω από τον υποψήφιο του ΠαΣοΚ που έχει μαζέψει 45%. Το χιούμορ δεν κέρδισε τις εκλογές στην Καλαμαριά. Κρίμα, γιατί ο Χάρρυ έχει αποδείξει πως εκτός από γέλιο βγάζει και δουλειά. Για να δούμε τι θα γίνει εδώ.

Σιδέρης
Για να χάσει η ΝΔ τις εκλογές στην Αγία Παρασκευή πρέπει να γκρεμίσει φούρνος. Αφού ο Σταθόπουλος θέλει σαν τρελλός να χάσει ο Γιαννακόπουλος. Δείχνει ωραίο το πράσινο δίπλα στο όνομά του. Και ο Σιδέρης μπορεί να πανηγυρίζει (και εγώ να ξυπνάω πάλι από τις 7 το πρωί.)

Η Μασσαλιώτιδα δεν ακούγεται στην Άγκυρα

2006-10-10T11:31:00.000+03:00

Με την πρόταση νόμου #3030 [στα Γαλλικά] το Γαλλικό Κοινοβούλιο προτείνει την ποινικοποίηση της άρνησης της Γενοκτονίας των Αρμενίων για να συναντήσει αντιδράσεις από τις Βρυξέλλες και την Άγκυρα. Και μερικά χαμόγελα στο Ερεβάν, την Αθήνα και άλλες περιοχές της γης.

Όταν μάλιστα με είχε ρωτήσει ένας Τούρκος στην Κωνσταντινούπολη, ο οποίος μου σέρβιρε μπύρες από ένα ψυγείο κάτω από μια αφίσα του Κεμάλ, αν πιστεύω ότι έγινε η Γενοκτονία, του είχα απαντήσει "μα φυσικά, ναι." Και τότε μου είπε ότι "δεν ήταν γενοκτονία. Ήταν μεταφορά τους στη Συρία γιατί ήταν προδότες."

Και τότε απάντησα. "Μάλλον φταις εσύ για τον θάνατο κάποιου αν, όπως ισχυρίζεσαι, τον έβαλες να περπατήσει νηστικός από την Κωνσταντινούπολη μέχρι το Ερεβάν." Έξυσε το κεφάλι του, ήπιε λίγη μπύρα και συνέχισε να μιλάει για την κοπέλα του.

Τι ακριβώς έγινε τότε στην Τουρκία; Η πιο διαδεδομένη εκδοχή αναφέρει ότι τον Δεκέμβριο του 1914 η Τουρκία έχασε άλλη μια μάχη εναντίον των Ρώσων. Το Υπουργείο Πολέμου της Τουρκίας λοιπόν αποφάσισε να ρίξει το φταίξιμο στους Αρμένιους λέγοντας ότι είναι προδότες και ότι μέσω της συμμαχίας τους με τον εχθρό σκοπεύουν στον αφανισμό της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Αν αυτή η προπαγάνδα δεν σας θυμίζει κάτι από ομιλίες του Χίτλερ, τότε σας προτείνω να τις ξαναδιαβάσετε.

Στις 25 Μαϊου του 1915 δόθηκε η εντολή για τον εκτοπισμό περίπου ενός εκατομμυρίου Αρμενίων από την Μικρά Ασία προς τη Συρία. Η εντολή ήρθε από τον Υπουργό Εσωτερικών Talat Pasha. Η συμφωνία ήταν απλή. Ξεκινάτε, προχωράτε, αφήνουμε οποιονδήποτε να σας βιάσει, κλέψει, σκοτώσει κ.λπ. και δεν μπορείτε να ανεφοδιαστείτε. Άρα δεν ήταν γενοκτονία...

Οι Τούρκοι έχτισαν και 25 στρατόπεδα συγκέντρωσης στην ενδοχώρα, κυρίως κοντά στα σύνορα με την Συρία. Μερικά από αυτά ήταν απλά για να διέρχονται οι Αρμένιοι, άλλα ήταν για να συλλέγονται πτώματα. Κάποια σύμφωνα με πηγές ξένων στρατιωτών στην περιοχή ήταν για να παράγονται πτώματα.

Σήμερα η Τουρκία επιμένει ότι απλά διέταξε την μεταφορά των Αρμένιων, όχι το θάνατό τους. Όμως κάποιες χώρες έχουν διαφορετική άποψη. Αργεντινή, Αρμενία, Αυστραλία, Αυστρία, Βατικανό, Βέλγιο, Βενεζουέλα, Γαλλία, Γερμανία, Ελβετία, Ελλάδα, το Ευρωκοινοβούλιο και το Συμβούλιο της Ευρώπης, Ιταλία, Καναδάς, Κύπρος, Λίβανος, Λιθουανία, Ολλανδία, το Ουαλικό Κοινοβούλιο, Ουρουγουάη, Πολωνία, Ρωσία, Σλοβακία και Σουηδία αναγνωρίζουν το γεγονός ως γενοκτονία.

Οι Γάλλοι λοιπόν αποφάσισαν να ακολουθήσουν το παράδειγμα της ποινικοποίησης της άρνησης του Ολοκαυτώματος και να εφαρμόσουν ανάλογο νόμο για τη γενοκτονία των Αρμενίων. Οι Τούρκοι ωρύονται, ο Ερντογάν κάνει δηλώσεις για μποϊκοτάζ των Γαλλικών προϊόντων. Όμως οι Γάλλοι δεν θα φοβηθούν αν οι Τούρκοι σταματήσουν να φτιάχνουν sandwich grec στο Montparnasse και αν θα σταματήσουν να αγοράζουν αυτοκίνητα από τη Renault.

Το νομοσχέδιο βρίσκει πολλούς συμμάχους στην Ευρώπη, αφού η Γαλλία έχει αναλάβει το ρόλο του "μαύρου πρόβατου" στις σχέσεις Ε.Ε.-Τουρκίας. Κάνοντας και τη ζωή μας πιο εύκολη, αφού εμείς μπορούμε να υποστηρίζουμε τύποις την είσοδο της Τουρκίας και να χτίζουμε γέφυρες πάνω από τον Έβρο.

Οι Βρυξέλλες επίσημα πάντως, δια στόματος του επίτροπου διεύρυνσης, έχουν ταχθεί ενάντια σε ένα νομοσχέδιο που όπως λένε θα κλειδώσει το debate επί του θέματος στην Τουρκία αντί να το ανοίξει. Να θυμηθούμε πόσο debate υπάρχει από το πόσα τράβηξε ο Orhan Pamuk για την απόφασή του να παραδεχθεί ότι υπήρξε γενοκτονία.

"System Of A Down would like to dedicate this song to the memory of the 1.5
million victims of the Armenian Genocide, perpetrated by the Turkish
Government in 1915." System of a Down - P.L.U.C.K.

Περισσότερα την Παρασκευή, αφού θα έχει ψηφιστεί ή όχι ο νόμος. Μέχρι τότε, δείτε τα εξής:
[Wikipedia]
[System of a Down - P.L.U.C.K.]
[Ένωση Νέων Αρμένιων Ελλάδος]

Ανιστόρητοι

2006-10-10T00:30:00.000+03:00

Μεγάλος ντόρος (δηλαδή δύο ρεπορτάζ του Star) έγινε γύρω από την απόφαση του Μαρκουλάκη, παρουσιαστή του Survivor Ελλάδα-Τουρκία να τολμήσει να αποκαλέσει την Κωνσταντινούπολη ως Istanbul καθώς μίλαγε με έναν Τούρκο. Το δελτίο του Star επέμενε να τον αποκαλεί ανιστόρητο μέσα στο γενικότερο θάψιμο για την διαδρομή Επίδαυρου-Παναμά.

Γενικά ο γράφων κάθε φορά που μιλάει με ξένο αναφέρεται στην Πόλη ως Istanbul. Έτσι την ξέρουν, έτσι την βάφτισε ο Κεμάλ, έτσι έκατσε. Το 1930 όπως ανέφερε και ο Μαρκουλάκης. Το Star βέβαια τον έκρινε ανιστόρητο, επειδή προφανώς έχουν κάποια άλλη θεωρία (μήπως ότι ο Κεμάλ δεν υπήρξε ποτέ;)

Επίσης τον έκρινε άσχετο επειδή αναφέρθηκε στους κανόνες της ΙΑΤΑ που αναγνωρίζουν την συγκεκριμένη πόλη ως Istanbul. Μέχρι και στο Διεθνές Αεροδρόμιο της Αθήνας αναφέρεται ως Istanbul η Πόλη στην αγγλική εκδοχή των αναχωρήσεων και αφίξεων.

Ο μάρτυρας υπεράσπισης; Ο Γεώργιος Καρατζαφέρης. Που δεν τον άκουσα όμως να αμφισβητεί ιστορικά αυτά που είπε και ο Μαρκουλάκης. Ίσα ίσα που είπε ότι λένε τα Ίμια Kardak και την Σμύρνη Izmir. Αυτό μόνο.

Στο δια ταύτα. Κύριοι Δημοσιογράφοι του Star, είστε τουλάχιστον κακεντρεχείς. Και δεν νοείται να σας αφήνουν ελεύθερους να βγάζετε τέτοια στοιχεία στη φόρα. Γιατί αν ανοίξετε ένα οποιοδήποτε βιβλίο Ιστορίας, θα δείτε ότι η Πόλη τώρα τελευταία λέγεται Istanbul. Και θα ήθελα να δω τον κύριο Δρακάκη να μιλάει με έναν Τούρκο και να του λέει την 2η πιο σημαντική του πόλη (θεωρητικά) Constantinople. Το γέλιο θα ήταν άπειρο.

ΥΓ: Όταν κράζετε την Ρούλα Κορομηλά που έβγαλε το 12χρονο και το εκμεταλλεύτηκε, θυμηθείτε τι είπε ο Γιώργος Λιάγκας στον Θέμο Αναστασιάδη πέρυσι: "εμείς δεν λέμε ειδήσεις."

Amish Paradise

2006-10-08T14:03:00.000+03:00

Would you know my name, ιf I saw you in heaven – Eric Clapton

Τους Amish τους γνώρισα μέσα από το βιντεάκι του Weird Al Yankovich, to Amish Paradise. Ήταν πολύ αστείο, απολίτιστοι πουριτανοί μακριά από την σύγχρονη εποχή, χωρίς ηλεκτρισμό, αυτοκίνητα και Oprah Winfrey Show (στην Ελλάδα το παίζει ο Σκάι.) Όμως ο πολιτισμός εισέβαλλε στο σχολείο τους. Και σκότωσε 6 παιδιά τους.

Και μετά ήρθαν και τα αυτοκίνητα. Με τους φάρους αναμένους και τις κίτρινες κορδέλλες της αστυνομίας μπροστά από τα γουρλωμένα μάτια τους. Ήρθε και ο ηλεκτρισμός, οι γεννήτριες του CNN και του Fox News που έψαχναν να βρουν τί ήταν αυτό που όπλισε το χέρι του δράστη. Παιδικά τραύματα μας είπαν.

Και ξαφνικά έπαψε να είναι ανέκδοτο που το λες περπατώντας κάτω από τις διαφημιστικές πινακίδες, τα νέον φώτα και τα φανάρια της λεωφόρου Αλεξάνδρας. Οι άνθρωποι όσο μακριά και να πήγαν από τον πολιτισμό των Ηνωμένων Πολιτειών δεν τη γλίτωσαν. Τα συμπτώματα βίας που παρατηρούνται στη χώρα αυτή, με τα σχολεία να έχουν γίνει ο νούμερο ένα στόχος κάθε μανιακού που θέλει να αυτοκτονήσει και δεν βρίσκει παρέα για το μακρύ ταξίδι.

Όλοι απόρησαν: γιατί τους Amish; Απλό. Είναι το μόνο σχολείο στις 48 πολιτείες που δεν έχει μέτρα ασφαλείας, ανιχνευτές μετάλλων και ντόμπερμαν. Η Αλάσκα παραείναι μακριά και η Χαβάη παραβρωμάει χόρτο.

Και τώρα τι θα κάνουν οι Amish; Προβλέπω να μπαίνει δειλά δειλά μια μπρίζα για τον ανιχνευτή μετάλλων. Ή ένα τηλέφωνο. Και να καταστρέφεται η μικρή τους ουτοπία, αυτή η σταγόνα του 17ου αιώνα στον Αμερικάνικο βούρκο.

Γιατί θα πρέπει να πάρουν τα μέτρα τους ενάντια στο κακό, χωρίς εμείς οι πολιτισμένοι και «κανονικοί» άνθρωποι να σταματήσουμε αυτή την παρωδία.

And daddy doesn’t understand it, he always said she was pure as gold
And he can’t see no reason, what reason do you need to be shot
Tell me why I don’t like Mondays; I wanna shoot the whole day down.
Bob Geldof
The Boomtown Rats – I Don’t Like Mondays

Γεωργία - Ρωσία 5-1

2006-10-07T15:23:00.001+03:00

Πέρασε στα ψιλά των ειδήσεων στην Ελλάδα η κρίση στις σχέσεις Γεωργίας-Ρωσίας που ξεκίνησε με την απόφαση της Γεωργίας να συλλάβει 4 Ρώσους στρατιώτες ως κατασκόπους. Μάλιστα, τα βίντεο που έβγαλε στη δημοσιότητα άφηναν λίγα περιθώρια αμφισβήτησης ότι οι τύποι έκαναν κάτι περίεργο στην μικρή τους χώρα. Οι Ρώσοι αντί να ζητήσουν συγνώμη ή να κάνουν κάποια διπλωματική κίνηση έδωσαν διαταγή στους διπλωμάτες τους να εγκαταλείψουν την Τυφλίδα και έκοψαν στους Γεωργιανούς το δικαίωμα Ρώσικης βίζας και την οδική και ταχυδρομική πρόσβαση στις 4 Οκτωβρίου.

Μάλιστα, έκοψαν και το δικαίωμα στους Γεωργιανούς υπήκοους να φοιτούν στα σχολεία Άμυνας του Ρωσικού Στρατού. Όλα έδειχναν ότι η Ρωσία είχε το πάνω χέρι - αν το επιθυμεί, μπορεί να κλείσει μια βαλβίδα και η μισή Γεωργία να πεθάνει από το κρύο στον επικείμενο χειμώνα.

Όμως οι Γεωργιανοί δεν δείχνουν να έχουν πρόβλημα. Κάθε άλλο, είναι μια από τις σπάνιες περιπτώσεις που η μικρή χώρα δεν υποχωρεί μπροστά στην γειτονική της υπερδύναμη. Και το μπαμ έγινε στις 5 Οκτωβρίου, μια μέρα πριν την απέλαση 130 Γεωργιανών από τη Ρωσία και λίγο αφού οι Ρώσοι είχαν κάνει "κανονικές" επιχειρήσεις σε βάρος Γεωργιανών καταστηματαρχών και επιχειρηματιών στη Μόσχα:

Η Γεωργία απείλησε ότι θα μπλοκάρει την είσοδο της Ρωσίας στον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου (WTO, που παρά τον αστικό μύθο, ουδεμία σχέση έχει με τον κτήτορα των δύο κτιρίων που πέφτοντας μας έκαναν να δούμε τον κόσμο με άλλο μάτι.)

Αυτό ίσως να κάνει τους Ρώσους να ξανασκεφτούν την πολιτική τους στο θέμα. Προς το παρόν, η Γεωργία οργάνωσε μια καταπληκτική παρέλαση των 4 κρατουμένων όπως τους παρέδιδε στον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Σταθερότητας και Συνεργασίας.

Ίσως λοιπόν οι Ρώσοι να νιώθουν στο πετσί τους τώρα τις συνέπειες της πτώσης της ΕΣΣΔ όσον αφορά τη δυνατότητά τους να, χμ, ελέγχουν τις γειτονικές τους χώρες. Η πορτοκαλί επανάσταση δεν ήταν αρκετή για να το καταλάβουν...